Long-Covid-read

Zoals ik eerder al schreef, heb ik al langere tijd een fascinatie voor complottheorieën.
In onzekere tijden neemt het aantal mensen dat ze aanhangt toe, in een poging om alle onzekerheden die op ons af komen te verklaren. Er wordt vaak gewezen op het gevaar van complottheorieën voor de democratie en het gevaar van extreem rechtse groeperingen die hiermee (niet geheel ten onrechte) geassocieerd worden. Wanneer mensen geen gemeenschappelijke feiten meer delen, wordt een gesprek heel lastig.

Waar komen deze theorieën vandaan? 
Ik heb mij vaker afgevraagd: wat zijn populaire complottheorieën, waar komen deze theorieën vandaan en zou er iets in zitten? Sinds vorig jaar, komen veel van die zaken meer op de voorgrond te liggen. Hoewel gedragswetenschapper Jan-Willem Pronk in gesprek met Jort Kelder zegt dat hij niet de indruk heeft dat de groep complot-aanhangers de laatste jaren toegenomen is, ondanks de verspreiding via social media. Complottheorieën zijn van alle tijden, zegt hij.
Ik ben zelf altijd al een kritisch persoon geweest, ook op maatschappelijk vlak, en zie mezelf als open-minded; ik sta meer dan gemiddeld open voor andere denkbeelden en bekijk de werkelijkheid graag genuanceerd. Het zou best zo kunnen zijn dat wat ik altijd voor waar heb aangenomen niet blijkt te kloppen. Die open houding is ook in de wetenschap van belang.

Er lijkt al vrij lang een ontwikkeling in de samenleving gaande te zijn van polarisering; verschillende groepen mensen komen verder bij elkaar vandaan te staan, wat gepaard gaat met veel onbegrip. In Maart 2020 hing er een sfeer van solidariteit, onderstreept door de nadruk op ‘onze gezamenlijke vijand.’ Naarmate deze crisis langer voortsleept en steeds meer mensen te maken krijgen met de schadelijke gevolgen van de maatregelen, neemt de weerstand tegen vergaande maatregelen toe. Ook ik maak mij ernstig zorgen over alle neveneffecten. Niet alleen direct voor mijzelf, maar voor de samenleving als geheel, de jongeren en komende generaties die de rekening gepresenteerd krijgen, de mensen die sociaal emotioneel en economisch het zwaarst getroffen worden. Ik heb de indruk dat de polarisatie sinds de ‘intelligente lockdown’ in een stroomversnelling is geraakt, doordat veel mensen zich nog meer dan anders hebben teruggetrokken in hun eigen bubbel, eenzamer en angstiger zijn en minder in verbinding staan met anderen.

Dat lijkt me alles behalve een gezonde ontwikkeling en daarom zou ik graag een heel klein bruggenbouwertje willen zijn en onderling begrip vergroten. Eerlijk is eerlijk; mijn ‘onderzoek’ en schrijven zijn deels een ego-ding: ik heb bepaalde overtuigingen en gooi munitie om mijn punt te maken. Maar alles vanuit een goed hart.

Kritisch denken 
Ik zag een filmpje langskomen van Tim Gielen waarin hij onder andere vertelt hoe het financiële en politieke systeem er wereldwijd uit ziet.  Ik deelde deze op mijn facebookpagina met de vraag of er mensen waren die dit verhaal (deels) konden ontkrachten. Ik kreeg de kritiek dat ik niet moet bijdragen aan het verspreiden van desinformatie. Veel mensen schijnen namelijk niet het kritisch denkvermogen te hebben om deze theorieën te relativeren. Kritisch nadenken werkt immers twee kanten op. Wat in een complotverhaal vaak gebeurt is dat het begint met een aantal feiten en bronvermeldingen. Halverwege wordt het verhaal meer suggestief en minder rationeel. Daar ga je makkelijker in mee, als je je in het eerste deel al hebt gecommitteerd. Ook zou het een oneindige zoektocht zijn naar de waarheid om telkens theorieën te ontkrachten. Alles wat je zoekt, zul je immers vinden op het wereldwijde web. Is een zoektocht naar de waarheid daarmee zinloos?

Machteloos?
Mensen vroegen zich af wat het voor zin heeft om ervan uit te gaan dat we allemaal worden genaaid door de machtigen der aarde: een clubje gewetenloze multimiljardairs. Je kan er niks tegen beginnen en wordt er alleen maar depressief van. Ondanks dat het voor mij een uitdaging is om goed voor mijzelf te zorgen, kan ik het niet laten me te verdiepen in duistere en stinkende zaakjes. Ik vind het interessant en het voelt belangrijk. Wellicht ben ik terecht gekomen in de zogenaamde ‘fabeltjesfuik’, maar grotendeels kan ik mij tegenwoordig vinden in veel van de alternatieve Corona-narratieven. Er leven legitieme en noodzakelijke kritische vragen die op zijn minst stof geven tot nadenken.
Er zijn een hoop aantal punten in het dominante narratief die ik vreemd vind. Ik denk dat het zeker wel zin heeft om kritische vragen te blijven stellen. Ook als het complot waar zou zijn dat een klein clubje bedrijven en aandeelhouders alles voor het zeggen heeft en niet het beste met ons voor zou hebben, vind ik niet dat we ons gewonnen moeten geven. Als er sprake is van onrecht en corruptie, en dat is er in mijn visie, voel ik de noodzaak om mij daar op zijn minst over uit te spreken. Ik geloof niet dat individuen hierin compleet machteloos zijn, zeker niet wanneer mensen zich (vreedzaam) verenigen.

De schaduwzijde van het leven 
Ik kreeg de kritiek erg zwartgallig ingesteld te zijn. Dat het voor mijn eigen psychische gezondheid beter is uit te gaan van het goede in de mens. Misschien. Maar mijn zich ontwikkelende overdenkingen zijn zeg maar echt mijn ding. Ik voel een noodzaak mijn gedachten de ordenen, de wereld om mij heen te analyseren en hierover van gedachten te wisselen. Ook als de werkelijkheid beangstigend is, kies ik ervoor deze onder ogen te komen in plaats van mijn kop in het zand te steken. Zoals ik al eens noemde is mijn zand weggewaaid. Veel aspecten van het leven zijn nou eenmaal op zijn zachts gezegd niet leuk. Ik geloof dat de zin van het leven is het te ervaren en ik wil mij dan ook openstellen en me laten raken.

Het is geen nieuwe informatie dat veel van wat wij dagelijks consumeren in het bezit is van een klein clubje grote bedrijven en aandeelhouders. En dat de rijkste mensen op aarde steeds rijker worden. De rijken der aarde hebben een grote vinger in de pap wat betreft politieke besluiten, kennis is macht en macht corrumpeert. Tegenover die 1% koester ik dan ook het nodige wantrouwen. Tech-giganten en overheden die het niet zo nauw nemen met de privacy van burgers. Je hoeft bijvoorbeeld geen aluminium-hoedje te dragen om kanttekeningen te plaatsen bij de zuiverheid van Bill Gates. (artikel gewoon uit de Groene Amsterdammer).  (Zie ook Anand Giridharadas)

Er zijn in en rond het Corona-beleid een aantal zaken die ik niet begrijp en wil bevragen.

Mondkapjes.
Niet-medische mondkapjes werken niet (zie bijvoorbeeld deze aflevering van Kassa van oktober 2020.  Kassa laat zien dat veel mondmaskers voor consumenten in veel gevallen slechts schijnveiligheid bieden. Ze lieten zeven mondkapjes testen door een team van wetenschappers van de TU delft. Een medisch masker, waarvan het ministerie van VWS niet wil dat consumenten het kopen, kwam als beste uit de test. Er zijn hierover vele wetenschappelijke bronnen te vinden. Ook  Jaap van Dissel  heeft hier uitspraken over gedaan. Waarom worden we in publieke ruimte verplicht een mondkapje te dragen?
Ik begin me hier steeds meer aan te ergeren.

PCR-test
Ook op de PCR-test is kritiek.  Jaap van Dissel heeft gezegd: ‘Een positieve PCR-test betekent dat je genetisch materiaal aantoont, maar niet per definitie dat je levend virus aantoont en dus ook niet per definitie dat er levend materiaal wordt aangetoond waar iemand ziek van is en ook niet of iemand besmettelijk is’. Ik heb hier voor het gemak het korte fragment gebruikt.  Ook Marion Koopmans zegt: ‘De PCR-test toont aan of je het virus-mRNA bij je hebt. Of dat mRNA in een virusdeeltje zit wat nog in tact is en besmettelijk is of dat het restje mRNA zijn die je nog een tijd lang nadat iemand geïnfecteerd is geweest, dat onderscheid zie je niet. Je kunt een beetje het gevoel krijgen door te kijken: hoe veel is het? Maar verschil is niet zo goed te maken. Dat betekent: die test is prima om te zeggen: je hebt het gehad. Maar die test is minder geschikt om te zeggen: op dit moment ben je nog besmettelijk.’

De uitvinder van de PCR-test, Kary Mullis, waarschuwde voor misinterpretatie van de uitkomsten van PCR-tests. ‘If you can amplify one single molecule up to something you can really measure – which PCR can do, there’s very few molecules that you don’t have at least one single one of them in your body. That could be thought of as a misuce of it: to claim that it’s meaningful. It allows you to take a very miniscule amount of anything, make it measurable and then talk about it in meetings like it’s important. PCR is just a process that’s used to make a whole lot of something out of something. It doesn’t tell you that you are sick and it doesn’t tell you that the thing you ended up with really was going to hurt you.

‘Testen heeft geen zin als je geen klachten hebt’ zegt Rutte.
Bovendien is het foutpercentage nog groter als je mensen zonder klachten test.

Desondanks wordt het aantal positieve PCR-test momenteel als maatstaf genomen voor de staat van de volksgezondheid en wil de overheid zelfs naar een testsamenleving.

Dr Maria van Kerkove, technical lead Covid-19, WHO zegt dat uit rapporten blijkt dat besmetting door mensen zonder symptomen erg zeldzaam is. Desondanks wordt ons op het hart gedrukt dat het ontzettend belangrijk is om ten alle tijden 1,5 meter afstand te bewaren van familie, vrienden, geliefden en andere mensen die je leuk en aardig vindt. Stel je voor dat je per ongeluk oma vermoordt! Ook besmetting in de buitenlucht komt heel weinig voor.

Framing in de media
In het interview met  Thierry Baudet en Fajah Lourens hadden ze het erover dat in de media vaak zaken worden verdraaid en uit hun verband worden gehaald. Nu vind ik persoonlijk die Baudet ook een engerd, maar Fajah vind ik een hele leuke en inspirerende vrouw. Zij bevestigt dat deze ervaring van Baudet overeenkomt met haar eigen ervaring. Daarnaast wees Baudet erop dat veel bazen van publieke omroepen, nauwe banden hebben met Tweedekamer-leden. De zogenoemde baantjes-carrousel. Ook krijgt de publieke omroep veel subsidie van de overheid. Kritiek op de objectiviteit en onpartijdigheid van de media komt niet alleen vanuit extreem-rechtse hoek. Joris Luyendijk (leuke vent; intelligent en welbespraakt!) heeft hier aandacht aan besteed. Hij zegt: ‘Het beeld van de wereld dat ons wordt voorgehouden, is vertekend, verdraaid en eenzijdig, en dat is minder de schuld van de individuele journalist dan van de mechanismen die in de media werkzaam zijn.’ Zie zijn boek: het zijn net mensen.
Een ander voorbeeld dat mij extra aan het denken zette heeft te maken met de antiCorona-beleid demonstraties. Ik zag een interview met Jan Vingerhoets  (nog een leuke vent; genuanceerd en empathisch) Vingerhoets is huisarts en spreekt zijn twijfels uit over het Corona-beleid. Hij is in gesprek gegaan met collega-artsen en wetenschappers om zijn twijfel weg te nemen, maar heeft geen overtuigend bewijs kunnen vinden dat de maatregelen passend zijn voor de situatie. En ook kon hij er niet achter staan zijn patiënten in te enten met een Covid-vaccin zonder dat veel bekend is over mogelijke bijwerkingen (op langere termijn). Hij is (vreedzaam) gaan demonstreren met collega-artsen die ook niet achter dit beleid staan. Hij vertelde dat in de media naar buiten werd gebracht dat er mensen verkleed waren als zorgmedewerker en als veteranen. De veteranenvereniging distantieerde zich van de actie. Ik vind het vreemd dat de mensen die er stonden niet zelf zijn gevraagd naar hun beweegredenen. Over demonstraties is ook het laatste woord nog niet gezegd. Deze man is een echte veteraan. Hij stond hier op persoonlijke titel.

Farmaceutische industrie
Waarom ik mijn twijfels heb over de Corona-vaccins, heb ik al in een eerder blog aangestipt. Ook hierover is het laatste woord nog niet gezegd. Peter Gotzsche schreef een prijswinnend boek (britisch medical association’s book award) over de farmaceutische industrie waarin hij systematisch het probleem van Big Pharma in kaart brengt. ‘De farmaceutische industrie maakt zich schuldig aan misdadige praktijken op systematische schaal. De grote farmaceuten verdoezelen onderzoeksresultaten, verzwijgen bijwerkingen, kopen artsen om, infiltreren nascholingen, corrumperen patiëntenorganisaties, plaatsen leugenachtige advertenties en bedriegen tijdschriftredacties via ghostwriters. Ze verdienen miljarden met dubieuze pillen door te liegen over de kosten van ontwikkeling en productie. Medicijnen zijn na kanker en hart- en vaatziekten de belangrijkste doodsoorzaak. Dat zou aanleiding moeten zijn voor een nationaal gezondheidsalarm en een parlementaire enquete over de overheid die de gezondheid van burgers heeft uitgeleverd aan de farmaceutische industrie. In plaats daarvan overleggen ambtenaren van het ministerie ‘met de benen op tafel’ met vertegenwoordigers van de industrie. Ministers houden de afspraken met fabrikanten over de prijzen van nieuwe geneesmiddelen geheim. De Deense arts en onderzoeker Peter Gotzsche, die zelf jarenlang werkzaam was in de farmaceutische industrie, laat zien dat deze industrie niet alleen patiënten, maar ook artsen voor de gek houdt met frauduleuze praktijken.’

Medicijnen zijn helaas soms nodig, maar ik ben ervan overtuigd dat het van belang is ze zoveel mogelijk te vermijden door een gezonde leefstijl.


Ervaringen uit de praktijk
Als laatste punt in dit blog een aantal ervaringen uit de praktijk.
Ik heb via Instagram gesproken met wat zorgmedewerkers die ook hun twijfels hebben over het beleid. Ik vroeg een aantal van hen hoe het er momenteel werkelijk aan toe gaat op de IC’s.
Een aantal reacties:

Sa: ‘Ik ken mensen die op Corona-afdelingen werken. Wat ik van iedereen terugkrijg is dat het jaar normaal verloopt, net als in een griepseizoen. Alleen nu met een nog groter personeelstekort doordat ze voor de zoveelste keer thuis moeten blijven, en heftig met al die maatregelen. Dit is geen werken.’

K: ‘Op de IC is het nooit een pretje. Ook zonder Corona. Dat vergeten mensen soms. Zelf neem ik vaker een kijkje op de blog van Erwin Companje. Ethicus op een IC van het Erasmus en tegen het Corona-beleid. Iemand die het dus echt van dichtbij meemaakt. Heel verhelderend.  kompanje.org

S: ‘Mijn zusje werkt in een groot ziekenhuis in Maastricht. En zij vertelde dat de IC nooit langdurig overvol hebben gelegen. Er waren extra bedden gereserveerd en opgeslagen in beursgebouw Mecc, maar nooit gebruikt. Ze vertelde wel dat er af en toe Covid-patiënten van andere ziekenhuizen waren overgeplaatst naar het ziekenhuis waar zij werkt. Verder stond zij back-up voor de IC, maar is nooit opgeroepen. Ik heb zelf ook op de Covid-afdeling gewerkt en heb dezelfde ervaring.’

K: ‘Er liggen altijd ernstig zieke mensen op de IC die heel hulpbehoevend zijn. Het is geen pretje om er te liggen, ook ik spreek uit ervaring.’

C: ‘Ik heb naast mijn baan bij de huisarts een 0-uren contract op de IC. Ik heb veel moeten werken van maart tot juni 2020 was het echt wel een bizarre tijd. Het was duidelijk een nieuw virus. In tegenstelling tot normaal 1 à 2 patiënten, lagen er dubbel zoveel en vrijwel allemaal aan dialyse beademing en buikligging. Dat was daarvoor nooit in die mate. Echter was het 1 juni klaar. Heel bizar hoe dat ineens ophield. Nu heeft het een heel ander beloop. Mensen komen binnen met pneumonie en geen stollingsproblemen. Ze liggen lang niet meer zo vaak aan de dialyse. Zware mannen gaan wel geregeld op de buik. Ik merk met name dat het personeel de hectiek zat is. Altijd maar die isolatiekamers en de overplaatsingen vinden dagelijks plaats, omdat er niet opgeschaald wordt. Er is dus  minder ruimte voor normale patiënten. Er is capaciteit te kort. Dat is wel vaker zo geweest tijdens griepgolven. Het zijn vooral oudere dikke mannen die niet goed voor hun gezondheid hebben gezorgd en ze hebben vrijwel altijd onderliggende problemen. Vitamine D tekort komt ook vaak voor bij dergelijke posturen. Ik vind dat een gezonde leefstijl veel  meer gestimuleerd moet worden. Wat ik apart vind is dat het beeld veel milder is geworden en dat er veel minder patiënten zijn, maar de maatregelen steeds strenger worden. Door die maatregelen gaat iedereen juist in gezondheid en conditie achteruit.’

Sh: ‘Ik las dat het risiconiveau naar zeer ernstig is geschaald, maar vraag mij af of dit wel klopt. Wij hebben bij onze instelling een Corona-dashboard en daar staat dat het rustig en stabiel is.’

Volgende keer  meer!
En dan heb ik hier nog niet eens de geloofwaardigheid van onze eigen politici gehad.
Kortom, wil ik nogmaals benadrukken dat naar mijn mening een dosis wantrouwen zeer op zijn plaats is en ook nodig is.
Daarnaast kan de boog niet altijd gespannen zijn en raad ik je aan met het mooie weer even naar buiten te gaan om een wandeling of fietstochtje te maken samen. 😬😬✌✌

7 conspiracy theories that aren't actually conspiracy theories

 

Wat ik denk over Corona-vaccinaties en waarom ik (bijna) niet heb gestemd

Vandaag zijn de Tweede Kamerverkiezingen. Vorig jaar was ik begonnen met het interviewen van mensen die betrokken zijn bij verschillende politieke partijen met het idee om alle grote partijen te behandelen vóór de verkiezingen.  Dit is niet gelukt. Het was enerzijds een turbulent jaar, voor anderen een heel saai lockdownjaar. In mijn persoonlijk leven gebeurde er veel, waardoor de politieke interviews op de achtergrond verdwenen. Toen was het ineens de dag van de Tweede Kamerverkiezingen.

De afgelopen weken laaide mijn hang naar waarheidsvinding op en ontwikkelde ik (opnieuw) een obsessie voor de proportionaliteit van de maatregelen en het nut van Corona-vaccins. Omdat het voelt alsof er veel op het spel staat (onze vrijheid) voel ik de behoefte een en ander grondig uit te pluizen en met onderbouwde kritiek te komen op het huidige beleid. Ik voelde wat terughoudendheid, uit angst weg te worden gezet als complotwappie. Eerder op mijn blog flirtte ik al voorzichtig met dit thema door het nut van een kritische houding te benoemen. In mijn omgeving stuit mijn kritische houding soms op weerstand en conflicten zijn ook zo ongezellig. Maar ik ben niet meer zo bang om voor gek te worden uitgemaakt. Ik weet van mezelf dat ik een weldenkend mens ben. Hoewel echt nadenken niet altijd makkelijk is en veel energie kost, heb ik toch het idee dat het me voldoende oplevert. Ik vind het erger als mensen denken dat ik egoïstisch ben, omdat ik solidariteit juist enorm hoog in het vaandel heb. Ik zie mijzelf als een gevoelig en empathisch persoon met een groot hart dat het beste wil voor iedereen.

Vaccinatie-oproep
Ik heb een oproep gekregen om mij te laten vaccineren met AstraZeneca. Ik heb hier (nog) geen gehoor aan gegeven en heb er eerlijk gezegd ernstige twijfels over of ik dit wil doen. Ik wil graag uitleggen waarom ik weerstand voel en ook waarom ik alle begrip heb voor mensen die hierin terughoudend zijn, ondanks dat ik hiermee waarschijnlijk mensen tegen de borst stuit. Ondanks dat ik een enorme sociale en maatschappelijke druk ervaar, mag ik nog steeds mijn mening, mijn gedachten en gevoelens delen. Ik heb het idee dat ik anderen ervan moet overtuigen dat ik een goed mens ben. Dat ik kritisch ben op de maatregelen en op de overheid en farmaceutische industrie, betekent nadrukkelijk niet dat ik overal schijt aan heb en geen rekening houd met (de wensen van) andere mensen. Ik heb een aantal intimi die ik af en toe zie en (stiekem) een knuffel geef. Er zijn mensen die dit echt niet vinden kunnen. Zelfs op iets menselijks en liefdevols als een omhelzing ligt tegenwoordig een taboe. Dit taboe geeft mij soms veel stress. Ik vind het persoonlijk een enorme inbreuk op mijn privé-leven en ik vind dat ik zelf een risico-inschatting mag maken. In mijn werk als woonbegeleider in de gehandicaptenzorg ontkom ik er niet aan dat ik binnen de 1,5 meter (met mondkap, gewassen handen en voor sommige handelingen met handschoenen) van mensen moet komen en ze zelfs moet aanraken. Als je iemand helpt onder de douche is dit vanzelfsprekend. Maar emotionele ondersteuning vind ik net zo belangrijk. Dit kan grotendeels met woorden, maar een aai over de rug of schouderklopje is soms hard nodig. Dat dit illegaal of gevaarlijk zou zijn gaat tegen mijn gevoel van menselijkheid in.

De Corona-cijfers
Allereerst vroeg ik mij af of de maatregelen die nu getroffen zijn proportioneel zijn.
Daarvoor heb ik een aantal cijfers op een rijtje gezet. Ten eerste de sterftekans op Corona.
Jaap van Dissel heeft zelf gezegd dat het sterftepercentage in dezelfde orde van grote ligt als de bekende seizoensgriep (hier is beeldmateriaal van). Veel mensen zijn heel bang voor Corona en voelen zich verantwoordelijk voor de gezondheid van anderen (met name kwetsbare groepen en ouderen, vaders, moeders, opa’s en oma’s. We moeten alles doen wat nodig is om hen te beschermen. Er wordt een beroep gedaan op onze solidariteit en onze verantwoordelijkheid voor de volksgezondheid. Af en toe zag ik een kritisch geluid langskomen in Volkskrant en NRC. De vraag werd gesteld of de gelede schade door steeds ingrijpender maatregelen wel proportioneel was voor het bespaarde leed. Toch bleef de algehele tendens, de publieke opinie, dat we alles op alles moeten zetten om onze kwetsbaren te beschermen.

Het probleem was volgens mij vooral dat de zorg het aantal mensen dat ernstig ziek wordt en hulp nodig heeft, niet aan kan. Ik vind het vreemd dat er het afgelopen jaar niks aan lijkt te zijn gedaan om te investeren in de zorg. Het enige wat de zorg kreeg, was applaus en een eenmalige bonus van €1000,-  De afgelopen jaren is er onder kabinet Rutte enorm op de gezondheidszorg bezuinigd. (CDA, D66 en ChristenUnie waren ook onderdeel van dit kabinet). Ik weet er het fijne (nog) niet precies van, maar volgens mij wil de VVD alles zoveel mogelijk overlaten aan de vrije markt. Ziekte als verdienmodel. Er zijn ziekenhuizen failliet gegaan en het aantal beschikbare bedden en beschikbaar geschoold personeel is drastisch afgenomen. In 2015 waren er nog 2200 IC-bedden, in 2020 waren dat er 1200. In 2009 waren er 49.000 ziekenhuisbedden, in 2020 ongeveer 37.000. Toen Gommers werd gevraagd of er moest worden opgeschaald, zei hij: ‘Er is niks zo erg als zorgmedewerkers die zich vervelen.’  Ik snap dit niet.

Ik hoor griezelige verhalen over dat Corona ook jonge gezonde mensen zwaar kan treffen en kan zorgen voor blijvende kwalen als chronische vermoeidheid en blijvend geur- en reukverlies. Toch is deze kans procentueel gezien heel erg klein. Ik heb de indruk dat de angst voor Corona is aangewakkerd om de draagkracht van de maatregelen te vergroten. Natuurlijk gaan er mensen dood en dat is verschrikkelijk, maar de dood hoort ook (een beetje) bij het leven. Waarom hebben mensen het recht om 90 te worden als dat betekent dat kinderen niet naar school mogen, de economie instort en ondernemers failliet gaan?
En wat voor leven heb je als je in je woonzorgcentrum niet of heel beperkt bezoek mag ontvangen? Als je je kinderen en kleinkinderen niet mag knuffelen? Ik vind al dit emotionele, sociale en financiële leed minstens zo schrijnend als de mensen die aan de beademing in het ziekenhuis liggen en sterven. Ook voor de gemiddelde mens die zijn natje en droogje voor elkaar heeft, kan deze periode heel zwaar zijn. Eenzaamheid is iets wat mij erg aan het hart gaat.

Van alle patiënten onder de 70 jaar die overleden, had meer dan 70% een onderliggend probleem; vooral hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, diabetes en chronische longaandoeningen. Ook mensen met een chronische nierziekte, kanker, een chronische zenuw- of spierziekte of ernstige obesitas bleken kwetsbaar (Bron: NRC).

In augustus rapporteerde de WHO een mortaliteitspercentage van tussen de 0,5 en 1% zonder lockdowns. Voor Nederland hanteert het RIVM een percentage van 1%. Deze schatting is echter gebaseerd op onderzoeken uit het begin van de pandemie (maart-juni 2020). Dat was een andere situatie dan nu, omdat mensen toen nog niet over antistoffen beschikten. Volgens schattingen van het RIVM en bloedbank Sanquin hebben inmiddels tussen de 2- en 3 miljoen mensen (exclusief de ongeveer miljoen gevaccineerden) dergelijke antistoffen (Bron: NRC).

Artsen Covid collectief vermeldt met bronvermelding op hun website:
‘Een infectie is voor 98% van de bevolking ongevaarlijk.[1] Dat wil zeggen dat er geen of slechts milde klachten optreden. Mensen worden in sommige gevallen ziek maar herstellen daarvan zonder ziekenhuis opname. De ziekte treft vooral ouderen met onderliggende aandoeningen en een verzwakt afweersysteem. De overlevingskans van de ziekte  voor mensen onder de 70 jaar ligt boven de 99,5%’.[2]

[1] RIVM Tweede Kamer briefing dd 29 september 2020

[2] COVID-19 Pandemic Planning Scenarios | CDC

Lees hier verder: Artsen Collectief – Artsen Covid Collectief


Vaccins als uitweg uit deze situatie?

Het vaccineren van de wereldbevolking wordt gepresenteerd als de enige uitweg uit deze pandemie. Ook wordt er enorme druk uitgeoefend om allemaal dat vaccin te nemen. Zo komt er waarschijnlijk een Corona-paspoort; een app waarmee je kunt bewijzen dat je bent gevaccineerd om op openbare plekken naar binnen te mogen. Ik vind dit voor mij persoonlijk vele malen griezeliger dan de dreiging van een griepvirus. De overheid krijgt steeds meer macht door allerlei noodwetten en bevoegdheden die moeilijk terug te draaien zijn. Tegelijkertijd is er een aanpassing gedaan in de wet openbaarheid van bestuur, waardoor geen inzicht kan worden gegeven in bijvoorbeeld de modellen van RIVM. Als ik de peilingen bekijk, lijken veel mensen het dikke prima te vinden dat er zoiets als een vaccinatiepaspoort komt. De vaccins zijn ten slotte goedgekeurd door de autoriteiten en zullen ons beschermen tegen dit levensgevaarlijke virus. Zo krijg je de garantie dat er in jouw restaurant geen besmettelijke mensen aanwezig zijn. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Ik begrijp niet zo goed waar dit vertrouwen vandaan komt dat degenen die ons besturen weten wat het beste voor ons is en hier ook naar handelen. Dit kabinet heeft zoveel fouten gemaakt en zoveel mensen in de steek gelaten. Bijvoorbeeld de bezuinigingen in de zorg en de toeslagenaffaire. De ongelijkheid en het aantal mensen dat in armoede leeft, zijn alleen maar groter geworden.

Er zijn van meerdere kanten kritische geluiden te horen, ook van artsen. Maar ik heb het idee dat het tegengeluid in het nieuws te weinig aandacht krijgt.

Twijfels over de Vaccins
Op artsencovidcollectief las ik over het Pfizer vaccin:

Het Pfizer/BioNTech-vaccin is gebaseerd op een techniek die niet eerder voor vaccins is gebruikt. Het is een mRNA-vaccin. Een stukje van de genetische code van het virus wordt na injectie opgenomen door de lichaamscellen, zodat deze cellen geprogrammeerd worden om zelf viruseiwitten aan te maken. Het afweersysteem herkent deze eiwitten als “indringer” en leert zo ook het virus herkennen.

Het vaccin is op momenteel in de onderzoeksfase; het onderzoek van Pfizer is nog niet afgerond en loopt nog twee jaar. Het Europese Geneesmiddelenbureau (European Medicines Agency oftewel EMA) heeft al wel een tijdelijke, voorwaardelijke toestemming verleend om het vaccin te gebruiken. [3] Dit betekent dat mensen die zich laten vaccineren, een middel  krijgen dat nog in onderzoek is.’

[3] EMA recommends first COVID-19 vaccine for authorisation in the EU | European Medicines Agency (europa.eu)

Ook schrijven zij dat er nog niet bekend is of het vaccin ook beschermt tegen besmetting. Daarom adviseert het RIVM om ook na vaccinatie de maatregelen te blijven handhaven.

Voor de duidelijkheid: ik ben geen antivaxxer. Ik heb in mijn leven een aantal vaccinaties gehad en ik geloof dat er dankzij de medische wetenschap een aantal ziektes zijn uitgeroeid of onder controle zijn gebracht. Tegelijkertijd is het een industrie waarin miljarden omgaan en waar dus enorme financiële belangen meespelen. Het nemen van dit nieuwe Corona-vaccin vind ik op dit moment een (onnodig?) risico voor mezelf. Omdat de vaccins nog in een testfase zitten tot 2023/2024 is heel veel gewoon nog niet bekend. Als dit vaccin al effectief en betrouwbaar en nodig zal zijn, is het symptoombestrijding. Ik denk dat de manier waarop wij leven (de rijkste 1% voorop) de aarde en haar hulpbronnen uitput, waardoor nieuwe virussen op de loer liggen. Een andere crisis is daarnaast de obesitascrisis. Veel te veel mensen leven ongezond  en zijn te dik, omdat wij moeilijk kunnen omgaan met alle overvloed en verleidingen en er veelal een passieve levensstijl op nahouden.
Ook ziet het er niet naar uit dat we (op korte termijn) onze vrijheden gaan terugkrijgen zoals het was. Ik las dat een griepvirus nooit helemaal is uit te roeien vanwege de vele mutaties. Het zal dus elk griepseizoen terug oplaaien. Blijven we dan elk jaar griepvaccins toedienen aan de hele bevolking?

Kritiek op het beleid
Onder andere filosoof Ad Verbrugge uit kritiek op het huidige beleid. Hij werd geïnterviewd voor NRC, maar in het stuk zijn grote delen weggelaten vanwege gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing, ondanks dat Verbrugge wetenschappelijke bronnen heeft nagezonden. Is hier sprake van censuur? En wat is de reden van het gebrek aan openheid?  Verbrugge schrijft in een artikel op linkedin oa:

‘Mijn bedenkingen met betrekking tot onze huidige omgang met COVID-19 zijn mede gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Overheden hebben bij elkaar zo’n 93 miljard geïnvesteerd om zo snel mogelijk vaccins te laten ontwikkelen door farmaceutische bedrijven en die ter beschikking te stellen aan de bevolking. Die reusachtige snelheid heeft echter ook een prijs; er kleven nog wel enige risico’s aan deze vaccins. Mede daarom is in de contracten met farmaceutische bedrijven vastgelegd dat zij maar een zeer beperkte aansprakelijkheid dragen voor de eventuele bijwerkingen; wat weer samenhangt met het feit dat deze vaccins nog steeds in een experimentele fase (III) zitten. Het lijkt me zeer belangrijk dat we daar als bevolking van op de hoogte zijn en begrijpen wat dat betekent. Getuige de opgestelde voorwaarden rond deze contracten begrijpen de farmaceuten dat in ieder geval maar al te goed. De wetenschappelijke onzekerheid rond bijvoorbeeld de lange termijneffecten of het gebruik ervan bij kwetsbare groepen – die een belangrijke reden vormt voor de vrijwaring van de farmaceuten – is wel bijzonder relevant voor een open maatschappelijk en politiek gesprek daarover. In mijn ogen valt dan moeilijk te verantwoorden dat we grote groepen mensen die nauwelijks enig risico lopen bij een COVID-19-besmetting (zoals het merendeel van de adolescenten en volwassenen tot 50 jaar) nu massaal willen vaccineren; en dat daartoe bovendien allerlei pressiemiddelen worden aangewend! En het geeft dan helemaal geen pas dat politici nu schermen met zoiets als een ‘coronapaspoort’. Zolang we nog met te veel onzekerheden kampen rond de vaccins is deze behandeling van burgers grondwettelijk uit den boze.
Zaterdag 6 maart publiceerde Trouw een interview van Joep Engels met Irene Schipper van Somo, waarin de kwestie van de financiering en de uitgeklede aansprakelijkheid van de farmaceutische bedrijven helder uiteen wordt gezet.
Ik ben inderdaad geen medisch expert, maar zoals de meeste wetenschappers en filosofen neem ik wel kennis van onderzoek uit andere disciplines. Dat geldt zeker ook voor onderzoek rond COVID-19.
De vooruitgang van wetenschap valt of staat met het beproeven van theorieën en dus ook met het toelaten van dissidente geluiden. Mijn terughoudendheid wat betreft een massaal vaccinatieprogramma grijpt terug op onderzoek binnen de medische wetenschap zelf. Het lijkt me verstandig om dergelijk onderzoek serieus te nemen, teneinde ook de wetenschap en de democratie te beschermen tegen de technocratische neiging om kritische geluiden vooral als ‘obstakel’ uit de weg te willen ruimen met dogmatische waarheden. Ikzelf ben niet degene die dit inhoudelijk debat zou moeten voeren, maar dat betekent niet dat ik er niet naar zou mogen verwijzen.’

Het hele artikel lees je hier:
Het NRC-Handelsblad interview: de geschrapte passages deel II | LinkedIn

Forum voor Democratie
Wat betreft de Kamerverkiezingen: Ik merk bij mezelf dat ik dit elke keer heel spannend vind. Dit keer was ik in de war geraakt door me te verdiepen in verschillende bronnen. Ik zag een interessant interview  met Fajah Lourens en Thierry Baudet die zowaar sympathiek overkwam. Ik vind het eigenlijk raar dat ik terughoudendheid voel om hiervoor uit te komen: de mogelijkheid dat Baudet misschien wel zinnige dingen te zeggen heeft. Maar bij nadere overweging, vind ik dat ik mij niet hoef te schamen voor mijn nieuwsgierigheid en open houding. Ze hadden het over beeldvorming in de media, wat mij erg aan het denken zette in een andere richting. FvD is de enige bekende partij die Nederland weer volledig wil openen. Groot bezwaar zijn alle racistische uitspraken en schandalen. Baudet kon een aantal beschuldigingen van racisme weerleggen/uitleggen. Wel denk dat er echt iets niet goed zit. Hier heb ik ook een ex-lid over gesproken. Ik herinner me uitspraken over homeopathische verdunning, het IQ van ‘negers’ en de term boreaal die ook gebruikt werd in het Nazisme, waar de partij regelmatig mee lijkt te flirten.
Bekijk het interview hier:
(2) HET FORUM – Met Fajah Lourens – YouTube

D66
Sigrid Kaag van D66 wordt nu naar voren geschoven als een duurzaam en sociaal vrouwelijk leider, maar wat politici beloven en wat zij doen, zijn vaak twee totaal verschillende dingen. Het kan interessant zijn om te kijken welke moties Kamerleden hebben ingediend en hoe zij hierop hebben gestemd, al is er altijd sprake van compromissen en mist soms de context, maar sommigen maken het wel heel bont. Dit zijn een aantal van de beloften die D66 verbroken heeft:
– alleen vrijwillige vaccinatie
– geen mondkapjesplicht
– onderzoeken welke corona-maatregelen wel en niet werken
– stoppen met het beleid van afbouw van ziekenhuiscapaciteit
– salarissen vaan zorgmedewerkers in alle zorgsectoren fors verhogen
– de horeca en winkels die moeten sluiten voor 100% van de kosten compenseren
– horecaondernemers die zich aan de regels houden uitsluiten van de lockdown.
– Bij gemeenten aandringen op kwijtschelding van lokale heffingen voor ondernemers
– kinderen uitzonderen van de test- en quarantainemaatregelen.

Partij voor de dieren, SP, PvdA
Ik ben nu lid van 3 politieke partijen: Partij voor de Dieren, SP en PvdA.
De partij voor de dieren trekt mij aan vanuit mijn idealisme en zorgen over het milieu. De SP had vooral mijn sympathie vanwege hun inzet voor gelijke kansen. Beide partijen zijn kritisch op de EU. Dat ben ik, ondanks mijn gebrek aan kennis hieromtrent, ook. Ik denk dat het een goede zaak is om de macht van de EU en bureaucratie te verkleinen. FvD is hierop ook heel kritisch.
Ik ben lid geworden van de PvdA vanwege mijn interesse in de gemeentepolitiek. In mijn gemeente was de PvdA de partij die het meest in de buurt kwam van mijn idealen. Via de partij heb ik mij aangemeld voor een cursus om politiek actief te worden.
Door een aantal nieuwe inzichten/observaties is mijn wereldbeeld aan het verschuiven.
Partij voor de Dieren is bijvoorbeeld wel voorstander van een test en quarantainebeleid voor kinderen. Ik vind dat kinderen vooral kind  moeten kunnen zijn en niet bang gemaakt.
(4) De kinderpersconferentie met Mark Rutte en Hugo de Jonge – YouTube

Ook de term klimaatbeleid is iets waaraan ik begin te twijfelen. Ik zag namelijk een artikel langskomen waarin genoemd werd dat een lockdown ook een geweldig middel is om de klimaatcrisis tegen te gaan. De klimaatcrisis moet geen excuus worden om ieders vrijheid af te nemen. We moeten toch niet willen dat de staat alle macht krijgt (is eigenlijk al het geval) om om de haverklap een lockdown in te voeren? China is geen mooi voorbeeld om te volgen wat betreft jezelf opofferen voor het collectief/de leiders en al je stappen te laten volgen.
Dat neemt niet weg dat we goed met ons milieu/omgeving/de natuur en de dieren moeten omgaan waarvan wij afhankelijk zijn en niet meer van de aarde moeten nemen dan zij te geven heeft.

Niet stemmen? 
Ik overwoog even om maar helemaal niet te gaan stemmen, omdat ik het allemaal niet meer wist. Ondanks dat er een hele heisa van wordt gemaakt, een soort theatrale poppenkast met populistische uitspraken van welbespraakte lijsttrekkers en beloften die nooit worden waargemaakt. Het schijnt nogal belangrijk te zijn om je stem uit te brengen. Niet stemmen is ook een taboe. Er wordt vaak gezegd dat als je niet stemt, je geen kritiek mag hebben op de politiek. Onzin! Persoonlijk denk ik dat er veel andere dingen zijn die je kunt doen in je dagelijks leven die een vele malen grotere impact hebben op je omgeving. Om een zetel in de kamer te krijgen, zijn immers bijna 70.000 stemmen nodig.
Uiteindelijk heb ik onder grote hilariteit toch gestemd op een hele kleine partij (ongeveer 2000 volgers op instagram) waar ik eigenlijk niks van weet……..

De Piratenpartij! Ik weet alleen dat ze voorstander zijn van openheid van de staat en bescherming van de privacy van de burgers.
Piratenpartij – Piratenpartij

Ik ben benieuwd naar de uitslagen van de verkiezingen, maar eigenlijk ook weer niet. Waarschijnlijk wordt VVD wederom de grootste. Onbegrijpelijk vind ik dat. Het is voor mijn gevoel op dit moment allemaal 1 pot nat. In het verleden is gebleken dat er in de praktijk vaak niet bijster veel verandert. Het lijkt alsof de agenda al bij voorbaat vast ligt. De richting al bepaald.

Ik wissel graag hierover van gedachten. Mijn overdenkingen gaan voort en ik houd je graag op de hoogte. Ik hoop dat we elkaar en onze afwijkende meningen zoveel mogelijk kunnen respecteren.
Peace!

De bronafbeelding bekijken
Wat betekent vrijheid voor jou?

Groetjes!

 

Interview met Aafke (ChristenUnie)

Ik interview Aafke Vreugdenhil over haar idealen. Aafke is nu 7 jaar (4 jaar raadslid, 3 jaar fractievoorzitter) actief voor de ChristenUnie in de gemeente Hilversum. Daarnaast werkt zij als mediator en relatiecoach.

Al vanaf haar 16e is Aafke betrokken bij een politieke jongerenorganisatie.
‘Die maatschappelijke betrokkenheid is iets wat van jongs af aan al in mij zit. Het was voor mij heel vanzelfsprekend om na te denken over dingen die in de maatschappij gebeuren’ vertelt Aafke mij als ik haar vraag wanneer zij politiek actief is geworden.

Je hebt die betrokkenheid van huis uit meegekregen?
‘Ja eigenlijk wel. Ik denk dat dit ook te maken heeft met mijn Christelijke achtergrond en de vanzelfsprekendheid waarmee je een maatschappelijke verantwoordelijkheid draagt.’

Was de jongerenpartij ook onderdeel van de ChristenUnie?

‘Ja, toen heette het GPV, maar later is dat dat overgegaan in de ChristenUnie. Op mijn 17de ben ik naar de sociale academie gegaan en heb een filosofische studiegroep opgericht. Zo werd ik steeds actiever. Ik heb hier ook mijn man ontmoet tijdens een congres. Op mijn 21ste ben ik lid geworden van de partij.

Was het voor jou nog een vraag bij welke partij je je wilde aansluiten?
‘Nee, daar heb ik nooit over getwijfeld. Er zijn best veel overeenkomsten hoor tussen verschillende partijen. Vooral in verkiezingstijd wordt de nadruk vaak gelegd op de verschillen, maar als je in een raad zit is het vooral van belang te kijken naar wat we gemeenschappelijk hebben. Wij zijn samen het bestuur van Hilversum en die verantwoordelijkheid heb je. Ik kan me wel storen aan partijen die zich erg profileren en ophef veroorzaken. De verschillen worden benadrukt om stemmers te trekken. Uiteindelijk zal je toch de samenwerking aan moeten gaan om te zorgen dat je iets voor elkaar krijgt.

Wat zijn jouw belangrijkste waarden?
‘Ik ben Christen, dat is de bodem van mijn bestaan. Van daaruit leef ik en wil ik dingen voor elkaar krijgen. De ChristenUnie is geen linkse of rechtse partij, maar een Christelijke partij en daarom per definitie progressief; je streeft naar een paradijs op aarde, terwijl je tegelijkertijd weet dat je dat nooit bereikt. We moeten zorgen voor het klimaat en dat betekent dat je bijvoorbeeld zoveel mogelijk het autogebruik wilt terugbrengen en fietsers de ruimte geven. Dat is niet altijd leuk en gaat ook niet altijd samen met je persoonlijk belang; als het regent, pak ik ook liever de auto. Maar als je kijkt naar het bredere belang, zul je toch moeten stimuleren dat mensen vaker de fiets pakken.’

Wat zie je als de grootste uitdaging van deze tijd?

‘Het klimaat is natuurlijk heel groot. Maar als gemeente ben je vaak niet meer dan uitvoerder van landelijke besluiten. Hier in de gemeente vind ik een van de grootste uitdagingen toch wel het sociaal domein; de zorg voor de kwetsbaren. In principe is elk mens verantwoordelijk voor zichzelf, maar we zijn met zijn allen verantwoordelijk voor elkaar. Het is soms lastig de balans te vinden hierin. Er moeten wel voorwaarden gesteld worden aan bepaalde regelingen, want in schuldhulpverlening gaat veel gemeenschapsgeld om. Zo ook in de jeugdhulpverlening. Mensen met schulden en andere problemen moeten natuurlijk geholpen worden, maar in veel gevallen hadden deze problemen voorkomen kunnen worden. Ik denk dat het goed is om zoveel mogelijk preventief te werken. Daarom heb ik mij bijvoorbeeld een aantal jaar geleden sterk gemaakt voor opvoedcursussen. Ook heb ik gemerkt dat mensen niet goed voorbereid zijn op de impact van een (eerste) kind. Om jonge stellen daar op voor te bereiden heb ik een mini-congres georganiseerd met specialisten in de regio. Ik vind het ook belangrijk dat er op basisscholen aandacht wordt besteed aan omgaan met geld en aan sociale – en sollicitatievaardigheden.’

Hoe ziet jouw ideale wereld eruit?
‘In mijn ideale wereld zijn alle mensen Christen. Hoewel Christenen ook vaak boeven zijn hoor. In naam van het Christendom is in het verleden heel veel ellende gebeurd. Met name in het oude testament staan veel dingen die moeilijk zijn. Maar voor mij is de kern eigenlijk heel concreet; In Mattheüs 25 wordt dit mooi verwoord. Jezus zegt tegen de mensen: ‘jullie hebben niet goed voor mij gezorgd.’ De mensen vragen: ‘wanneer hebben wij niet voor u gezorgd?’ Jezus zegt: ‘Toen jullie die man die honger had geen eten gaven, de man die niet kon lopen, hebben laten zitten, de gevangene niet hebben bezocht en toen jullie de arme geen geld hebben gegeven.’ Voor mij is de kern van de politiek om verantwoordelijkheid te dragen voor mensen, maar ook voor de schepping.
Vanuit die waarden komen wij tot een besluit. Mijn ervaring is dat lokale partijen sneller uit elkaar vallen, omdat er grote verschillen zitten tussen hoe mensen in het leven staan. Dit is ook het geval wanneer persoonlijke belangen een grotere rol spelen.’

Waarom zou in de ideale wereld iedereen Christen zijn? Ik ben zelf geen Christen, maar deel wel dezelfde waarden.
‘Dat is wel een hele goede vraag hoor. Ik denk omdat wat Jezus zegt, goed is voor de maatschappij. Natuurlijk staan veel mensen achter deze normen en waarden, maar het samenspel van verantwoordelijkheid en zorgzaamheid is heel belangrijk.
De verantwoordelijkheid voor elkaar houdt niet op bij de landsgrenzen. Daarom moeten we ook ontwikkelingshulp steunen. Je kunt niet iedereen op Moria in de kou laten zitten. Wij hebben wel moeite met de euthanasiewet, omdat je dan eigenlijk tegen mensen zegt: is je leven voltooid, dan ga je toch lekker dood. En waar liggen die grenzen? Als iemand heel eenzaam is bijvoorbeeld, kun je ook afvragen wat we kunnen doen om het leven van diegene aangenamer te maken en liefdevolle zorg te bieden. In plaats van te zeggen: als je zo eenzaam bent, kun je er dan niet beter uitstappen?  Datzelfde geldt voor het afbreken van een zwangerschap: probeer zoveel mogelijk de juiste omstandigheden te creëren en iemand de hulp te geven die hij nodig heeft. Het is in sommige gevallen een ingewikkelde discussie, maar een abortus zou niet iets moeten zijn wat je zomaar even doet. Er kan veel druk van de omgeving meespelen.

De wereld is van God, dat is wat ik geloof. Wij hebben de wereld in bruikleen. Nu vinden heel veel mensen van GroenLinks ook dat je goed voor de schepping moet zorgen en ook D66. Zelfs de VVD ziet langzamerhand in dat we niet de aarde kunnen uitbuiten. De VVD wil wel dat de economie gaat groeien en iedereen meer welvaart krijgt. Terwijl ik denk: Waarom moet de economie groeien als we de aarde daarmee uitbuiten? Genoeg is genoeg. Dat zijn soms wel lastige dilemma’s; als er minder fabrieken zijn en er minder geproduceerd wordt, hebben er ook minder mensen werk.’

De een kan minder inleveren dan de ander, toch?
‘Ja, ik vind de verdeling van de pijn in de maatschappij belangrijk. Als je een bedrijfje hebt, en de tegemoetkoming is niet voldoende, dan zullen de mensen die dat wel kunnen betalen, misschien wat extra moeten bijdragen. Of de mensen met bedrijven die niet kunnen blijven bestaan, zouden geld moeten krijgen om zich te kunnen omscholen. Ik vind dat we daar met zijn allen verantwoordelijk voor zijn. Hier in de gemeente Hilversum willen we de horeca-zaken ook wat tegemoet komen met bijvoorbeeld subsidies voor overkappingen, zodat mensen straks weer op het terras kunnen zitten. Er is 3 miljoen uitgetrokken om de pijn te verzachten die door de landelijke regelingen niet wordt opgelost. Wel is het dan nodig dat bepaalde belastingen wat worden verhoogd.’

De rekening komt dan wel bij de gewone burger. Ik hoorde dat sinds de Coronacrisis, de rijkste 1% alleen maar rijker is geworden.
‘Er komt wel heel veel compensatie uit Den Haag hoor. Er gaat ook best veel geld naar gemeentes om dit soort dingen te regelen. Nederland is natuurlijk een relatief heel rijk land. Daardoor hoeven we niet direct op zwart zaad te zitten. De mondkapjesfabrieken en Albert Heijn hebben een best jaar gehad. Je kunt zeggen: die rijke mensen hebben hun verantwoordelijkheid, maar die moeten ze wel nemen. Lokaal kun je daar weinig aan doen. Het zijn de kleine dingen waar je lokaal wat aan kunt doen.’

We hebben het al gehad over euthanasie en abortus, gevoelige onderwerpen. Ik vroeg me af hoe je denkt over homoseksualiteit?
‘Binnen de ChristenUnie wordt dat nog niet helemaal als gelijk gezien. Persoonlijk denk ik dat we echt toe moeten naar volkomen acceptatie. Als je ervan uitgaat dat God de wereld heeft geschapen en dat hij een man en een vrouw heeft geschapen, kun je zeggen; blijkbaar was het in het begin niet zo, maar nu dus wel. Er zijn veel soorten mensen. Gelukkig zit ik in een kerk waar homo-relaties gewoon geaccepteerd worden, daar ben ik heel blij om.
Er zijn mensen die moeite hebben met homoseksualiteit vanuit de geschiedenis van de schepping, maar dat is wat anders dan wetgeving en bescherming. Dat moet helemaal gelijk zijn. Ik denk dat de meeste mensen bij de ChristenUnie dat ook vinden.’

Heb je tot slot nog een motto om mee af te sluiten?
‘Zoek de overeenkomsten! Je moet samenwerken om iets voor elkaar te krijgen.’

De bronafbeelding bekijken

 

 

 

complotdenkers op social media

Ik sta niet alleen in mijn obsessie voor complottheorieën. Complottheorieën zijn van alle tijden, maar het lijkt alsof het aantal aanhangers ervan groeit. Ook Lubach had er afgelopen zondag weer een item aan gewijd.
Het gevaar is tegenwoordig dat mensen diep verdwijnen in hun eigen bubbel. Op sociale media als Facebook en YouTube worden je door een algoritme filmpjes voorgeschoteld die passen in je straatje. Bovendien kunnen dit steeds extremere dingen zijn, omdat dat is wat mensen hun aandacht trekt. Hoe meer mensen op een filmpje klikken, hoe meer advertentie-inkomsten het medium ontvangt.
Zij hebben er dus baat bij als er complotten en extreme standpunten worden geuit, omdat deze veel ophef genereren.

Fake news is een term die Trump heeft geïntroduceerd? Om ‘lullige’ uitingen en acties van hemzelf weg te zetten als dat hij zou zijn geframed. Hij heeft veel aanhangers, waardoor het vertrouwen in de ‘mainstream media’ onder een grote groep mensen afneemt. Dit soort bewegingen waait vaak over naar Nederland. Ook in Nederland lijkt er een grote groep mensen wantrouwend tegenover wat zij door de publieke omroep en kranten krijgen voorgeschoteld. ‘Klopt deze informatie wel?’

Zij komen in een andere wereld te leven met waarheden/overtuigingen die onverenigbaar zijn met die van de NOS-kijker en Volkskrantlezer. Wat gevaarlijk is, is dat mensen extreme ideeën radicaliseren en vaak niet voor rede vatbaar zijn. Dit is te zien in het toenemend aantal bedreigingen aan het adres van journalisten en politici.

Lubach doet een oproep aan de sociale mediagiganten om hun verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van dit verdienmodel.

Wanneer je beelden ziet van rellen en demonstraties, zijn daar meestal niet de meest redelijke en welbespraakte mensen op de been, om het even subtiel uit te drukken.

Nogmaals, vind ik het erg makkelijk om al deze mensen en alle complot-ideeën direct weg te zetten als nonsens en achterlijk. Er bestaan wel degelijk complotten, er zijn in de geschiedenis vaker schandalen, grote misstanden en leugens aan het licht gekomen. Wanneer je groepen mensen af serveert, wordt de verdeeldheid tussen mensen die er een andere mening op nahouden alleen maar groter.
Ik vind het belangrijk, hoe moeilijk soms ook, om zoveel mogelijk met elkaar in  gesprek te blijven. Om anderen zoveel mogelijk met respect te benaderen. Anderen niet te dehumaniseren. Juist om radicalisatie te voorkomen. Wat voor behoeften en angsten zitten er achter de boosheid?

Kritiek kunnen uiten op machthebbers en beleid is heel belangrijk en houd mensen scherp.
Ik heb zelf ook nog wel een aantal punten maatschappijkritiek, waarover later meer.

Groetjes!

Verder lezen? ‘Wie kritisch is, zit niet meteen in één kamp met Trump of Willem Engel’ interview met filosoof Marli Huijer

On The Danger Of Conspiracy TheoriesOpinion Forum » Two Thousandth Missile from Mexico Hits El ...

Corona-maatregelen overtrokken?

Zondag 11 oktober was er een stukje bij zondag met Lubach over dat mensen telkens maar de ‘domme’ vraag blijven stellen over wat het verschil is tussen een normaal griepje en Corona.

Ik vind dit helemaal geen domme vraag!
De afgelopen maanden was er veel onduidelijk, dus ik vind het niet gek dat veel mensen niet goed weten hoe het nu precies zit en wat ze daarmee aan moeten. Ik weet het zelf ook niet.

Schapen vs aluminiumhoedjes 
Het is een feit dat er veel polarisatie is in de samenleving. Zeker nu mensen nog meer in hun eigen bubbel leven, komen groepen meer tegenover elkaar te staan. Er spelen allerlei heftige emoties mee en voor het overzicht worden mensen snel in een hokje geplaatst. Ook op het gebied van Corona heb je mensen die vinden dat de overheid veel te slap heeft opgetreden en mensen die de maatregelen zwaar overtrokken vinden. We worden doodgegooid met zorgwekkende berichten in het nieuws, waardoor sommige mensen letterlijk in doodsangst leven en tegelijkertijd zijn er zelfs mensen die denken dat Corona helemaal niet bestaat of bewust gecreëerd is zodat Bill Gates microchips kan inbrengen via de verplicht gestelde vaccins. Mensen die roepen dat ze niet gemuilkorfd willen worden en mensen die iedere kritische noot wegzetten als wappie. Extreme uitingen genereren altijd het meeste aandacht, terwijl waarschijnlijk het grootste gedeelte van de mensen genuanceerder denkt. Ik vind het irritant als ik hiermee als aluminium hoedje wordt weggezet en daarmee de kous af is.

Ik zie mijzelf graag als een genuanceerd en open mens dat verschillende standpunten wil begrijpen en mijn mening wil onderbouwen. Ik raadpleeg altijd meerdere bronnen en ben bereid mijn mening bij te stellen bij nieuwe inzichten. Het zou best kunnen zijn dat wat ik altijd heb gelooft niet blijkt te kloppen. En dat geldt ook voor jou! Ik sluit dan ook niet uit dat ik over een poosje wel anders piep.

Ik ben egoïstisch en verwend 
Ik vind het dus niet raar dat ik mij afvraag of de maatregelen in verhouding staan tot wat ze opleveren. Ik merk dat sommige mensen in mijn omgeving hier erg fel op reageren of direct afhaken. Volksgezondheid staat immers bovenaan en we moeten solidair zijn met ouderen en kwetsbaren in de samenleving. Het wordt als dom, kortzichtig en egoïstisch gezien om je af te vragen of het verstandig is horeca te sluiten. Zeker als je zelf een zaak hebt. Ook wordt er door sommige mensen (met name door de babyboom-generatie) maar al te graag op gehamerd hoe vreselijk egoïstisch en verwend mensen tegenwoordig zijn. Bij enig ongemak beginnen (jonge) mensen te piepen dat ze het zo zwaar hebben, terwijl anderen écht erge dingen mee maken zoals oorlogen, onderdrukking, geweld en honger. Inderdaad echt egoïstisch dat mensen zich zorgen maken over dreigend faillissement of ontslag en of zij in de toekomst voldoende inkomsten hebben om in hun levensonderhoud te voorzien! Echt verwend dat mensen intens verlangen naar een stevige knuffel! Het is gewoon onmenselijk om iedereen op afstand te moeten houden, in angst en isolatie/eenzaamheid te leven zolang er geen Corona-vaccin is.

Naar mijn idee zorgt de berichtgeving voor een hoop angst en onrust onder mensen. Er is wat tegengeluid en ik vind dat bezwaren gehoord moeten worden en afwegingen duidelijk moeten zijn. Het heeft alleen geen zin om te proberen mensen ergens van te overtuigen door zo hard mogelijk te schreeuwen en niet naar elkaar te luisteren. In de praktijk blijkt dit echt een te grote uitdaging.

Kritisch geluid
Een kritisch geluid komt bijvoorbeeld van internist Evelien Peeters.
In een interview  met NRC * stelt zij dat de maatregelen te ver gaan en meer kwaad dan goed doen en dat het causale verband tussen de maatregelen en het verloop van het virus onduidelijk is, omdat alle griepvirussen een seizoensverloop kennen. Zij zegt dat ook de schade van de maatregelen moet worden meegewogen. Een groot deel van deze schade zal pas later duidelijk worden.  Werk-onzekerheid zorgt voor enorm veel stress. Daarnaast hebben dit jaar in Nederland onder andere ongeveer 175.000 hartpatiënten niet de zorg  kunnen krijgen die ze nodig hebben, omdat Corona-patiënten voorrang kregen. Zij suggereert dat er wellicht eerstelijnscentra moeten worden ingericht om Corona-patiënten op te vangen en dat er onderzoek moet worden gestimuleerd naar vroege behandeling met medicijnen.

Ik vraag me af waarom er te weinig bezetting is in de ziekenhuizen. Zou dit kunnen komen doordat er bezuinigingen in de zorg hebben plaatsgevonden? Specialisten hadden toch kunnen voorzien dat er eens in de zoveel tijd massale virussen rondwaren?

Wat ik me ook afvraag is hoe de cijfers in verhouding staan tot andere doodsoorzaken en of de hoeveelheid aandacht die nu aan Corona wordt besteed proportioneel is.

‘Uit een recente bundeling van studies (medrxiv.org) blijkt dat:
– van de coronapatiënten van 55 jaar 0,4 procent sterft;
– van de patiënten van 65 jaar 1,3 procent eraan sterft;
– van de patiënten van 75 jaar 4,2 procent eraan sterft;
– van de patiënten van 85 jaar 14 procent eraan sterft.’
bron: NRC

Gemiddeld overlijden in Nederland  zo’n 400 mensen per dag, waarvan 128 aan kanker, 103 aan hart- en vaatziekten. * En wat zijn de belangrijkste oorzaken hiervan?
Ik denk dat veel ziekten worden veroorzaakt door de manier waarop mensen omgaan met zichzelf, elkaar, de dieren en de aarde. Wanneer we alles om ons heen vervuilen, dan ruimen we eigenlijk onszelf op. Er ontstaan bijvoorbeeld steeds meer longklachten door een gebrekkige luchtkwaliteit.
Covid-19 is waarschijnlijk ontstaan door zoönose waarbij ziektekiemen van dier op  mens worden overgedragen. En dat gebeurt niet alleen op vieze Chinese markten met vleermuizen, maar ook bij de massaproductie van oa. koeien, kippen en varkens.

Nu stop ik even, want anders wordt de tekst veel te lang, maar een volgende keer ga ik nog in op een aantal punten om wat cijfers en feiten op een rijtje te zetten. Oa over de vraag naar het verschil tussen griep en Corona, de Nederlandse aanpak en mondmaskers.

Groetjes!

Middle East respiratory syndrome - Wikipedia

Links:

vragen over het Corona-virus – zondag met Lubach

Interview met Evelien Peeters in NRC

Belangrijkste doodsoorzaken in Nederland – Quest

doden door slechte luchtkwaliteit – Scientias

Inzichten van sociaal geograaf Maurice de Hond

Interview met Constance (D66)

Ik interview Constance Tiemens over haar idealen. Zij zet zich nu 5 jaar in voor D66 en stelt zich verkiesbaar tijdens de Tweedekamer Verkiezingen in 2021.

Sinds de vorige verkiezingen is Constance politiek actief geworden. Ze dacht toen: ‘Nu moet er iets gebeuren!’ Ze merkte een enorme polarisatie en vond het tijd om zichzelf ermee te gaan bemoeien.
‘Ik ben toen met de D66 bus door het land gegaan en heb voor het eerst in mijn leven flyers uitgedeeld. Het leek me verschrikkelijk, want ik heb zelf ook nooit de behoefte een flyer in mijn hand gedrukt te krijgen, maar daar heb ik me overheen gezet en eigenlijk was het heel gezellig en heb ik leuke gesprekken gehad op straat over wat mensen belangrijk vinden. Ik vind het leuk om mensen te enthousiasmeren over politiek.’

Je zei dat je vier jaar geleden dacht: nu moet ik iets gaan doen. Wat was precies de aanleiding?
‘Dat weet ik nog precies, dat was in 2017 tijdens het eerste televisiedebat van de lijsttrekkers. Ik stond helemaal achter de uitspraken van Alexander Pechtold. Ik vond hem heel verbindend en voelde dat D66 er is voor alle Nederlanders. Een paar dagen later zat ik in die bus.’

Had je voor die tijd ook al interesse in politiek?
‘Ja op de middelbare school was ik al geïnteresseerd. Ik heb altijd de landelijke congressen gevolgd en brieven geschreven aan Hoogervorst en later Edith Schippers van Volksgezondheid. Eigenlijk ben ik niet iemand die zich snel aansluit bij een groep, maar ik vond het toch erg interessant om vanuit een partij de politiek te volgen. Maar pas in 2017 ben ik echt actief geworden in de gemeente Woerden.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging in deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is het vertrouwen van de burgers dat de regering er voor hen is.
Daarbij heb je natuurlijk de grote uitdagingen rondom klimaatverandering. Dit zou eigenlijk net zo moeten worden benaderd als Corona. Het is belangrijk om mensen hiervan bewust te maken, maar vooral ook om binnen de politiek draagvlak te creëren voor goede oplossingen en het inzetten op innovatie.’

Hoe zou de ideale samenleving er volgens jou uitzien?
‘In de ideale samenleving kan iedereen zijn talent benutten op zijn manier op welk niveau dan ook.
Zelf ben ik rolstoelafhankelijk en probeer vooral te doen wat ik nog wel kan.
Ik heb zelf niet zoveel met de uitdrukking ‘meedraaien in de maatschappij’. Het gaat mij meer om het van binnenuit je talenten
te kunnen benutten. De één kan dat een paar uur in de week, de ander kan dat in een (fulltime) baan. Een voorwaarde hiervoor is kansengelijkheid voor iedereen. Ik heb zelf 8 jaar bijles gegeven aan kinderen die vastliepen in het onderwijs. Ik zou willen dat iedere leerling die dat nodig heeft bijles kan krijgen en dat elk kind krijgt wat hij nodig heeft om optimaal tot ontwikkeling te komen. Dat begint bij het onderwijs en bij buitenschoolse opvang, die wat mij betreft gratis zouden moeten zijn. Ook op economisch vlak is er veel ongelijkheid.’

Die standpunten klinken vergelijkbaar met die van de SP
‘Er zijn vast overeenkomsten. De PvdA zegt bijvoorbeeld: laat iedereen naar draagkracht bijdragen. Maar als je een goede baan hebt, mag je best veel geld verdienen, als mensen  zich maar realiseren dat zij daar zijn gekomen omdat ze goed onderwijs hebben genoten of in een gezin zijn geboren waar er veel aandacht voor hen was. Je komt meestal niet in je eentje zo ver. Mij gaat het vooral om de uitwassen. Volgens mij is het niet goed voor de samenleving als de verschillen extreem groot zijn.

Wat bedoel je precies met uitwassen? Waar ligt die grens?
‘Dat weet ik niet. Ik heb de laatste tijd wel nagedacht over de verhouding in loon tussen bijvoorbeeld de verpleegkundigen en een managementlaag in het ziekenhuis. Wat is hierin redelijk? Ik ben er nog niet over uit, maar vind het wel interessant om over na te denken. Er zijn ook grote bedrijven waarbij het gaat om gigantische bedragen, die zeggen dat zij anders niet de beste mensen krijgen. Daar geloof ik niet zo in, ik denk niet dat het nodig is om zulke extreme bedragen te bieden.

Hoe zie jij de toekomst voor je over een jaar of 20, om te beginnen in een worst case scenario?
‘Dat de ijskappen dermate gesmolten zijn doordat we boven de 1,5 graden opwarming uitkomen, dat het onomkeerbaar is. Dit heeft over de hele wereld ernstige gevolgen als voedselschaarste, droogte of juist overstromingen, wat gepaard gaat met een hoop leed. Dit kan voor een hoop conflicten zorgen. Of dat we niet meer in Nederland kunnen wonen, of alleen op de hoger gelegen delen.

En het beste scenario? Als alles gaat zoals het zou moeten gaan? Daar vertelde je net al iets over als antwoord op de vraag naar de ideale samenleving..
‘Dan hebben we alles voor elkaar dankzij maatregelen, innovatie waarbij we ons nu nog niks kunnen voorstellen en een circulaire economie. Niemand wordt vertrapt, maar krijgt de kans om mee te doen in een schone en gezonde maatschappij.’

Hoe kunnen we de afstand tussen het ideaal en de realiteit overbruggen? Wat is daarvoor nodig?
‘Ik zou zeggen: stem op D66! Haha die hebben daar hele goede ideeën over. Ik ben het verkiezingsprogramma aan het lezen en sta daar heel erg achter. Het vergroten van kansengelijkheid, het vertrouwen herstellen, mensen de ruimte geven om te zijn wie ze willen zijn. Ik ben er ook voorstander van om goede ideeën met veel partijen te bespreken en draagvlak te creëren door vooral te kijken naar wat ons met elkaar verbindt. Ik zou ook de burgers meer willen betrekken in politieke besluitvorming. Zodat je niet alleen in Den Haag achter je bureau wat
bedenkt, maar ook overleg hebt met mensen die midden in de maatschappij staan en hun levenservaring meenemen. Dat kan bijvoorbeeld door middel van spreekavonden of je vraagt een groep mensen om mee te denken. Niet over mensen spreken, maar met hen.

Sigrid Kaag heeft uitgesproken niet te willen regeren met PVV en Fv
D, wat vind jij daarvan?
‘Dat snap ik wel, want
veel standpunten zijn niet verenigbaar met die van D66. Daarbij gaan bepaalde uitspraken echt te ver.
Maar ik vind het wel belangrijk om goed te luisteren naar de behoeften en wensen van mensen die op die partijen stemmen en dit ook mee te nemen in het beleid. Als kamerlid ben je er voor alle burgers.’

Denk je niet dat stemmers afhaken en niet meer met je in gesprek willen gaan, als je hun partij uitsluit?
‘Ja misschien wel. Ik heb zelf veel contacten op sociale media met mensen vanuit alle partijen. Mensen zeggen wel eens tegen mij: ‘D66 is niet mijn partij, maar doordat je zo constructief het gesprek aangaat, meedenkt en luistert, heb ik wel vertrouwen in jou als kamerlid.’ Ik probeer open te staan voor ieders ideeën en er niet te fel tegenin te gaan.’

Heb je nog een leuk motto ter afsluiting?
Kijk vooral naar wat wel kan, in plaats van naar wat niet kan. En zoek naar wat ons verbindt in plaats van wat ons onderscheidt.’

Democrats 66 - Wikipedia

Filosoferen met Charlotte: Wat is een mens?

Filosoferen met Charlotte

onderwerp van vandaag: wijsgerige antropologie: Wat is een mens?

Mijn identiteit
Wat maakt een persoon tot wie hij is, wat maakt zijn identiteit en is er een kern?
Ben je nog steeds dezelfde persoon als de baby uit je eerste fotoboek? Alle cellen in je lichaam zijn vervangen, maar is er iets dat hetzelfde blijft? En zijn we zo redelijk als we denken?

Mensen maken verhalen en hebben herinneringen. Alle herinneringen kun je aan elkaar rijgen tot een samenhangend verhaal. We geven ons leven betekenis door verhalen. Maar als je je geheugen verliest bijvoorbeeld door hersenletsel, wat blijft er dan van je over? Is er naast het geheugen nog iets anders dat de mens maakt tot wie hij is? Zijn we meer dan een verzameling herinneringen?

Vrije wil
Over een roodborstje kun je op Wikipedia lezen dat hij broedt van april tot juli en in twee broedsels 5 tot 7 eieren legt. Dit gedrag is geen bewuste keuze, in tegenstelling tot het gedrag van de mens, die zelf zijn eigen leven moet vormgeven. Wij mensen zijn ons bewust van onszelf en onze sterfelijkheid. Mensen zijn, anders dan veel dieren, in staat zichzelf van een afstandje te bekijken en na te denken over wie zij willen zijn in plaats van enkel te reageren op hun omgeving. Van sommige andere dieren weten we dat zij ook een ver ontwikkeld bewustzijn hebben, zoals dolfijnen en olifanten.
In de moderne westerse wereld wordt veel waarde gehecht aan de vrije wil en met deze vrijheid om je eigen keuzes te maken, komt ook verantwoordelijkheid.

I-Robot
Hoe zie jij dit? Wat maakt jou tot wie je bent?
Heb je een lichaam of ben je een lichaam? Als we enkel materiaal zijn en alle processen in de hersenen scheikundig te verklaren zijn, hoeveel vrijheid hebben we dan om zelf keuzes te maken?
Zou je een mens dan kunnen nabouwen? Met emoties en alles erop en eraan? Ik heb weinig verstand van kunstmatige intelligentie (robots en computers) maar ik geloof dat een computer geprogrammeerd wordt om bepaalde wetmatigheden/regels te volgen. Wat eruit komt, wordt bepaald door wat je erin stopt. Allerlei organen kunnen tegenwoordig vervangen worden door apparatuur. Iemand met een kunsthart is nog steeds een mens, maar iemand met een kunstmatig brein wordt niet zo gezien.

Tot op zekere hoogte wordt bij mensen wat eruit komt ook bepaald door wat je erin stopt. Aanleg (nature) en omgeving (nurture) hebben daar invloed op. Baby’s komen niet ter wereld als onbeschreven blad; karaktertrekken en voorkeuren zijn deels te voorspellen aan de hand van genetische opmaak.

een vrouw wordt tot vrouw gemaakt
Een andere actuele kwestie die aansluit bij het onderwerp identiteit en vrijheid is die van emancipatie en feminisme. ‘Volgens het feminisme zijn de biologische verschillen tussen man en vrouw geen rechtvaardiging voor sociale, culturele of economische verschillen’.*
Gelijkheid tussen mannen en vrouwen krijgt veel aandacht en wordt in één adem genoemd met de gelijkheid tussen wit en zwart.
De afgelopen 10 jaar is er steeds meer aandacht voor discriminatie en diversiteit. Hoewel de discussies tot felle botsingen leiden, zie ik het als een goed teken dat ‘minderheden’ meer de vrijheid voelen om zich te uiten.

Alle hierboven aangestipte onderwerpen, vind ik interessant om een volgende keer verder uit te diepen.
Wat zijn jouw gedachten over deze onderwerpen? Ik praat er graag met je over en sta er voor open tot nieuwe inzichten te worden gebracht.

File:Anthropology; an introduction to the study of man and ...

* Le Coultre, E. (2007). Ik denk, Diemen, Nederland: Veen Magazines

Braindump

Ik vind het leuk om te schrijven over wat me bezighoud, dat is geen nieuws. ik vind het ook leuk om dit te delen.
Wat ik soms wel lastig vind is om te bepalen wat ik wel en niet deel en met wie. Ik schrijf in eerste instantie omdat ik dat fijn vind.
Wil ik gelezen worden, dan moet ik ook nadenken over wat andere mensen leuk en interessant vinden. Maar als ik teveel nadenk over wat mensen wel en vooral niet willen, raak ik snel geblokkeerd. Wil er iets uit mijn handen komen, dan moet ik niet teveel nadenken, maar mijn gevoel volgen. Ik ben nog niet zo zeker van mijn zaak dat ik mijn blog op LinkedIn durf te delen. Daarvoor ben ik (nog) te amateuristisch. Ik heb niet alleen behoefte inhoudelijke ‘artikelen’ te delen, maar ook persoonlijke brainfarts.

Ik heb veel ideeën en moeite met het aanbrengen van structuur en het stellen van prioriteiten. Wat dat betreft zou ik het heel fijn vinden om met iemand samen aan een project te kunnen werken, die wel orde weet aan te brengen.

Project Politieke interviews 
Zo was ik een poosje geleden begonnen met politieke interviews. In een tweede ronde, was er weinig animo (ik kreeg geen reacties op mijn mails) en mijn eigen motivatie was ook ver te zoeken. Ik heb het nog niet uit mijn hoofd gezet. Mocht je mensen kennen die lid zijn van de volgende partijen die het leuk vinden om geïnterviewd te worden over hun idealen, laat het me weten!
De volgende landelijke partijen heb ik nog niet gehad:
– CDA
– ChristenUnie
– SGP
– PVV
– Denk
– 50 plus.

Ik ga hier binnenkort even een (tussen)evaluatie over schrijven.

Mijn roman
Ik had het plan opgevat een roman te gaan schrijven, maar dit is een nog groter project waarbij het dus nog moeilijk is om structuur aan te brengen. Bovendien loop ik hier nog tegen andere moeilijkheden aan. Zo schrijf ik grotendeels autobiografisch. Ik vind het aan de ene kant makkelijker om gebeurtenissen en observaties uit  mijn eigen leven te omschrijven, dan een hele fantasiewereld te creëeren. Natuurlijk poppen er altijd associaties op om een scene wat extra drama mee te geven. Ik heb in mijn leven genoeg gekke dingen meegemaakt. Toch komen er regelmatig belemmerende twijfels op over of mijn verhaal het waard is om verteld te worden. Terwijl ik deze zin typ, zie ik wat een onzin-vraag het is. Natuurlijk is ieders levensverhaal de moeite waard. Ook al maak je geen ene donder mee, dan nog kun je hier een boeiend of ontroerend verhaal van maken.
Wat ik lastig vind is de zelfcensuur, het rekening willen houden met de gevoelens van andere mensen en met zelfbehoud. Snijd ik mezelf niet in de vingers, kan ik mensen te vriend houden en tegelijkertijd hard en scherp (over hen) schrijven?

Ook met het uiten van mijn politieke mening denk ik wel eens aan wat anderen ervan zouden kunnen vinden. (potentiële werkgevers bijvoorbeeld). Ik heb een uitgesproken mening over sociaal-maatschappelijke kwesties, maar probeer mijn mening goed te onderbouwen en genuanceerd en empathisch te zijn.
Er zijn veel onderwerpen die momenteel extra gevoelig liggen. En ik heb het idee dat door sociale media en doordat iedereen nu nog meer in zijn eigen bubbel leeft, polarisatie toeneemt.
Links tegen rechts, stad tegen platteland. Terwijl in werkelijkheid de wereld natuurlijk niet zo zwart-wit in elkaar zit.

Misschien probeer ik mijn romannetje op te knippen en stukjes te publiceren op mijn blog. Zo is het een work in process, open voor feedback en andere input en samenwerkingen!

Op dit moment houd ik me verder graag bezig met het lezen en bespreken van boeken: Charlotte’s boekenkast 3: De geluksprofessor  (link opent in nieuw scherm).

i trust, i can: December 2010

Groetjes

Wat een weertje hè

De regen komt met bakken uit de lucht. De herfst is begonnen.
Over de herfst kun je, net als over het leven, heel romantisch doen; prachtige gekleurde en knisperende blaadjes rood, bruid, geel. Cocoonen op de bank met een dekentje en een kop thee, pantoffels aan, kaarsjes.. Is ook zo. Een mooie herfstdag is perfect voor een wandeling in het bos, een frisse neus of een knusse binnen-dag. Het binnen komen is extra lekker. Maar het binnen gezellig (proberen te) maken, zie ik meer als een vlucht voor de ellende. Voor de regen, wind en hagel, de onstuimigheid en de kou die je lichaam binnendringt tot op het bot en je doet verkleumen. De dagen zijn aanzienlijk korter en worden alleen maar korter, tot er nog nauwelijks een straaltje zonlicht te zien is.

Er hangt een dreigende wolk boven ons hoofd. Niet alleen staat er een guur najaar voor de deur vol angst en onzekerheid. Snotneuzen zijn in deze tijd angstaanjagend en levensbedreigend. Bovendien is ons algemeen toekomstbeeld niet bepaald rooskleurig. Heb je ook tussen neus en lippen door gehoord dat de afgelopen 50 jaar bijna 70 procent van alle diersoorten is uitgestorven (door toedoen van de mens!)?
Ik ben maar heel even opgehouden met het volgen van nieuws, want ik vind het zwaar deprimerend. Aan de ene kant ben ik ook informatie-verslaafd, maar ik vraag me ook wel eens af waar dat goed voor is. Je bent op de hoogte en kunt over zaken meepraten, maar als het binnenkomt, wordt je boos, bang en bedroefd. Machteloos ook. Op dit moment ben ik heel even op een noodgedwongen informatie-dieet. Toch zal ik altijd een onbedwingbare drang blijven hebben om (stinkende) zaakjes uit te pluizen.

Mijn gevoel van rouw, kan mijn sombere aanleg versterken. Veel aspecten in het leven zijn nou eenmaal zwaar klote. Zoals het verliezen van een dierbare en het feit dat iedereen een keer dood gaat, dus dat ons gegarandeerd nog veel pijn en verdriet te wachten staat.

Er zijn dagen dat ik me lamgeslagen voel en het allemaal even niet lukt. Dat is ook niet raar en ik leg me daarbij neer. Maar ik wil proberen meer te leven in de geest van Peet. Zij is voor mij een voorbeeld. Zij kon goed zichzelf zijn, ontspannen en genieten.
De laatste keer dat ik haar zag, zei ze:’Het enige wat ertoe doet zijn de mensen, de dieren en de planten. In die volgorde.’ en zoals Lisette zo mooi verwoordde, kunnen we haar het beste eren door te houden van de mensen, de dieren en de planten.

Ik wil meer proberen te leven in dit moment in plaats van in de toekomst of in het verleden. Minder moeten. Verbinding maken met mijn directe omgeving.

Dag lieve mensen. Een fijne regenachtige dag toegewenst.

Rust zacht lieve Peet

Peet is voor mij altijd als een tweede moeder geweest, al waren er ook periodes dat ik haar wat uit het oog verloor toen ik druk was met mijn leven in Utrecht.

Ik hield en houd ontzettend veel van haar. Dat maakt het ook zo moeilijk haar te moeten missen.

De perioden van ziekte en behandelingen waren erg zwaar voor Peet. Zorgen over haar gezondheid speelden altijd wel een beetje op de achtergrond. Vaak hield ze zich dapper, sterk en levenslustig.

Ik probeer te denken aan alle mooie herinneringen en haar positieve instelling. Soms had zij ook sombere buien, maar ze had een enorme veerkracht, strijdlust en heel veel liefde en humor.
Op dit moment overheerst bij mij het verdriet.

Peet heeft veel lieve mensen om zich heen verzameld die veel om haar geven. Zij was creatief en attent. Ik vroeg haar een paar jaar terug voor een coachingsopdracht een top 5 van mijn positieve en negatieve eigenschappen te maken. Ik kreeg een brief met per positieve eigenschap een knutsel en ze zei dat ze er nog wel veel meer kon bedenken en dat ik niet te streng voor mezelf moet zijn. Dat ik goed genoeg ben. Dit laat zien hoe liefdevol en supportive ze was. En hoeveel ze te geven had. Ze was heel sociaal en dol op dieren en de natuur.

Peet ging vroeger mee op vakantie, naar het strand en in de bossen. We hebben veel logeerpartijtjes gehad met chips en knutseldozen. We hebben uitjes gehad met lekker eten en drinken, goede en slechte voorstellingen, hebben samen geshopt en ontzettend veel gelachen.

Haar dood zagen we aankomen, was onvermijdelijk. Maar dat maakt het niet minder verdrietig. Dit verlies confronteert me met de kwetsbaarheid van het bestaan.

We hebben goed afscheid kunnen nemen. Peet zei me hoe wij haar leven mooier hebben gemaakt, dat we zoveel leuke dingen samen hebben meegemaakt al sinds mijn geboorte en verzekerde me dat er weer gelachen gaat worden. De laatste keren dat ik haar sprak was zij ontspannen en vredig. Ze had zich erbij neergelegd zei ze. Moe van alle stress en pijn van behandelingen en onzekerheid. Gelukkig had zij dankzij morfine niet veel pijn en was ze niet bang.

Rust zacht lieve Peet.

We hebben elkaar, de herinneringen en de liefde die voortleven.

2015 themaweek sterven en rouw - Lesmateriaal - Wikiwijs