Forum voor Democratie

Forum voor Democratie is als grootste uit de bus gekomen bij de Provinciale verkiezingen. Blijkbaar steunt een groot deel van de Nederlandse inwoners zijn gedachtegoed en hebben zij vertrouwen in Baudet als leider van het land. Zoals in de lijn der verwachting ligt, ben ik niet een van hen. Ik vind het een zorgelijke ontwikkeling, omdat het gedachtegoed van Forum ingaat tegen een aantal van mijn kernwaarden. De man krijgt ontzettend veel aandacht, zowel positief als negatief en de beweging roept een hoop emoties op.
De kernpunten van de partij sluiten aan bij een sentiment dat speelt in de samenleving.  de 3 belangrijkste (negatieve) punten zijn (Forum is vooral tegen):
* tegen EU
* tegen immigratie
* tegen klimaatakkoord

Baudet besloot zijn verkiezingscampagne voort te zetten na de schietpartij in Utrecht van 18 maart, terwijl andere partijen besloten uit respect de campagne tijdelijk stop te zetten. Hij greep de aanslag aan om vertegenwoordigers van de gevestigde orde aan te spreken op hun beleid.

Waarom stemmen er zoveel mensen op FvD? 
De populariteit valt deels te verklaren door het wantrouwen in de huidige politiek.
Forum zet zich af tegen de gevestigde orde en zegt het radicaal anders te gaan doen.
Forum heeft kiezers binnen weten halen die voorheen stemde op PVV, VVD en CDA.
Waarom zijn de kiezers daar vertrokken? VVD en CDA hebben ingestemd met het klimaatakkoord en het kinderpardon, wat wordt gezien als een beweging naar links.
Wat er bij de PVV volgens mij vooral is gebeurd is dat het beeld van de PPV-stemmer is: een echte Tokkie. Bij forum vinden mensen die tegen immigratie zijn, een alternatief.

Wat zegt Baudet?
In zijn overwinningsspeech heeft Baudet het over onze mooie boreale wereld. Een term die voor mij en vele anderen tot voor kort onbekend was. Het is een beladen term die naast een aanduiding van het Noorderlicht, een verwoording kan zijn voor de oorspronkelijke blanke Europese bevolking en de wens om dit zo te houden. Extreemrechtse politici als Marie LePen gebruikte de bewoording, verwijzend naar het Arisch ras.
Daarnaast heeft Baudet het in zijn speech over instituties als een vijandelijke linkse elite die onze beschaving om zeep helpen, steeds meer macht aan de EU geeft en voorstander is van massa-immigratie. Bij deze elite horen naast bestuurders volgens hem onder andere ook universiteiten en de pers.
Hij schetst een ondergangs-scenario met hemzelf als redder van het volk en als vervanger van de elite. De weg ernaartoe is een strijd (oorlogsretoriek).
Ook heeft hij het over klimaat-ketterij en ontkent de menselijke invloed op klimaatverandering, waarmee hij het oneens is met tussen de 90 en 100% van alle klimaatwetenschappers.

Los van dat ik het inhoudelijk niet met hem eens ben, vind ik de woorden die hij gebruikt op zijn zachtst gezegd dubieus.
Eerder heeft hij het onder andere al gehad over een ‘homeopatische verdunning van het Nederlandse volk en zijn er theorieën over hiërarchische rassenleer aangehaald.

Wanneer gedaan wordt alsof dit soort uitspraken normaal zijn, worden de grenzen van wat acceptabel is steeds verder opgerekt.
Ik vind dit zorgelijk en deprimerend.

‘Forum baseert zich op eeuwenoude representaties en stereotypen die uitgaan van een ideaalbeeld van een wij-groep tegenover een doembeeld van de zij-groep. Ze zijn niet uit op consensus, maar op provocatie, confrontatie en agitatie’ (Bron: Interview Martijn de Koning, cultureel antropoloog)

noem me naïef of links geïndoctrineerd, maar mijn ideaal is een sociale, eerlijke en duurzame toekomst met oog voor de zwakkeren, voldoende geld voor zorg en scholen, een humaan immigratiebeleid etc.

Natuurlijk is er terecht kritiek op het huidige beleid, maar ik heb behoefte aan een positief, inspirerend, verbindend en hoopvol geluid.

 

 

 

 

 

 

 

Top 10 hitlijst 2018

Joepie! Spotify heeft weer een overzicht van mijn meest beluisterde nummers van het afgelopen jaar. 😁
Op basis daarvan heb ik mijn top 10 weer op een rijtje gezet. Het is weer een een bijzondere mix geworden al zeg ik het zelf.  😉

Charlotte’s hitlijst op Spotify

Een omschrijving:  (de linkjes naar youtube staan onder de beschrijvingen)

  1. Childish Gambino – This is America
    Charmant Amerikaans multi-talent Donald Glover (acteur, schrijver, producer, regisseur, stand-up comedian, rapper, zanger, dj en songwriter.) bracht deze hit uit. De videoclip ging viraal. Het nummer gaat over wapengeweld en racisme in Amerika. Ik hou van het ritme en de duistere ondertoon en zijn dansje! De videoclip is mooi in elkaar gezet en fascinerend om te zien.
    Childish Gambino – this is America

    2. Masego – Navajo
    artiest Micah Davis. Het genre wordt omschreven als een mix van Jazzfusion, House, Urbanpop, Neo-soul en funk. Deze jongeman is ook al zo getalenteerd op meerdere vlakken: saxofoon, zang, rap, comedy, DJ. Mooi om te zien hoe gepassioneerd hij opgaat in het zingen.
    Masego – Navajo

    3. The Doors – Break on Trough (to the other side)
    Afgelopen jaar herontdekt. In september zijn we naar een concert geweest van coverband The Doors Alive, heel leuk.
    Een Amerikaanse band uit de jaren 60. Mix van Psychedelische-, Blues-, en Acid Rock. Ik vind de muziek en zang echt geweldig.
    De band bestaat uit  zanger Jim Morrison, op keyboard en elektrisch orgel Ray Manzarek,  drummer John Densmore en Gitarist Robby Krieger.
    The Doors – Break on through (to the other side)

    4. Orbital – Tiny Foldable Cities
    Een Brits duo gevormd door de broers Paul en Phil Hartnoll.
    De muziek kan worden omschreven als een combinatie van techno, ambient, house, chill-out, jungle, breakbeat. Dit nummer vind ik gewoon heel apart, intens en hypnotiserend.
    Mooie bijpassende videoclip waarin je van bovenaf patronen van steden en snelwegen ziet. Het lijken net speelgoedstadjes.
    Orbital – Tiny Foldable Cities

    5. Tame Impala – Sundown Syndrome
    Een Australische psychedelische rockband bestaande uit vijf mannen: Zanger en gitarist Kevin Parker, gitarist Dominic Simper, bassist Cam Avery, op keyboard Jay Watson en op drum Julien Barbagallo. Ze omschrijven zichzelf als ‘een continue vloeiende psychedelische rockband die de nadruk legt op melodieën die op dromen lijken.’
    Tame Impala – Sundown Syndrome

    6. Kendrick Lamar – DNA.
    Amerikaanse rapper. Dit nummer is lekker kwaad. Kendrick had afgelopen jaar veel succes met zijn nieuwe album DAMN. Hij staat bekend om zijn inventieve woordspelingen en inventieve woordspelingen en verhalende nummers over maatschappelijke thema’s als  racisme. De video-clip is ook net een speelfilm net zoals Michael Jackson dat deed.
    Kendrick Lamar – DNA.

    7. Agnes Obel – Riverside
    Rustig en sprookjesachtig, een mix van melancholische pop, klassiek pop, jazz, folk en soul. Het nummer gaat over een transformatie die zij heeft doorgemaakt waarbij het water staat voor de grens tussen twee verschillende werelden.
    Agnes Obel – Riverside

    8. Florence + the Machine – Patricia
    Britse band bestaande uit zangeres  Florence Welch, Robert Ackroyd (gitaar), Christopher Lloyd Hayden (drums), Isabella Summers (keyboard), Tom Monger (harp), Mark Saunders (basgitaar) en Rusty Bradshaw (piano). De muziek is een mix van door soul geïnspireerde indie, alternative rock, baroque pop, folk.
    Het nummer is een ode aan Amerikaanse singer-songwriter Patti Smith.
    Florence + the Machine

    9. Modeselektor, Thom York – Shipwreck
    Duitse DJ’s Gernot Bronsert en Sebastian Szary. Mix van techno, dubstep, breakbeat. Een hele mooie, spannende, verhalende.  videoclip met een dreigende sfeer.
    Modelesektor – Shipwreck

    10. Mac Demarco – Salad Days
    De Canadese singersongwriter presenteert zichzelf als iemand die het leven niet te serieus neemt. Toch gaan de nummers stiekem over thema’s als ouder worden, toewijding en moraal.
    Mix van Slackerpop, jazz, 70’s softrock.
    Mac Demarco – Salad Days

Afbeeldingsresultaat voor childish gambino

 

 

De zwartepieten-discussie!

Ik heb mezelf nog steeds niet afgeleerd om comments te lezen op (a)sociale media. Daar wordt je soms niet goed van. Het lijkt alsof het land enorm verdeeld en gepolariseerd is, alsof alle verhoudingen op scherp staan, alsof iedereen kortzichtig en woedend is en geen strobreed wil toegeven. Alles wat je aandacht geeft groeit en daarom wil ik vanaf nu echt proberen om deze comments gewoon niet meer te lezen en wellicht weer even op nieuws-dieet te gaan.

Ophef?
In een artikel van Joop werd iets interessants gezegd dat tegelijkertijd optimistisch kan stemmen als zorgen kan baren. In het artikel staat dat de kranten kopte met ophef over de kerst-allerhande. Veel mensen zouden teleurgesteld zijn en hebben geklaagd over het gratis tijdschrift omdat er minder vlees en visgerechten instaan en meer plantaardige recepten. Esther vroeg zich af waar de ‘echte recepten’ bleven. Op sociale media werd vervolgens verontwaardigd gereageerd op de klachten. In werkelijkheid bleek het met de hoeveelheid klachten reuze mee te vallen en was er dus van ophef eigenlijk geen sprake.
De Allerhande opstand

Het lijkt erop dat veel dingen in de media worden opgeblazen en het allemaal veel erger lijkt dan de situatie in werkelijkheid is. Uitgesproken voor- en tegenstanders roeptoeteren, want nuance genereert geen clicks en views. Ik vind het prettig om mij hiervan bewust te zijn en bepaalde berichten met een korreltje zout te nemen. Tegelijkertijd is het zorgwekkend dat de sensatieberichten zo gretig aftrek vinden.

Afbeeldingsresultaat voor sensatie
Illustratie: Sandra de Haan 

De zwartepieten-discussie
Ik heb al veel mensen horen zeggen dat ze zo moe worden van de zwartepieten-discussie. Ik vind het wel interessant dat er achter het kleurtje van deze fictieve persoon zoveel meer schuilgaat. Het is alleen zo triest dat voor- en tegenstanders elkaar met de dood bedreigen. De meesten van hen doen dit veilig vanachter hun schermpje, een klein clubje radicalen gaan daadwerkelijk met elkaar op de vuist.

Het roept een hoop emoties op, dat is duidelijk. Het gaat niet alleen om de kleur van een fictief persoon, maar het gaat om onderliggende waarden.

Zwarte Piet moet blijven
Voorstanders van Zwarte Piet zien het Sinterklaasfeest als een Nederlandse traditie die we graag in stand houden, waar we goede herinneringen aan bewaren en dat we graag met onze kinderen delen. Zwarte Piet heeft niks met negers te maken en is nooit racistisch bedoeld. Het lijkt alsof er een nogal overspannen sfeer heerst en mensen snel getriggerd zijn. Bovendien is het einde zoek wanneer we alle Nederlandse tradities aanpassen aan een kleine minderheid, want wat blijft er dan nog over van onze cultuur?

Wat is de Nederlandse cultuur?
Welke aspecten van de Nederlandse cultuur moeten behouden worden en welke aspecten kunnen beter? Er zijn een aantal waarden die in Nederland breed gedragen worden en we hebben normen waaraan mensen zich moeten houden. Een van deze waarden is vrijheid van meningsuiting. Een mooi iets, maar ik heb het idee dat deze term vaak wordt misbruikt om ongenuanceerd te kunnen zeggen wat je denkt zonder rekening te houden met de gevoelens van anderen. Zogenaamde verbale diarree. Tact, compassie, empathie en vriendelijk zijn ook wat waard. Ook op het internet. Aan de andere kant van het scherm zit ook een mens van vlees en bloed. Al bestaan er tegenwoordig trollen, nep-accounts en nep-volgers. Maargoed, dat is nu even niet mijn punt.
Afbeeldingsresultaat voor Nederlandse cultuur

Racisten
Aan de andere kant wordt ook het woord ‘racist’ vaak misbruikt. Niemand vind het leuk om racist genoemd te worden, en velen zullen het stellig ontkennen en boos worden. Een ‘gesprek’ beginnen door iemand voor racist uit te maken, gooit alle deuren dicht. Ik denk wel dat iedereen een beetje racistisch is. Niet alleen blanken. Deels is dit iets aangeleerds, maar het zit ook in onze natuur. Zelfs dieren sluiten elkaar buiten op basis van uiterlijk. Maar ik hoop dat beschaving niet zo flinterdun is als het soms lijkt en dat mensen zich bewust kunnen worden van hun vooroordelen en ervoor kunnen kiezen om hier niet zomaar naar te handelen.
Afbeeldingsresultaat voor klu klux klan

Buitensluiten
Wat zou het fijn zijn als mensen vaker hun best deden in de schoenen van een ander te gaan staan.
Dat iets voor jou nooit een probleem is geweest, betekent niet dat anderen dit ook zo ervaren. Niet alles wat je goed bedoelt of waar je je niet van bewust bent, komt goed aan. Ik ben bijvoorbeeld vroeger gepest en ik denk dat veel van die mensen zich niet realiseren wat voor invloed dit op mijn leven heeft gehad. Want een ‘grapje’ moet toch kunnen?! Grapjes naar ‘beneden’ zijn meestal niet echt leuk. Het raakt me daarom erg wanneer mensen zich buitengesloten en niet serieus genomen voelen.Ik vind het belangrijk dat ook ‘minderheden’ worden gehoord. Er is ook zoiets als de terreur van de meerderheid waarbij telkens dezelfde mensen worden teleurgesteld. Het democratisch principe is niet altijd zaligmakend.
wat er schuil gaat achter zomaar een grapje

Ontwikkeling
Ik zie het zelf meestal als iets positiefs dat bepaalde vanzelfsprekendheden ter discussie worden gesteld, omdat we alleen zo tot ontwikkeling kunnen komen, maar het is belangrijk om de nuance hierbij niet uit het oog te verliezen.

Ik vind zelf het zwartgeschminkte gezicht wel achterhaald. Doordat ik mij de afgelopen jaren meer bewust ben geworden van de wereld om mij heen, heb ik nu associaties met de Blackface die voeger in Amerika werd opgevoerd als karikatuur van de Afro-Amerikaanse slaaf die met alle stereotype elementen belachelijk gemaakt werd.

Met het aanpassen van een aantal uiterlijke elementen ruïneer je volgens mij geen feest. Zo is K3 compleet van samenstelling veranderd en kinderen vinden het nog steeds leuk. De kinderen zal het werkelijk worst wezen hoe Sinterklaas en zijn Pieten eruitzien, zolang ze maar cadeaus en snoep krijgen.
Met haat en agressie tussen volwassen mensen ruïneer je wel een kinderfeest.

Afbeeldingsresultaat voor k3

Zeur niet zo!
Het is wel waar dat op alle slakken zout gestrooid wordt. Op alle aspecten valt wat aan te merken door geobscedeerden en conflictzoekers. Waarom is Sinterklaas bijvoorbeeld een man? Hoe zit het eigenlijk met de duurzaamheid van de cadeaus? Want we consumeren toch de hele aarde naar de Gallemiezen! En weet je wel hoeveel suiker er in al dat snoep zit?
Het is, zoals met alles in het leven, een beetje zoeken naar een gezonde balans tussen bewustzijn en de dingen nemen zoals het komt.

Afbeeldingsresultaat voor peace

Fijn Sinterklaasfeest allemaal!
filmpje:
Klikbeet – Het Sinterklaasjournaal voor volwassenen

 

 

 

Pijnlijk bewuste keuzes

Afgelopen tijd werd ik weer erg opgezogen door kwesties rondom het klimaat.
Er zijn mij vele berichten ter oren en ogen gekomen die mij grote zorgen baren.
Ik zoek deze informatie bewust op, omdat ik een drang heb om deze zaken uit te pluizen. Ik wil weten hoe het zit. Maar met de groeiende kennis en het groeiende bewustzijn, komt een gevoel van (misplaatste?) verantwoordelijkheid. ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’ is een mooie slogan, maar voor mij persoonlijk is het nogal een complexe zoektocht. Een WORSTeling soms.
Met een neiging naar moreel perfectionisme en over-analyseren is het makkelijk mezelf te verliezen in de veelheid beschikbare informatie. Hypocrisie is mens-eigen. Ik ben een vat vol tegenstrijdigheden. Het blijkt moeilijk keuzes te maken die overeenkomen met mijn principes.
Wanneer ik geconfronteerd word met dierenleed en de invloed van de bio-industrie op het leefklimaat, raakt dit mij diep en voel ik weerzin. Ik wil hier niet aan bijdragen.
Ik zou dan veganistisch moeten gaan leven, maar deze grote verandering vind ik (te?) moeilijk.
Er is een groeiend bewustzijn, dat zie ik ook in mijn omgeving. Ik eet véél minder vlees en andere dierlijke producten dan een aantal jaar geleden, wat ik zie als een verbetering. Het liefst zo min mogelijk.

Schuldgevoel
Wanneer mensen mij vertelden dat ze veganistisch waren gaan eten, voelde ik mij schuldig omdat ik nog wel regelmatig vlees en zuivel eet/at. Ik voelde mij zelfs een beetje veroordeeld. Ik denk dat dit komt omdat ik het bij mezelf afkeur. En eerlijk: ik keur het bij anderen ook af.
Ik had 1,5 week bijna volledig plantaardig gegeten en merkte een vleesverlangen bij mezelf op. Ik had heel erg zin in iets van vlees. Ik denk dat dit meer psychologisch is dan lichamelijk. Wellicht zou een pilletje vitamine B12 wonderen doen. Maar ik liep in de supermarkt en zag daar een pakje vlees op een grote aanbiedings-stapel liggen. Ik legde het in mijn mandje en voelde allerlei gevoelens. Ik voelde mij schuldig omdat ik het niet OK vind hoe dit product tot stand is gekomen. Hoeveel leed erachter schuilt en hoeveel schade het aanbrengt. Tegelijkertijd had ik een soort zelfmedelijden omdat ik mezelf dingen onthield die ik lekker vind. Ik word er een beetje chagrijnig van als ik dingen niet mag. Woede en verdriet. Om de wereld. Om de dieren.

Ik heb mijn kop in het zand gestoken omdat ik de realiteit niet onder ogen kon zien. Ik heb gehuild om de wereld, maar het weer weggestopt om een beetje ‘lekker’ te kunnen leven. Wat is wijsheid?

Druppel op gloeiende plaat
Zo veel mogelijk plantaardig eten, milieubewust leven is aan de ene kant een keuze die je voor jezelf maakt omdat je je er prettig bij voelt. Toch vind ik het vervelend dat als ik ergens moeite voor doe, dit teniet wordt gedaan door andere mensen. Ik wil wel dat als ik geen vlees eet, anderen dit ook niet doen. Ik voel een verantwoordelijkheid of een idealistische drang om de problemen op te lossen en het frustreert als mensen daaraan niet meewerken.

Wel heb ik het gevoel dat we (ik) in een soort overgangsfase zit(ten) qua bewustzijn en mogelijkheden, waardoor de bewuste keuze steeds makkelijker wordt. En wat in mij gebeurt, gebeurt collectief en andersom?

Vlees en zuivel is natuurlijk maar een stukje van een groter probleem. Maar significant.
Ik voel soms een drang om niet alleen de complexe wereldproblemen te begrijpen, maar ook te willen oplossen. Aan de ene kant is dat interessant, constructief en oplossingsgericht.
Regelmatig ga ik er te ver in. Ik kan me erin verliezen en moedeloos worden, overweldigd en gedeprimeerd.

Verantwoordelijkheid
Ik zag een filmpje van de correspondent met een min of meer positieve boodschap.
filmpje
Ik kon mij meer vinden in de ‘negatieve’ reacties. Het lijkt me niet zozeer negatief als-wel realistisch. De realiteit. Ik ben, net als een hele hoop andere mensen zeer welwillend om mijn steentje bij te dragen. Velen zitten vol goede intenties en groene bedoelingen. Er zijn vele prachtige initiatieven en ontwikkelingen. Er is meer vraag naar vleesvervangers en andere plantaardige alternatieven en duurzame producten. Maar de verantwoordelijkheid kan niet alleen maar bij de consument worden neergelegd. Er zijn nog veel te veel klimaatontkenners en onverschilligen.
De gemiddelde mens is, ben ik bang, niet in staat of niet bereid om die verantwoordelijkheid te nemen.

Moedeloos
Ik heb wel eens last van gedachten als: We zijn gedoemd, we staan aan de rand van de afgrond. Een mooie vergelijking in de reacties op het filmpje die tot mijn verbeelding sprak, was: ‘Het is alsof we op een zinkend schip zitten en er wordt gezegd: als iedereen een emmertje pakt, komt het wel goed.’ Maar zijn er genoeg emmertjes? En heeft het zin? Wat doe je op een zinkend schip? Jezelf verdoven? Ik ben erg sceptisch, al doe ik mijn uiterste best om niet cynisch te worden. Ik wil gelukkig zijn. Hoopvol en liefdevol.

Acceptatie
In de yoga-filosofie zeggen ze dat elke keuze die je in je leven hebt gemaakt, op dat moment het beste was wat je kon. Ben je niet tevreden met je keuze, maak dan de volgende keer een andere keuze. Alles wat er nu is, is zoals het moet zijn. Acceptatie.
Het is wat het is.

Het leven is onzeker, maar we zijn er nu (eenmaal).
We moeten er het beste van maken.

Houd mij maar op de hoogte van constructieve ideeën en initiatieven.

Charlotte’s hitlijst september 2017

Ik heb weer een hitlijst gemaakt met mijn top 10 liedjes van de afgelopen maand.

Luister op Spotify

Een omschrijving en de linkjes naar youtube:

1. Celebrate – Little Dragon
Elektronisch en trippy.
‘All you ever dream of is right here, baby.
Don’t let little worries make you blue’
Een feestelijk nummer met bijzondere, artistieke video-clip:
Celebrate op youtube

2. Shut up kiss me – Angel Olsen
Een catchy gefrustreerd vrolijk liefdesliedje. Zowel smekend als dwingend. Erg leuke videoclip. 
Shut up kiss me

3. Dream machine – Mark Farina
Melancholisch en hoopgevend tegelijk. Helemaal mijn ding, perfecte combinatie. Rustig, dromerig, mooie stem.
Dream machine

4. History song – The good, the bad & the queen
Roept vergelijkbare gevoelens in me op als bovenstaand nummer. Deze is iets dreigender/dwingender.
‘If you don’t know it now, then you will do,
and if you don’t feel it now, then you will do’
History song

5. Anyone who knows what love is – Irma Thomas (1964)
Dit nummer kwam een aantal keer langs in mijn nieuwe lievelingsserie ‘Black Mirror’.
Weer melancholisch. Past bij  mij en in het bijzonder bij deze maand.
Het is erg herfst en ik ga een nieuwe fase van mijn leven in. (Het lopen van mijn stage is voor mij een enorme mijlpaal: Charlotte in de echte wereld)
Anyone who knows what love is

6. Lay Down – Son Little
Dit nummer helpt me tot rust te komen en herinnert me eraan dat niet alles tegelijk hoeft. Even rustig ademhalen! Het leven is geen wedstrijd. Doe maar even een kopje thee.
Lay down

7. Johnny and Mary – Robert Palmer (1980)
‘Johnny is always running around’ Net als wij. Rustig maar, Johnny.
Rustig maar, Charlot.
Johnny and Mary

8. Tiger Balm – Hollie Cook
Fijne stem, lekkere melodie. Poppy Reggae. Hollie heeft een klein beetje liefdesverdriet geloof ik.
Tiger Balm

9. Miracle Aligner – Last Shadow Puppets
‘Tell him what you want and baby he can find you anything you need’
Mooie melodische indierock.
Miracle Aligner

10. Gabriel – Joe Goddard
Het laatste nummer in de top 10 is wat duister, lekker dramatisch en heeft een stampende bass op de achtergrond. Hypnotiserende videoclip.
Gabriel

Stage en het klimaat

Naast het lopen van stage bij een loopbaancoachingsbureau, houden me nog een aantal andere dingen bezig.

Eerst even iets over mijn stage:
Ik heb mijn eerste stageweek achter de rug en dat is goed verlopen.
Ik ben aanwezig geweest bij 2 totaal verschillende intake-gesprekken, wat erg interessant was om te zien. Ook ben ik mee geweest naar een stage-evaluatie en heb een brainstorm bijgewoond over nieuwe ontwikkelingen binnen het bedrijf.
Verder heb ik vooral gewerkt aan het maken van mijn stageplan waarin ik leerdoelen voor mezelf opstel, invulling geef aan de onderzoeksopdrachten die ik zal moeten uitvoeren en hiervoor een planning maak. Dit plan heb ik met mijn begeleider besproken.
Een aantal taken die ik zal vervullen zijn:
– Een aantal onderdelen van de begeleiding van cliënten op me nemen.
– Een onderzoek doen naar de beschikbare testen die ingezet kunnen worden.
– Meehelpen met het ontwikkelen van trainingen en ook een training geven.

De omstandigheden zijn perfect. Zoals ik al eerder aangaf is mijn stagebegeleider flexibel en denkt zij goed met mij mee. Er valt een hoop te leren en ook kan ik regelmatig vanuit huis werken.

Toch vind ik het nog steeds erg spannend, omdat ik nog niet goed kan overzien hoe de komende periode zal verlopen en het allemaal nieuw voor me is. De komende tijd zal ik veel tijd en energie hierin steken.

Tot zover even over de stage. Inhoudelijk kan ik niet teveel delen in verband met de privacy van cliënten. Voor mezelf maak ik hiervan natuurlijk wel notities.


Andere mensen helpen met dingen waar ik zelf veel mee heb geworsteld. 

Wat verder vaak door mijn hoofd spookt zijn de volgende onderwerpen: (deze dingen wil ik even delen/onthouden)

Het klimaat/milieu
Dit is een artikel op sochicken.nl dat me erg aansprak.
positief omgaan met klimaatverandering
Ik vind het fijn om geïnspireerd te raken door alle duurzame innovatieve projecten zoals verticale landbouw en de ontwikkeling van bacteriën die schadelijke stoffen opschonen. Hier wil ik graag meer over weten.
Ook geeft Jelle tips voor wat je zelf kunt doen om iets duurzamer te leven.

Zondag met Lubach over de bio-industrie
Erg zielig, vooral die schattige varkentjes.

De klimaatmarathon in De Balie
‘Op 15 september komt een unieke groep experts bijeen in De Balie in een 6 uur durende interviewmarathon over het klimaat. Yoeri Albrecht, Femke Halsema en Tijs van den Brink spreken met wetenschappers, kunstenaars, ondernemers, activisten en opiniemakers over de vraag: hoe gaan we om met klimaatverandering, één van de grootste uitdagingen van deze tijd?’

Hier vast een heel klein voorproefje (2 minuutjes):
trailer klimaat marathon

Tot zover over het thema klimaat en milieu.

Dan nog iets over het thema Etnisch profileren/racisme en/of discriminatie:
De snijtafel – wit is ook een kleur
Een kritische analyse van de documentaire van Sunny Bergman.

Een artikel over de documentaire met een reactie van Sunny op de kritiek

Ik wilde een stukje schrijven met een samenvatting van de inhoud van dit alles en mijn visie erop delen, maar daar heb ik de puf even niet voor. Ik vind hier namelijk van alles van, natuurlijk. Wie weet later weer.

En deze docu heb ik gekeken:
Tegenlicht – Het werken van morgen
Ook best wel spannend allemaal.

Groetjes!

Dingetjes van vroeger

Weet je nog, vroeger?
In een nostalgische bui dacht ik terug aan alle dingetjes van vroeger.
Onderstaand een lijstje met 10 van mijn lievelingsdingen (speelgoed)

  1. Barbies!

    Mijn zusje Lisette en ik waren allebei dol op barbies. Op zolder stonden alle spulletjes: de poppen, kleertjes en andere attributen. Als ik een nieuwe had, mocht Liset er niet aanzitten, want anders gingen de haren in de klit. Hier kwam regelmatig ruzie om. Ik had ook een alladin, een pocahontas en bovenstaande zeemeermin barbie. + alle spice girls! Wij waren ook dol op rommelmarkten waar soms ook juweeltjes van poppen te vinden waren.


Alladin en Jasmine.
Alladin had een zware taak, want hij was de enige (knappe) man en moest als Don Guan alle vrouwen tevreden houden.


Spice Girls. Vooral Mel B was bijzonder met haar krulletjeshaar en haar luipaardpakje.


2. De casetterecorder
Hierop speelden we bandjes af met opgenomen hits van de radio, sprookjesverhalen en kinderliedjes (Sesamstraat!) Ook namen we wel eens een slappelach show op of namen interviews af. ‘Zeg, wat vind u daar nou van?’



3. Griezenboeken van  Paul van Loon
Deze las ik savonds in bed en ik vond het echt heel erg eng. Soms brak het zweet me letterlijk uit, maar ik durfde niet onder de dekens vandaan te komen.

4. Slijm
Megaslijm, daar waren we ook dol op, tot ergernis van pappa. Het slijm werd heel snel vies en droogde uit. Weggegooid geld dus. Maar elke keer weer was zo’n potje in de speelgoedwinkel onweerstaanbaar.

5. De modewijzer
Met de modewijzer kon je verschillende outfits ontwerpen met allerlei printjes. Hartstikke leuk.

6. Stickers
Ik was ook dol op stickers, vooral op deze met glitter.
Het waren setjes die je op je bijvoorbeeld op je oorlellen kon plakken als oorbellen. 

7. Nibbit
Ook wij hebben flippo’s gespaard. Maar het leukste aan de flippo’s vond ik de chips. Als een klasgenootje jarig was, werd er weleens getrakteerd op een ketting van dropveter met nibbit. Dat was wel het toppunt!

8. Knettersnoep
Ja, ik ben een snoepkont. Ik herinner mij nog goed de eerste keer dat ik knettersnoep kreeg. Ik was erg onder de indruk

9. De discman
Een poosje na de casetterecorder kwam de discman. Het eerste cd’tje dat ik kocht bij de free record shop was van Geri Halliwel. (die rooie van de spice girls) *Bloos* Marianne van de middelbare school kon thuis cd’tjes branden met gedownloade muziek. Ik gaf dan een bestelling aan haar door.

 

10. Hoe heet zo’n ding? 


Dit ding was een soort privé- diavoorstelling. Het doet me ook denken aan een zaklamp  waar je een plaatje overheen kon schuiven dat een projectie op de muur maakte.
En Glow in the dark sterren voor op de muur..


Ben ik nog dingen vergeten?
Wat waren jullie lievelingsdingen van vroeger?
Ik maak nog een apart lijstje van televisieprogramma’s en computerspelletjes.

Er schiet me nog eentje te binnen:
Polly pocket speelgoedhuisje, dat was Lisette’s ding!

Groetjes!

Seks en eten/ televisieavond

Gisteravond wilde ik even iets luchtigs kijken.
Dat is deels gelukt.  Het ging niet over klimaatverandering, rampen en aanslagen, maar over seks en eten. Kan ook heel gevoelig liggen, want het zijn onderwerpen waar een hoop emoties bij komen kijken.

Hotel Sophie
Een nieuw programma op npo1 is Hotel Sophie.
In elke aflevering staat een ander subthema centraal rond seksualiteit. De eerste ging over seks in langdurige relaties.
3 stellen kwamen langs om hierover openhartig te spreken.

Idee erachter is dat seksualiteit nog steeds een taboe is, hoewel iedereen zich ermee bezig  houdt. Er wordt lacherig of stoer over gedaan, terwijl er vaak veel gevoelens bij komen kijken. Zowel positief als negatief. Liefde en lust, maar ook onzekerheid, angst en jaloezie.

De moraal van het verhaal was: praat met elkaar.

Er kwam een ouder stel langs met een lat-relatie, een stel met een open relatie en een stel dat al jaren geen seks meer met elkaar heeft. Ook kwam een vrouw langs, die onherkenbaar in beeld kwam en haar verhaal deed over second love.

Het taboe ligt een beetje op onconventionele vormen van relaties, maar nog meer op seksloosheid.

Aan de ene kant vind ik het dapper dat mensen hun verhaal durven te delen, maar ik vind  seksualiteit ook iets privé’s wat heel persoonlijk en intiem is.
Hoewel seks tegelijkertijd de hele dag overal om je heen is, bijvoorbeeld in reclame’s op tv en in tijdschriften. En heb je wel eens een videoclip van Beyoncé bekeken? Sex Sells.  En porno is overal toegankelijk. Ik heb wel eens gehoord dat 80% van het internet uit porno bestaat. Wanneer jongeren  mensen zonder ervaring veel van dit soort beelden zien is dit hun referentiekader en dat kan denk ik ook gezonde seksuele relaties in de weg staan, omdat het vaak niet realistisch is.

Ik vind dat Sophie met dit programma op een volwassen manier het onderwerp onder de aandacht brengt.

kijk Hotel Sophie op uitzendinggemist

Heel Holland Bakt
Daarna heb ik gekeken naar Heel Holland Bakt. Lekker gezellig.
Er werden koekjestaarten, Utrechtse spritsen en chocoladetaarten gebakken. Ik had zelf helaas niks in huis. Het is zo ontspannend om te kijken hoe andere mensen aan het werk zijn. Ze werken onder tijdsdruk en met het wedstrijd-element maakt dit dat ze zenuwachtig worden en er allerlei dingen mis gaan. Deels leedvermaak dus, maar de prachtige creaties zijn ook super om te zien.

kijk Heel Holland bakt op uitzendinggemist

Hotel Romantiek
Een ander gezellig feelgood programma is Hotel Romantiek.
De jongens van Streetlab gaan samen met Marlijn en 12 oudere mannen en 12 vrouwen naar een hotel in Zwitserland. Ze krijgen allerlei opdrachten en uitjes en dan worden er matches gemaakt.
Erg leuk om te zien.  De jongens zijn wel echt wijsneuzen zeg!

Bekijk Hotel Romantiek op uitzendinggemist

Maakbaarheid

Ik val regelmatig in herhaling, maar blijkbaar heb ik bepaalde zaken nog niet voldoende op een rijtje.
Ik ben erg bezig met het thema goed en fout.
Sorry dat ik zo’n moraalridder ben. Ik word er zelf een beetje moe van.

Vandaag voel ik me een beetje bluhh, you know what I mean?
Het is weer eens regenachtig en ik heb wat opstartproblemen en weinig motivatie om aan de slag te gaan. Beertjes op de weg, je kent het wel. Perfectionistische ideeën die verlammen. En doe ik wel genoeg mijn best? Om een goed mens te zijn en de wereld te verbeteren..           bluhh
De hoeveelheid (idealistische) ideeën overweldigt me.
Waarschijnlijk is het momenteel een soort vlucht:  Omdat ik het zo idioot spannend vind om met mijn stage te beginnen, dompel ik mij onder in ongrijpbaar grote en abstracte wereldproblematiek.

Stage
Ik begin maandag officiëel met mijn eerste stage-werkweek en vind het erg spannend.
Vanmorgen ben ik bezig om alvast wat dingen voor te bereiden voor het stageplan.
De omstandigheden zijn gunstig: het bedrijf is gevestigd in Woerden, wat goed bereikbaar is met de trein. We hebben in de overeenkomst vastgelegd dat ik 24 uur per week stage loop en dat we samen per week een planning maken voor de komende week. Mijn stagebegeleidster is enthousiast, vriendelijk en flexibel. Toch ‘schijt ik in mijn broek’. Ik voel mij zenuwachtig en gespannen. Maar dat schijnt ook wel ‘normaal’ te zijn bij het aangaan van een nieuwe uitdaging.
Ik ga beoordeeld worden en zal mezelf moeten bewijzen. Waarbij angstige gedachten regelmatig de kop op steken, zoals: ‘Straks komen ze erachter dat ik eigenlijk niks kan, dat ik ongeschikt ben als coach.’

Volwaardig meedraaien
Omdat ik mij in bepaalde periodes in mijn leven heb afgevraagd of ik uberhaupt geschikt was om volwaardig mee te draaien in de samenleving (in de vorm van betaald werk), is dit voor mij een nieuwe rol. Ik weet inmiddels wel dat ik iets te bieden heb, al blijft het soms lastig.
Ik ben trouwens van mening dat ook mensen zonder betaalde baan een waardevol leven kunnen leiden en op andere manieren iets bij kunnen dragen aan de samenleving.
Toch blijft een vorm van werk voor de meeste mensen een belangrijk aspect van het leven: Een sociaal maatschappelijke functie vervullen, erkenning krijgen, geld verdienen, sociale contacten onderhouden en een bepaalde mate van structuur hebben.

Ik wil heel graag ook andere mensen ondersteunen in deze zoektocht. Ik hoop, en verwacht ook wel dat ik hier de komende periode een positieve bijdrage aan kan leveren.

En verder: 
De maakbaarheid van het leven
Ik had weer eens wat gedachten over de volgende ingewikkelde kwestie: In hoeverre is het leven maakbaar? Is geluk maakbaar?

Er heerst, vind ik, een nogal dwingende moraal van gelukkig en succesvol moeten zijn. Alles moet leuk zijn.
Ik vind het troostrijk om los te mogen laten dat we zelf verantwoordelijkheid zijn voor ons eigen geluk. Tot op zekere hoogte natuurlijk.
Er is zoiets als eigen verantwoordelijkheid voor de invulling van je leven. Maar hoe ver reikt deze verantwoordelijkheid? Soms worden mensen behoorlijk tegengewerkt en krijgen net iets teveel tegenslagen te verduren. (ik heb het niet over mezelf)

50% eigen verantwoordelijkheid?
Uit onderzoek bleek dat het geluksniveau van mensen voor 40% genetisch is bepaald.
Mensen hebben een basisniveau waarnaar zij telkens terugkeren. Bij ingrijpende gebeurtenissen kan dit niveau tijdelijk omhoog of omlaag schieten, maar veert vervolgens terug naar het basisniveau.
Het schijnt dat het geluksniveau van mensen voor slechts 10% wordt bepaald door omstandigheden. Dit is moeilijk te geloven omdat de omgeving een grote invloed lijkt te hebben op je humeur: Je woonomstandigheden, de mensen om je heen, je werk etc.
Dan blijft er nog 50% onbepaald over, wat wordt ingevuld als eigen invloed.
Maar is dat wel zo?

Potentieel
Je komt niet ter wereld als een onbeschreven blad.
Baby’tjes worden geboren met een pakketje aan DNA-materiaal met potientieële mogelijkheden. Zij verschillen in behoefte aan prikkels, hebben een temperament. Een goede of minder goede match met de behoeften van de ouders/verzorgers. Vervolgens wordt het kind beïnvloed door de opvoeding en later door klasgenootjes etc.


Baby’tjes zijn toch niet evil?

Ik geloof wel in dat de mens in essentie ‘goed’ is. Dat hufterigheid, klootzakkerij en evilness wordt aangeleerd en ontwikkeld door beschadigingen die iemand gedurende zijn leven oploopt.
Mensen kunnen hard zijn voor zichzelf en een ander.
Heb je psychische problemen ontwikkeld, dan heb je blijkbaar niet positief genoeg gedacht en heb je het er een beetje zelf naar gemaakt.

Heel leerzaam, die kanker. 
Soms gaat het zelfs zo ver dat we ernstige ziektes moeten omdenken, dankbaar moeten zijn voor alle lessen die het leven ons leert, sterker dan ooit uit de put kruipen etc.
We kunnen ons best doen, maar meer niet. En sommige dingen zijn gewoon klote en soms hebben we gewoon dikke vette pech!
En mensen die het goed voor elkaar hebben, hebben dit niet persé aan hun inzet te danken, maar hebben geluk of hebben hun ellebogen gebruikt.

Evilness
Soms geloven we in de evilness van anderen. Dit heeft ook te maken met een psychologisch mechanisme waarbij we bij de beoordeling van onszelf rekening houden met omstandigheden en bij anderen negatief gedrag toeschrijven aan (kut)karakter. Maar natuurlijk moet je ook niet alles goedpraten. (hij kan er niks aan doen, want hij heeft een hele moeilijke jeugd gehad). Zijn sommige mensen niet meer te redden? Is elk leven waardevol? Ook als mensen de levens van anderen (bewust) ruïneren?
Zoals met alles in het leven, is het de uitdaging om een gezonde balans te houden en overtuigingen te ontwikkelen die je verder helpen.
Het leven is niet 100% maakbaar, maar het is niet ok om in de slachtofferrol te blijven hangen.
We proberen er het beste van te maken. Maar ik denk dat het goed is om te kijken naar wat iemand wel kan, en zo veel mogelijk te kijken naar wat iemand nodig heeft om verder te komen.

Dan nog even dit
Ik wilde ook even zeggen dat ik eigenlijk even geen slecht nieuws meer wil horen. Ik vind het een beetje teveel.

Ik heb zelf een aantal verhalen verzameld van mensen die de wereld op verschillende manieren een beetje mooier maken. Die zal ik later op een rijtje zetten.


joehoe