Ik heb een baantje!

Al een tijdje ben ik bezig met solliciteren en nu heb ik dan eindelijk een bijbaantje gevonden. Joepie!

In begin 30 juni als postsorteerder voor 10 uur in de week.
Nou klinkt dat natuurlijk niet heel spannend, maar ik heb er best goede verhalen over gehoord. Het schijnt onder postsorteerders best gezellig te zijn. Het voornaamste is dat ik een klein centje bijverdien.

Het vinden van een baantje is een heel proces geweest, waar ik graag wat meer over vertel:

Al een paar maanden ben ik, de ene keer wat intensiever dan de andere keer, bezig geweest met solliciteren.
Het leek mij wel draaglijk om als baliemedewerker of receptioniste aan de slag te gaan, dus heb ik gereageerd op aardig wat vacatures en ben ik een aantal keer op gesprek geweest.

Ook ben ik langs geweest bij een stuk of 12 uitzendbureau´s om me in te schrijven. (behalve bij Randstad, want hier sta ik op de zwarte lijst, waarover later meer)
De intercedentes waren verbaasd te zien dat iemand de moeite neemt om fysiek langs te komen en verwezen me allemaal door naar de website.

Ik ben bij een aantal bedrijven op gesprek geweest, waarbij ik na elk gesprek erg moe was en thuis in huilen uitbarstte.

hand-603692_640

Assessement

Voor werk als klantenservice-medewerker heb ik een ´talent-Pitch´ moeten doen. Voorafgaand aan de sollicitatieprocedure moest ik op mijn computer een uitgebreide assessment doen, bestaande uit een intelligentietest, persoonlijkheidstest, casussen van lastige klanten, vaardigheden- en kennistests. Als ik daarvoor zou slagen zou ik op gesprek mogen en daarna een een fulltime training volgen van 3 weken om uiteindelijk parttime als klantenservice-medewerker aan de slag te mogen.
Ik besloot het toch maar te proberen en ben ‘s avonds 2 uur met die testen bezig geweest.
Toen ben ik gezakt voor de test. De uitslag was werkelijk belabberd, waar ik totaal verbolgen over was.  De uitslag is een persoonlijkheidsprofiel waar eigenlijk niemand wat aan heeft. Elke werkgever zou hier ver bij uit de buurt blijven. Thom zegt dat ik veel te eerlijk ben geweest. Niemand is zo achterlijk eerlijk als ik bij het invullen van een test.  Voor mijn idee had ik nog best een rooskleurig beeld van mezelf geschetst, en hier en daar de zaken wat genuanceerder gebracht.
Uitslag was dus erg goed voor mijn zelfvertrouwen. Not.  conclusie:´Eigenlijk kan ik dus niks, ben nergens geschikt voor.´

foto 1 (6)

De dijk – nergens goed voor

Het blauwe bolletje

Daarna volgde een sollicitatie bij bol.com als receptioniste. 
Via een uitzendbureau mocht ik op gesprek komen, en ik had het idee dat ik wel een goede indruk heb gemaakt. Toch kwam ik huilend thuis, omdat ik als de dood was dat ik ook daadwerkelijk zou worden aangenomen en de verwachtingen niet waar zou kunnen maken. (Diagnose: faalangst)
In het gesprek vroeg de mevrouw of ik van aanpakken weet, assertief ben, klantvriendelijk en doelgericht, of ik kan multi-tasken. Ik heb wenselijke antwoorden gegeven en dus het sollicitatie-toneelstukje prima uitgevoerd. Nette kleertjes aan, alles erop en eraan. Toen ik thuiskwam barstte ik in huilen uit.
Ik zie het helemaal niet zitten om hele lange dagen in het blauwe bolletje te moeten zitten, lastige klanten aan de telefoon te krijgen, me onbekwaam te voelen omdat ik alles nog moet leren etc. Het was in een groot gebouw, waar ik geen goed gevoel bij had (geen gezellige sfeer, waar ik erg gevoelig voor ben) en de werktijden zijn erg wisselend, want het werk is op oproepbasis. Dat zou betekenen dat je bijvoorbeeld de ene week 4 dagen moet werken en de week daarna helemaal niet. Je moet dus ook flexibel zijn. Bah

Ik heb het gevoel dat je overal een soort super-woman voor moet zijn, en dat ben ik dus niet.  Ik ben bijvoorbeeld een beetje introvert, een eigenschap die aanzienlijk minder wordt gewaardeerd dan extraversie.

61c7cc023f3f43a060dc92310a2f0f92

Schoonmaaktest

Toen dacht ik: dan moet ik maar gaan schoonmaken. Ik heb vacatures gezocht op internet voor schoonmaakwerk en op een aantal gereageerd. Een paar dagen later werd ik gebeld door een bedrijf dat mij vroeg naar mijn schoonmaakervaring. Het meisje aan de telefoon vertelde dat ik in mijn mailbox een schoonmaaktest zou ontvangen. Deze heb ik ook ingevuld. Een lijst van 30 vragen over vochtige doekjes en emmertjes sop.  De vragen en antwoordmogelijkheden waren werkelijk debiel! Sorry voor mijn veroordelingen (iets wat ik me heb voorgenomen minder te doen) Maar ik heb ook een uitlaatklep nodig. Ik erger me er soms gewoon kapot aan dat bepaalde dingen veel te serieus genomen worden. En dat tegenwoordig voor baantjes waarbij je minimumloon verdient, belachelijk hoge eisen worden gesteld. Hier kan ik niet zo goed tegen.
voorbeeld van een vraag uit de test:

Hoe gaat u om met aanwijzingen van een klant?

A) Ik luister naar de klant, maar als ik het niet begrepen heb, vraag ik het niet nogmaals

B) Ik neem aanwijzingen nauwkeurig op en ga ermee aan de slag.

C) Ik laat me niet teveel afleiden. Ik weet zelf wel hoe ik moet schoonmaken.

*zet debiel stemmetje op*  ehhh ik denk C.
sjongejongejonge man man man. Ik ben toch niet achterlijk!

cleaning-532409_640

Nu heb ik bij de post een contract getekend waarin staat dat ik me niet negatief mag uitlaten over het bedrijf en iets met geheimhouding. Dus daar mag ik helaas niks over zeggen.
maargoed, ik ben dus onder de panne.
Het is in ieder geval niet iets waar mijn passie ligt, maar daar heb ik mijn andere bezigheden voor: Opleiding en vrijwilligerswerk.

First_US_Air_Mail_Flight_Phila_1918

groetjes

 

 

Struinen in de Tuinen, Amersfoort

Gisteren ben ik voor de eerst naar de tuinen-versie van het gratis festival gluren bij de buren geweest. Vanwege het slechte weer, zijn veel optredens toch naar binnen verplaatst.
Het heeft de hele dag erg geregend, maar dat mocht de pret niet drukken.

Struinen in de tuinen is een gratis festival waarbij door heel Amersfoort allerlei optredens te zien zijn bij mensen thuis die hun tuin/woonkamer hiervoor beschikbaar hebben gesteld.

Thom en ik hebben weer een paar leuke optredens gezien.
Ik vond het ook gezellig om door het centrum van Amersfoort te lopen. Leuk stadje is dat!

Deze optredens hebben we gezien:

Custom made
Een bandje uit Spakenburg met leuke covers. Het was een beetje improviseren omdat de band in een heel klein kamertje moest spelen. Wij zaten met een aantal mensen in een halletje door de deuropening te kijken. Er was een meisje aan het zingen en gitaar spelen en een jongen op een keyboard. Die laatste kon ik niet zien
😛 Meisje vertelde dat de helft van de band op het laatste moment heeft afgezegd. Vervolgens speelde ze 3 nummers. Het was dus een beetje behelpen allemaal. Desondanks vond ik het goed klinken, al was de gitaar naar mijn mening iets te overheersend. Het was denk ik mooier geweest als ze  een microfoon had gebruikt.  Ik had graag wat meer van ze gehoord. Ik kan ze op internet jammer genoeg nergens terugvinden.

Siberian Oxygen
Singersongwriter-formatie met gitaar en cello.
Het tweede optreden was in een kleine passage waar we toevallig langsliepen onderweg naar een ander optreden. Er stonden 2 fijne stoelen voor ons klaar schuin achter de artiesten. Alle 3 de artiesten draaiden zich af en toe even om, om ook van ons het applaus in ontvangst te nemen. De zanger van de band was bijzonder vriendelijk en toegankelijk en maakte even een praatje met ons, dat was leuk. Ze speelden wat melancholische liedjes, wat Thom een klein beetje bedrukte. (gelukkig knapte hij snel op na een broodje filet American) Ik vond het wel mooi bij het weer passen. Ze brachten zowel eigen werk als een aantal covers. Bijvoorbeeld een nummer van Eddie Vedder uit de film into the wild. Ik vond het nummer ´do we? we do.´, een cover van Beck het leukst. (heel andere versie)
De instrumenten vond ik mooi, de zangstem van de man spreekt mij eerlijk gezegd minder aan.
De vrouwelijke zang en de samenzang vond ik wel erg mooi.
Hier kun je de muziek beluisteren:
http://siberianoxygen.nl/muziek.html
De band heeft ook een facebookpagina:
https://www.facebook.com/siberianoxygen

foto 1 (5)

Renee & David
Het 3e optreden was in een prachtig huis. Dat mag vast wat kosten.
Een duo: Renee (meisje) op zang en David (Jett Rebel lookalike) op de gitaar.
Ik vond het erg mooi. Ik had ook best meer zang van David willen horen. Hun stemmen klonken heel mooi samen. Het duo bracht pop en soul covers van oa. Marvin Gay en Amy Winehouse.
Thom was erg gecharmeerd van de stem en performance van Renee.
Ik wil niet zeuren (maar ik doe het toch) Ik vond haar uitstraling iets te euforisch naar mijn zin. Ik vind dat sowieso een beetje eng altijd. (Hoe kan iemand toch zo gelukkig zijn?) Dit klopte voor mijn gevoel niet bij de tekst van Lenny Kravits – it ain’t over till it’s over (all this pain inside) kwam niet overtuigend over. Verder supertof.
Ze sloten af met een romantisch nummer voor haar vader, die ook stond te kijken achterin de woonkamer. Ik heb even gekeken of hij misschien een traantje moest laten van ontroering, dat was helaas niet het geval. Wel glunderde hij van trots. Erg leuk om te zien. Ik kan helaas niks terugvinden op internet van dit duo.

foto 2 (5)

Maarten ende mol
Daarna kwamen we terecht op een soort dakterras waar een DJ stond te draaien.
Het was House en Tech-house. Ik vond het eigenlijk best even lekker klinken, maar we vonden de sfeer niet leuk, dus dit bleef bij een bliksembezoek. Ik kan helaas ook over deze artiest niks terugvinden op internet. Als ik het google kom ik bij Endemol van de televisieproducties.

foto 3 (3)

Adriane Callas
Als laatste kwamen we toevallig langs een cafeetje waar deze Amerikaanse zangeres stond op te treden, samen met haar man op keyboard. Deze uitbundige performance vond ik het allerleukst.
Ze deden allerlei covers van Jazz en popsongs. Adriane heeft een krachtige en zwoele stem.
De muziek is hier te horen:
http://www.rolandadrianemusic.com/listen/

foto 4 (2)

 

Lijven

De Killer Body~  hype

Er schijnt weer een nieuwe rage te zijn: De Killer Body trend.
Gezond eten en veel sporten is heel hip. Op het internet zijn talloze foto’s te zien van afgetrainde lichamen (wasbordjes) en super-verantwoorde maaltijden.
Mensen die een ‘perfect lichaam’ bereiken zijn hier trots op en delen het graag met de rest van de wereld. Het geeft een gevoel van controle en zelfvertrouwen.
Vooral onder vrouwen is de trend populair.

fit_girl_by_ekaterina_frolova-d5xodcn

 

Kritiek

Ondanks dat een gezonde levensstijl een zeer positief effect op de algehele gesteldheid kan hebben, is er ook kritiek op de hype.

Blogger Anouk Kemper schrijft over haar persoonlijke worsteling met het streven naar het perfecte lichaam. Perfectie is per definitie onbereikbaar en dus volgt voor het kritische oog gegarandeerd een faalervaring.
Veel mensen krijgen een onrealistisch ideaalbeeld mee, waardoor zij constant ontevreden zijn met zichzelf en het gevoel hebben niet te voldoen. De hele dag door worden we geconfronteerd met perfectie.  Vooral voor mensen die hier gevoelig voor zijn, slaat een ‘gezonde’ leefstijl dan al snel om in een ongezonde obsessie.

Blog Anouk over de Killer Body trend

 

Perfectionisme

Veel vrouwenbladen zijn bijvoorbeeld eigenlijk heel vervelend om te lezen.  50% van de artikelen  gaan over zelfacceptatie, de andere helft bestaat uit tips om gewicht te verliezen en reclames voor cosmetica-producten die je moet kopen voor voller haar, een egale teint, witte tanden etc. Alsof je pas tevreden met jezelf mag zijn als je er net zo uitziet als op het plaatje.

Ondanks dat ik nu weet dat modellen een team van visagisten en personal trainers om zich heen hebben en foto’s ook nog eens bewerkt worden met photoshop, denk ik dat ik mijzelf meer laat leiden door commercials dan ik wil toegeven.
We vergelijken ons (onbewust) met mensen die in het echt niet eens bestaan. (een model is onherkenbaar en lijkt vaak niet meer op zichzelf). Hoe een normaal lichaam er uit ziet, zou je bijna vergeten.

Daarnaast leven we in een consumptiemaatschappij, waar op elke hoek van de straat eten en drinken te krijgen is. Tweestrijd en dilemma!  (dieet= honger lijden, zwichten, schuldgevoel, hongerlijden, zwichten, schuldgevoel etc)

 

Lifestyle coach Tom Barten

Ik heb een artikel gelezen op NSMBL van Tom Barten, lifestyle coach. Hij begrijpt de kritiek op de killer body hype, maar benadrukt ook het positieve effect van gezond eten en krachttraining.
Er zijn altijd mensen die niet lekker in hun vel zitten en de neiging hebben door te slaan in dingen (teveel drank, teveel geld uitgeven, teveel eten etc.) Dat is iets waar vooral professionals voor moeten waken. Maar de ‘Fit girls’ zijn vaak juist weer gaan houden van hun lichaam.

artikel Tom Barten

Hij roept  op tot respect voor ieder individu. Zowel de wasbordjes als mensen met overgewicht zijn ok.   Het gaat erom een goede balans te vinden tussen inspanning en ontspanning. Het is belangrijk te houden van jezelf en je lichaam en een realistisch verwachtingspatroon te ontwikkelen.

Hij benadrukt dat je geen killer body creeert door elke dag uren te sporten en weinig te eten. Dit werkt juist averechts voor een krachtig en fit lichaam. Je lichaam heeft behoefte aan energie en voedingsstoffen. Fit zijn betekent opbouw, niet roofbouw.

 

Positieve artikelen

Ik vind het een fijn en positief artikel. Ik vind het prettig dat er op een realistische en positieve manier aandacht wordt besteed aan zorg voor het lichaam.  Ik ben ook erg bezig met de negatieve effecten van perfectionisme. Voor mijzelf voornamelijk op geestelijk gebied.

op Sochicken zijn ook veel fijne artikelen te lezen over lifestyle voor lichaam en geest.
sochicken

Holistic-health

 

Opmerkingen over gewicht

Hier nog een leuk artikel op girlscene over bodyshaming.
Dit maakt mensen er hopelijk van bewust dat je best een beetje milder mag zijn voor anderen en ook voor jezelf. (Niet alleen op het gebied van uiterlijk trouwens!) Er worden zo snel kwetsende uitspraken gedaan, er wordt snel geoordeeld en bekritiseerd.
Ik maak me er zelf ook wel eens schuldig aan, maar probeer er wel heel erg op te letten. (moet je zien!)
9 opmerkingen over gewicht die echt niet kunnen

´Actrice Mindy vertelde in een interview met Jimmy Kimmel dat ze een hoop complimenten krijgt die eigenlijk een belediging zijn. “Ik hoor zo vaak: ‘Het is zo goed dat Mindy het niet erg vindt om niet aan het schoonheidsideaal te voldoen’ en ik denk ‘Dat doe ik wel!’ en ik krijg ook opmerkingen als ‘Wat verfrissend dat Mindy zich nergens wat van aantrekt en gewoon een dikke walrus wil zijn’. En dan denk ik alleen maar: ‘Ik doe aan hardlopen en sport ook. Het kost veel moeite om er als een normale mollige vrouw uit te zien!`

 

Hoi, daar ben ik weer

Ik heb al bijna een maand geen verslag geschreven over mijn spinsels en belevenissen. Veel te lang! Het blijft in mijn achterhoofd zitten. Ik wil het dolgraag weer oppakken, want ‘there are things inside that must go out!’  Wel heb ik een aantal concepten en een lijst met onderwerpen liggen. Maar ik kwam er even niet uit, het was te onsamenhangend..

 

Orde

Ik ben er dol op om openhartig te zijn en heb behoefte om mijn spinsels op papier te zetten en  te delen. Het is een drang die ik al had zodra ik heb leren schrijven, en eigenlijk al eerder. Zolang ik me kan herinneren probeerde ik de (overweldigende) wereld om mij heen te ordenen door het schrijven van verhalen.

De afgelopen weken wist ik weer eens niet waar te beginnen met delen, want waar ligt die grens (oversharen)?
Ik was een beetje lamgeslagen en opgeslokt door dingen die ik wilde uitzoeken voor mezelf. Kon voor mijn gevoel niet genoeg afstand nemen om zaken te overzien. ‘De gekte is toegeslagen’ En dat vind ik lastig werkbaar op alle gebieden.

 

Mijn zoektocht

Mijn leven zal waarschijnlijk altijd een zoektocht blijven, dat zit in de aard van het beestje. Soms is dat hartstikke leuk en interessant. Ik ben een leergierig beestje. Soms is het erg moeilijk en zwaar.
Er zijn rustigere periodes, er zijn zeer onrustige periodes.

Ik heb veel  dingen gezien, gehoord en gelezen die me nog harder aan het denken hebben gezet dan ik altijd al doe, waarbij ik af en toe een beetje doordraai.

De kunst is natuurlijk te leren genieten van de reis.

 

Veel Prikkels

Ik klink misschien obsessief (als een junkie) als ik er weer over begin, maar de antidepressiva zorgde er een tijdje voor dat ik beter tegen een stootje kon. Het was daardoor makkelijker om mijn hoofd boven water te houden.  Nu komen prikkels ongefilterd bij me binnen waardoor ik er heel erg goed op moet blijven letten dat ik goed voor mezelf zorg in de ruimste zin van het woord.
Als ik hier even bij stilsta, vind ik het (eigenlijk best) knap van mezelf dat ik zonder die pillen nog steeds doorga met alles. Hier heb ik trouwens ook nog wel wat gedachten over, maar dat komt in een volgend blog aan bod.

 

Pijn vermijden

Het zit in de menselijke aard, ook in die van mij,  om geluk te willen vasthouden en pijn te willen vermijden.
Pijn kan verschrikkelijk zijn. Ik heb in het verleden de bodem van de put aangeraakt en wil hier graag ver uit de buurt blijven. Hier heb ik veel voor over en werk hard aan mezelf en mijn persoonlijke ontwikkeling om te zorgen dat ik niet kopje onder ga. Maar te hard werken aan mezelf is ook niet goed. Te streng zijn voor mezelf is ook niet goed. De kunst is acceptatie!

 

Mindfulnezzzzzzzzzzzz

Een goede manier om die rust te vinden in mezelf is denk ik mindfulness:

Tegenwoordig wordt je op elke straathoek doodgegooid met Mindfulness. Er is blijkbaar heel veel behoefte aan.  Daar valt nog een hoop over te zeggen.
Er was ook een interessante aflevering van Hollandse zaken waarin zeer terechte kritiek werd geuit op de hype en het uitmelken van deze behoefte aan rust. Is het niet een individuele oplossing voor een collectief probleem?
Hollandse zaken over Mindfulness

Los daarvan geloof ik echt dat dit gedachtegoed en de oefeningen heel erg goed kunnen werken voor meer rust.
Ik ben nu een boek aan het lezen dat me heel erg aanspreekt: 
Mindfulness, een pad van vrijheid van David Dewulf.

Mindfulness – David Dewulf

Het lijkt misschien zweverig, (ik hou trouwens af en toe best van een beetje zweverig) maar dit boek is juist heel erg praktisch toepasbaar en toegankelijk. Bij veel teksten denk ik: dat is zo waar! Dat gaat over mij! Dat heb ik ook! Veel herkenning en zeer inspirerend.
Net als dat ik het erg fijn kan vinden om wijsheden citaatjes te verzamelen op Pinterest.

‘Alles wat je aandacht geeft, groeit’

Ik merkte dat het me ook veel rust gaf. Even lekker een stukje in het boek lezen voor het slapengaan. Het helpt me herinneren aan de wijsheid die eigenlijk al in mij zit, maar wat ik door alle heisa vaak weer vergeet.
Het doen van de oefeningen schijnt ook zeer heilzaam te zijn, maar het stilzitten is niet de enige manier. Er zijn zeer veel paadjes die naar Rome leiden. En wie zegt trouwens dat we perse naar Rome moeten?

15655214702_05c357fe29_o