wat is normaal?

Ik heb het al vaker genoemd, maar ik vraag mij dus regelmatig af: wat is ‘normaal’? En wat is ‘goed’? Deze vragen komen samen met een soms nog verdergaande twijfel aan alles en een overweldigende verwondering over alles dat bestaat.
Niks is vanzelfsprekend en het leven is onvoorstelbaar.
Het heelal schijnt volgens wetenschappers te zijn ontstaan door de oerknal. Volgens religieuzen is alles geschapen door een god.
Ik heb thuis een leuk kinderboek dat op beeldende wijze het ontstaan van leven op aarde en het ontstaan van het heelal uit de doeken doet. Interessant. Maar niet te bevatten. Het geeft me soms een vreemd gevoel.
Hoe kan er uit niets, iets ontstaan? Waartoe zijn wij hier op aarde. Dat soort vragen.
Het lijkt of veel mensen het leven wel vanzelfsprekend vinden. Normaal gesproken heb je misschien geen tijd om bij dit soort vragen stil te staan, wil je je dagelijks leven leiden. Het is noodzaak om bepaalde aannames te doen, om te kunnen functioneren. Wanneer je je werkelijk overal over verwondert, komt er niks meer uit je handen.
Dat laatste gebeurt mij dan ook regelmatig.

Wat is normaal?
Ik moet mijn opgekropte overdenkingen even opdelen in kleinere stukjes, gesorteerd naar thema.
Vandaag het thema: wat is normaal?

Sociale acceptatie
De vraag over wat normaal is heeft te maken met normen waar we aan moeten voldoen om sociaal geaccepteerd te worden. Het lijkt er aan de ene kant op dat er streng over onszelf en elkaar geoordeeld wordt als je bijvoorbeeld kijkt  naar alle discussies  die vooral online ontstaan. Er ontstaan enorm felle discussies waarin mensen in woede ontvlammen naar aanleiding van elke scheet en er gevoelige thema’s aan koppelen, bijvoorbeeld over rascisme. Fascinerend fenomeen. Mensen voelen zich snel aangevallen als het gaat over politieke kwesties. Ik denk omdat zij zich sterk identificeren met bepaalde overtuigingen, maar hier toch onzeker over zijn. Als deze denkbeelden in twijfel worden getrokken, moeten zij zichzelf met hand en tand verdedigen. Er wordt wat dat betreft weinig getolereerd. Polarisatie noemen ze dat tegenwoordig; heel populair. Het lijkt er soms op dat mensen elkaar weinig ruimte gunnen.
Het lijkt haast normaal. Normaal is immers datgene dat het meest voorkomt. Is het iets goeds om je aan te passen aan de norm? In veel gevallen niet, denk ik.

Is iedereen gek? Op zijn minst eigenaardig.
Ook is ‘normaal’  een relatief klein hokje. Ik zie nu een grote kast voor me met allemaal kleine vakjes waarin mensen in dossiers tot in de kleinste details worden gecategoriseerd. Iets van een systeem moet er wel inzitten, voor het overzicht. Maar het mag best iets ruimer en rommeliger. Er zijn veel eisen die worden gesteld aan het etiket ‘normaal’. Eigenlijk zoveel dat bijna niemand dit etiket echt verdient. Iedereen heeft wel iets te verbergen. Hele menselijke dingen worden gezien als taboe. Iedereen kan door de mand vallen en worden ontmaskerd.

Etiketjes
Als het gaat om de vraag: ben ik normaal? Dan denk ik  aan mijn hersenkronkels, de moeilijkheden die ik ervaar in het leven en mijn psychische gesteldheid, de etiketten die je hierop zou kunnen plakken en hoe legitiem deze zijn.

Vraagt tegenwoordig niet bijna iedereen zich af of er iets mis met hem is? En zijn de mensen die dit niet doen, niet het meest gevaarlijk? De president van Amerika bijvoorbeeld.

Nu ga ik worteltjes eten.

worteltjes

Culturele zondag 15 januari

Afgelopen zondag waren er door heel Utrecht allerlei leuke dingen te beleven. Gratis!
Het geheel aan activiteiten werd Nieuwjaarsduik genoemd en is ‘de feestelijke start van het culturele kalenderjaar in Utrecht.’ Net als tijdens het evenement ‘Gluren bij de buren’ -dat dit jaar trouwens op zondag 17 februari plaatsvindt – is er een overvol programma, zodat je zelf je eigen route kunt uitstippelen. Ik las op internet dat het evenement afgelopen zondag 18.500 bezoekers heeft getrokken.
https://www.facebook.com/culturelezondagen/

Hier volgt een kort verslag van de optredens die ik heb gezien.

* De Deense Detective – Rosa Ensemble (in Ekko.) 
Heel leuk gedaan, geheimzinnig sfeertje, leuk poppodium. Een clubje mannen vertelde een spannend verhaal met muziek en geluidseffecten.
Ik voel mij vrij onnozel, maar het verhaal zelf ging mij eerlijk gezegd een beetje boven de pet. Ik kon het niet goed volgen waar het nou precies over ging of wat de clou van het verhaal was.
voor meer informatie:
http://Rosaensemble.nl

* Creatief met schimmels- Prof. dr. Han Wösten (in Winkel van Sinkel)
In een zaal in de winkel van Sinkel vertelde microbioloog Han Wösten over de mogelijkheden van schimmels voor de wetenschap. Heel interessant. Over hoe schimmels in de natuur groeien en dat er ontzettend veel nuttige toepassingen zijn en veel mogelijkheden in wetenschap en design.  Schimmel als duurzaam alternatief van allerlei materialen zoals  hout, leer en rubber. We hebben een uur lang geboeid naar de man zitten luisteren. Universiteit Utrecht organiseert onder de naam studium generale regelmatig gratis lezingen. Zeker de moeite waard.
Op deze website vind je meer informatie over de lezingen die gegeven worden:
https://www.sg.uu.nl/

Van al die verhalen over schimmels, kregen we trek dus hebben even een patatje gehaald.  😉
Daarna hebben we  een blik geworpen in café Hofman waar iets literairs aan de gang was, maar dat was me echt te druk! (Mooie woorden)

* Cartoontheater: Kantoorvlieg – Theatergroep Dender (in het stadhuis)
Kindervoorstelling
Heel leuk voor jong en oud. Ik ben nooit zulk goed comedy-publiek. Ik zeg altijd dat als het publiek alleen maar uit Charlotte’s zou bestaan, elk optreden zou floppen. Ik ben een stille genieter.
Wel heb ik met een grijns op mijn gezicht zitten kijken. Thom heeft uitbundig gelachen. Net als alle kinderen die uit hun dak gingen.
Het verhaal gaat over twee kantoormannen die je meenemen  naar hun cartoon-wereld.
1 man doet het geluid met live gitaar en allerlei geluidseffecten.
http://Tgdender.nl

* Hoe mooi wil je het hebben -JAFT (in stadskasteel Oudaen)
Heel erg mooi en leuk. Deze grote band zet een goeie show neer met muziek en poëzie. Ook hier hebben wij erg van genoten. Afwisselend, onderhoudend en swingend!
http://Jaft.nl

WP_20170115_18_02_26_Pro[1]
Als laatste hebben we café Willem Slok aangedaan, maar hier stonden we als sardientjes in blik. We hebben geprobeerd ons naar binnen te proppen, maar ik moest naar buiten stappen als er mensen langs wilde, dus toen zijn we maar vertrokken. Wel klonk erg leuk: een bluesband. (Captain Morgan Express)

Al met al een superleuke middag gehad!
Echt een aanrader. Volgend jaar weer.

Hoe is de stemming?

Rond oud en nieuw heb ik niet geblogd en ook dit weekend dreigde het erbij in te schieten. Hoewel ik er soms niet aan toe kom, voel ik een drang of zelfs noodzaak om dingen op papier te zetten.

Ik gebruik dit blog lekker als uitlaatklep en hulpmiddel om voor mezelf dingen op een rijtje te zetten. Mijn gedachten ordenen is een terugkerende taak. Net als de constante stroom aan vieze kleren. Neverending story.
Bovendien vind ik het een leuk naslagwerk voor later. Goed. 

Ervaringen
Ik heb weer veel nagedacht over zaken en kwesties. Ik ben meerdere keren omvergeblazen door een ‘bommetje’ dat in slomo is ontploft. Telkens kwam er een nieuwe golf. Verder is er gelukkig niemand overleden en zijn er geen intimi terminaal. (Even afkloppen)
Ik wil wel zelf alle bijbehorende emoties doorleven (wat mij zeer goed afgaat) en bij het delen in de vorm van dit blog, het grotere plaatje proberen te tonen en meer afstand nemen.
Wat betekenen mijn ervaringen bijvoorbeeld voor anderen? (en wat betekenen ervaringen van anderen voor mij?)
Zijn er wetmatigheden te ontdekken?
Zou het zelfs zo kunnen zijn dat alles wat in mij gebeurt ook collectief gaande is en andersom? Omdat alles met elkaar verbonden is?
Het lijkt me trouwens ook leuk meer te gaan observeren en fantaseren over typetjes die ik tegenkom in plaats van alleen over mezelf te schrijven. Ik heb nog wel een aantal personages liggen..

Loslaten
Ik heb botsingen ervaren en werd min of meer gedwongen na te denken over dingen die mij ongelukkig maken. Nu ga ik verder in de lijn die ik al van plan was en (uit protest) proberen een hoop zaken los te laten. Ik wil mij de komende tijd alleen verdiepen in wat ik echt interessant vind en waar ik plezier aan beleef. (en aan school).  En niet aan het dwangmatig moeten uitzoeken van werkelijk alles en het oneindig verzamelen van (nare) informatie om mijn kennis te vergroten en een visie te ontwikkelen (die ergens op slaat.)

Is deze wereldproblematiek werkelijk relevant voor mij op dit moment? Ik denk het niet. Ik heb de overtuiging dat niemand wat heeft aan mijn verdriet wanneer ik erdoor wordt verlamd. Een hoop grote dingen lijken zorgelijk, onbeheersbaar en beangstigend. Alleen wanneer ik het aankan met mijn emoties iets constructiefs te doen, heeft het zin me te laten raken door groot leed. Op dit moment verg ik zelf (te) veel onderhoud.
Wel wil ik mij dolgraag in positieve zin laten raken door ontroering van liefde, natuur en alle kunstvormen. (Heb weer heerlijk zitten huilen tijdens het kijken van een aantal films). Hierover later meer. (Horns, The age of Adaline, de Surprise, the odd life of Timothy Green)

DOM!
Wat een mens nodig heeft voor zijn mentale gezondheid zijn vooral de volgende 3 dingen, las ik in een artikel: (DOM!) Ik ben dolgraag dom bezig!
Doelen: er staat iets in je agenda
Oplaadpunten: Doe voldoende dingen waarvan je energie krijgt
Mensen: omring jezelf met leuke mensen en maak contact.


Mijn humeur-dagboek
Verder ben ik een dagboekje bij gaan houden en geef ik elke dag een cijfer.
Dit heb ik in een grafiekje gezet en zo kan ik precies zien wat er van invloed is op mijn stemming.
Dit is dan weer even iets heel concreets.

Groetjes

stemming

stemming