Muziek van April 2017

Ik zit al urenlang op Spotify muziek uit te zoeken.
Kon niet ophouden en heb weer een top 10 lijstje gemaakt.

Stress!
Ik voel me gestrest, (wist je dat volgens de officiële spelling, gestrest met één s is?)
Want ik ben zo goed in plannen dat ik nu met ongeveer 5 vakken tegelijk bezig ben. Het zijn allen dermate veelomvattende vakken dat ik in de praktijk tot weinig kom. Zo voelt het althans. Wel heb ik de interviews voor diversiteitsbeleid en verandermanagement gehad. Nu alleen nog de verslagen uitwerken, waar nog veel werk in gaat zitten.

Vermoeidheid
Deze morgen heb ik een lange fietstocht gemaakt. Toen ik thuiskwam ben ik de wc gaan poetsen en boodschappen gaan doen. Bij het kruidvat heb allerlei dingen gekocht die ik niet nodig heb. (voornamelijk make-up). Deze neiging is nauwelijks te onderdrukken wanneer ik me zo gestrest voel.

ik moet aan het werk!
Na te hebben gedoucht en wat te hebben gegeten, voelde ik mij fysiek, maar vooral mentaal erg vermoeid en besloot ik  dat ik vandaag niet meer in staat was om te doen wat ik moest doen.
Morgenochtend begin ik meteen met het nogmaals doornemen van de stagedocumenten zodat ik een potentiële stage-organisatie kan informeren. Afgelopen week heb ik gebeld en de man aan de telefoon reageerde positief.

Misschien ook een fysieke oorzaak?
Afgelopen week heb ik voor de zekerheid bloed laten prikken om me te laten testen op een aantal mogelijke lichamelijke oorzaken van mijn vermoeidheid.
Ik weet dat ik mijzelf moe denk, maar daarnaast wil ik lichamelijke oorzaken uitsluiten of achterhalen.

Nu is het potverdorie al middernacht geweest en ik moet slapen!
Maar hier eerst mijn muziek lijst met een samenvattende omschrijving.

Ik ben helemaal into Kendrick Lamar sinds 2 weken. Een hele tijd geleden had ik een nummer van hem ontdekt dat ik cool vond, maar ik vond het een beetje een guilty pleasure (Swimming Pools). Van de week werd het nieuwe album van hem besproken in de wereld draait door. Damn heet het. Het schijnt nogal hot te zijn. Een radio-dj en nog een andere man waren lyrisch en vertelde dat er door velen naar dit epische album werd uitgekeken. Het album kwam deze pasen uit en heeft een religieus thema. Over God en Jezus enzo. Hiphop/rap is normaal gesproken niet echt mijn genre, maar ik vond het hele album meteen heel gaaf. Het was even 2 weken mijn lievelingsmuziek en ik draaide het de hele tijd. Zo werkt dat vaak bij mij. Op die manier ben ik na een paar weken ineens de hele lijst spuugzat.
Grijsgedraaid. Ik kan hier echt in opgaan, voel de muziek. Ik vind zijn stem cool, het ritme en de melodieën.

In hetzelfde straatje valt ook Big Sean met ‘Nothing is stopping you’
Blijkbaar heb ik de ‘ganster’ rap ontdekt. Al vind ik Notorious BIG nog steeds verschrikkelijk!

Verder in mijn lijst weer veel melancholie, intens en emotionele nummers met prachtige stemmen, een paar gitaartjes, beats, bassen, iets kalmerends en hypnotiserends.

Hitlijst April

Youtube:

Op youtube kan ik het nummer GOD niet vinden, dus heb ik een linkje naar een ander nummer: HUMBLE. Wel een heftig nummer, een stuk minder melodisch. Coole clip.
1. Kendrick Lamar – HUMBLE

Het nummer van Nadine Shah staat alleen op youtube in het Engels. Jammer, vind hem in het Frans veel mooier. 
2. Nadine Shah – Dreary Town

3. Illa J – All Good
Chillen

4. Big Sean – Nothing is stopping you
hiphop

Fascinerende kunstige videoclip. 
5. Villagers – Earthly Pleasure
Indie pop

6. Seelenluft – Manila
electronische beats

7. Bonobo – Grains
Trippy electronisch

8. Nick Mulvey – April
Zeer melancholische en melodieuze man met gitaar en mooie stem

9. Recondite – Levo
S
erieuze beat

10. Nteibint – The Owner
Poppy Beats +  vrouw met mooie stem.

Lief en Leed

Ik wil niet negatief doen, maar de afgelopen tijd heb ik me veel somber gevoeld.
Hoewel dit niet iets is om trots op te zijn en niet iets om mee te koop te lopen, wil ik het toch delen.
Omdat dit schrijven (en delen) voor mij een uitlaatklep is, en omdat ik denk dat veel mensen regelmatig kampen met somberheid. Gedeelde smart is halve smart?
We weten allemaal wel dat het leven niet altijd zo voelt:

Er zijn altijd ups en downs en dat is ok.
De een is wat blijmoediger gebakken dan de ander.
Voor mij blijft het een uitdaging om goed voor mezelf te zorgen.

Verslaving
Al vele malen heb ik geconstateerd dat teveel input (in de vorm van informatieverslaving) geen goede invloed op me heeft.
Soms lijkt het erop dat hoe meer ik leer, hoe meer ik me realiseer dat ik minder zou willen weten.
Al weet ik niet of het naadje van de kous schadelijker is dan mijn gruwelijke creativiteit in het bedenken van rampscenario’s.

Slecht nieuws
Het rampnieuws vliegt ons om de oren: aanslagen, dierenleed, politieke idioterie. Slecht nieuws is nieuws omdat goed nieuws vanzelfsprekend is? Het lijkt reëel om rampen te verwachten. In het verleden waren toekomstbeelden die van vliegende auto’s en geweldige mogelijkheden op het gebied van technologie. Tegenwoordig is het algemeen toekomstbeeld dat van een akelige apocalyps.

Bedreiging
De overweldigende hoeveelheid wereldproblematiek die via mijn schermpje mijn hersenen binnenkomt, zorgt voor veel kopzorgen. Ik trek me die dingen erg aan en voel veel verantwoordelijkheid om dingen beter te maken. Omdat ik de onvermijdelijke lelijkheid in het leven moeilijk kan accepteren. Het lijkt steeds gekker te worden en het voelt soms als bedreigend.
Dit plaatje geeft dat gevoel goed weer:

Persoonlijke issues
Naast dat ik soms bang ben dat de mensheid zichzelf het leven onmogelijk maakt op verschillende manieren, had ik last van persoonlijke stress, vermoeidheid, zelftwijfel,en depressieve vlagen. Na het doornemen van mijn stagehandleiding, werd ik overvallen door een gevoel van paniek en acute faal-angst. Gedachten als: ‘Straks komen ze er natuurlijk achter dat ik eigenlijk helemaal niks kan en dat ik mensen alleen maar tot last ben.’
Ik vond mezelf en mijn gezelschap niet leuk en had veel negatieve gedachten. Ik luisterde een geluidsopname van mezelf terug en vond mijn eigen stem niet om aan te horen. ‘Eigenlijk kan ik het andere mensen niet aandoen om mijn mond open te trekken.’
Dat soort gedachten. Ik ben me ervan bewust en probeer het los te laten.

Onfrisse tegenzin
Ik zag overal tegenop: studeren, sporten, afspraken, werken. Buiten de deur kun je immers geconfronteerd worden met allerlei ergerlijke taferelen, zoals mensen die in de weg lopen, hysterisch gedrag in het verkeer en mijn eigen sociale ongemak.
Daarnaast loop je natuurlijk ook het risico om te worden geconfronteerd met vriendelijkheid.
Of neutraalheid, dat is ook best ok.

Nu gaat het wel weer.
Op 15 april heb ik besloten dat ik in ieder geval tot aan 1 mei niet meer op Facebook kom en geen nieuws en actualiteiten volg.

Mooie kanten
Ik probeer me nu vooral te focussen op de mooie, leuke en fijne dingen in het leven.
Wel is het denk ik de kunst om de lelijke kanten meer te accepteren in plaats van te ontkennen.

De lente is de mooiste maand van het jaar. De zon schijnt, er zijn lammetjes en er is bloesem.
Dit weet ik niet alleen, die zie ik gelukkig óók.

Ernie
Om nogmaals met Ernie te spreken (dit citaat heb ik vaker aangehaald): ‘Soms is het leven leuk en dan kun je lachen en soms is het niet zo leuk. Ik vind het leven wel de moeite waard.’

Liefde en kunst
Mensen maken en doen ook prachtig mooie dingen zoals liefde, kunst en leven.
Ik heb bijvoorbeeld weer vele coole nieuwe series en muziek ontdekt, waarover later meer.
Ook heb ik mooie ritjes op mijn racefiets gemaakt. Onder andere langs de Lek, wat ik snel weer ga doen, bewapend met mijn camera.

Het is denk ik onze taak om er het beste van te maken.

Groetjes

Geld

Omgaan met geld is nooit echt mijn sterkste punt geweest.
Ook vind ik het een gevoelig onderwerp, omdat er soms veel emoties bij komen kijken en ik bang ben dat als ik te openhartig ben over mijn financiën, dit gepaard gaat met oordelen van mensen.
Arme sloebers vinden iets van rijke stinkerds en vice versa.
Toch houd het me bezig en vind ik het eigenlijk niet iets waarvoor ik me zou hoeven schamen.

financiële intelligentie
Ik heb geld nooit zo belangrijk gevonden, zag het als een bijzaak en als middel, niet als doel.
‘Gat in mijn hand’ is een uitdrukking die op mijn van toepassing is/was.
‘Geld is niet waar het om gaat in het leven, het is een noodzakelijk kwaad.’
Toch ben ik mij gaan realiseren dat het een belangrijk aspect van het leven is en ik ook hiervan kan leren: Op een volwassen en verantwoorde manier omgaan met geld. Financieel onafhankelijk zijn is mijn streven en ik denk dat dit mij voldoening geeft en goed is voor mijn zelfvertrouwen. Dit lukt nu aardig, maar ik bevind mij qua woonruimte in een zeer gefortuneerde positie. Dus echt onafhankelijk ben ik voor mijn gevoel niet.

Jaloezie
Ik heb meegemaakt dat mensen jaloers waren op mij omdat ik dingen had die zij niet hadden. Dit vind ik echt een naar gevoel en maakt dat ik mij bezwaard en schuldig voelde. Ik ben erg begaan met minderbedeelden. Dat schuldgevoel heb ik geprobeerd los te laten. Het is nou eenmaal zo en alles wat mee zit, is mooi meegenomen. Wees blij!

Budget
Sinds januari dit jaar houd ik weer een huishoudboekje bij met mijn inkomsten en uitgaven.
Ik heb naast mijn studie een klein bijbaantje (wat voelt als heel groot) en doe mijn best om niet meer uit te geven dan er binnenkomt. Zo heb ik met Thom besproken dat ik tijdens het boodschappen doen veel geld kan besparen. We moeten bijvoorbeeld voor 5 euro per persoon per dag wel kunnen eten. Ik eet trouwens geen vlees meer. Waarover later meer.

Pay Day!
In het verleden had ik altijd zoiets van: ‘Wat kan mij het ook schelen! Je leeft maar één keer en je weet maar nooit wanneer het afgelopen is. Zonde om mee je graf in te nemen. Laten we het er flink van nemen.’ Zodra mijn loon/stufi binnen was, dacht ik: ‘Yes, ik heb weer geld! Kom jongens, we gaan naar de stad, ik trakteer!’ om vervolgens aan het eind van de maand weer op een houtje te bijten.

Dieet
Er zijn wel eens periodes geweest dat ik op financieel dieet ging, de administratie netjes bijhield en voldoening kon halen uit sparen en besparen, maar het woog voor mij nooit op tegen de lasten van zuinigheid: allerlei dingen niet mogen. Net als met een dieet waarbij je minder calorieën binnen mag krijgen, vergt het discipline en zelfbeheersing, waarbij ik altijd weer bezwijk en me tegoed doe aan lekkernijen en spullen die ik niet nodig heb.

Obsessief
Ook nu voel ik mij lichtelijk obsessief wat betreft mijn financiële administratie. Het blijft iets dat mij niet van nature makkelijk afgaat. Ga ik aankomende maand mezelf weer overtreffen en niks kopen dat ik niet nodig heb? Of ga ik wel even lekker een weekendje weg boeken? En kan ik dan ook trots op/tevreden met mezelf zijn?

Tips
Ik heb ook nog een paar tips. Voor sommigen misschien heel logisch, maar bij mij gaat het nog regelmatig mis. Ik beperk mij even tot het onderwerp eten. Mijn grootste uitgavenpost.

  • Bekijk de reclamefolders en maak een lijstje. Doe boodschappen voor meerdere dagen. Ik heb een reclamefolder-app. Heel handig.
  • gebruik je vriezer! Ik heb bijvoorbeeld een voorraadje vleesvervangers gekocht (met 50% korting!) en ingevroren.
  • zorg dat je genoeg hebt gegeten als je van huis vertrekt of dat je iets bij je hebt. Zodat je niet met een hongerklop in de supermarkt (of erger) beland.
  • Maak voor uitjes gebruik van kortingssites als Groupon, vakantieveilingen en social deal

    Verder heb ik ook nog nagedacht over het financiële systeem van het land en de wereld. Waarover later meer. 😉

Dames en heren

Tjongejonge wat is er een hoop haat in de wereld. Ik moet ECHT even op (digitaal) dieet.

Ik kon het niet laten, en heb op Joop.nl gevolgd hoe het gesprek met Anne Fleur verliep bij Pauw afgelopen dinsdag.
Zij is een jonge activiste die blogs en tweets schrijft. Onder andere over Thierry Baudet en (ja daar heb je hem weer) Geert Wilders.
Nu wordt zij (onder andere) met de dood bedreigd en moet onderduiken omdat aanhangers van deze partijen aanstoot namen aan haar woorden. Zij heeft zich zeer kritisch geuit op de vrouwonvriendelijke en fascistoïde uitspraken van Baudet.

Bij Pauw gebeurde er iets geks. Er werd aangekondigd dat Anne Fleur zou komen praten over haar onderduiken. Maar in het gesprek werd zij door Pauw en Ed Nijpels continue terecht gewezen, onderbroken en als dader weggezet. Of ze het er ook niet een beetje zelf naar gemaakt had. Denigrerend. In een artikel op internet werd op een rijtje gezet wat de reacties waren op dit televisieoptreden.
Ik kan het (gelukkig) niet terugvinden, het is echt om te kotsen zo respectloos en laag.
Het lijkt wel of het feit dat het om een vrouw gaat, voor nog meer verontwaardiging zorgt.
In veel reacties worden namelijk anti-feministische uitingen gedaan.

Getver
Ik merk dat een hoop onderwerpen bijzonder gevoelig liggen en dat een aantal stokpaardjes breed gedragen worden. Alleen al het woord feminisme bijvoorbeeld is iets dat mensen spontaan in furieuze woede kan doen ontvlammen. Een vies woord.

Feminisme
De definitie zoals deze op wikipedia staat is: de verzameling maatschappelijke en politieke stromingen of bewegingen die ongelijke (machts-)verhoudingen tussen mannen en vrouwen kritisch analyseren en vrouwenemancipatie nastreven. Dat klinkt best mooi toch? Ook al hebben vrouwen het in Nederland goed, kritisch analyseren is nooit verkeerd.

alle mannen zijn hetzelfde
In vroegere tijden viel er veel te halen op dit gebied. Zoals stemrecht en het recht om als getrouwde vrouw te mogen werken. Ook de anticonceptiepil en abortus zijn belangrijke ontwikkelingen geweest. Van vrouwen die nu nog wat te zeiken hebben, heerst een onaantrekkelijk beeld van hysterische betuinbroekte, stekelharige, bh-loze, lesbische en mannenhatende zuurpruim-wijven. En sommige vrouwen zijn inderdaad teleurgesteld en verbitterd. Ik heb het vaker gehoord: ‘Alle mannen zijn hetzelfde’. Andersom komt dit natuurlijk ook voor.

topman
Vrouwen die mannen van de top willen stoten om het roer over te nemen, dat kan niet de bedoeling zijn?
In (de top van) het bedrijfsleven worden eigenschappen van mensen gevraagd die als typisch mannelijk worden gezien zoals dominantie, zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en kracht.
Een vrouw wordt deze eigenschappen minder toegedicht.
Vrouwen zijn zacht, zorgzaam en gevoelig en zwak.

Diversiteit
Maar klopt dit wel? En in hoeverre zijn eigenschappen van mensen biologisch of juist cultureel bepaald? Worden mensen niet te veel in hokjes geduwd waar zij niet inpassen? In een stereotype gender-rol gedrukt? Is er nu echt een glazen plafond, of heeft de gemiddelde vrouw niet deze ambities? Ik heb zelf geen top-carrière voor ogen, maar ik vind wel dat ieder mens gelijke kansen moet krijgen. Het is een psychologisch principe dat mensen hun evenbeeld attractiever vinden dan mensen die niet op hen lijken.
Een quotum zou wat dat betreft misschien helemaal niet zo verkeerd zijn, omdat onbewust aan de (witte) man meer relevante kwaliteiten worden toegedicht (wanneer een man of meerdere mannen de werving en selectie voor zijn/hun rekening nemen). Deze diversiteit zorgt voor een benadering vanuit meerdere perspectieven en dus voor meer creativiteit.

In mijn studieboek over de vorming van persoonlijkheid is een hoofdstuk gewijd aan sekseverschillen. *
Hierin staat schematisch weergegeven dat eigenschappen veel meer overlap tussen de seksen hebben, dan algemeen wordt aangenomen. Eigenschappen die als typisch mannelijk worden gezien, komen bij veel vrouwen voor en andersom. Ik denk dat het goed is om hiervan bewust te zijn.

Ik denk dat de omgeving waarin mensen opgroeien een grote invloed heeft op mensen. Opvoeding zowel als maatschappelijke verwachtingen.

Biologie
Natuurlijk is er ook een biologisch element. Testosteron en oestrogenen doen veel met een mens.
Ik heb eens een interview gelezen met een transgender die van man naar vrouw ging. Zij vertelde dat de hormonen zorgden voor een wereld van verschil, voornamelijk in emotionaliteit.
Vrouwen komen van venus, mannen van mars is een populaire theorie.
Als mannen en vrouwen op de olympische spelen geen aparte categorieën waren, dan maakten vrouwen geen schijn van kans.

Wel vind ik  macho-cultuur intimiderend. Dit is iets waar ik niet veel van begrijp. Hier is het laatste woord nog niet over gezegd.

samenwerken!
Ik denk dat mannen zich weggezet voelen wanneer hun masculiniteit bekritiseerd wordt.
In het verleden was er een duidelijke rolverdeling. Dit verschuiven, deze veranderingen, zorgen voor onzekerheid. Ook wil ik de welwillende mannen niet benadelen. Je weet wat ik van generaliseren vind. Ik heb het niet over het afpakken van macht, maar over een gelijkwaardige samenwerking.
Vaak genoeg zijn mannen de pineut.
Gelijkheid is vaak ook ten voordele van de man.

LBTQI
Bovendien is het volgens mij de vraag of de scheidslijn tussen de twee seksen wel zo scherp gesteld moet worden. Er zit nog een heel spectrum tussen. (LBTQI)
Zo heb ik een superleuk en interessant televisie programma gezien over gender. Met Ryanne van Dorst. geslacht! Met name werd er aandacht besteed aan hermafrodieten. Dat zijn mensen die geboren worden met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtskenmerken. Dit schijnt een groot taboe te zijn, maar veel voor te komen.
Bij de geboorte wordt dan bepaald of er een jongetje of een meisje van gemaakt wordt door middel van een operatie.

We zijn allemaal mensen en hebben dus veel met elkaar gemeen. Niets menselijks is ons vreemd. We hebben allemaal 50% genen van papa en 50% genen van mama. Yin Yang.

check dit: Ook heel gunstig voor mannen!
equality

 

* Asendorpf, J.B. (2011). Psychologie van de persoonlijkheid. Berlijn, Duitsland.

diversiteit en politiek

Voortbordurend op mijn vorige blog, was ik de afgelopen week nog steeds in de ban van allerlei (politieke) kwesties.

dichtbij-mijn-bed-show
Nog niet eerder in mijn leven heeft de politiek mij zo bezig gehouden als rond de Tweede kamer verkiezingen dit jaar. Voorheen was het een ver-van-mijn-bed-show waar ik in mijn dagelijks leven niet zoveel mee te maken had.

Hysterie
De afgelopen jaren voel ik mij steeds meer betrokken bij de wereld om mij heen. Zo zeer zelfs dat het regelmatig ongezonde vormen aanneemt. Dit wordt naast het hysterische mediacircus rond de campagnes (waaraan ik mij niet heb weten te onttrekken) aangewakkerd door het schoolvak diversiteit. Interculturele samenwerking wordt onder de aandacht gebracht, wat mooi aansluit op de actualiteiten.

Het houd niet op, niet vanzelf
Ik heb mij mee mee laten slepen en volgde de eindeloze stroom aan talkshows en krantenartikelen. Zoiets lijkt verslavend te werken. Deze week kwamen weer vele ongezellige berichten langs. Onder andere over een aanslag in Londen, over mishandelde varkens in België en over enge uitspraken van Erdogan.

‘wat een linkse kankerzooi’
Zoveel mensen, zoveel (ongenuanceerde, uitgesproken) meningen. Het viel mij afgelopen week op hoe snel ‘gesprekken’ in de comments op Facebook en Youtube uit de hand lopen. Er zijn een hoop boze mensen. In een goede bui zijn deze reacties zo absurd dat het lachwekkend is en dus een entertainment-waarde heeft. Maar voornamelijk vind ik het treurig, omdat ik bang ben dat de vele scheldpartijen een ontwikkeling weergeven van grote ontevredenheid en hardheid in onze samenleving? De ‘asociale media’ als uitlaatklep. Moeten deze haatdragende mensen niet even opgevoed worden?

Fake news
Voornamelijk onderwerp van ‘gesprek’ is het thema dat ik in mijn vorige blog ook al noemde: integratie.
Ik lees veel agressieve kritiek op Wilders, de PVV en hun aanhangers en sympathisanten (Gaat het nou weer over die buitenproportioneel aandachtvragende partij?!), maar ook op tegenstanders en de ‘linkse media’. Links wordt hier als een soort scheldwoord gebruikt en weggezet als oneerlijk, hypocriet en niet objectief. Stemmingmakerij, dus per definitie onbetrouwbaar. Ook meneer Trump heeft het regelmatig over ‘fake news.’ Ik geloof dat hier wat in zit. Al vind ik het niet iets links. Ik geloof best dat veel journalisten tegenwoordig geen objectieve en kritische verslaggevers van de werkelijkheid meer zijn. Iedereen heeft zo zijn belangen. Bestaat er zoiets als DE werkelijkheid? En zo ja, waar vind je die? Ook zit ik natuurlijk in mijn eigen algoritmische Facebook-bubbel: Zaken die mij zouden kunnen interesseren, worden onder andere via Facebook onder de aandacht gebracht op basis van mijn likes. Zo krijg ik dus vooral dingen te zien die in mijn straatje passen en mij bevestigen in mijn wereldbeeld. Die dus totaal anders is dan die van veel andere mensen.
(tip: Hier zijn leuke experimenten mee te doen).

Onze tradities
Ik lees gemopper over dat Wilders zo weinig (positieve) aandacht krijgt in de ‘linkse’ media.
Ik heb juist het idee dat er veel te veel focus ligt op de denkbeelden van Wilders en dat door zijn invloed het debat wordt gedomineerd door de identiteits-kwestie. Partijen als de VVD en het CDA zijn steeds meer in de richting van de populistische PVV gekomen wat betreft nationalisme en een zeer streng immigratiebeleid. (populisme is in korte tijd een veelgebruikte term geworden, waarvan niemand weet wat het nou eigenlijk precies betekent. Het is een negatieve term en heeft geloof ik te maken met namens ‘het volk’ spreken en opkomen voor hun belangen).
Er wordt een podium geboden aan mensen die racistische uitspraken doen en het lijkt steeds normaler of geaccepteerder te worden. Dit vind ik een verontrustende ontwikkeling. Mensen moeten toch niet worden uitgesloten, maar juist meer worden betrokken? Er wordt gehamerd op ONZE Joods-Christelijke culturele achtergrond en de waarde van tradities. Ik vind dat cultuur iets is dat altijd in ontwikkeling is. En dat iets doen ‘omdat we dat altijd zo hebben gedaan’ geen valide argument is. Bepaalde tradities zijn op een gegeven moment aan vernieuwing toe. (zoals zwarte piet) de zwarte pieten discussie samengevat in 4 zinnen
Ik denk dat het gezond is om extreme standpunten zeer kritisch te benaderen.

Ik denk dat veel mensen vanuit ontevredenheid en angst, behoefte hebben zich af te zetten en vijandelijker worden naar elkaar.

Links versus rechts
Volgens mij is de definitie van links en rechts ook niet meer zoals deze oorspronkelijk was en zijn deze termen dus achterhaald. Ik las in een artikel over de oorsprong van politieke systemen dat vroeger de verdeling tussen links en rechts letterlijk was. Ik weet niet of ik het goed begrepen heb, maar volgens mij zaten aan de linkerkant in het parlementsgebouw de politici met kritiek op de staat. Zij wilden verandering, dus liberaal? Aan de rechterkant zaten de conservatieven die de invloed van de overheid graag zo wilden laten als het was. (een grote invloed).

En voor zover ik het heb begrepen zijn de rollen inmiddels zo’n beetje omgedraaid. Is het niet eens tijd om minder zwart-wit te denken en alles lijnrecht tegenover elkaar te zetten?
Is het ook niet zo dat eigenlijk ieder mens uiteindelijk hetzelfde wil, maar dat de manier waarop men dit denkt te bereiken tot felle discussies leidt?

Ieder voor zich
Ik denk ook dat onze samenleving is doorgeslagen in individualisme en kapitalisme, waardoor veel mensen alleen bezig zijn met het redden van hun eigen hachje. Omdat zij bang zijn om te moeten inleveren. Ik vind het belangrijk dat er een sociaal en humaan beleid wordt gevoerd.

Snap jij het?
Van mensen wordt verwacht dat zij een stem uitbrengen op de partij die hen vertegenwoordigt. Maar hoe kunnen mensen zonder verstand van zaken een weloverwogen keuze maken en de gevolgen van die keuze overzien? Maxim Hartman noemde politici gestoord, omdat eigenlijk niemand alle krachten die van invloed zijn, kan overzien. Als iemand de illusie heeft dat hij dit wel kan, is hij rijp voor het gesticht, want die persoon heeft duidelijk last van waandenkbeelden. Toch zou je denken dat er met een groep intelligente mensen wel iets bereikt kan worden op dit gebied? Ook aan de geloofwaardigheid en de motieven van veel politici wordt steeds meer getwijfeld. De optredens van lijsttrekkers de afgelopen tijd zijn verwarrend en lijken een groot bevreemdend toneelstuk.

Verbale diarree
PVV stemmers zijn zeer verongelijkt over het feit dat de PVV ondanks zijn 1,3 miljoen stemmers niet mee kan regeren. Dit is geen democratie.
Ik vind het eerlijk gezegd wel een geruststellend idee, omdat ik moreel verontwaardigd was over de uitspraken en standpunten van Wilders. Alles wat hij zegt, gaat zeer tegen mijn principes en belangrijkste waarden in. Hij hamert op de vrijheid van meningsuiting, maar misbruikt dit recht (vind ik) door mensen onder te braken met verbale diarree. Ook gaan zijn voorstellen in tegen afspraken die zijn gemaakt over mensenrechten. Hij sluit bevolkingsgroepen uit, waardoor het voor welwillende moslims en Marokkanen alleen maar moeilijker wordt om mee te draaien in de samenleving.

onderdrukking
Ik denk ook dat alles dat onderdrukt wordt, harder terugkomt. Dit kun je ervaren met onderdrukte emoties die tot uitbarsting komen als een skippybal die je onder water probeert te drukken. Mannen die weer echt man willen zijn, als vrouwenemancipatie doorslaat in extremistisch feminisme. En moslims die des te gepassioneerder raken over hun religie wanneer zij niet worden geaccepteerd. Het blijft een lastige kwestie, omdat veel mensen tegen problemen aanlopen, die niet ontkent mogen worden. Maar generaliseren helpt niet.
Ik denk dat het waarderen van diversiteit nodig is en er zo vroeg mogelijk aandacht aan besteed moet worden. (op de basisschool en hulp voor ouders met jonge kinderen).

Ik heb veel begrip voor de angst van mensen, maar agressie, daar heb ik niet zoveel mee.

Uit elkaar gaan
Niet alle conflicten zijn op te lossen. Ik heb dit zelf ervaren. Ik vraag me soms wel af waarom mensen of landen niet gewoon uit elkaar gaan als het niet klikt. In plaats van elkaar te vermoorden of het leven zuur te maken. Nu ga ik even uit elkaar met alle mensen op internet die elkaar voor rotte vis uitmaken.

Pluralistische benadering
Een pluralistische benadering lijkt mij mooi en nastrevenswaardig wat betreft het omgaan met diversiteit.

Dit stuk uit mijn studieboek gaat over diversiteitsbeleid binnen organisaties, maar is denk ik ook toepasbaar in politiek opzicht.

Blom, H. (2008). Interculturele samenwerking in organisaties. Bussum, Nederland.

‘Pluralisme
Het pluralisme huldigt de opvatting dat iedere mens uniek is. Mensen maken deel uit van verschillende groepen die verschillende waardesystemen aanhangen.
Het pluralisme verbindt twee belangrijke waarden met elkaar, namelijk verscheidenheid en gelijkwaardigheid. Het gaat erom met verschillen om te gaan en zo een win-win-situatie te creëren. Ieder individu schept zijn eigen identiteit vanuit de verschillende groepen waarvan hij deel uitmaakt. Dit betekent dat je op zoek moet gaan naar middelen om die verschillende identiteiten met elkaar te verenigen. Mensen zitten immers niet in een bepaald hokje. De pluralistische visie gaat ervan uit dat mensen van elkaar leren als ze verschillende culturele achtergronden met zich meebrengen. Ze moeten het met elkaar eens worden over een gezamenlijke aanpak.

Er is een bottomline.
De ondergrens voor verscheidenheid ligt in het gelijkheidsbeginsel: gelijke rechten voor iedereen.

Verscheidenheid moet werkbaar blijven. Niet in alle gevallen kan rekening gehouden worden met diversiteit aan wensen, behoeften en verlangens. Binnen organisaties mag verscheidenheid bijvoorbeeld niet ten koste gaan van de professionaliteit. Een organisatie dient in staat te zijn doelen na te streven (effectiviteit) en wel op een handige manier (efficiëntie).

Het gaat erom de posities van conflictpartijen als het ware te ontleden om tot een gemeenschappelijke oplossing te komen.
Met een goede communicatie kan een oplossing gevonden worden. Een mogelijke werkwijze is het werken met een prioriteitenlijst. Dit is een lijst met concrete gesprekspunten die voor de partijen van belang zijn. Cruciaal is dat het gaat om concrete wensen van beide partijen. Onderbouwd met argumenten.
De pluralistische positie biedt mogelijkheden. Daar moet je wel wat voor doen.
Wanneer de bereidheid aanwezig is om gezamenlijk tot een oplossing te komen ben je al een stuk op weg.’

 

Peace!

Ik en mijn idealisme

De afgelopen weken heb ik meer dan ooit een obsessieve interesse in de politiek.
Er is dan ook een hele hoop om te doen in deze tijd, zo vlak voor de tweedekamer-verkiezingen.
Ik heb veel artikelen gelezen en programma’s gekeken om me te verdiepen in wat er allemaal gaande is. Soms is het lachwekkend, soms interessant, maar vaak ook doodvermoeiend.
En ja ik kijk het liefst naar ‘de linkse’ media op de NOS, omdat ik net als ieder ander mens het liefst mijn denkbeelden die ik al heb, bevestigd zie. Wel ben ik mij hiervan bewust. Hoewel ik het trouwens niet netjes vond hoe politici met andere ideeën werden behandeld door Eva Jinek (hoe onsympathiek ik Thierry Baudet en Jan Roos ook vind. Ik snap wel dat Wilders hier niet wil aanschuiven.) Al heb ik het idee dat ik dezelfde politieke voorkeur heb als Eva. Ik vind wel dat journalisten zich zoveel mogelijk onafhankelijk en onpartijdig moeten opstellen.

Je kan het niet snel goed doen
Ik ga waarschijnlijk hypocriet zijn met de uitspraken die hierna volgen. Met mijn moraal-ridder-houding, mijn ideeën die als ‘naief’ kunnen worden bestempeld, zaken waarin ik mijzelf zal tegenspreken omdat ik genuanceerd probeer te zijn. En waarschijnlijk maak ik mijzelf per ongeluk schuldig aan gedrag dat ik afkeur.
Één van de twee grote thema’s die mij momenteel het meest bezighouden is de discussie over vluchtelingen en Moslims. (het andere is Milieu)

angst
Al ben ik zelf ook kritisch op religie in het algemeen en op bepaalde elementen uit de Islam in het bijzonder, toch word ik verdrietig van Geert Wilders, zijn uitspraken en zijn populariteit. Ik ben erg allergisch voor racisme, discriminatie, stereotypen, vooroordelen, zelfs generalisaties en wat nog meer mooi in dit rijtje past. Al heb ik noodgedwongen meer begrip ontwikkeld voor ‘de boze/bange witte man’.
Ik op mijn beurt ben bang voor de polarisatie, en de haat.

auw
Wat ik in de wereld zie gebeuren, gaat me aan het hart. Het doet mij veel pijn om te zien dat hetgeen waar ik om geef, geweld wordt aangedaan: de wereld, de mensheid. Mijn idealisme en betrokkenheid lijkt mij regelmatig in de weg te zitten. Ik zou soms willen dat ik dingen van me af zou kunnen laten glijden, dat ik met meer distantie naar de wereld om mij heen zou kunnen kijken. Maar ik maak onderdeel uit van dit geheel en maak me grote zorgen.

kennis is macht?
Er zijn veel dingen waarover ik niet mee kan praten met echt onderbouwde argumenten, omdat het mij aan kennis ontbreekt. Al doe ik als een bezetene mijn best om mijn kennis (op het gebied van politiek) te vergroten, wordt het mij als sensitief mens regelmatig teveel. Ik weet dat het voor mij niet goed is om teveel op te gaan in zaken waar ik weinig invloed op heb. Dingen die ik graag mooier en beter zou willen zien dan ze zijn. Bovendien is de wereld kleiner en tegelijkertijd groter dan ooit door de globalisering en het internet. Er komt zo ontzettend veel informatie op me af, dat ik me steeds meer realiseer dat het onmogelijk is alle verbanden te overzien. De geschiedenis, de relaties met andere landen.. Daar valt een hoop over te zeggen en te ontdekken. Haast een onbegonnen zaak. Toch is mijn gevoel te sterk om te negeren.

Vroeger was alles beter
Ik heb het idee (dat is ten minste wat ik om mij heen hoor) dat er bepaalde zaken in Nederland achteruit zijn gegaan de afgelopen jaren. Zo zijn er veel bezuinigingen geweest in de zorg en op de werkvloer, zijn er minder betaalbare huurwoningen, zijn de prijzen omhoog gegaan en hebben mensen minder kans op een vaste baan. Dit zorgt voor veel onzekerheid en onrust. Deze ontevredenheid vergroot volgens mij de behoefte aan een zondebok.

Zwarte piet moet blijven
De discussies en debatten worden gedomineerd door het onderwerp: de identiteit van de Nederlander. Hetgeen we in bescherming moeten nemen.
Er is veel aandacht voor de wij-zij tegenstelling tussen OerHollandse/westerse mensen met hun culturele tradities die behouden moeten worden en niet westerse immigranten. Die laatste zouden de bron zijn van alle ellende. En in het bijzonder vormen de vluchtelingen die hierheen komen een bedreiging.

Minder Marokkanen
Geert Wilders heeft een hoop boute uitspraken gedaan, maar heeft desondanks een grote groep aanhangers en dreigt zelfs de grootste te worden. Ik heb mij hierin verdiept en heb (net als Tim den Besten in dit bijzondere fimpje: Tim den Besten zegt sorry) mijn best gedaan me te verplaatsen in de wensen en angsten van deze mensen. Ze zeggen dat Geert goede punten heeft, dat de zorgen over de Islam terecht zijn, dat de Islam een bedreiging vormt voor onze cultuur en westerse normen en waarden. Dat Wilders de enige is die dit probleem durft te benoemen.

Problemen benoemen
Ik heb geprobeerd mij open te stellen voor deze argumenten. We moeten wel luisteren, omdat de groep aanhangers schrikbarend groot is geworden. Het is een geluid uit onze samenleving dat gehoord moet worden, dat aandacht moet krijgen.
Ik geloof wel dat er over het algemeen in deze tijd meer dingen benoemd mogen worden dan een aantal jaar terug. Dit zie ik om mij heen en merk ik ook aan mijn eigen houding.
Marokkaanse jongeren schijnen bijvoorbeeld oververtegenwoordigd te zijn in de criminaliteitscijfers. Dit is problematisch voor zowel Nederlanders als Marokkaanse Nederlanders, dus is het een probleem dat aangepakt moet worden.

Marokkaan = terrorist
Wel heb ik grote problemen met de manier waarop mensen zoals Geert Wilders deze problemen willen aanpakken. Ook heb ik problemen met alle zaken die aan elkaar worden gekoppeld en over één kam worden geschoren. Zoals (van klein naar groot) terrorisme, islam, Marokkanen, buitenlanders, iedereen met een tintje.
Dat Geert Wilders beveiligd moet worden, zou een bewijs zijn van zijn gelijk. Blijkbaar ben je je leven niet zeker, wanneer je kritiek uit op de Islam. Ik denk dat het erg ligt aan de manier waarop je dingen brengt, al zou het best kunnen dat er een groep Moslims is die erg lange tenen heeft. Bovendien heeft Geert een hoop mensen beledigd met respectloze en discriminerende uitspraken als de term ‘kopvoddentax’ en ‘Willen jullie meer of minder Marokkanen in Nederland?…’ Ook Sylvana Simmons wordt met de dood bedreigd omdat zij onterecht zou opkomen voor gelijke behandeling en tegen discriminatie. Met de dood bedreigd worden, is hier ook geen bewijs van haar gelijk.

Er zijn ook goede Moslims
Ik geef toe dat ik geen Islamieten in mijn vriendenkring heb. Ik kan dus niet vanuit mijn persoonlijke ervaring bewijzen dat er ook goede Moslims tussen zitten. Volgens mij is dit iets dat tegenover de PVV’er verdedigd moet worden. Maar ik weiger een negatief oordeel te vormen over wat ik niet ken. Wel heb ik iets prachtigs gezien op internet: Jihad van Liefde – Mohammed El Bachiri woensdag 8 maart vertelde David van Reybrouck hier iets over in de wereld draait door.

Verbinding
Ik denk dat we mensen nodig hebben die verbinden in plaats van polariseren. I love bruggenbouwers.
Ik wil graag geloven in het goede van de mens en mensen het voordeel van de twijfel geven.
En kom nu niet met vreselijke voorbeelden om mij te overtuigen van mijn naïviteit, want mijn idealisme is veel te sterk en ik wordt alleen maar ongelukkig van alle ellende die mensen elkaar aandoen. Bovendien zijn voorbeelden geen bewijs voor wetmatigheden. Al laat ik mij graag inspireren door positieve voorbeelden. Ik denk dat er een enorme behoefte is aan een positief geluid, aan woorden van hoop en troost en aan vertrouwen.

Eten!

Week-menu
Het leek mij leuk om een recepten-blogje te maken en op een rijtje te zetten wat ik ‘s avonds heb gegeten de hele week. Ik maakte een start met pompoensoep en ravioli, maar de dagen daarna was het eventjes heel moeilijk om voor mezelf te zorgen en werd mijn weekmenu qua nuttige voedingsstoffen erg armoedig en zeer rijk aan calorieën, zout, suiker en vet.
Toch vind ik (je weet hoe ik ben) dit natuurlijk de moeite van het vermelden waard. Omdat ik graag een beeld schep van mijn leven dat zo dicht mogelijk bij de realiteit komt. Dit als compensatie van perfecte plaatjes op sociale media.
Ik heb dagen achter elkaar slecht gegeten: patat met kroket, broodjes knakworst en brood met ei. Ik heb zelfs een keer een zak chips opengetrokken + donuts bij wijze van diner.

Echt eten!
Nu ga ik weer heel goed voor mezelf zorgen. Ook als ik alleen ben, ga ik iets fatsoenlijks koken met veel groenten.
Af en toe kan ik wel wat inspiratie gebruiken.

flexitariër
Verder voel ik me tegenwoordig eigenlijk altijd schuldig als ik vlees eet, maar toch kan ik het niet laten. Wel doe ik mijn best om te minderen en zou mezelf flexitariër kunnen noemen.

Vet belangrijk
Eten is een belangrijk onderdeel van het leven en wordt, net als de rest van het leven, naar mijn idee complexer omdat er steeds meer keuze en steeds meer informatie beschikbaar is.
Het is niet alleen maar brandstof voor ons lichaam, maar ook een statement, een hobby, een passie, gezelligheid, cultuur, troost, verleiding, verslaving en nog veel meer.

Wat eten we vandaag?
Ik vind het vaak een gedoe dat je elke dag weer iets moet verzinnen en moeite moet doen om een voedzame maaltijd op tafel te krijgen. De menselijke spijsvertering is wat dat betreft vrij inefficiënt.

Toch kan het ook fijn zijn om even rustig in de keuken te staan en wat dingetjes te snijden en in de pan te gooien.

Receptjes
Dit heb ik deze week gegeten:

AVG’tje
AVG

Een AVG’tje (aardappels, vlees en groente) met champignonsaus.
Dit spreekt voor zich. Toch even een omschrijving.
De aardappeltjes bak ik lekker krokant, de boontjes kook ik kort (beetgaar) want die moeten niet te slap worden. Biologische chipolata-worstjes kun je makkelijk vervangen door vegetarische worstjes oid. De champignon-saus is een zakje poeder met gekookt water. Niet echt iets om trots op te zijn, zeker niet naar de tegenwoordige standaarden. Maar toch was ik behoorlijk tevreden. Vooral met de ruime hoeveelheid boontjes.
Ik heb toch de neiging mezelf te verdedigen. Is het veel? Ik heb veel gesport en heb een snelle spijsvertering.

Ravioli spinazie

ravioli

Hier ben ik zeer tevreden over. Was erg lekker.
Ingrediënten (per persoon):
150 gram Verse spinazie-ravioli
200 gram bladspinazie
1 paprika
blok feta naar smaak
2 eetlepels pesto
handje pijnboompitten
paar blaadjes basilicum.

Recept:
Paprika in kleine stukjes snijden en bakken in een koekenpan of wok met een klein beetje olijfolie.
Spinazie erbij en deze laten slinken. De ravioli hoeft maar kort gekookt te worden. Op het pakje staat hoe lang. Daarna afgieten en de pesto en de groenten door de pasta roeren, feta in blokjes erdoor/erover, basilicum en pijnboompitjes eroverheen. en smullen maar!

wat is normaal?

Ik heb het al vaker genoemd, maar ik vraag mij dus regelmatig af: wat is ‘normaal’? En wat is ‘goed’? Deze vragen komen samen met een soms nog verdergaande twijfel aan alles en een overweldigende verwondering over alles dat bestaat.
Niks is vanzelfsprekend en het leven is onvoorstelbaar.
Het heelal schijnt volgens wetenschappers te zijn ontstaan door de oerknal. Volgens religieuzen is alles geschapen door een god.
Ik heb thuis een leuk kinderboek dat op beeldende wijze het ontstaan van leven op aarde en het ontstaan van het heelal uit de doeken doet. Interessant. Maar niet te bevatten. Het geeft me soms een vreemd gevoel.
Hoe kan er uit niets, iets ontstaan? Waartoe zijn wij hier op aarde. Dat soort vragen.
Het lijkt of veel mensen het leven wel vanzelfsprekend vinden. Normaal gesproken heb je misschien geen tijd om bij dit soort vragen stil te staan, wil je je dagelijks leven leiden. Het is noodzaak om bepaalde aannames te doen, om te kunnen functioneren. Wanneer je je werkelijk overal over verwondert, komt er niks meer uit je handen.
Dat laatste gebeurt mij dan ook regelmatig.

Wat is normaal?
Ik moet mijn opgekropte overdenkingen even opdelen in kleinere stukjes, gesorteerd naar thema.
Vandaag het thema: wat is normaal?

Sociale acceptatie
De vraag over wat normaal is heeft te maken met normen waar we aan moeten voldoen om sociaal geaccepteerd te worden. Het lijkt er aan de ene kant op dat er streng over onszelf en elkaar geoordeeld wordt als je bijvoorbeeld kijkt  naar alle discussies  die vooral online ontstaan. Er ontstaan enorm felle discussies waarin mensen in woede ontvlammen naar aanleiding van elke scheet en er gevoelige thema’s aan koppelen, bijvoorbeeld over rascisme. Fascinerend fenomeen. Mensen voelen zich snel aangevallen als het gaat over politieke kwesties. Ik denk omdat zij zich sterk identificeren met bepaalde overtuigingen, maar hier toch onzeker over zijn. Als deze denkbeelden in twijfel worden getrokken, moeten zij zichzelf met hand en tand verdedigen. Er wordt wat dat betreft weinig getolereerd. Polarisatie noemen ze dat tegenwoordig; heel populair. Het lijkt er soms op dat mensen elkaar weinig ruimte gunnen.
Het lijkt haast normaal. Normaal is immers datgene dat het meest voorkomt. Is het iets goeds om je aan te passen aan de norm? In veel gevallen niet, denk ik.

Is iedereen gek? Op zijn minst eigenaardig.
Ook is ‘normaal’  een relatief klein hokje. Ik zie nu een grote kast voor me met allemaal kleine vakjes waarin mensen in dossiers tot in de kleinste details worden gecategoriseerd. Iets van een systeem moet er wel inzitten, voor het overzicht. Maar het mag best iets ruimer en rommeliger. Er zijn veel eisen die worden gesteld aan het etiket ‘normaal’. Eigenlijk zoveel dat bijna niemand dit etiket echt verdient. Iedereen heeft wel iets te verbergen. Hele menselijke dingen worden gezien als taboe. Iedereen kan door de mand vallen en worden ontmaskerd.

Etiketjes
Als het gaat om de vraag: ben ik normaal? Dan denk ik  aan mijn hersenkronkels, de moeilijkheden die ik ervaar in het leven en mijn psychische gesteldheid, de etiketten die je hierop zou kunnen plakken en hoe legitiem deze zijn.

Vraagt tegenwoordig niet bijna iedereen zich af of er iets mis met hem is? En zijn de mensen die dit niet doen, niet het meest gevaarlijk? De president van Amerika bijvoorbeeld.

Nu ga ik worteltjes eten.

worteltjes

Culturele zondag 15 januari

Afgelopen zondag waren er door heel Utrecht allerlei leuke dingen te beleven. Gratis!
Het geheel aan activiteiten werd Nieuwjaarsduik genoemd en is ‘de feestelijke start van het culturele kalenderjaar in Utrecht.’ Net als tijdens het evenement ‘Gluren bij de buren’ -dat dit jaar trouwens op zondag 17 februari plaatsvindt – is er een overvol programma, zodat je zelf je eigen route kunt uitstippelen. Ik las op internet dat het evenement afgelopen zondag 18.500 bezoekers heeft getrokken.
https://www.facebook.com/culturelezondagen/

Hier volgt een kort verslag van de optredens die ik heb gezien.

* De Deense Detective – Rosa Ensemble (in Ekko.) 
Heel leuk gedaan, geheimzinnig sfeertje, leuk poppodium. Een clubje mannen vertelde een spannend verhaal met muziek en geluidseffecten.
Ik voel mij vrij onnozel, maar het verhaal zelf ging mij eerlijk gezegd een beetje boven de pet. Ik kon het niet goed volgen waar het nou precies over ging of wat de clou van het verhaal was.
voor meer informatie:
http://Rosaensemble.nl

* Creatief met schimmels- Prof. dr. Han Wösten (in Winkel van Sinkel)
In een zaal in de winkel van Sinkel vertelde microbioloog Han Wösten over de mogelijkheden van schimmels voor de wetenschap. Heel interessant. Over hoe schimmels in de natuur groeien en dat er ontzettend veel nuttige toepassingen zijn en veel mogelijkheden in wetenschap en design.  Schimmel als duurzaam alternatief van allerlei materialen zoals  hout, leer en rubber. We hebben een uur lang geboeid naar de man zitten luisteren. Universiteit Utrecht organiseert onder de naam studium generale regelmatig gratis lezingen. Zeker de moeite waard.
Op deze website vind je meer informatie over de lezingen die gegeven worden:
https://www.sg.uu.nl/

Van al die verhalen over schimmels, kregen we trek dus hebben even een patatje gehaald.  😉
Daarna hebben we  een blik geworpen in café Hofman waar iets literairs aan de gang was, maar dat was me echt te druk! (Mooie woorden)

* Cartoontheater: Kantoorvlieg – Theatergroep Dender (in het stadhuis)
Kindervoorstelling
Heel leuk voor jong en oud. Ik ben nooit zulk goed comedy-publiek. Ik zeg altijd dat als het publiek alleen maar uit Charlotte’s zou bestaan, elk optreden zou floppen. Ik ben een stille genieter.
Wel heb ik met een grijns op mijn gezicht zitten kijken. Thom heeft uitbundig gelachen. Net als alle kinderen die uit hun dak gingen.
Het verhaal gaat over twee kantoormannen die je meenemen  naar hun cartoon-wereld.
1 man doet het geluid met live gitaar en allerlei geluidseffecten.
http://Tgdender.nl

* Hoe mooi wil je het hebben -JAFT (in stadskasteel Oudaen)
Heel erg mooi en leuk. Deze grote band zet een goeie show neer met muziek en poëzie. Ook hier hebben wij erg van genoten. Afwisselend, onderhoudend en swingend!
http://Jaft.nl

WP_20170115_18_02_26_Pro[1]
Als laatste hebben we café Willem Slok aangedaan, maar hier stonden we als sardientjes in blik. We hebben geprobeerd ons naar binnen te proppen, maar ik moest naar buiten stappen als er mensen langs wilde, dus toen zijn we maar vertrokken. Wel klonk erg leuk: een bluesband. (Captain Morgan Express)

Al met al een superleuke middag gehad!
Echt een aanrader. Volgend jaar weer.

Hoe is de stemming?

Rond oud en nieuw heb ik niet geblogd en ook dit weekend dreigde het erbij in te schieten. Hoewel ik er soms niet aan toe kom, voel ik een drang of zelfs noodzaak om dingen op papier te zetten.

Ik gebruik dit blog lekker als uitlaatklep en hulpmiddel om voor mezelf dingen op een rijtje te zetten. Mijn gedachten ordenen is een terugkerende taak. Net als de constante stroom aan vieze kleren. Neverending story.
Bovendien vind ik het een leuk naslagwerk voor later. Goed. 

Ervaringen
Ik heb weer veel nagedacht over zaken en kwesties. Ik ben meerdere keren omvergeblazen door een ‘bommetje’ dat in slomo is ontploft. Telkens kwam er een nieuwe golf. Verder is er gelukkig niemand overleden en zijn er geen intimi terminaal. (Even afkloppen)
Ik wil wel zelf alle bijbehorende emoties doorleven (wat mij zeer goed afgaat) en bij het delen in de vorm van dit blog, het grotere plaatje proberen te tonen en meer afstand nemen.
Wat betekenen mijn ervaringen bijvoorbeeld voor anderen? (en wat betekenen ervaringen van anderen voor mij?)
Zijn er wetmatigheden te ontdekken?
Zou het zelfs zo kunnen zijn dat alles wat in mij gebeurt ook collectief gaande is en andersom? Omdat alles met elkaar verbonden is?
Het lijkt me trouwens ook leuk meer te gaan observeren en fantaseren over typetjes die ik tegenkom in plaats van alleen over mezelf te schrijven. Ik heb nog wel een aantal personages liggen..

Loslaten
Ik heb botsingen ervaren en werd min of meer gedwongen na te denken over dingen die mij ongelukkig maken. Nu ga ik verder in de lijn die ik al van plan was en (uit protest) proberen een hoop zaken los te laten. Ik wil mij de komende tijd alleen verdiepen in wat ik echt interessant vind en waar ik plezier aan beleef. (en aan school).  En niet aan het dwangmatig moeten uitzoeken van werkelijk alles en het oneindig verzamelen van (nare) informatie om mijn kennis te vergroten en een visie te ontwikkelen (die ergens op slaat.)

Is deze wereldproblematiek werkelijk relevant voor mij op dit moment? Ik denk het niet. Ik heb de overtuiging dat niemand wat heeft aan mijn verdriet wanneer ik erdoor wordt verlamd. Een hoop grote dingen lijken zorgelijk, onbeheersbaar en beangstigend. Alleen wanneer ik het aankan met mijn emoties iets constructiefs te doen, heeft het zin me te laten raken door groot leed. Op dit moment verg ik zelf (te) veel onderhoud.
Wel wil ik mij dolgraag in positieve zin laten raken door ontroering van liefde, natuur en alle kunstvormen. (Heb weer heerlijk zitten huilen tijdens het kijken van een aantal films). Hierover later meer. (Horns, The age of Adaline, de Surprise, the odd life of Timothy Green)

DOM!
Wat een mens nodig heeft voor zijn mentale gezondheid zijn vooral de volgende 3 dingen, las ik in een artikel: (DOM!) Ik ben dolgraag dom bezig!
Doelen: er staat iets in je agenda
Oplaadpunten: Doe voldoende dingen waarvan je energie krijgt
Mensen: omring jezelf met leuke mensen en maak contact.


Mijn humeur-dagboek
Verder ben ik een dagboekje bij gaan houden en geef ik elke dag een cijfer.
Dit heb ik in een grafiekje gezet en zo kan ik precies zien wat er van invloed is op mijn stemming.
Dit is dan weer even iets heel concreets.

Groetjes

stemming

stemming