Wat ik even kwijt moet over idealisme enzo.

Niet zo gek lang geleden heb ik Stevie Wonder (her)ontdekt.
‘Toevallig’ was ik erg bezig met me al het leed in de wereld erg aantrekken. Dat leed en die angst is sowieso iets wat volgens mij een algemene tendens is die af en toe oplaait.
Zo stuitte ik op twee blogs die me aanspraken en aansloten op waar ik zelf in mijn hoofd mee bezig was. En ik denk dat dit dingen zijn veel mensen bezighouden.

Jelle van sochicken noemt hier 3 van de vele dingen waar een mens zich zorgen over kan maken.
Vooral het punt van klimaat en milieu is iets waar ik me in herken.  De documentaires die hij aanraadt heb ik (nog) niet gezien.
https://sochicken.nl/mijn-zorgen

En in dit blog schrijft Vala over haar zorgen over  alle terroristische aanslagen die bij de vleet lijken plaats te vinden en andere gruwelijkheden die mensen elkaar aandoen.  Ook deze zorgen herken ik. Hoe kun je deze dingen relativeren? Hoe kun je in godsnaam gelukkig zijn zonder je kop in het zand te steken?
http://stadsmeisjeophetplatteland.nl/paranoia/

Ik vroeg mij af of ik niet iets moet doen met mijn idealen of hoe ik om kan gaan met deze toestanden en heb een heel fijn boek gehaald in de bieb:
‘Verbeter de wereld, begin om half 11 – Remko van Broekhoven’
Over idealisme voor realisten.
In mijn omgeving werd mij aangeraden om allereerst vooral goed voor mezelf te zorgen en op de tweede plaats voor de mensen die dichtbij me staan. Ook in dit boek kwam dit ter sprake.

Remko van Broekhoven – Verbeter de wereld, begin om half elf

In het boek werd genoemd dat Che Guevara een voorbeeld is van een idealist die door veel mensen als held word gezien. Zijn fanatisme voor het grotere goed, heeft vele onschuldige mensen het leven gekost en ondertussen zaten zijn vrouw en kinderen verwaarloosd en ontevreden thuis.
Deze man was iemand die heel ver bereid is te gaan: Het doel heiligt de middelen.
Interessante vragen vind ik: Wat heb je ervoor over om je idealen te bereiken: Je leven? Het leven van anderen? Vrije tijd? Comfort?  Zelf ben ik eerlijk gezegd weinig bereid tot het opgeven van zaken.
Ik vind namelijk dat het wel een beetje leuk moet blijven en dat mijn idealen niet ten koste mogen gaan van mijn eigen geluk.
Ghandi schijnt trouwens ook een hele onaangename man in de omgang te zijn geweest.

CheHigh

Alles is relatief. Zo wordt er meer en meer bewustzijn gecreëerd over tal van zaken. Onder andere door goede doelen: geef geld aan dit zielige kindje/puppy  (zodat de directeur van de organisatie een nieuwe auto kan kopen.) Consumenten worden aangemoedigd tot het scheiden van hun afval, terwijl grote bedrijven als Shell naar olie blijven boren op risicovolle plekken, afval dumpen in de natuur en er ontiegelijk veel bomen worden gekapt. Wat je zelf kunt doen lijkt een druppel op een gloeiende plaat en dit kan je moedeloos maken.

Wat ik een kleine troostende gedachte vind is het besef dat elk wezentje waardevol is (al heb ik daar ook mijn twijfels over, want is het leven van een Marc Dutroux waardevol? Iemand die de levens van vele anderen verwoest). Ik kan in ieder geval mijn steentje bijdragen om het leven van een enkeling leuker te maken. Zorgen voor je partner, vrienden, familie en je eigen huisdier/moestuintje/cactus. Dat idee.

Het idee van ‘de wereld verbeteren’ is iets wat mij bij vlagen meer of minder bezighoudt en het zijn ideeën waar ik gevoelig voor ben. Wie weet sluit ik me nog eens aan bij een of ander project of beweging als ik de middelen daarvoor heb.

Wat ik nu erg fijn vind om te doen is vooral mijn aandacht richten op alle dingen in het leven die wel mooi zijn en de ‘faith in humanity restored’ filmpjes en foto’s op internet bekijken over reddingsacties en andere mooie initiatieven van mensen. Wanneer bepaalde zaken je erg raken, kun je er vaak wel iets constructiefs mee doen denk ik. Ik geloof niet in het bestrijden van haat met haat.
En ik geloof dat haat ook voortkomt uit angst (Wayne Dyer).

Wat mij ook erg raakte was de muziek van Stevie Wonder, die toevallig ook fervent (mensenrechten) activist blijkt te zijn, waardoor ik zijn muziek nog meer kan waarderen.

Stevie_Wonder_1973

 

Stevie Wonder – Master Blaster

Nog  een feelgood-aanrader is  het boek ‘Het kerstfeest van Bob’ – James Bowen.
Ik vind het geweldig inspirerend om toegankelijk geschreven succesverhalen te lezen. Vooral als deze mensen van heel ver gekomen zijn. Het boek gaat over een ex-verslaafde en –dakloze die dankzij de zorg voor zijn kat en maatje Bob, verantwoordelijkheid heeft genomen en zijn leven helemaal heeft opgebouwd. Ik vind het echt geweldig en voel veel compassie voor de daklozenkrant-verkopers. Wel geef ik liever geld direct aan de verkoper, want het krantje kost €2,50 waarvan €0,90 naar de verkoper gaat. En het krantje vind ik niet bijster interessant.

James Bowen – Het kerstfeest van Bob

 

* Lyrics Stevie Wonder – Master Blaster 

Everyone’s feelin’ pretty
Its hotter than July
Tho’ the world’s full of problems
They couldn’t touch us
Even if they tried

From the park I hear rhythms
Marley’s hot on the box
Tonite there’ll be a party
On the corner, at the end of the block

(chorus)
Didnt know you
Would be jammin it
‘Til the break of dawn
I bet u nobody ever told me
That you would be jammin’ it
‘Til the break of dawn
We’ll be jammin’ it,
Jammin’ it, jammin’ it
Jam on

*instrumental breakdown*

They want us to join the fighting
But our answer today
Is to let all our worries
Like the breeze, through our fingers slip away

Peace has come to Zimbabwe
Third World’s right on the One
Now’s the time for celebration
‘Cause we’ve only just begun

(chorus)
*add refrain;
We’re in the middle
of the making of the master blaster, jammin

You ask me; “Am I happy?”
Well, as matter of fact,
I can say that I’m ecstatic
‘Cause we’ve all just made a pact

We’ve agreed to get together
And join as children in JAH
When you’re movin’ in the positive
Your destination is the brightest star

chorus

I bet you if someone approached you yesterday
to tell you that you would be jammin’
you would not believe it
cause you never thougt that you would be jammin’

fade out