Interview Jan-Pieter (PvdA)

Ik interview Jan-Pieter Waasbergen over zijn idealen.
Jan-Pieter is een veelzijdige man: Hij werkt met veel plezier als praktijkopleider bij Lister en houdt zich bezig met het begeleiden van leerlingen en stagiaires en het opleiden van ervaringsdeskundigen in de GGZ. Lister is een organisatie die herstelondersteuning en huisvesting biedt aan mensen met psychiatrische en/of verslavingsproblemen. Daarnaast is hij flexibel psychiatrisch verpleegkundige bij Altrecht. Hij heeft altijd al interesse gehad in de politiek en zet zich in campagne-tijd in als vrijwilliger voor de PvdA.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Op dit moment zitten we natuurlijk midden in de Corona-crisis. De vraag is hoe we daar als samenleving met elkaar uit gaan komen. Persoonlijk zie ik de crisis ook als kans. Het laat zien wie de maatschappij draaiende houden. Zorgmedewerkers krijgen nu alle lof, maar ook na deze crisis zullen zij de waardering moeten krijgen die ze verdienen. Mijn belangrijkste waarde is solidariteit. Het zou heel mooi zijn als welvaart op een rechtvaardige manier wordt verdeeld; Dat iedereen een fatsoenlijk salaris ontvangt, dat woningen ook voor modale inkomens betaalbaar zijn en zorg voor iedereen toegankelijk is. Geen Amerikaanse praktijken. Ook het onderwijs is van vitaal belang, niet alleen universitair en hbo, maar ook praktijkonderwijs. Ook aandacht voor hoe we met het milieu omgaan is belangrijk, maar dit is voor mij geen allesoverheersend thema.’

Naar aanleiding van de eerste vraag komen direct de belangrijkste waarden van Jan-Pieter naar voren. Hij vult hierop nog aan:
‘In de ideale samenleving is er empathie, houden mensen rekening met elkaar en voert niet de economie de boventoon. Waar je wieg staat, zou niet moeten bepalen hoe je toekomst eruit ziet.
In de grondwet staat vastgelegd dat mensen niet gediscrimineerd mogen worden op grond van afkomst, religie en seksualiteit.
Dit moet boven de politiek blijven staan.’ Zelf heeft hij ook te maken met etnische profilering: Hij heeft twee volwassen kinderen, geadopteerd uit Colombia. Zij hebben een kleurtje en er wordt vaak anders op hen gereageerd. Zo moet zijn zoon zich vaker legitimeren of wordt staande gehouden in de auto zonder dat daar aanleiding toe is.

Wat zou een rampscenario zijn voor jou?
Jan-Pieter vertelt dat hij niet pessimistisch is ingesteld en de toekomst hoopvol tegemoet treedt. Toch is er wel een schrikbeeld: ‘Wanneer PVV en Forum voor Democratie aan de macht zouden komen, zou het wel een enge samenleving worden met veel uitsluiting van minderheden.

Ik vraag hem hoe hij erbij kwam om politiek actief te worden
Jan-Pieter vertelt dat zijn maatschappelijke betrokkenheid toenam tijdens de kernwapendemonstraties in de jaren 80. Hij was toen 18 jaar oud en begon na te denken over zijn politieke standpunten. Hij groeide op in Wassenaar, een echt VVD-dorp, en kreeg de drang zich daartegen af te zetten. Bij de PvdA voelde hij zich thuis. Het thema solidariteit komt veel terug: ‘Ik kon mij goed vinden in de standpunten van de PvdA. Het gaat hier ook om internationale solidariteit. We zijn onderdeel van Europa en zijn onderling afhankelijk van elkaar. Ook zaken als de vluchtelingencrisis moeten in onderlinge samenwerking worden opgelost. De partij voor de Arbeid is bereid regeringsverantwoordelijkheid te nemen en compromissen te sluiten, hoewel ze dat wel eens op kritiek is komen te staan. Ik vind dat ze het ondanks pijnlijke keuzes goed hebben gedaan toen zij regeerden met de VVD. Die regering heeft toch het land uit de economische crisis geholpen.’

Is er sinds de Corona-crisis iets veranderd?
‘Ik denk dat de PvdA wel weer gaat groeien doordat ze nu in de oppositie zitten en meer de kans krijgen zich te profileren. Ik denk dat de waarden van de partij momenteel een breed draagvlak hebben in de samenleving: Dat niet alleen het recht van de sterkste geldt, maar dat ook midden- en lagere inkomens de eindjes aan elkaar moeten kunnen knopen. De Corona-crisis zorgt ervoor dat het belang van zorg voor elkaar sterker naar voren komt. Het besef dringt door dat je eigen gedrag consequenties kan hebben voor een ander. Wanneer je nu bijvoorbeeld je gewone leven leidt en je niet aan de voorzorgsmaatregelen houdt, heeft dit gevolgen voor artsen en verpleegkundigen op de IC’s en kwetsbare groepen die besmet raken. Het dwingt ons een stap terug te doen en te reflecteren op wat van belang is: zorg voor jezelf, voor je gezin, voor je naasten, voor elkaar. Ook zijn er voordelen zichtbaar voor het milieu: er wordt veel thuisgewerkt, er staan minder files, er is minder uitstoot.
De volgende uitdaging wordt de economische crisis en de omgang met meer vluchtelingen.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politieke onderwerpen?
‘Ik heb weleens een verschil van mening, ook binnen het gezin en zelfs binnen de partij. Over meer of minder EU, over woningbouw versus milieu. En dat is helemaal prima. Het is niet erg als je van mening verschilt, als je maar met respect met elkaar omgaat. Waar ik wel moeite mee heb is als mensen ongenuanceerd hun mening ventileren en niet openstaan voor de ander. Dat is geen echt gesprek, geen dialoog. Door wel het gesprek aan te gaan, kun je tot nieuwe inzichten komen en je kunt erachter komen wat iemand drijft, waar de standpunten op zijn gebaseerd. Met elkaar in gesprek blijven is bevorderlijk voor de democratie.’

Partito del Lavoro (Paesi Bassi) - Wikipedia

 

 

Interview met Roel (Groen Links)

Ik interview Roel van der Linden over zijn idealen. Hij reageerde enthousiast op mijn oproep. Roel is net afgestudeerd als Leraar maatschappijleer, is lid van GroenLinks en zet zich in voor Greenpeace.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is volgens mij het tegengaan van klimaatverandering.
En wel op een eerlijke manier, waarbij de vervuiler betaalt. Hoewel.. dit zou betekenen dat mensen met veel geld lekker veel mogen vervuilen. Het is een ingewikkelde kwestie.’

Ik vraag hem hoe hij erbij kwam om politiek actief te worden.
Roel vertelt dat hij zijn groene idealen van huis uit heeft mee gekregen. Zijn ouders rijden bijvoorbeeld geen auto, hebben zich altijd ingezet voor GroenLinks en eten geen vlees. Hij heeft nooit de behoefte gevoeld zich hier tegen af te zetten. Op een gegeven moment ging hij zelf meer kritisch nadenken, maar concludeerde dat hij nog altijd achter deze idealen stond. Op de middelbare school volgde hij het vak maatschappijleer al met veel interesse en tijdens zijn vervolgstudie groeide zijn maatschappelijke betrokkenheid steeds meer. Een aantal jaar geleden schreef hij zich in voor Dwars, de jongerenorganisatie van GroenLinks en woonde verschillende bijeenkomsten bij. Later is hij zich gaan inzetten voor Greenpeace als organizer. Zijn rol is om vrijwilligers te werven tijdens verschillende acties. Helaas zijn er nu een aantal acties geannuleerd in verband met Corona.

Is er iets veranderd sinds de Corona-crisis?
‘Het Corona-virus is afschuwelijk voor de slachtoffers en je mag het eigenlijk niet zeggen, maar je merkt wel de positieve effecten op het milieu. Bij Greenpeace is nu de vraag of het voeren van actie op een andere manier doorgaat, bijvoorbeeld door petities rond te sturen. Dit lijkt op het moment ongepast, omdat iedereen in de ban is van het virus. Maar het klimaat gaat ook gewoon door.

Ik vraag hem of hij vind dat hij en ik zelf verantwoordelijk zijn om klimaatverandering tegen te gaan.
Zelf neemt Roel graag zijn eigen verantwoordelijkheid door vegetarisch te eten, kort te douchen en zo min mogelijk te vliegen. ‘Dit laatste is nog best een uitdaging, als je van reizen houdt. Een verre reis maken met de trein is een stuk duurder en minder efficiënt.’ Zelf vliegt hij nog af en toe, wat gepaard gaat met enige vliegschaamte. ‘Vliegtickets zijn veel te goedkoop en er zouden betere en betaalbare treinverbindingen moeten komen, maar dat is geen excuus om niet je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Ik heb trouwens wel een keer een stukje kip geproefd, maar vond het ook helemaal niet lekker.’

Ik vraag of hij wel eens discussies heeft met mensen hierover.
Roel vertelt dat hij maar weinig mensen spreekt die heel anders in het leven staan. ‘Onbewust zoek je toch de mensen op waarbij je je prettig voelt en kom je in je eigen bubbel terecht.’ Tijdens zijn opleiding wordt er wel eens gediscussieerd en neemt iemand de rol in van advocaat van de duivel, maar echt tegenstanders spreekt hij nauwelijks. Hij heeft wel een subtiel verschil opgemerkt tussen bijvoorbeeld de Partij voor de Dieren en GroenLinks. ‘Ik vind dat De Partij voor de Dieren soms iets te idealistisch en star kan zijn. Bijvoorbeeld bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne was de Partij voor de Dieren tegen, omdat ze in Oekraïne veel plofkippen hebben. Maar het gaat hier natuurlijk ook om Europese solidariteit. Soms moet je minder doordrammen en meer pragmatisch zijn. Je moet je idealen niet verloochenen, maar een beetje water bij de wijn doen is soms wel goed.

Op internet leest hij weleens reacties van mensen die er compleet andere denkbeelden op nahouden: ‘Ik weet dat er nog steeds mensen zijn die denken dat klimaatverandering en de invloed van de mens daarop een hoax is. Op internet lees je vaak hele extreme uitspraken hierover. De ene roept dat het één groot complot is, de ander dat je een moordenaar bent als je een keer een stukje vlees eet. Ook in de media wordt veel podium gegeven aan extreme meningen. Er lijkt weinig ruimte voor nuance.

Wat zou een rampscenario zijn voor jou?
‘Ik ben niet zo’n doemdenker, maar in het slechtste geval gaan mensen als het straks weer kan, helemaal los en boeken massaal weekendjes New York.’

Hoe zou de ideale wereld eruit zien?
‘In de ideale wereld zou iedereen zijn steentje bijdragen en zou iedereen een eerlijke kans krijgen en niet worden afgerekend op zijn of haar achtergrond.’ Roel is optimistisch over de toekomst en heeft er vertrouwen in dat een eerlijke en groene wereld mogelijk is. ‘Veranderingen/ontwikkelingen kunnen ineens heel snel gaan, kijk maar naar vrouwen-emancipatie. Voor zover ik daar als man iets over kan zeggen. Ook zijn steeds meer mensen zich bewust van het belang van een gezond klimaat. 10 jaar geleden was het bijvoorbeeld nog een beetje raar om vegetarisch te zijn. Tegenwoordig is het hip om groen te doen.’

GroenLinks - Wikipedia