Charlotte’s Boekenkast 1

Gisteren heb ik mijn eerste vlog opgenomen en geplaatst. Er zitten  nog een paar kleine schoonheidsfoutjes in, maar ik ben wat dat betreft niet perfectionistisch. Voor mijn eerste filmpje ben ik best tevreden :-). Ik kreeg al een tip dat ik altijd op zijn kant moet filmen. De volgende keer bespreek ik een kleinere stapel boeken. 11 is wat veel.

Bekijk mijn vlog hier:
Charlottes boekenkast 1

De boeken die ik laat zien:
(link opent in nieuw scherm)

Je bent jong en je rouwt wat – Lisanne van Sadelhoff
Het boek krijgt op bol.com een 5 sterren beoordeling. Hoewel ik er niet aan toe ben gekomen het boek uit te lezen, kan ik me hier goed in vinden.  Ik ga het boek zeker nog een keertje lenen. Mensen die net als de schrijfster ook een dierbare hebben verloren, vinden het verhaal herkenbaar en troostrijk. Tieske88 schrijft: ‘Vanaf het begin grijpt het verhaal van Van Sadelhoff (30) je vast en laat je pas los bij de laatste bladzijde. Ze schrijft in alle eerlijkheid en puurheid op wat er is gebeurd en wat het met haar deed en gaat echt met de billen bloot. Erg dapper. Het is daarnaast erg goed en vlot geschreven, met de nodige dosis humor en zelfspot. Het boek bestaat uit veel korte hoofdstukken; telkens als je er een uit hebt denk je: snel nog eentje lezen. En voordat je het weet heb je dat 20 keer achter elkaar gedaan. Een absolute aanrader!’

Het klokhuisboek over kanker – Fiona Rempt
Ook dit boek krijgt goede reviews. Het is leerzaam en mooi vormgegeven.

Quotum, project z – Marloes Morshuis
‘Een spannend en actueel verhaal over een wereld die akelig dichtbij komt.’ In dit boek ben ik net begonnen. Tot nu toe leest het vlot. Een aanrader als je houdt van dystopische en onheilspellende verhalen.

De coronacrisis, verhalen van de frontlinie – Gor Khatchikyan
Gor is arts en vertelt in korte verhalen over zijn ervaringen op de intensive care. Hij wil de patiënten een gezicht geven en een kijkje achter de schermen geven; welke beslissingen moeten er op de IC’s worden gemaakt? Er staan ook veel foto’s in. Het is een gloednieuw boek en op bol.com staan 2 reviews. Eentje heel positief, de ander helemaal niet. Ik kan er niet over oordelen, want ik ben er niet aan toegekomen om het boek te lezen.

Een beknopte geschiedenis van alles – Ken Wilber
Een boek dat prikkelt en aan het denken zet. Het is nogal een pil: bijna 400 pagina’s. De reviews zijn positief. ik ben zelf net begonnen en kan me voorstellen dat je even de tijd nodig hebt om alle informatie te verwerken. Het boek is goed gestructureerd en redelijk te volgen ondanks moeilijke termen. Hij legt deze namelijk goed uit.

Wereldburgers, Grote denkers over de toekomst – Wilberry Jakobs
8 denkers delen hun visie over immigratie en globalisering en hoe wij op een respectvolle manier met elkaar kunnen samenleven. Dit boek breng ik waarschijnlijk ongelezen terug naar de bibliotheek. Niet omdat het een slecht boek is, maar omdat ik er nu niet aan toe kom. Op bol.com heeft het boek 1 review van 4 sterren. Het wordt hoopvol, inspirerend en toegankelijk genoemd.

Brieven aan Koos – Tim Fransen
Ik ben het eens met de review van Lunedi: ‘Een feest om te lezen. Tim maakt filosofie heel toegankelijk, serieus én om te lachen, relativerend en een ontwapenende zelfspot.
LEES DIT BOEK!’

Ik denk, inleiding in de filosofie – E.A. Le Coultre
Het is een studieboek op Havo-niveau. Er worden aansprekende filosofische problemen besproken en daagt je uit na te denken over  dilemma’s.

Het raadsel van alles wat leeft – Jan Paul Schutten
Geweldig mooi en leuk boek. Leerzaam, met humor en prachtig geïllustreerd. Deze kocht ik in het museumwinkeltje van het natuurhistorisch museum in Rotterdam.

Ik moest dit even kwijt – Katja de Bruin
Smullen van alle ingezonden brieven die een kijkje geven in het puberbrein en een beeld geven van de jaren 90 en 00’s.

Briefgeheimen – Monique Edelschaap
Ook dit boek heb ik gekocht. Het ziet er prachtig uit en is wederom een feest om te lezen/doorheen te bladeren.

Cartoon: de boekenkast – talenD

Blokkades en de dood

Blokkades
Tobbers als ik hebben het regelmatig moeilijk met het leven en met zichzelf. Bij tegenslagen is het helemaal een uitdaging me staande te houden. Ik kom snel in een negatieve spiraal van (zelf)kritiek en voel me daarbij geremd me te uiten. Ik wil WEER proberen dit patroon te doorbreken, dat ben ik aan mezelf verschuldigd. Ik wil gewoon schrijven en voel ook de behoefte om mijn overdenkingen te delen. Zonder me teveel te laten leiden door de vraag of mijn woorden wel goed genoeg zijn, of ik wel goed genoeg ben en of mensen op mij en mijn woorden zitten te wachten. Een dagboek of blog hoeft niet altijd geen literair hoogstandje te zijn. Ik ben bang voor wat anderen wel niet zouden kunnen denken. ‘Wat een aandachtshoer’ ‘Wat een gezeik’ ‘die is niet helemaal goed’ etc etc.
Diep van binnen ben ik ervan overtuigd dat het niet belangrijk is, maar ik kom er moeilijk bij. Ik wil proberen weer regelmatig te bloggen. Een verslagje over wat mij bezighoud. Ik heb veel te vertellen. Ik heb een flink aantal inhoudelijke blogs achter de rug, over politiek, extreme rijkdom en corona-complotten. Soms mag het best persoonlijk worden. Wat de drijfveer ook moge zijn. Puur narcisme en navelstaarderij of een nobeler drijfveer die moeilijker onder woorden is te brengen. De inhoudelijke blogs kunnen mensen informeren en aan het denken zetten. Persoonlijke blogs kunnen irritatie opwekken. Of herkenning en troost.
Wat ik ook een grote uitdaging vind, is mijn chaotische geest, die associatief alle kanten opvliegt, zodat de lijn vaak kwijt raakt. Zie je,  daar heb je het al weer.

DE DOOD
Momenteel houd ik mij veel bezig met Peet die uitbehandeld is. Ze is de beste vriendin van mijn moeder sinds hun middelbare schooltijd. Ze heeft longkanker en al veel behandelingen achter de rug. Ik houd heel veel van haar en heb altijd een hechte band met haar gehad. Zelf kwam ze de laatste keren dat ik haar zag redelijk opgewekt over, wel vermoeid. Ze is ook klaar met alle stress en pijn en heeft zich er min of meer bij neergelegd. Is dankbaar voor het leven dat ze heeft gehad en zei dat ik haar leven mooier heb gemaakt en nog steeds maak. Dat ze veel mooie herinneringen heeft. Wel zou ze nog veel meer mee willen maken, ook willen weten hoe het met ons verder gaat. Ze is atheïstisch en gelooft in de natuur. In de natuur ontstaat alles en vergaat het ook weer.
Ik vind het zelf moeilijk te verkroppen dat er niks van haar over zou blijven. Ik ben ook bang voor wat haar en mij nog te wachten staat. Wat in ieder geval blijft zolang ik besta zijn de liefde, herinneringen en mijn band met haar. Ik heb wat gelezen over rouw, want ik ben een poosje geleden begonnen. Het verdriet dat ik voel is een teken dat ik veel van haar houd. Ik luisterde de podcast ‘dag voor dag’ van Liesbeth Rasker waarin zij in gesprek gaat met mensen die een dierbare hebben verloren. Een vrouw vertelde dat zij nooit ‘ergens’ in geloofde, maar toen een goede vriend overleed, zij wel wonderlijke dingen ervaarde die ze als teken opvatte.
Dit soort verhalen kunnen mij ook troost bieden.

Je hebt ook mensen die niet zo goed weten hoe troost werkt. Mensen die horen dat als je tante ziek is, worden getriggert om verhalen te delen over kennissen die ook hele nare dingen hebben meegemaakt. Misschien nog wel ergere dingen. Waar ik bijvoorbeeld een hekel aan heb is de uitspraak: ‘Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen’.  Ik vind het leven vaak meer lijken op een tranendal. ‘en je moet zelf je tranen afvegen.’

Hier een aantal tips, hoe je kunt reageren op iemand met verdriet. Dergelijke uitspraken vind ik heel prettig. Al hebben de meeste mensen met wie ik omga, deze tips gelukkig niet nodig. Ik kies ze erop uit. In andere situaties kom ik wel ongelukkige uitspraken tegen.

– Ik zie dat het zwaar voor je is/ dat je het moeilijk hebt
– Ik snap dat je je rot voelt in deze situatie
– Het is niet gek dat je je verdrietig voelt
– Ik ben er voor je als je wilt praten
– Is er iets dat ik voor je kan doen?

Sadness Is My Favorite

Wat me ook bezighoud is het thema werk. Daarover een volgende keer meer.

Groetjes

Fake news en complottheorieën

In deze onzekere tijden zijn complottheorieën populairder dan ooit. Vanaf een afstand zenden influencers alternatieve theorieën de wereld in, die massaal worden gedeeld. Ik vind het een fascinerend fenomeen en vraag mij af hoe mensen komen tot deze theorieën en of er soms een kern van waarheid in zit. Hier ga ik nog een aantal keer een stukje over schrijven in een later blog.
Ik vind het een beetje te makkelijk om mensen met andere ideeën weg te zetten als gekke alu-hoedjes, ik stel me graag nieuwsgierig en genuanceerd op. Het ligt er wel een beetje aan wie het zegt. Ik zag op youtube bijvoorbeeld langskomen dat Robert Jensen een kanaal heeft waarop hij verkondigt dat de Corona-crisis één groot complot is. Die man en de manier waarop hij communiceert, vind ik niet om aan te zien, dus daar heb ik mij (nog) niet aan gewaagd.

Wat is een complottheorie?
Een complottheorie is iets anders dan kritisch denken. De definitie van een complottheorie die wikipedia hanteert is: Een complot of samenzwering is een geheime samenwerking tussen mensen met een kwaadaardig doel.[6] Een complottheorie is een vermoeden over het bestaan van een bepaald complot. Dit vermoeden kan terecht of onterecht zijn. Hoewel er complotten bestaan, blijkt de overgrote meerderheid van de complottheorieën echter niet of nauwelijks op de realiteit te berusten.’ Op deze pagina is ook een overzicht te zien van veelvoorkomende complottheorieën.

Kritiek op Corona-maatregelen
Op dit moment is er felle discussie over zin en onzin rondom Corona. Over wat Corona precies is, is (mij) nog niet heel veel bekend. Er is veel onzeker en de maatregelen zijn zeer beperkend en hebben grote gevolgen. De ene persoon verzet zich hier harder tegen dan de ander. Ik vind het persoonlijk heel vervelend om te moeten letten op het houden van afstand, al is mijn ‘leed’ altijd relatief. De 1,5-meter samenleving spreekt mij helemaal niet aan. Zoals ik eerder al schreef, ben ik erg begaan met mensen die in een sociaal isolement raken en ernstig vereenzamen. Tijdens mijn afstudeer-onderzoek naar dit onderwerp kwam ik erachter dat het bij mij persoonlijk een gevoelige snaar raakte. Het is een taboe-onderwerp, want niemand wil zielig gevonden worden. Maar ook ik heb mij in mijn leven tijdens verschillende fases eenzaam gevoeld wanneer ik niet in staat was de connectie met mensen om mij heen te maken. Ik heb het idee dat het in onze cultuur lastiger is om je verbonden te voelen met mensen om je heen en onderdeel te zijn van een geheel, omdat de nadruk ligt op autonomie, eigen verantwoordelijkheid en succes. Mensen moeten zelf hun eigen sociale netwerk vormgeven en daarvoor moet je ook beschikken over de nodige sociale vaardigheden. De psychische en lichamelijke gevolgen van langdurige eenzaamheid zijn niet mals. Het verzwakt zelfs het immuunsysteem. Ik merk dat ik behoefte heb aan nabijheid met een selecte groep mensen en vind het vervelend om me schuldig te moeten voelen als ik familie en goede vrienden een knuffel wil geven. Zo heb je indirect immers mogelijk een dode op je geweten. Ook de economische gevolgen van de maatregelen zijn waarschijnlijk fors. Ik weet niet welke overwegingen hierbij gemaakt worden. Ik ben inderdaad geen viroloog of aanverwant specialist, maar ook ik vraag mij af of bepaalde maatregelen en de gevolgen ervan in verhouding staan tot de opbrengsten. Wellicht onderschat ik de ernst van het virus zelf en piep ik wel anders wanneer ikzelf of een naaste getroffen wordt.

Belangen
Bij alles wat je leest kun je je afvragen of de bron betrouwbaar is. Er is tegenwoordig meer wantrouwen naar de zogenaamde ‘mainstream media’ en andere instanties als de staat en de farmaceutische industrie. Deels waarschijnlijk terecht. Wel wil ik er graag vanuit gaan dat Nederlandse journalisten in onze vrije samenleving (die werken voor kwaliteitskranten) als doel hebben om een realistische weergave van de werkelijkheid te tonen en betrouwbare informatie verspreiden. Hier is ook een journalistieke code voor opgesteld waarbij bronnen worden gecheckt.
Wel is het zo dat er (binnen de politiek en het bedrijfsleven) vaak belangen meespelen als status, geld en macht. Als een frisdrankfabrikant een onderzoek naar suiker financiert is het belang van de uitkomst bijvoorbeeld groot.

Viruswaanzin
In de Volkskrant stond een artikel over de beweringen van viruswaanzin. Viruswaanzin stelde onder andere dat Covid-19 niet gevaarlijker is dan de gewone seizoensgriep, en dat afstand houden en handen wassen niet nodig is.
Deels worden deze stellingen onderuitgehaald. Het sterftecijfer is een laag percentage van 0,4% overlijdensrisico, maar dan nog gaat het om een groot aantal (met name kwetsbare) mensen en een aanzienlijk groter percentage dan bij de gewone griep. In Nederland belanden er 12.000 mensen in het ziekenhuis en overlijden er tussen de 6000 en 9000 mensen. Bij de seizoensgriep in 2019 overleden 2900 mensen. Een ander probleem is de overbelasting van de zorg.
Afstand houden draagt wel bij aan het beperken van verspreiding. Daarnaast is het van belang te zorgen voor een goede ventilatie, omdat verspreiding vaak via de lucht plaatsvindt. Het is niet aangetoond dat verspreiding via oppervlakten verloopt; het virus overleeft niet goed zonder gastheer en in uv-straling. Je hoeft dus niet als een malle al je boodschappen te ontsmetten. Handen wassen is wel een goed idee, omdat veel mensen (onbewust) vaak met hun handen aan hun neus, mond en ogen zitten.

Kritiek hebben op de maatregelen is iets anders dan geloven in een complottheorie.
Een complottheorie is bijvoorbeeld dat volksgezondheid niet belangrijk is voor de overheid en dat de overheid niet het beste met ons voor heeft. Daar kun je ook argumenten voor aandragen.

Ik vind dat het leven wel een klein beetje leuk moet blijven en dat het niet gezond is om in je eentje thuis te blijven zitten.

Verder lezen?
In het kinderboek Fake! Alles wat je (niet) moet geloven over nepnieuws, mindfuck en complottheorieën, worden  tips gegeven over hoe je volgens een wetenschappelijke methode kritisch blijft denken. hoe scheid je de zin van de onzin? Een hypothese kan worden weerlegd door feiten die uit onderzoek naar voren komen. Anekdotes zijn geen bewijs. Dat je oma bijvoorbeeld 100 jaar oud is geworden, terwijl zij altijd rookte als een schoorsteen, is geen bewijs dat roken onschadelijk is.

Links en verder lezen:

viruswaanzin in Volkskrant

Outsiders over flat earth

Dat had je gedacht – waarom geloven we zo makkelijk in complotten

Fake! – Annemarie Bon

https://nl.wikipedia.org/wiki/Complottheorie

https://skepsis.nl/coronacomplotten/

https://susandullink.nl/populisme-complotten/

Extreme rijkdom

Jeff Bezos, de oprichter van Amazon is momenteel de rijkste man ter wereld. Het bedrijf heeft op dit moment een beurswaarde van 1,3 biljoen euro (€1.300.000.000.000), zijn persoonlijke fortuin wordt geschat op meer dan 160 miljard euro (€160.000.000.000).

Jeff Bezos wealth in rice
(In dit filmpje wordt beeldend weergegeven hoe onvoorstelbaar veel dit is. Verwarrend is dat het Amerikaanse Billion hetzelfde is als het Nederlandse Miljard, en niet biljoen.)

Wereldwijd nemen verschillen tussen arm en rijk steeds meer toe. Steeds meer geld gaat naar steeds minder mensen.

Geld als doel 
Extreme rijkdom zou kunnen worden verdedigd, door het argument dat het hier gaat om extreem knappe mensen die extreem hard werken. Toch is er veel kritiek op deze ongelijkheid.

Er is een armoedegrens waaronder mensen niet kunnen voorzien in hun levensbehoeften, maar zou er ook een rijkdomsgrens kunnen worden vastgesteld? Filosoof Ingrid Robeyns schreef over het onderwerp rijkdom onderwerp het essay ‘rijkdom’ en liet zich inspireren door Politika van Aristoteles. Aristoteles maakt een onderscheid tussen doel en middel en stelt dat rijkdom geen doel op zich zou moeten zijn. De mens heeft volgens hem als doel om een goed leven te leiden, waaronder hij verstaat een deugdzaam leven en een gulden middenweg tussen te veel en te weinig. In een interview met Robeyns in filosofie magazine haalt zij een fotoboek aan van Lauren Greenfield met portretten van superrijken in Los Angeles. Het laat zien hoe geld door hen wordt besteed aan statussymbolen: ‘dure sieraden, kleuters met designjurken, villa’s vol Versace-meubels en honden! Die plastische chirurgie hebben ondergaan.’ De mensen lijken de realiteit uit het oog te zijn verloren.
Niet alleen in de tijd van Aristoteles is zijn filosofie relevant. Ook in onze tijd wordt economische groei nog steeds als doel op zich gezien en draait het leven van veel mensen om individuele verantwoordelijkheid om succesvol te zijn/veel geld te verdienen. Het is nuttig om hier vraagtekens bij te zetten.

De factor geluk
Robeyns stelt dat rijkdom nooit de verdienste is van 1 persoon. Welvaart kan niet worden gecreëerd zonder op de schouders van vorige generaties te staan en gebruik te maken van technologie die door anderen is bedacht. Bovendien speelt toeval een grote rol. Of je gebruik kunt maken van middelen als technologie en instituties is afhankelijk van geluk: het land waarin je geboren bent, genenpakket, opvoeding etc.

Belasting
Er is geen sprake van rechtvaardige belastingen: de middenklasse betaalt relatief meer belasting dan de superrijken en burgers relatief meer dan bedrijven. Gaten in de wetgeving maken het mogelijk om geen of weinig belasting te betalen. Wanneer er meer geld van de rijken naar de schatkist gaat, zou het kunnen worden ingezet voor meer gelijkheid en dat is hard nodig.

Armoede in Nederland
Op dit moment leven ongeveer 584.000 huishoudens, 7,9 procent van alle huishoudens in Nederland, in armoede. Dit blijkt uit een rapport van het CBS. Ondanks de economische groei van de afgelopen jaren, is het aantal mensen dat in armoede leeft de afgelopen drie jaar gelijk gebleven. Waarschijnlijk is dit percentage in het afgelopen half jaar nog verder toegenomen ten gevolge van de Corona-crisis.

Geld is macht 
Extreme rijkdom geeft mensen politieke macht, omdat zij met donaties politieke keuzes kunnen beïnvloeden. Dit brengt de democratie in gevaar. In Amerika kunnen alleen allen nog hele rijke mensen zich kandidaat stellen voor het Congres, omdat campagne voeren een grote investering van eigen middelen vraagt.

Ecologische voetafdruk
Extreem rijke mensen hebben vaak een grotere ecologische voetafdruk, onder andere door grotere woningen, zwembaden en verre reizen. Ook hebben zij vaak hun fortuin te danken aan processen die grote ecologische schade veroorzaken. Het zou daarom rechtvaardiger zijn als de superrijken meer geld moeten bijdragen om de klimaatcrisis tegen te gaan.

Of zij deze verantwoordelijkheid nemen, valt te betwijfelen. Er valt veel te winnen als mensen verder kijken dan hun eigen omgeving en nadenken over hoe we met elkaar samenleven en wat we elkaar verschuldigd zijn. Een democratie vraagt om betrokken mensen die zichzelf niet enkel zien als consument.

What’s in it for Jeff?
Boven een bepaald bedrag maakt geld niet gelukkig. Uitgaven aan statussymbolen tonen een ratrace waarin men niet voor elkaar wil onderdoen. Onderzoek van psycholoog Csikszentmihalyi laat zien dat voor wie weinig geld heeft, meer welvaart wel leidt tot meer geluk. Maar voor wie erg rijk is, heeft extra welvaart geen effect. Het tegendeel geldt: Tijd is schaars en de tijd van mensen die veel geld verdienen is duurder. Daarom nemen zij vaak minder de tijd voor trage bezigheden als wandelen in het bos of koffie drinken met familie en vrienden, wat hele waardevolle bezigheden zijn.

December | 2013 | United State of America | Page 2

Verder lezen?: Wie stopt Jeff Bezos, de rijkste man ter wereld die alleen maar rijker wordt

Bronnen:
* filosofie magazine juni 2019
* https://www.nibud.nl/beroepsmatig/half-miljoen-nederlanders-leven-in-armoede/
* https://www.languagelab.nl/stijlgids/billion-is-geen-biljoen

Interview met Stefan (Forum voor Democratie)

Ik interview Stefan Berlijn over zijn idealen. Stefan heeft een druk bestaan; Hij heeft een jong gezin met twee kinderen, is leerkracht en pedagoog en zet zich daarnaast in als statenlid voor Forum voor democratie.

Hoe ben je erbij gekomen om politiek actief te worden?
‘Voor mijn huidige baan, zat ik in de journalistiek en was ik altijd wel politiek georiënteerd. Ik versloeg veel lokale en regionale politiek en vond dat altijd interessant. Wel vond ik het belangrijk om enigszins onafhankelijk te zijn, dus kon ik me niet aan één partij verbinden. Ook vond ik nog niet echt een partij waarbij ik me zou willen aansluiten. Voornamelijk vond ik het leuk om van de buitenkant te beschouwen. Op een gegeven moment kwam Forum voor Democratie in de spotlights en hun manier van politiek bedrijven en hun standpunten spraken mij wel aan. Mijn vrouw was toen net zwanger van de jongste en toen dacht ik: ik wil ook mijn steentje bijdragen aan een betere wereld en zorgen dat mijn kinderen in een veilige omgeving kunnen opgroeien. Ik zag dat het op sommige vlakken in Nederland de verkeerde kant op ging en wilde niet dat ik over 20 jaar tegen mijn kinderen moet zeggen: ik zag het gebeuren en heb er niks aan gedaan.’

Je zei: ik zag het de verkeerde kant op gaan. Wat bedoel je daar precies mee?
‘Het EU-beleid; steeds meer macht naar Brussel en de enorme bureaucratie waarmee dat gemoeid gaat en een grote verkwisting van geld. De massale immigratie-problematiek. Dat ligt natuurlijk heel gevoelig in Nederland. Mijn vrouw is een vluchteling en is in 1995 uit Srebrenica naar Nederland gekomen. Haar vader is daar vermoord. Dus wij weten als geen ander hoe het is om te moeten vluchten voor omstandigheden en oorlog. Aan de andere kant moet je ook realistisch zijn. Zij zegt zelf ook: ‘als ik toen dichter bij huis was opgevangen, dan waren we sneller teruggegaan.’ Je ziet nu dat Bosnië naar de kloten gaat, omdat zoveel mensen het land zijn uit gevlucht en de mensen die het zich niet konden veroorloven zijn achtergebleven. De mensen die gevlucht zijn hebben daar grof geld voor moeten betalen. En het kost veel geld om de vluchtelingen in Nederland op te vangen, ze een uitkering te verschaffen en gezinshereniging te faciliteren. Als je dit geld in de landen daar investeert is het vaak 5 keer zoveel waard. Ik vind het hypocriet om te zeggen dat we mensen helpen en dat iedereen welkom is, terwijl je de mensen die het geld niet hebben, niet helpt.’

Zie je het immigratieprobleem als de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Ik denk dat veel problemen niet zo uit elkaar te trekken zijn. Je kunt niet een muur om Europa bouwen en verder niets doen. Je moet problemen oplossen, daar waar ze ontstaan. Er leven nu ruim 7 miljard mensen op de wereld. Ik vraag me wel eens af:  zit hier een grens aan? Wordt hierover nagedacht? Dat geldt ook voor Nederland: hoeveel mensen wil je hier laten wonen? Het lijkt een taboe onderwerp. Dit kaart ik ook wel eens in de provincie aan: er is een enorm woningbouw tekort, maar hoeveel woningen wil je in Utrecht neerzetten? Moet je dan de hele provincie volbouwen? De komende jaren moeten er 60.000 woningen bijkomen in het centrum van Utrecht. Dan zit iedereen straks op 12 hoog achter op 12 vierkante meter.
Een andere uitdaging is het onderwijs goed organiseren. Nu zitten er teveel kinderen in een klas, omdat het anders niet economisch rendabel is. Draait het dan om geld of om kwaliteit?’

Hoe zou de ideale samenleving eruit zien?
‘In een ideale samenleving krijgt elk kind goed onderwijs en kan het zich ontwikkelen tot de persoon die hij of zij wil zijn. Mensen wonen in een veilige en gezonde omgeving met voldoende ruimte en hebben tijd voor elkaar.’

Je hebt al best wat thema’s genoemd waarover je je kunt opwinden. Heb je ook een doemscenario voor de toekomst?
‘Voor de provincie Utrecht vrees ik wel dat het veel te druk gaat worden. Ook het klimaatbeleid is iets waarover ik me zorgen maak: De plannen voor de energietransitie liggen er nu en je ziet dat er enorm veel landschap opgeofferd gaat worden aan windturbines en zonneweides.’

Forum voor Democratie heeft een andere aanpak van het klimaat-probleem dan andere partijen. Hoe kijk jij daar tegenaan?
‘Wind- en zonne-energie lijkt mij geen goed idee, omdat het veel ruimte in beslag neemt, het spuuglelijk is en het veel te weinig oplevert. De plannen die er nu liggen zijn niet financieel onderbouwd, maar gaan miljarden kosten, afkomstig uit belastinggeld. Ze willen die plannen er nu snel doorheen jassen, terwijl beter eerst een goed onderbouwd plan kan worden opgesteld. Ik denk dat het beter is te investeren in het ontwikkelen van kern-energie.’

Ik vertel Stefan dat ik positief verrast ben door dit gesprek, omdat ik geen hoge pet op had van Forum voor Democratie.
Stefan zegt dat hij wel eens nieuwe mensen meeneemt naar bijeenkomsten die vaak hun mening bijstellen. ‘Ik denk dat de media een negatief beeld schetst van Thierry en van de partij. Het zijn allemaal normale mensen die hard werken. Ongetwijfeld zullen er een paar mafklappers tussen lopen, maar dat heb je overal. Thierry’s uitspraken worden snel verkeerd uitgelegd, maar hij is geen grijze muis en spreekt veel mensen aan.’

Door bepaalde uitspraken die je hoort, die ook door aanhangers gedaan worden, wordt de partij toch als extreem rechts gezien
‘Dat begrijp ik wel: als ik op twitter kijk en reacties zie op tweets van onze partij, dan schaam ik me soms ook kapot. Maar ik denk dat dat van beide kanten gebeurt. Maar je moet de partij afrekenen op de mensen die zich bezighouden met het beleid. Je moet met respect met elkaar omgaan. Waar ik wel moeite mee heb, zijn leden van links die associaties maken met de jaren 30.
Zij willen inclusief zijn, maar betichten ons van racisme en het uitsluiten van groeperingen. Zij doen dan precies hetzelfde; ze sluiten andersdenkenden uit. Dat vind ik hypocriet. Maar met de meeste mensen kan ik het goed vinden, we kunnen politiek en privé goed gescheiden houden.
Wat ik nog kwijt wil is dat veel mensen die aanhanger of lid zijn van forum zich niet vrij voelen om daarvoor uit te komen, omdat dit vaak niet wordt geaccepteerd. Diversiteit gaat niet alleen over huidskleur, geloof of sekse, maar ook over gedachtegoed.

Ik zou zeggen: ga met elkaar in gesprek en ga zelf op onderzoek uit. De wereld staat niet stil, dus je ideeën moeten ook niet stilstaan, anders roest je vast.’

Bestand:FvD Logo.png - Wikipedia

Interview met Michiel (VVD)

Ik interview Michiel Janssen over zijn idealen. Michiel doet als ZZP’er haalbaarheidsonderzoek voor bedrijven. Daarnaast zet hij zich als vrijwilliger in voor de VVD.

Michiel studeerde European studies en volgde daar onder andere het vak politicologie. Interesse in de politiek heeft hij eigenlijk altijd al gehad. Het meest interessant vind hij de afweging van soms conflicterende belangen die gemaakt moet worden waarbij het algemeen belang wordt gediend en ook het belang van de achterban.

Heb je die politieke interesse van huis uit meegekregen?
Van thuis uit hebben we altijd geleerd te discussiëren, over dingen te lezen en zelf na te denken, maar ik ben de eerste van de familie die lid werd van een politieke partij.

Hoe ben je bij de VVD terecht gekomen?
‘Ik ben een liberaal. Ik vind het niet prettig om in een bepaald hokje geplaatst te worden: ieder mens is een uniek individu. Vanuit die benadering moet je mensen zoveel mogelijk de ruimte bieden om te zijn wie ze willen zijn. De partij die dat het best benadert is de VVD. Ik zie mezelf als een klassiek liberaal: ik geloof dat de overheid altijd wel een rol te spelen heeft, maar dit is een vrij beperkte rol.’

Wat is volgens jou de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is toch wel klimaatverandering eigenlijk. De Covid-19 crisis waar we nu in zitten heeft ook te maken met de manier waarop wij het leven en productieketens hebben vorm gegeven. We kunnen niet meer afhankelijk zijn van een land als China.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Ik hoop in 2022 verkozen te worden in de Gemeenteraad van Sittard Geleen. Ik ga in 2021 ook op de VVD stemmen voor de tweede kamer verkiezingen als er goede kandidaten op de lijst staan. Daarnaast zal ik voor de VVD campagne gaan voeren’

Je hebt het over een beperkte rol van de overheid en eigen verantwoordelijkheid die mensen moeten nemen. Is er nog een verschil tussen je rol als lid van de partij en je rol als burger?
‘Als burger heb je aan mogelijkheden wat elke burger aan mogelijkheden heeft. Als lid kun je bijvoorbeeld een slecht besluit zien liggen en daar kun je over in hoger beroep gaan. Via juridische weg kun je druk uitoefenen of lobbyen bij leden van de gemeenteraad. Ik geloof wel in de rechtstaat die wij in Nederland hebben gecreëerd.’

Hoe zou volgens jou de ideale samenleving eruit  zien?
‘In een ideale samenleving hebben mensen respect voor elkaar, zonder dat de overheid hierin een belangrijke rol hoeft te spelen. Eigenlijk zouden anti-haatdragende wetten niet nodig moeten zijn, omdat mensen vanuit zichzelf een ander respecteren. In de realiteit is daar helaas niet altijd sprake van. Als je bijvoorbeeld leest over de zelfmoordratio in de LHBTI-gemeenschap of de consequenties van een geloofsafvallige te zijn binnen de Islam. Het is spijtig dat die wetten nodig zijn, maar daar moet je wel aandacht voor hebben.’

Heb je ook een doemscenario in je hoofd voor de toekomst?
‘Nee eigenlijk niet. Ik heb een heel positief mensbeeld; ik ga altijd uit van de kracht van mensen. Wanneer we voor een uitdaging komen te staan, zoals nu tijdens de Covid-19 pandemie, zie ik hoeveel kracht er in de mens zit. Ik vind dat Nederland heel goed heeft gereageerd op deze crisis. Rutte heeft gister aangekondigd dat we nu alweer richting versoepeling van de maatregelen kunnen gaan, omdat we de maatregelen streng hebben gehanteerd. Daar wordt ik ontzettend optimistisch van. Nederland is een geweldig land om in te wonen en te werken; de zaken zijn goed geregeld en problemen worden goed opgepakt.’

De andere partijen die ik sprak, gaven vaak een schrikbeeld aan als iets om tegen te vechten, maar jij zegt eigenlijk: het gaat al heel goed, maar ik wil het nog beter maken?
‘Exact. Zeker vergeleken met veel andere landen, hebben we het in Nederland echt goed voor elkaar. In een land als Suriname bijvoorbeeld ontbreken er allerlei publieke voorzieningen, ze hebben vaak geen internet tot hun beschikking, de wegen zijn niet goed onderhouden en er is veel corruptie.  Zelfquarantaine is daar veel lastiger. Dan denk ik: Ja natuurlijk hebben we in Nederland problemen, maar dat zijn wel relatief kleine problemen. Ik heb vertrouwen in de Nederlandse staat en instituties, maar ook in de burgers.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politiek en op welke punten verschil je dan van mening?
‘Ik heb wel eens discussies. Dit heeft bijvoorbeeld met de rol van defensie te maken. Ik ben voorstander van de NAVO en vind dat Nederland zijn steentje moet bijdragen aan een solide defensie. De NAVO is onze verzekering voor veiligheid en stabiliteit. Ik geloof ook dat onze relatie met de Verenigde Staten heel belangrijk is en ben niet zo’n fan van nauwe banden met Rusland. Ik denk dat zij een geopolitieke rivaal van de westerse democratie zijn. Daar zie ik wel grote verschillen in bij mijn vrienden aan de linkerkant van het politieke spectrum.’

Hoe kijk jij aan tegen de tegenstelling tussen links en rechts?
‘Ik zie politiek als een spel in de arena. Je moet met elkaar kunnen vechten: scherpe debatten voeren en de verschillen laten zien, maar uiteindelijk zit het verschil niet tussen personen. Na afloop van het debat moet je in principe gewoon een biertje met elkaar kunnen drinken. Je moet mensen niet tot persoonlijke vijanden gaan benoemen, daarmee ondermijn je de democratie. Je moet de mensen respecteren die voor hun achterban opkomen en een mening vertegenwoordigen die leeft in Nederland. De manier waarop je tot een compromis komt, is door samen te praten en te onderhandelen. Die dialoog is het belangrijkste in het politieke spel. Daarbij heb ik andere uitgangspunten dan iemand van de SP, maar dat wil niet zeggen dat ik een hekel heb aan die persoon.’

‘Het lijkt soms alsof kiezers dit niet goed kunnen scheiden als je discussies ziet op internet. Hoe kijk je hier tegenaan?
‘Ja dat is interessant: internet heeft een nieuwe dimensie aan de politiek toegevoegd. Met name op social media. Er zullen altijd mensen zijn die roepen dat alles klote is, maar dat is niet de meerderheid.
Er wordt veel aandacht besteed aan de 15% van de mensen die het hardst roept. Aan de ene kant van het spectrum heb je mensen die vinden dat het communisme een geweldig systeem is, aan de andere kant heb je mensen die denken dat Hitler een godsgeschenk is geweest. Dat zijn zulke marginale groepen, maar die krijgen wel een megafoon op twitter en Facebook. Ik denk dat je dat een beetje moet relativeren en filteren. Ik hoor en zie het en ben me er bewust van, maar wil niet te veel aandacht besteden aan radicale geluiden.’

Je zei dat je klimaatverandering ziet als de grootste uitdaging is van deze tijd. Hoe zouden we dat aan moeten pakken?
‘Onder andere door te kijken naar hoe onze productieketens zijn ingericht. We leven in een geglobaliseerde wereld en hebben een enorme afhankelijkheid van landen als China. We moeten ook kijken naar de rol van steden en ondernemers. Binnen steden lopen we bijvoorbeeld tegen meer en meer leegstand aan als gevolg van economische veranderingen. Deze oplossing kun je het beste als de weerbare stad omschrijven. Ik denk dat  wonen, werken, kopen en recreëren meer moeten worden geïntegreerd. Ook zullen we gebouwen zo moeten opzetten dat ze bijvoorbeeld energie kunnen leveren.
Ik hoop dat wij met zijn allen de uitdagingen van de toekomst goed gaan oppakken.’

Lijst van partijleiders van de VVD - Wikipedia

Interview met Andrea (SP)

Ik interview Andrea Poppe over haar idealen. Andrea is fractievoorzitter bij de SP.
Ook Andrea video-belt er op los de afgelopen weken. Vanmorgen nog heeft zij haar kleindochter virtueel welkom geheten. Een vreugdevolle gebeurtenis, maar moeilijk dat zij er niet fysiek bij kan zijn.

Arm en rijk
Een ander thema dat Andrea aan het hart gaat is de tweedeling in de samenleving, met name de verschillen tussen arm en rijk en ‘het onrechtvaardig verdelen van de koek.’ zij vindt het moeilijk te verkroppen dat er mensen zijn die heel hard werken en toch moeite hebben om rond te komen. Dit zijn dingen waar Andrea ‘prikkeldraad van op haar tanden krijgt.’

‘Afgelopen week is een rapport uitgekomen waarin ambtenaren van het ministerie voorstellen om de bijstand te korten met 20 tot 25%. Dan denk ik: daar kun je nu al niet van leven. En wat levert het op? tegelijkertijd vraagt de CEO van KLM miljarden steun van de regering.
Zo’n man verdient een miljoen per jaar.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Die is vrij bescheiden. Ik ben fractievoorzitter in de provincie Utrecht. Wat wij proberen is bijvoorbeeld recreatiegebieden zo  mogelijk gratis toegankelijk te houden. Wij hebben moties ingediend en debatten aangevraagd hierover. Voor het grote meer hebben we dit niet voor elkaar gekregen, maar In de buurt van Lopik wordt nu een gebied ontwikkeld dat wel gratis toegankelijk zal worden. Het gaat om kleine dingen. Waar we ons ook druk om maken is de woningmarkt. Er worden veel sociale huurwoningen verkocht en daarvoor in de plaats komen duurdere woningen. Dit vind ik niet kloppen. Door de hogere huren, komen meer mensen in aanmerking voor huursubsidie. In Utrecht is een overschot aan dure huizen en mensen die een betaalbare woning zoeken, moeten 14 jaar op een wachtlijst staan.’

Zelf hebben Andrea en haar man een bescheiden inkomen. Van haar werk bij de provincie gaat 50% naar de partij zelf. ‘Dat is onze beleving van het socialisme. De partij bekostigt van de afdracht verkiezingscampagnes en scholing. Ik zit niet in de politiek om er zelf beter van te worden. Ik doe dat omdat ik een betere maatschappij wil organiseren.’

Hoe ben je bij de SP terecht gekomen?
Andrea ging naar de middelbare school en leerde tijdens maatschappijleer hoe het politieke stelsel in elkaar zit. Zij is zich hiervoor altijd blijven interesseren, maar heeft er nooit veel mee gedaan, tot haar activisme werd aangewakkerd: ‘Op een gegeven moment was er in mijn woonplaats een uitzendmast die verplaatst zou worden. Ik ging naar een lezing over elektromagnetische straling van de Universiteit en concludeerde dat een mast in de buurt niet wenselijk is. Samen met een aantal buurtbewoners heb ik een mastencomité opgericht waarmee we te ten strijde trokken. Uiteindelijk hebben we die zaak gewonnen. Toen dacht ik: daar moest ik maar eens wat mee doen. Later stond er een kraampje van de SP op de verkiezingsmarkt en ben ik met die mensen aan de praat geraakt. Tijdens de mastentoestand heb ik ook veel contact gehad met mensen van SP. Wat me zo aanspreekt is het rechtvaardigheidsgevoel en de kennis die ze in huis hebben. Ze hebben een wetenschappelijk bureau en doen hun mond pas open als er een onderzoek is afgerond en ze weten hoe de vork in de steel zit.’

Wat is je doemscenario?
Het moet in ieder geval anders dan de afgelopen 3 kabinetten Rutte, want anders gaan we terug naar 1910. De arbeidsomstandigheden waren toen erg slecht; arbeiders moesten hard werken voor weinig geld en konden nauwelijks rondkomen, terwijl de directeuren erg welgesteld waren. Op een gegeven moment werden toen de vakbonden opgericht. In het ergste geval komen rechts en extreem rechts aan de macht. Hoewel de PVV op sommige punten raakvlakken heeft met de SP (over zorgkosten bijvoorbeeld), doen ze dat alleen met hun mond. Als je naar hun stemgedrag kijkt, blijkt iets anders. Wanneer er daadwerkelijk een motie is voor het afschaffen van het eigen risico, stemmen ze tegen. Het ergste vind ik het ontkennen van de invloed van de mens op klimaatverandering. Forum haalt er onderzoeken bij, maar wat ik heb geleerd tijdens het stralinggebeuren is dat je altijd onderzoek zult vinden dat je standpunt bevestigt. Ik vind dat je in een aantal gevallen als overheid verplicht bent om het voorzorgsprincipe te hanteren.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘In de ideale samenleving zou ik graag zien dat iedereen bijdraagt naar eigen kunnen. Iemand die goed kan leren kan in Nederland een ontzettend goede baan krijgen en veel geld verdienen.
Dat talent heb je ook maar gekregen. Er zijn ook mensen met andere talenten. Mensen moeten de kans krijgen deze talentent te benutten. In een ideale wereld wordt er geen misbruik van mensen gemaakt en draait niet alles om geld. De gezondheidszorg krijgt binnen het huidige systeem perverse prikkels om te handelen op basis van wat er gedeclareerd kan worden. Ik vind dat bepaalde basisvoorzieningen zoals openbaar vervoer en zorg voor iedereen toegankelijk moeten zijn. We hebben een lange weg te gaan, maar ik heb er vertrouwen in dat het anders kan. Als dat niet zo was, dan zou ik ermee stoppen.’

Socialistische Partij (Nederland) - Wikipedia

 

Interview met Jolande (Partij voor de Dieren)

Ik Interview Jolande Baudet over haar idealen. Jolande werkt als manager proces en omgeving bij een aannemer. Daarnaast zet zij zich in als vrijwilliger bij de Partij voor de Dieren.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De natuur, waar wij onderdeel van zijn, centraal stellen in ons handelen en denken. Ecologie boven economie. Niet alles in geld uitdrukken en niet de mens centraal stellen.’

Hoe ben je erbij gekomen je hiervoor in te zetten?
Ik doe al 20 jaar vrijwilligerswerk voor de dierenbescherming. Via die weg kwam ik onder andere in aanraking met verhalen uit de bio-industrie: Er was een campagne over vee-transport, waarbij je een helm kon opzetten met beelden van hoe je als koe of varken de vrachtwagen inloopt en wat er vervolgens allemaal met je gebeurt. Ik ben me er meer in gaan verdiepen en rolde van het ene in het andere project.’ Jolande werd lid van de Partij voor de Dieren in 2007 en kwam erachter dat er in de Utrechtse heuvelrug niet op de partij kan worden gestemd. 2 jaar geleden meldde zij zich bij de Partij voor de Dieren in Utrecht en is een werkgroep gestart met het idee om bij de volgende gemeenteraadsverkiezing verkiesbaar te zijn.

Heb je die betrokkenheid vanuit huis meegekregen?
‘Deels. Mijn ouders zijn gewoon vleeseters, maar allebei gek van de natuur. Ze hamerden er wel altijd op dat de lichten niet onnodig moesten branden en de verwarming best een graadje lager kon. We kwamen veel buiten  en gingen met de tent op vakantie in Nederland of Duitsland. We hadden altijd wel huisdieren, maar dat ik me er steeds meer in ben gaan verdiepen, dat kwam toevallig op mijn pad.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘Mijn levensmotto is: respect voor alles wat leeft. Dat zou ik ook graag in de samenleving zien. Dat we zien dat we onderdeel zijn van het natuursysteem in plaats van dat we erboven staan. Ook zou ik graag zien dat mensen zich verdiepen in de ander en zien dat alles met elkaar in verbinding is. Mensen doen elkaar veel leed aan; oorlogen en geweld ontstaan naar aanleiding van een verschil in huidskleur, seksuele geaardheid of religieuze overtuiging. Hetzelfde geldt voor hoe we met de natuur en met dieren omgaan. Het zou meer in balans mogen zijn. Ik krijg er de kriebels van dat de mens bepaalt wat goed is voor de wereld. Daar geloof ik niet zo in.’

Hoe zou een minder rooskleurig toekomstscenario eruit zien?
Jolande hoopt dat er ook in een minder rooskleurige maatschappij kleine stappen kunnen worden gezet richting bewust, respectvol en duurzaam leven.
‘Dat beetje vertrouwen heb ik wel in de mensheid. Natuurlijk zal geweld de wereld niet uit zijn zolang er veel aandacht is voor (status)verschil en we elkaar dingen misgunnen. Maar hou op dit af te reageren op minderheden en kwetsbaren.’

Heb je weleens discussies over politieke onderwerpen?
‘Er zijn veel mensen die vinden dat zij aan de top van de hiërarchie staan, dat wij als mens alles bepalen en dat de wereld maakbaar is. Daar heb ik weleens discussies over. Daarnaast zijn er morele kwesties: Ik heb weleens discussies met mensen over het eten van vlees. Mensen zeggen dan dat er voor de soja die je eet als vlees- en zuivelvervanging bomen moeten worden gekapt. Maar de hoeveelheid soja die nodig is voor menselijke consumptie is maar een fractie van wat er nodig is voor het vee-voer. Ook krijg ik wel eens commentaar op dat ik af en toe reis met het vliegtuig. Dan probeer ik uit te leggen dat ik ook niet roomser ben dan de Paus.’

Wat voor impact heeft de Corona-crisis op de samenleving?
‘Ik heb het idee dat de Corona-crisis ervoor zorgt dat mensen meer solidair zijn naar elkaar, meer voor elkaar over hebben. Ik hoop dat we dat vasthouden en niet alleen vanuit het eigen ego denken, maar met elkaar iets voor de maatschappij doen. Mijn hoop is dat het allemaal duurzamer gaat worden. Er zijn al vliegtuigen in ontwikkeling op waterstofbasis, maar die kunnen nog geen lange afstanden afleggen. Verder weten we nog niet zeker hoe de Corona-crisis is ontstaan, maar waarschijnlijk is het van wilde dieren overgegaan op mensen en vervolgens de hele wereld overgegaan. Dan heb je twee dingen te doen: Enerzijds moet de relatie tussen mens en dier veranderen, anderzijds moet de globalisering veranderen. Misschien kunnen we hier lering uit trekken en de dieren meer ruimte en vrijheid geven, en bijvoorbeeld vaker thuis werken.’

Denk je dat mensen leren?
Jolande lacht. ‘Ik ben zelf veel met veranderkundige opgaves bezig op mijn werk en ik weet wel dat je van doorzetten moet weten om te zorgen dat er daadwerkelijk  verandering tot stand komt. Nu is het, met alle economische zorgen, de vraag hoe lang deze crisis duurt en hoe milieubewust we kunnen  doorpakken. Ik hoop het. Ik hoop dat we leren en het lef hebben om daarop door te gaan. Van de week zag ik artikelen over statiegeld op flesjes en blikjes. Dan komt er veel commentaar van hoezo nu we zitten al in een crisis en hou toch op met je milieumaatregelen. Dan denk ik: juist nu is het de tijd om hierop door te pakken en dit als kans te zien.’

Hoe zie je jouw rol hierin?
‘Door kleine beetjes bij te dragen. Ik probeer zoveel mogelijk plantaardig te eten en me in te zetten tegen dierenleed door voorlichting te geven. Ik laat vaker de auto staan en als ik ga wandelen, neem ik altijd een zak mee om het afval dat ik tegenkom op te ruimen. Er zijn heel veel kleine dingen die je kunt doen. Ook binnen de partij gaat het vaak om kleine dingen. Met oud en nieuw hebben we bijvoorbeeld een meldpunt geopend waar mensen vuurwerk-leed en overlast konden melden. Dat werd massaal gedaan en dat hebben we als rapport bij de burgemeester neergelegd. Nu zie je dat er mede daardoor discussies lopen binnen de gemeente over de omgang met vuurwerk. Twee mensen uit de werkgroep zijn in gesprek gegaan met de gemeente over het maaien van de bermen. Door minder vaak te maaien, blijft er meer biodiversiteit bestaan. Andere initiatieven waren bijvoorbeeld het onder de aandacht brengen van regionale ondernemers en het stellen van kritische vragen over de bouw van een nieuwe megastal.’

De andere partijen die ik tot nu toe sprak, hadden het  over economische ongelijkheid. Wat denk jij hierover?
Ik denk dat de natuur en de economie niet los staan van elkaar, maar met elkaar verbonden zijn. De situatie waarin we nu zitten is daar een voorbeeld van. Deze gezondheidscrisis heeft een enorme economische impact, maar niet alles draait om geld. In plaats van over welvaart, zouden we meer moeten nadenken over welzijn. Misschien heb je geen geld nodig, maar andere dingen om gezond en gelukkig te kunnen leven. Zolang we alleen vanuit welvaart blijven denken, blijf je altijd mensen hebben die niet tevreden zijn. Hopelijk gaan we dat nog een keer bereiken.

Partij voor de Dieren - Wikipedia

Interview Jan-Pieter (PvdA)

Ik interview Jan-Pieter Waasbergen over zijn idealen.
Jan-Pieter is een veelzijdige man: Hij werkt met veel plezier als praktijkopleider bij Lister en houdt zich bezig met het begeleiden van leerlingen en stagiaires en het opleiden van ervaringsdeskundigen in de GGZ. Lister is een organisatie die herstelondersteuning en huisvesting biedt aan mensen met psychiatrische en/of verslavingsproblemen. Daarnaast is hij flexibel psychiatrisch verpleegkundige bij Altrecht. Hij heeft altijd al interesse gehad in de politiek en zet zich in campagne-tijd in als vrijwilliger voor de PvdA.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Op dit moment zitten we natuurlijk midden in de Corona-crisis. De vraag is hoe we daar als samenleving met elkaar uit gaan komen. Persoonlijk zie ik de crisis ook als kans. Het laat zien wie de maatschappij draaiende houden. Zorgmedewerkers krijgen nu alle lof, maar ook na deze crisis zullen zij de waardering moeten krijgen die ze verdienen. Mijn belangrijkste waarde is solidariteit. Het zou heel mooi zijn als welvaart op een rechtvaardige manier wordt verdeeld; Dat iedereen een fatsoenlijk salaris ontvangt, dat woningen ook voor modale inkomens betaalbaar zijn en zorg voor iedereen toegankelijk is. Geen Amerikaanse praktijken. Ook het onderwijs is van vitaal belang, niet alleen universitair en hbo, maar ook praktijkonderwijs. Ook aandacht voor hoe we met het milieu omgaan is belangrijk, maar dit is voor mij geen allesoverheersend thema.’

Naar aanleiding van de eerste vraag komen direct de belangrijkste waarden van Jan-Pieter naar voren. Hij vult hierop nog aan:
‘In de ideale samenleving is er empathie, houden mensen rekening met elkaar en voert niet de economie de boventoon. Waar je wieg staat, zou niet moeten bepalen hoe je toekomst eruit ziet.
In de grondwet staat vastgelegd dat mensen niet gediscrimineerd mogen worden op grond van afkomst, religie en seksualiteit.
Dit moet boven de politiek blijven staan.’ Zelf heeft hij ook te maken met etnische profilering: Hij heeft twee volwassen kinderen, geadopteerd uit Colombia. Zij hebben een kleurtje en er wordt vaak anders op hen gereageerd. Zo moet zijn zoon zich vaker legitimeren of wordt staande gehouden in de auto zonder dat daar aanleiding toe is.

Wat zou een rampscenario zijn voor jou?
Jan-Pieter vertelt dat hij niet pessimistisch is ingesteld en de toekomst hoopvol tegemoet treedt. Toch is er wel een schrikbeeld: ‘Wanneer PVV en Forum voor Democratie aan de macht zouden komen, zou het wel een enge samenleving worden met veel uitsluiting van minderheden.

Ik vraag hem hoe hij erbij kwam om politiek actief te worden
Jan-Pieter vertelt dat zijn maatschappelijke betrokkenheid toenam tijdens de kernwapendemonstraties in de jaren 80. Hij was toen 18 jaar oud en begon na te denken over zijn politieke standpunten. Hij groeide op in Wassenaar, een echt VVD-dorp, en kreeg de drang zich daartegen af te zetten. Bij de PvdA voelde hij zich thuis. Het thema solidariteit komt veel terug: ‘Ik kon mij goed vinden in de standpunten van de PvdA. Het gaat hier ook om internationale solidariteit. We zijn onderdeel van Europa en zijn onderling afhankelijk van elkaar. Ook zaken als de vluchtelingencrisis moeten in onderlinge samenwerking worden opgelost. De partij voor de Arbeid is bereid regeringsverantwoordelijkheid te nemen en compromissen te sluiten, hoewel ze dat wel eens op kritiek is komen te staan. Ik vind dat ze het ondanks pijnlijke keuzes goed hebben gedaan toen zij regeerden met de VVD. Die regering heeft toch het land uit de economische crisis geholpen.’

Is er sinds de Corona-crisis iets veranderd?
‘Ik denk dat de PvdA wel weer gaat groeien doordat ze nu in de oppositie zitten en meer de kans krijgen zich te profileren. Ik denk dat de waarden van de partij momenteel een breed draagvlak hebben in de samenleving: Dat niet alleen het recht van de sterkste geldt, maar dat ook midden- en lagere inkomens de eindjes aan elkaar moeten kunnen knopen. De Corona-crisis zorgt ervoor dat het belang van zorg voor elkaar sterker naar voren komt. Het besef dringt door dat je eigen gedrag consequenties kan hebben voor een ander. Wanneer je nu bijvoorbeeld je gewone leven leidt en je niet aan de voorzorgsmaatregelen houdt, heeft dit gevolgen voor artsen en verpleegkundigen op de IC’s en kwetsbare groepen die besmet raken. Het dwingt ons een stap terug te doen en te reflecteren op wat van belang is: zorg voor jezelf, voor je gezin, voor je naasten, voor elkaar. Ook zijn er voordelen zichtbaar voor het milieu: er wordt veel thuisgewerkt, er staan minder files, er is minder uitstoot.
De volgende uitdaging wordt de economische crisis en de omgang met meer vluchtelingen.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politieke onderwerpen?
‘Ik heb weleens een verschil van mening, ook binnen het gezin en zelfs binnen de partij. Over meer of minder EU, over woningbouw versus milieu. En dat is helemaal prima. Het is niet erg als je van mening verschilt, als je maar met respect met elkaar omgaat. Waar ik wel moeite mee heb is als mensen ongenuanceerd hun mening ventileren en niet openstaan voor de ander. Dat is geen echt gesprek, geen dialoog. Door wel het gesprek aan te gaan, kun je tot nieuwe inzichten komen en je kunt erachter komen wat iemand drijft, waar de standpunten op zijn gebaseerd. Met elkaar in gesprek blijven is bevorderlijk voor de democratie.’

Partito del Lavoro (Paesi Bassi) - Wikipedia

 

 

Interview met Roel (Groen Links)

Ik interview Roel van der Linden over zijn idealen. Hij reageerde enthousiast op mijn oproep. Roel is net afgestudeerd als Leraar maatschappijleer, is lid van GroenLinks en zet zich in voor Greenpeace.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is volgens mij het tegengaan van klimaatverandering.
En wel op een eerlijke manier, waarbij de vervuiler betaalt. Hoewel.. dit zou betekenen dat mensen met veel geld lekker veel mogen vervuilen. Het is een ingewikkelde kwestie.’

Ik vraag hem hoe hij erbij kwam om politiek actief te worden.
Roel vertelt dat hij zijn groene idealen van huis uit heeft mee gekregen. Zijn ouders rijden bijvoorbeeld geen auto, hebben zich altijd ingezet voor GroenLinks en eten geen vlees. Hij heeft nooit de behoefte gevoeld zich hier tegen af te zetten. Op een gegeven moment ging hij zelf meer kritisch nadenken, maar concludeerde dat hij nog altijd achter deze idealen stond. Op de middelbare school volgde hij het vak maatschappijleer al met veel interesse en tijdens zijn vervolgstudie groeide zijn maatschappelijke betrokkenheid steeds meer. Een aantal jaar geleden schreef hij zich in voor Dwars, de jongerenorganisatie van GroenLinks en woonde verschillende bijeenkomsten bij. Later is hij zich gaan inzetten voor Greenpeace als organizer. Zijn rol is om vrijwilligers te werven tijdens verschillende acties. Helaas zijn er nu een aantal acties geannuleerd in verband met Corona.

Is er iets veranderd sinds de Corona-crisis?
‘Het Corona-virus is afschuwelijk voor de slachtoffers en je mag het eigenlijk niet zeggen, maar je merkt wel de positieve effecten op het milieu. Bij Greenpeace is nu de vraag of het voeren van actie op een andere manier doorgaat, bijvoorbeeld door petities rond te sturen. Dit lijkt op het moment ongepast, omdat iedereen in de ban is van het virus. Maar het klimaat gaat ook gewoon door.

Ik vraag hem of hij vind dat hij en ik zelf verantwoordelijk zijn om klimaatverandering tegen te gaan.
Zelf neemt Roel graag zijn eigen verantwoordelijkheid door vegetarisch te eten, kort te douchen en zo min mogelijk te vliegen. ‘Dit laatste is nog best een uitdaging, als je van reizen houdt. Een verre reis maken met de trein is een stuk duurder en minder efficiënt.’ Zelf vliegt hij nog af en toe, wat gepaard gaat met enige vliegschaamte. ‘Vliegtickets zijn veel te goedkoop en er zouden betere en betaalbare treinverbindingen moeten komen, maar dat is geen excuus om niet je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Ik heb trouwens wel een keer een stukje kip geproefd, maar vond het ook helemaal niet lekker.’

Ik vraag of hij wel eens discussies heeft met mensen hierover.
Roel vertelt dat hij maar weinig mensen spreekt die heel anders in het leven staan. ‘Onbewust zoek je toch de mensen op waarbij je je prettig voelt en kom je in je eigen bubbel terecht.’ Tijdens zijn opleiding wordt er wel eens gediscussieerd en neemt iemand de rol in van advocaat van de duivel, maar echt tegenstanders spreekt hij nauwelijks. Hij heeft wel een subtiel verschil opgemerkt tussen bijvoorbeeld de Partij voor de Dieren en GroenLinks. ‘Ik vind dat De Partij voor de Dieren soms iets te idealistisch en star kan zijn. Bijvoorbeeld bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne was de Partij voor de Dieren tegen, omdat ze in Oekraïne veel plofkippen hebben. Maar het gaat hier natuurlijk ook om Europese solidariteit. Soms moet je minder doordrammen en meer pragmatisch zijn. Je moet je idealen niet verloochenen, maar een beetje water bij de wijn doen is soms wel goed.

Op internet leest hij weleens reacties van mensen die er compleet andere denkbeelden op nahouden: ‘Ik weet dat er nog steeds mensen zijn die denken dat klimaatverandering en de invloed van de mens daarop een hoax is. Op internet lees je vaak hele extreme uitspraken hierover. De ene roept dat het één groot complot is, de ander dat je een moordenaar bent als je een keer een stukje vlees eet. Ook in de media wordt veel podium gegeven aan extreme meningen. Er lijkt weinig ruimte voor nuance.

Wat zou een rampscenario zijn voor jou?
‘Ik ben niet zo’n doemdenker, maar in het slechtste geval gaan mensen als het straks weer kan, helemaal los en boeken massaal weekendjes New York.’

Hoe zou de ideale wereld eruit zien?
‘In de ideale wereld zou iedereen zijn steentje bijdragen en zou iedereen een eerlijke kans krijgen en niet worden afgerekend op zijn of haar achtergrond.’ Roel is optimistisch over de toekomst en heeft er vertrouwen in dat een eerlijke en groene wereld mogelijk is. ‘Veranderingen/ontwikkelingen kunnen ineens heel snel gaan, kijk maar naar vrouwen-emancipatie. Voor zover ik daar als man iets over kan zeggen. Ook zijn steeds meer mensen zich bewust van het belang van een gezond klimaat. 10 jaar geleden was het bijvoorbeeld nog een beetje raar om vegetarisch te zijn. Tegenwoordig is het hip om groen te doen.’

GroenLinks - Wikipedia