Wie ben ik in deze crisis?

Vorige week heb ik me aangemeld voor thuisblijverspost van het humanistisch verbond.
In 7 e-mails worden aan de hand van filosofische denk-oefeningen onderwerpen behandeld als  zorgen over sociale isolatie, verveling en vertrouwen om een klein beetje houvast te bieden in deze rare en onzekere tijden.

Ook hebben zij een telefoonlijn geopend dat je kunt bellen wanneer je behoefte hebt om met iemand over je zorgen te praten. Sympathiek! Van 23 maart t/m 6 april kun je op werkdagen tussen 10:00 en 12:00 terecht voor een goed gesprek met een professional (humanistisch geestelijk verzorger) op telefoonnummer 020-521 9011.

De thuisblijverspost #1 gaat over ‘wie ben ik in deze crisis?’
Hoe reageer je, en welke rol zou je willen aannemen?

De oefening:
‘Neem vandaag en morgen 15 minuten de tijd om op te schrijven welke emoties je voelt, en/of hebt gevoeld sinds de start van de maatregelen rondom het coronavirus. Wat proberen die emoties je te vertellen. Welke wens of behoefte zit erachter. En is je gedrag de laatste dagen misschien veranderd? In positieve of negatieve zin?
Voor meer achtergrond informatie kun je terecht op https://www.humanistischverbond.nl/

In mijn vorige blog heb ik al iets gezegd over hoe ik de eerste periode van deze crisis heb ervaren.
Ik merk dat ik wel wat angstig wordt van de nieuwsberichten en me zorgen kan maken over het leed dat het virus en de maatregelen veroorzaken. Ik vind het verdrietig dat er mensen sociaal geïsoleerd raken en zou graag iets voor hen betekenen. Ook wil ik mijn verantwoordelijkheid nemen en doen wat er van me gevraagd wordt (zoveel mogelijk binnen blijven en 1,5 meter afstand houden). De maatregelen in Nederland zijn minder drastisch dan in andere Europese landen, waar wel een complete lock-down is ingevoerd. Ik vraag me soms af of het niet overdreven is dat ik niet meer met mensen face-to-face wil afspreken, maar ik wil toch het zekere voor het onzekere nemen. Naar buiten gaan voor een frisse neus mag. Nu ben ik een paar dagen niet buiten geweest en merk dat de drempel wel steeds hoger wordt. In het dagelijks leven heb ik absoluut geen smetvrees, maar nu raak ik toch wel een beetje geobsedeerd door hygiëne. Want wie heeft er allemaal met zijn vieze Corona-vingers aan die flat-deuren gezeten? Moet ik dan met schoonmaakdoekjes in de weer of is dat gestoord?
Vandaag heb ik ook geen zin om te gaan hardlopen. Vaak is het goed om toch even te gaan, maar ik heb gister wel even gesport.
Morgen ga ik weer even boodschappen doen. Hopelijk is het op maandag wat rustiger. Boodschappen doen is nu echt een avontuur geworden. Ik haal ook wel wat meer dan anders, zodat ik minder vaak hoef. Maar ik ben geen asociale hamsteraar hoor, al zeg ik het zelf. Ik heb bijvoorbeeld nog 4 rollen toiletpapier.

De vertraging van de wereld zag ik in eerste instantie als een kans om allerlei projecten op te pakken waar ik normaal gesproken niet aan toe kom. Maar de hoeveelheid tijd en energie die het thuiswerken en gevoel van stress en onrust kost, had ik onderschat. Aan andere projecten kom ik tot nu toe dus niet zo toe. En dat is oké. Het kan me af en toe frustreren, ik ben wel eens teleurgesteld. Maar ik weet dat ik niet teveel moet vragen van mezelf, want dat werkt averechts. Ik doe wat ik kan.
Waar ik wel veel meer aan toe kom is huishouden, dus het is een stuk schoner en netter dan normaal.

En jij? Wie ben jij in deze crisis?

Identity: Who am I? | Daily Luge

 

Corona

Het gaat nergens anders meer over hè. De crisis en maatregelen hebben ons in de greep.

Ik dacht ik ga even een stukje tikken, maar mijn laptop wil ineens niet aan. Erg frustrerend. Dat kan er ook nog wel bij 😉. Nu typ ik op mijn telefoon. Wat een bizarre situatie in de wereld! Zo iets heb ik in mijn leven nog nooit meegemaakt. Bij mij ging het de afgelopen tijd zo:

In januari ving ik iets op over een nieuw virus in China en dat het daar een groot probleem was. Dat voelde eerlijk gezegd als een ver van mijn bed show.

Na de carnaval hield het de gemoederen op kantoor bezig. Ik werd er een beetje moe van. Ik dacht: het zal wel loslopen. Het gaat om een griepje, waarom doet iedereen zo hysterisch?

Vorige week werden allerlei afspraken afgezegd. Een lezing van Lodewijk Asscher, een concert van modeselektor, vergaderingen van werk vinden vanaf nu telefonisch plaats, de schrijfworkshop en hardloop-evenementen. Kortom: zo goed als heel mijn agenda leeg geveegd.

Vorige week vrijdag ging ik boodschappen doen en ik schrok een beetje van de lege schappen. Ook dit heb ik nooit eerder zo meegemaakt. Met name de houdbare producten als pasta en rijst en de groenten uit blik waren verdwenen. En inderdaad liep ook hier iedereen met pakken wc-papier. Mensen waren inmiddels massaal aan het hamsteren/preppen geslagen. Het gaf een onheilspellende sfeer die me zenuwachtig maakte.

Inmiddels is de ernst van de zaak bij mij wel doorgedrongen. Ook het kabinet heeft uitgesproken de crisis heel ernstig te nemen.

Ik bleek voor de psychologie van massa-hysterie niet ongevoelig en dacht in de supermarkt: ‘dan neem ik ook maar wat extra, voordat alles weg is.’ Of: ‘als ik straks in quarantaine moet, moet er wel voldoende in huis zijn.’ Hoewel het beter voor de gemoedsrust zou zijn om ervan uit te gaan dat anderen altijd bereid zijn om je te helpen wanneer je in de penarie zit. Als eerste zoveel mogelijk hamsteren waardoor er voor anderen niks meer over is, is natuurlijk hartstikke egoïstisch.

De berichen in de media zijn niet mals. Ik merk dat een dergelijke ontregeling zorgt voor onrust en onzekerheid en bepaalde angsten kan aanwakkeren. De berichten en voorschriften zijn soms verwarrend. Wat moet je nou wel en niet doen, wat zijn de symptomen etc. We weten nooit precies wat ons in de toekomst te wachten staat, dus lijkt het me het best voor de mentale gezondheid om zoveel mogelijk te proberen in het moment te leven. De landen die ons voor zijn gegaan, laten wel een scenario zien dat zorgt voor veel ‘uitdagingen.’ Ik ben wel een beetje bang voor wat ons mogelijk nog te wachten staat.

Ik werk inmiddels vanuit huis. Hierover ontstond ook nog een kleine discussie met de baas wat bij mij een klein beetje stress veroorzaakte. Het werk is in principe prima vanuit huis te doen. Wel is het even wennen en kon ik me maar moeilijk concentreren omdat ik met mijn hoofd bij de crisis zit. Ik heb wat minder uren kunnen maken dan normaal, ook omdat er werk is komen te vervallen. Hopelijk krijg ik mijn laptop weer aan de praat, anders heb ik wel een probleempje.

Ik wil me zo veel mogelijk houden aan de richtlijnen van het RIVM, dus ben ik inmiddels al bijna een week op sociaal dieet. Ik zie op straat dat ik lang niet de enige ben die zich keurig aan deze voorschriften houd. Ik ben nu thuis en ga er alleen uit voor een wandelingetje, hardlooprondje of fietstochtje en voor de boodschappen. Bij thuiskomst was ik uitgebreid mijn handen met zeep. Ik bel of videobel regelmatig met vrienden en familie. Verder zijn alle afspraken afgezegd.

Ik heb een lijstje gemaakt van dingen die ik graag (thuis) wil doen:

* lezen * schrijven * schilderen * sporten * bellen * huishouden

Verder verandert er voor mij persoonlijk minder veel dan voor veel anderen. Ik lag ‘s avonds sowieso al meestal met een dekentje op de bank film of serie te kijken en te internetten.

Veel mensen hebben het zwaar in deze tijd. De sociaal geïsoleerde alleenstaanden, zieken en ouderen, zorgpersoneel, probleemgezinnen die op elkaars lip zitten, bedrijven die failliet gaan. De dagelijkse structuur en ritme valt weg.

Ik vraag me af wat de keerzijde is van deze crisis. Elk nadeel heb zn voordeel zeggen ze weleens. Dat geloof ik graag. De nieuwe manier van leven dwingt mensen een stapje terug te doen waardoor er ruimte ontstaat voor reflectie en bezinning. Ook geloof ik echt dat een crisis het beste in mensen naar boven haalt: sociaal gedrag en creativiteit. We zitten nu allemaal min of meer in hetzelfde schuitje, wat een gevoel van solidariteit brengt. Overal ontstaan mooie initiatieven om elkaar te helpen en te steunen. Om anderen een hart onder de riem te steken.

Ik zal er eens een aantal verzamelen en op een rijtje zetten.

Veel succes en sterkte de komende tijd! 😘

Oproep vrijwilligers politieke partij

We leven in roerige tijden.
Aan de ene kant gaat het met de wereld beter dan ooit: de welvaart en levensverwachting is toegenomen, er hebben verschillende emancipatie-golven plaatsgevonden, (technologische) ontwikkelingen zorgen voor grenzeloze mogelijkheden. We leven in relatieve vrede en veiligheid.

Aan de andere kant worden we dagelijks om de oren geslagen met zorgelijk nieuws over klimaatverandering en allerlei maatschappelijke misstanden, conflicten en andere bedreigingen.
Ons toekomstbeeld lijkt nogal zwartgallig. Apocalyptische films en series zijn in trek. Over dodelijke virussen en ecologische crisissen die de hele mensheid uitroeien. Ik word er (haast) pessimistisch van. Staan we aan de rand van de afgrond of is er nog hoop? Hoe ziet de toekomst er uit? Wat zijn de grootste kansen en bedreigingen van onze tijd?

De meningen over hoe een ideale samenleving eruit zou (moeten) zien en welke waarden hierin centraal staan, lijken nogal te verschillen wanneer ik gesprekken hierover volg in de media.
Ik ben benieuwd wat er buiten mijn eigen bubbel gebeurt.

Daarom zou ik graag (wanneer de Corona-storm is gaan liggen) in gesprek gaan met mensen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij (bijvoorbeeld binnen werkgroepen, fracties en afdelingen).
Ik wil onderzoeken welke dromen en idealen er leven, wat de toekomstvisie en overtuigingen zijn vanuit verschillende standpunten. Staan de verschillende partijen zo lijnrecht tegenover elkaar of ligt de werkelijkheid genuanceerder?

Mijn doel is om uitgebreid verslag te leggen van mijn bevindingen. Uiteraard zal rekening gehouden worden met je privacy.

Heb je interesse of tips? Neem dan contact met mij op door hieronder een berichtje achter te laten.

Interview — Wikipédia

Onderzoeks-opzet politieke partijen

Gister heb ik gebrainstormd met Liset over mijn ideeën voor het onderzoeksproject. Zij had er ook een hoop. Als je met me mee wilt denken over inhoud en aanpak, graag! Tips en opmerkingen zijn erg welkom. Misschien ken je zelfs mensen die ik zou kunnen benaderen.

Wat ik graag zou willen doen is mensen interviewen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij. Ik wil contact opnemen met de verschillende politieke partijen en vragen of ik mensen uit de werkgroepen in de omgeving van Utrecht kan interviewen.

Welke overtuigingen liggen ten grondslag aan hun inzet/ Wat beweegt hen om zich in te zetten voor een bepaalde partij? Wat zijn hun dromen en idealen? Wat zijn volgens hen de grootste maatschappelijke uitdagingen en belangrijkste thema’s van deze tijd?
Staan de verschillende partijen lijnrecht tegenover elkaar of hebben zij veel met elkaar gemeen?
Kloppen de vooroordelen die zij over elkaar hebben?

Het doel is om een beeld te schetsen van de verschillende politieke stromingen en hun achterban.

De partijen die ik wil benaderen:

* VVD
* PvdA
* CDA
* Groen Links
* D66
* Christen Unie
* SP
* Forum voor Democratie
* Pvv
* SGP
* Partij voor de Dieren
* Denk
* 50+

Vragen
Wat zou een goede hoofd- of startvraag/stelling zijn? Welke onderwerpen moeten aan bod komen?
Een aantal vragen die ik heb bedacht:

* Stem je al je hele leven op deze partij? Of eerder op een andere en zo ja welke?
* Voor welke andere partij heb je het meest sympathie naast je eigen partij? Voor welke het minst?
* wat is volgens jou de grootste uitdaging voor de samenleving?
* Hoe zou de ideale samenleving eruit zien?
* Heb je weleens politieke discussies met mensen in je omgeving? Wat zijn de punten waarop je van mening verschilt?
* Sta je achter alle standpunten van jouw politieke partij? Wat zou je willen veranderen?
* wat zijn de belangrijkste taken en rollen van de partij/van de politiek
* wat zijn vooroordelen over mensen van jouw partij? En wat voor beeld heb je van leden van andere partijen?
* welk standpunt vind je het belangrijkste? / Wat is de belangrijkste reden voor jou om je in te zetten voor deze partij?

Punten die in de partijprogramma’s aan bod komen zijn onder andere:
* migratie, asiel, vluchtelingen, integratie
* zorg en onderwijs
* economie
* Europa
* milieu, klimaat, duurzaamheid, energie
* mobiliteit
* wonen
* werk en inkomen

Ik heb een opzetje gemaakt voor de uitnodigingsbrief:

Beste PvdA-lid,

Mijn naam is Charlotte [achternaam] en naast mijn parttime baan als project-assistent, doe ik onderzoek vanuit mijn persoonlijke interesse.

Graag nodig ik u uit mee te werken aan een onderzoek naar beweegredenen van leden van verschillende politieke partijen.

Ik zou graag een diepte-interview afnemen met een lid dat zich vrijwillig inzet voor de partij.
Het doel is een beeld te schetsen van de verschillende politieke partijen en hun achterban. Vervolgens wil ik de belangrijkste verschillen en overeenkomsten in kaart brengen in een uitgebreid verslag. Vragen die ik daarbij stel zijn: wat zijn de dromen en idealen van deze mensen? Wat is volgens hen de grootste uitdaging van deze tijd? En wat voor beeld hebben zij van leden van andere partijen?

Uiteraard zal met privacy-wensen rekening worden gehouden.

Geïnteresseerden kunnen contact met mij opnemen op [e-mailadres]

Met vriendelijke groet,

Charlotte [achternaam]

(Misschien kan ik ook een keer aansluiten bij werkgroep-overleggen)

Ik kan ook informeren via het algemeen telefoonnummer van het secretariaat.

Zetel (politiek) - Wikipedia

Onderzoek naar het moderne leven

Ik wil heel graag een boek schrijven. Dat roep ik potverdorie al mijn hele leven.
Dit weekend heb ik gebrainstormd. Ik heb veel te veel ideeën en vind het moeilijk om te structureren.
Daar ga ik de komende tijd eens met een aantal mensen over praten die met me mee kunnen denken. Mijn blog heeft een handjevol lezers (hoi papa en mama *zwaai*) en misschien een aantal spam-bots. Degene die mijn blog lezen, wil ik graag betrekken bij  mijn proces.

Mijn afstudeeronderzoek vond ik heel leuk en interessant om te doen. Terwijl ik daarmee bezig was, dacht ik al: Dit wil ik vaker doen: Het doen van interviews en het structureren van bevindingen. Ik heb toen veel steun gehad aan mijn coach Susan, die ervaren is in het doen van onderzoek. Tijdens dat onderzoek ging ik semi-wetenschappelijk te werk en heb ik veel opgestoken van het methodische werken.

Afgelopen week was ik naar een lezing van Fokke Obbema, die een boek schreef over de zin van het leven. Ik vond het onderwerp reuze interessant en wat hij vertelde over hoe hij te werk is gegaan heel aansprekend. Ik had het eigenlijk zelf willen doen. Na een hartstilstand was hij er bijna niet meer geweest en begon hij zich existentiële vragen te stellen. Iets waar hij eerder in zijn drukke leven niet echt aan toe was gekomen. Hij heeft een aantal mensen geïnterviewd over wat volgens hen de zin van het leven is. Waaronder filosoof Tim Fransen, waarvan ik onlangs nog een vermakelijk en interessant boek heb gelezen: ‘Brieven aan Koos’.

Ik wil graag een aantal mensen uitgebreid interviewen. Ik denk maximaal een stuk of 20.
Er zijn veel onderwerpen die mij aanspreken, thema’s die mij bezighouden. Waarschijnlijk is het handig hierin keuzes te maken. Hoewel er ook veel boeken verschijnen die over verschillende onderwerpen gaan, zoals ‘waarom de wereld niet naar de knoppen gaat’ van Maarten Boudry.
Hij behandelt hierin verschillende belangrijke thema’s van de 21e eeuw. Van racisme en economische ongelijkheid tot klimaatproblematiek.

Ik weet ook nog niet wie ik wil interviewen. Mensen in mijn omgeving of mensen die ik juist niet ken, en hoe zou ik daar dan aan komen?  Ik wil het wel anoniem doen, net als tijdens mijn afstudeeronderzoek. Ik breng dan de grote lijnen per thema of deelvraag in kaart. Wel wil ik waarschijnlijk wat nonchalanter omgaan met de ‘wetenschappelijke’ methode. Ik ben toch meer van de ‘zachte’ kant. Dit maakt het wat makkelijker voor mezelf.

Ik noem vast een aantal thema’s die ik in gedachten heb. Dat zal de mensen die mij kennen en lezen niet verbazen, aangezien ik vaker dit soort thema’s heb besproken op mijn blog.

Thema’s 
– Het milieu (idealisme, verantwoordelijkheid)
– Politieke standpunten (links, rechts, polarisatie, economisch, sociaal, de ideale samenleving volgens..)
– Liefde, seks en relaties (taboes, emancipatie etc)
– Psychische gezondheid (stress, openheid, kwetsbaarheid, copingmechanismen, levenskunst etc).
– Geld (inkomsten en uitgaven, prioriteiten, financiën, hoe gaan mensen met geld om, wat is de waarde van geld
– Werk (wat is de betekenis van werk, wat is je droombaan)
– Identiteit (nationaliteit, geslacht etc)

Mijn gedachten gaan dus over alles. Dat wordt een levenslang project zonder einde van minstens 100.000 pagina’s. Wie kan mij helpen structureren en plannen?
Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Everything (jeu vidéo) — Wikipédia