Categorie archief: Algemeen

Wie ben ik in deze crisis?

Vorige week heb ik me aangemeld voor thuisblijverspost van het humanistisch verbond.
In 7 e-mails worden aan de hand van filosofische denk-oefeningen onderwerpen behandeld als  zorgen over sociale isolatie, verveling en vertrouwen om een klein beetje houvast te bieden in deze rare en onzekere tijden.

Ook hebben zij een telefoonlijn geopend dat je kunt bellen wanneer je behoefte hebt om met iemand over je zorgen te praten. Sympathiek! Van 23 maart t/m 6 april kun je op werkdagen tussen 10:00 en 12:00 terecht voor een goed gesprek met een professional (humanistisch geestelijk verzorger) op telefoonnummer 020-521 9011.

De thuisblijverspost #1 gaat over ‘wie ben ik in deze crisis?’
Hoe reageer je, en welke rol zou je willen aannemen?

De oefening:
‘Neem vandaag en morgen 15 minuten de tijd om op te schrijven welke emoties je voelt, en/of hebt gevoeld sinds de start van de maatregelen rondom het coronavirus. Wat proberen die emoties je te vertellen. Welke wens of behoefte zit erachter. En is je gedrag de laatste dagen misschien veranderd? In positieve of negatieve zin?
Voor meer achtergrond informatie kun je terecht op https://www.humanistischverbond.nl/

In mijn vorige blog heb ik al iets gezegd over hoe ik de eerste periode van deze crisis heb ervaren.
Ik merk dat ik wel wat angstig wordt van de nieuwsberichten en me zorgen kan maken over het leed dat het virus en de maatregelen veroorzaken. Ik vind het verdrietig dat er mensen sociaal geïsoleerd raken en zou graag iets voor hen betekenen. Ook wil ik mijn verantwoordelijkheid nemen en doen wat er van me gevraagd wordt (zoveel mogelijk binnen blijven en 1,5 meter afstand houden). De maatregelen in Nederland zijn minder drastisch dan in andere Europese landen, waar wel een complete lock-down is ingevoerd. Ik vraag me soms af of het niet overdreven is dat ik niet meer met mensen face-to-face wil afspreken, maar ik wil toch het zekere voor het onzekere nemen. Naar buiten gaan voor een frisse neus mag. Nu ben ik een paar dagen niet buiten geweest en merk dat de drempel wel steeds hoger wordt. In het dagelijks leven heb ik absoluut geen smetvrees, maar nu raak ik toch wel een beetje geobsedeerd door hygiëne. Want wie heeft er allemaal met zijn vieze Corona-vingers aan die flat-deuren gezeten? Moet ik dan met schoonmaakdoekjes in de weer of is dat gestoord?
Vandaag heb ik ook geen zin om te gaan hardlopen. Vaak is het goed om toch even te gaan, maar ik heb gister wel even gesport.
Morgen ga ik weer even boodschappen doen. Hopelijk is het op maandag wat rustiger. Boodschappen doen is nu echt een avontuur geworden. Ik haal ook wel wat meer dan anders, zodat ik minder vaak hoef. Maar ik ben geen asociale hamsteraar hoor, al zeg ik het zelf. Ik heb bijvoorbeeld nog 4 rollen toiletpapier.

De vertraging van de wereld zag ik in eerste instantie als een kans om allerlei projecten op te pakken waar ik normaal gesproken niet aan toe kom. Maar de hoeveelheid tijd en energie die het thuiswerken en gevoel van stress en onrust kost, had ik onderschat. Aan andere projecten kom ik tot nu toe dus niet zo toe. En dat is oké. Het kan me af en toe frustreren, ik ben wel eens teleurgesteld. Maar ik weet dat ik niet teveel moet vragen van mezelf, want dat werkt averechts. Ik doe wat ik kan.
Waar ik wel veel meer aan toe kom is huishouden, dus het is een stuk schoner en netter dan normaal.

En jij? Wie ben jij in deze crisis?

Identity: Who am I? | Daily Luge

 

Corona

Het gaat nergens anders meer over hè. De crisis en maatregelen hebben ons in de greep.

Ik dacht ik ga even een stukje tikken, maar mijn laptop wil ineens niet aan. Erg frustrerend. Dat kan er ook nog wel bij 😉. Nu typ ik op mijn telefoon. Wat een bizarre situatie in de wereld! Zo iets heb ik in mijn leven nog nooit meegemaakt. Bij mij ging het de afgelopen tijd zo:

In januari ving ik iets op over een nieuw virus in China en dat het daar een groot probleem was. Dat voelde eerlijk gezegd als een ver van mijn bed show.

Na de carnaval hield het de gemoederen op kantoor bezig. Ik werd er een beetje moe van. Ik dacht: het zal wel loslopen. Het gaat om een griepje, waarom doet iedereen zo hysterisch?

Vorige week werden allerlei afspraken afgezegd. Een lezing van Lodewijk Asscher, een concert van modeselektor, vergaderingen van werk vinden vanaf nu telefonisch plaats, de schrijfworkshop en hardloop-evenementen. Kortom: zo goed als heel mijn agenda leeg geveegd.

Vorige week vrijdag ging ik boodschappen doen en ik schrok een beetje van de lege schappen. Ook dit heb ik nooit eerder zo meegemaakt. Met name de houdbare producten als pasta en rijst en de groenten uit blik waren verdwenen. En inderdaad liep ook hier iedereen met pakken wc-papier. Mensen waren inmiddels massaal aan het hamsteren/preppen geslagen. Het gaf een onheilspellende sfeer die me zenuwachtig maakte.

Inmiddels is de ernst van de zaak bij mij wel doorgedrongen. Ook het kabinet heeft uitgesproken de crisis heel ernstig te nemen.

Ik bleek voor de psychologie van massa-hysterie niet ongevoelig en dacht in de supermarkt: ‘dan neem ik ook maar wat extra, voordat alles weg is.’ Of: ‘als ik straks in quarantaine moet, moet er wel voldoende in huis zijn.’ Hoewel het beter voor de gemoedsrust zou zijn om ervan uit te gaan dat anderen altijd bereid zijn om je te helpen wanneer je in de penarie zit. Als eerste zoveel mogelijk hamsteren waardoor er voor anderen niks meer over is, is natuurlijk hartstikke egoïstisch.

De berichen in de media zijn niet mals. Ik merk dat een dergelijke ontregeling zorgt voor onrust en onzekerheid en bepaalde angsten kan aanwakkeren. De berichten en voorschriften zijn soms verwarrend. Wat moet je nou wel en niet doen, wat zijn de symptomen etc. We weten nooit precies wat ons in de toekomst te wachten staat, dus lijkt het me het best voor de mentale gezondheid om zoveel mogelijk te proberen in het moment te leven. De landen die ons voor zijn gegaan, laten wel een scenario zien dat zorgt voor veel ‘uitdagingen.’ Ik ben wel een beetje bang voor wat ons mogelijk nog te wachten staat.

Ik werk inmiddels vanuit huis. Hierover ontstond ook nog een kleine discussie met de baas wat bij mij een klein beetje stress veroorzaakte. Het werk is in principe prima vanuit huis te doen. Wel is het even wennen en kon ik me maar moeilijk concentreren omdat ik met mijn hoofd bij de crisis zit. Ik heb wat minder uren kunnen maken dan normaal, ook omdat er werk is komen te vervallen. Hopelijk krijg ik mijn laptop weer aan de praat, anders heb ik wel een probleempje.

Ik wil me zo veel mogelijk houden aan de richtlijnen van het RIVM, dus ben ik inmiddels al bijna een week op sociaal dieet. Ik zie op straat dat ik lang niet de enige ben die zich keurig aan deze voorschriften houd. Ik ben nu thuis en ga er alleen uit voor een wandelingetje, hardlooprondje of fietstochtje en voor de boodschappen. Bij thuiskomst was ik uitgebreid mijn handen met zeep. Ik bel of videobel regelmatig met vrienden en familie. Verder zijn alle afspraken afgezegd.

Ik heb een lijstje gemaakt van dingen die ik graag (thuis) wil doen:

* lezen * schrijven * schilderen * sporten * bellen * huishouden

Verder verandert er voor mij persoonlijk minder veel dan voor veel anderen. Ik lag ‘s avonds sowieso al meestal met een dekentje op de bank film of serie te kijken en te internetten.

Veel mensen hebben het zwaar in deze tijd. De sociaal geïsoleerde alleenstaanden, zieken en ouderen, zorgpersoneel, probleemgezinnen die op elkaars lip zitten, bedrijven die failliet gaan. De dagelijkse structuur en ritme valt weg.

Ik vraag me af wat de keerzijde is van deze crisis. Elk nadeel heb zn voordeel zeggen ze weleens. Dat geloof ik graag. De nieuwe manier van leven dwingt mensen een stapje terug te doen waardoor er ruimte ontstaat voor reflectie en bezinning. Ook geloof ik echt dat een crisis het beste in mensen naar boven haalt: sociaal gedrag en creativiteit. We zitten nu allemaal min of meer in hetzelfde schuitje, wat een gevoel van solidariteit brengt. Overal ontstaan mooie initiatieven om elkaar te helpen en te steunen. Om anderen een hart onder de riem te steken.

Ik zal er eens een aantal verzamelen en op een rijtje zetten.

Veel succes en sterkte de komende tijd! 😘

Oproep vrijwilligers politieke partij

We leven in roerige tijden.
Aan de ene kant gaat het met de wereld beter dan ooit: de welvaart en levensverwachting is toegenomen, er hebben verschillende emancipatie-golven plaatsgevonden, (technologische) ontwikkelingen zorgen voor grenzeloze mogelijkheden. We leven in relatieve vrede en veiligheid.

Aan de andere kant worden we dagelijks om de oren geslagen met zorgelijk nieuws over klimaatverandering en allerlei maatschappelijke misstanden, conflicten en andere bedreigingen.
Ons toekomstbeeld lijkt nogal zwartgallig. Apocalyptische films en series zijn in trek. Over dodelijke virussen en ecologische crisissen die de hele mensheid uitroeien. Ik word er (haast) pessimistisch van. Staan we aan de rand van de afgrond of is er nog hoop? Hoe ziet de toekomst er uit? Wat zijn de grootste kansen en bedreigingen van onze tijd?

De meningen over hoe een ideale samenleving eruit zou (moeten) zien en welke waarden hierin centraal staan, lijken nogal te verschillen wanneer ik gesprekken hierover volg in de media.
Ik ben benieuwd wat er buiten mijn eigen bubbel gebeurt.

Daarom zou ik graag (wanneer de Corona-storm is gaan liggen) in gesprek gaan met mensen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij (bijvoorbeeld binnen werkgroepen, fracties en afdelingen).
Ik wil onderzoeken welke dromen en idealen er leven, wat de toekomstvisie en overtuigingen zijn vanuit verschillende standpunten. Staan de verschillende partijen zo lijnrecht tegenover elkaar of ligt de werkelijkheid genuanceerder?

Mijn doel is om uitgebreid verslag te leggen van mijn bevindingen. Uiteraard zal rekening gehouden worden met je privacy.

Heb je interesse of tips? Neem dan contact met mij op door hieronder een berichtje achter te laten.

Interview — Wikipédia

Onderzoeks-opzet politieke partijen

Gister heb ik gebrainstormd met Liset over mijn ideeën voor het onderzoeksproject. Zij had er ook een hoop. Als je met me mee wilt denken over inhoud en aanpak, graag! Tips en opmerkingen zijn erg welkom. Misschien ken je zelfs mensen die ik zou kunnen benaderen.

Wat ik graag zou willen doen is mensen interviewen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij. Ik wil contact opnemen met de verschillende politieke partijen en vragen of ik mensen uit de werkgroepen in de omgeving van Utrecht kan interviewen.

Welke overtuigingen liggen ten grondslag aan hun inzet/ Wat beweegt hen om zich in te zetten voor een bepaalde partij? Wat zijn hun dromen en idealen? Wat zijn volgens hen de grootste maatschappelijke uitdagingen en belangrijkste thema’s van deze tijd?
Staan de verschillende partijen lijnrecht tegenover elkaar of hebben zij veel met elkaar gemeen?
Kloppen de vooroordelen die zij over elkaar hebben?

Het doel is om een beeld te schetsen van de verschillende politieke stromingen en hun achterban.

De partijen die ik wil benaderen:

* VVD
* PvdA
* CDA
* Groen Links
* D66
* Christen Unie
* SP
* Forum voor Democratie
* Pvv
* SGP
* Partij voor de Dieren
* Denk
* 50+

Vragen
Wat zou een goede hoofd- of startvraag/stelling zijn? Welke onderwerpen moeten aan bod komen?
Een aantal vragen die ik heb bedacht:

* Stem je al je hele leven op deze partij? Of eerder op een andere en zo ja welke?
* Voor welke andere partij heb je het meest sympathie naast je eigen partij? Voor welke het minst?
* wat is volgens jou de grootste uitdaging voor de samenleving?
* Hoe zou de ideale samenleving eruit zien?
* Heb je weleens politieke discussies met mensen in je omgeving? Wat zijn de punten waarop je van mening verschilt?
* Sta je achter alle standpunten van jouw politieke partij? Wat zou je willen veranderen?
* wat zijn de belangrijkste taken en rollen van de partij/van de politiek
* wat zijn vooroordelen over mensen van jouw partij? En wat voor beeld heb je van leden van andere partijen?
* welk standpunt vind je het belangrijkste? / Wat is de belangrijkste reden voor jou om je in te zetten voor deze partij?

Punten die in de partijprogramma’s aan bod komen zijn onder andere:
* migratie, asiel, vluchtelingen, integratie
* zorg en onderwijs
* economie
* Europa
* milieu, klimaat, duurzaamheid, energie
* mobiliteit
* wonen
* werk en inkomen

Ik heb een opzetje gemaakt voor de uitnodigingsbrief:

Beste PvdA-lid,

Mijn naam is Charlotte [achternaam] en naast mijn parttime baan als project-assistent, doe ik onderzoek vanuit mijn persoonlijke interesse.

Graag nodig ik u uit mee te werken aan een onderzoek naar beweegredenen van leden van verschillende politieke partijen.

Ik zou graag een diepte-interview afnemen met een lid dat zich vrijwillig inzet voor de partij.
Het doel is een beeld te schetsen van de verschillende politieke partijen en hun achterban. Vervolgens wil ik de belangrijkste verschillen en overeenkomsten in kaart brengen in een uitgebreid verslag. Vragen die ik daarbij stel zijn: wat zijn de dromen en idealen van deze mensen? Wat is volgens hen de grootste uitdaging van deze tijd? En wat voor beeld hebben zij van leden van andere partijen?

Uiteraard zal met privacy-wensen rekening worden gehouden.

Geïnteresseerden kunnen contact met mij opnemen op [e-mailadres]

Met vriendelijke groet,

Charlotte [achternaam]

(Misschien kan ik ook een keer aansluiten bij werkgroep-overleggen)

Ik kan ook informeren via het algemeen telefoonnummer van het secretariaat.

Zetel (politiek) - Wikipedia

Onderzoek naar het moderne leven

Ik wil heel graag een boek schrijven. Dat roep ik potverdorie al mijn hele leven.
Dit weekend heb ik gebrainstormd. Ik heb veel te veel ideeën en vind het moeilijk om te structureren.
Daar ga ik de komende tijd eens met een aantal mensen over praten die met me mee kunnen denken. Mijn blog heeft een handjevol lezers (hoi papa en mama *zwaai*) en misschien een aantal spam-bots. Degene die mijn blog lezen, wil ik graag betrekken bij  mijn proces.

Mijn afstudeeronderzoek vond ik heel leuk en interessant om te doen. Terwijl ik daarmee bezig was, dacht ik al: Dit wil ik vaker doen: Het doen van interviews en het structureren van bevindingen. Ik heb toen veel steun gehad aan mijn coach Susan, die ervaren is in het doen van onderzoek. Tijdens dat onderzoek ging ik semi-wetenschappelijk te werk en heb ik veel opgestoken van het methodische werken.

Afgelopen week was ik naar een lezing van Fokke Obbema, die een boek schreef over de zin van het leven. Ik vond het onderwerp reuze interessant en wat hij vertelde over hoe hij te werk is gegaan heel aansprekend. Ik had het eigenlijk zelf willen doen. Na een hartstilstand was hij er bijna niet meer geweest en begon hij zich existentiële vragen te stellen. Iets waar hij eerder in zijn drukke leven niet echt aan toe was gekomen. Hij heeft een aantal mensen geïnterviewd over wat volgens hen de zin van het leven is. Waaronder filosoof Tim Fransen, waarvan ik onlangs nog een vermakelijk en interessant boek heb gelezen: ‘Brieven aan Koos’.

Ik wil graag een aantal mensen uitgebreid interviewen. Ik denk maximaal een stuk of 20.
Er zijn veel onderwerpen die mij aanspreken, thema’s die mij bezighouden. Waarschijnlijk is het handig hierin keuzes te maken. Hoewel er ook veel boeken verschijnen die over verschillende onderwerpen gaan, zoals ‘waarom de wereld niet naar de knoppen gaat’ van Maarten Boudry.
Hij behandelt hierin verschillende belangrijke thema’s van de 21e eeuw. Van racisme en economische ongelijkheid tot klimaatproblematiek.

Ik weet ook nog niet wie ik wil interviewen. Mensen in mijn omgeving of mensen die ik juist niet ken, en hoe zou ik daar dan aan komen?  Ik wil het wel anoniem doen, net als tijdens mijn afstudeeronderzoek. Ik breng dan de grote lijnen per thema of deelvraag in kaart. Wel wil ik waarschijnlijk wat nonchalanter omgaan met de ‘wetenschappelijke’ methode. Ik ben toch meer van de ‘zachte’ kant. Dit maakt het wat makkelijker voor mezelf.

Ik noem vast een aantal thema’s die ik in gedachten heb. Dat zal de mensen die mij kennen en lezen niet verbazen, aangezien ik vaker dit soort thema’s heb besproken op mijn blog.

Thema’s 
– Het milieu (idealisme, verantwoordelijkheid)
– Politieke standpunten (links, rechts, polarisatie, economisch, sociaal, de ideale samenleving volgens..)
– Liefde, seks en relaties (taboes, emancipatie etc)
– Psychische gezondheid (stress, openheid, kwetsbaarheid, copingmechanismen, levenskunst etc).
– Geld (inkomsten en uitgaven, prioriteiten, financiën, hoe gaan mensen met geld om, wat is de waarde van geld
– Werk (wat is de betekenis van werk, wat is je droombaan)
– Identiteit (nationaliteit, geslacht etc)

Mijn gedachten gaan dus over alles. Dat wordt een levenslang project zonder einde van minstens 100.000 pagina’s. Wie kan mij helpen structureren en plannen?
Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Everything (jeu vidéo) — Wikipédia

Patronen doorbreken

Het jaar 2020 is inmiddels al een maand of twee bezig. Het is ook al bijna twee maanden geleden dat ik heb geblogd. Al die tijd speelt de wens om te schrijven in mijn achterhoofd, maar ik werd wederom afgeleid en in beslag genomen door allerlei beslommeringen en (interne) conflicten. Ik barst nog steeds van de ideeën.
Vandaag wil ik weer beginnen en me even niet meer laten afremmen door belemmerende gedachten.
Ik heb behoefte dingen van me af te schrijven en te delen.

Ik ben nu een maand begonnen op mijn nieuwe werk. Het voelt voor mij als een nieuwe levensfase, die gepaard gaat met veel spanning en faalangst. ‘Doe ik het wel goed, vinden collega’s me wel aardig, krijg ik alles snel genoeg onder de knie of komen ze erachter dat ik ongeschikt ben?’
Ook heb ik soms negatieve gedachten over het aantal uren dat ik maak. Ik werk 20 uur in de week en heb daarover regelmatig het gevoel dat het niet genoeg is. Dat anderen een oordeel zullen hebben over het beperkte aantal uren, dat ik mezelf moet verantwoorden. ‘Normale’ mensen werken immers gewoon fulltime of in ieder geval 32 uur. Er is me ook gevraagd waarom ik eigenlijk maar 20 uur werk, en wat ik dan nog meer doe.
De waarheid tot nu toe is dat ik aan het bijkomen ben. De nieuwe indrukken en de spanning kosten mij zoveel energie dat ik vaak hele dagen uitgeput en overprikkeld in mijn pyjama op de bank heb gelegen.
Ik worstel met mezelf, met mijn gebrek aan energie en alle negatieve gedachten.

Op mijn werk zelf ben ik heel gesloten. Ik kijk de kat uit de boom en heb geantwoord dat ik ruimte wil houden voor mijn schrijf-ambities. Dat is niet geheel gelogen 😏
Ik heb me zojuist ingeschreven voor een cursus creatief schrijven bij Zintrige. Ik heb hier al twee keer meegedaan met het schrijfcafé wat me goed was bevallen.

Op dit moment voel ik me oké. Ik zit goed in mijn hormonale cyclus en heb fijne gesprekken gehad met Thom en met mijn psycholoog. Ik ben voornemens negatieve patronen te doorbreken, al weet ik dat voor mij veel dingen nou eenmaal niet vanzelf gaan.
Ik weet dat sommige mensen die dit lezen een oordeel zullen hebben over mijn emotionele exhibitionisme en ‘aanstellerij’ maar ik wil mezelf accepteren zoals ik ben en daar horen mijn gevoeligheid en openheid bij. Ik ben er op dit moment helemaal klaar mee dat ik me zo druk kan maken over wat anderen van me vinden.

Een van de dingen die ik wil doen om dit patroon te doorbreken is gewoon delen wat ik wil delen. Ik wil weer regelmatig schrijven over wat me bezighoudt (Is dit nou met dt?) en dit delen op mijn blog.

Daarnaast wil ik proberen het hardlopen weer op te pakken (echt een enorme drempel!) Weet je wat, ik ga meteen even 😎

Sociaal Kapitaal

In november/december 2019 heb ik deel uitgemaakt van ‘Sociaal kapitaal’.  Deze bijeenkomsten worden georganiseerd door Jan Willem Vonk en Eline Muller bij Astare en vinden plaats op woensdagavonden.

Astare is een specialistisch uitzendbureau in de GGZ. Daarnaast organiseren zij onder andere regelmatig trainingen en begeleiden mensen via jobcoaching.

Met sociaal kapitaal worden nieuwe sociale netwerken en persoonlijke ontmoetingen gecreëerd. Tijdens vier bijeenkomsten praatten we over waar we goed in zijn, trots op zijn en wat we moeilijk vinden.

Ik vond het een bijzondere en hele positieve ervaring. Zeker een aanrader. Een zeer warm welkom op een mooie en sfeervolle locatie.
Het meest bijzondere vond ik dat iedereen direct heel open was, waardoor er meteen een vertrouwd gevoel ontstond in een groep mensen die je in eerste instantie helemaal niet kent.

Van welke gebeurtenis ben jij gegroeid?
Tijdens de eerste bijeenkomst bespraken we van welke gebeurtenissen wij zijn gegroeid.
Vaak heeft dat denk ik toch te maken met ‘falen’ of mismatches. We leren het meest van de dingen die niet goed gingen. Ik twijfelde of ik over mijn grootste ding direct open zou zijn, maar nadat anderen persoonlijke en kwetsbare dingen deelden, voelde ik me  comfortabel genoeg. Hier achter mijn schermpje durf ik dat sowieso wel:
Ik heb in groepstherapie ervaren dat mensen mij willen betrekken bij het groepsproces en naar mijn mening vragen. Dat heeft me erg geholpen bij het bewust worden en uiten van wat mij bezighoudt.

We hebben het gehad over wat ons gelukkig maakt en wat we moeilijk vinden.
Anderen vertelden verhalen over verbroken relaties, wandelingen in de natuur en verbondenheid met anderen en betekenisvol bezig zijn (bijvoorbeeld in werk).

Neem iets mee waar je trots op bent
De tweede bijeenkomst stond in het teken van successen. Iedereen had iets meegenomen dat symbool staat voor iets waarop je trots bent. Ik had twee dingen! meegenomen: mijn scriptie in een tasje van de ‘shuffle schrijfmarathon. De scriptie spreekt voor zich: ik ben er best wel trots op dat ik zo hard heb gewerkt en het project heb afgerond (hoewel ik er verder niet echt uitgebreid bij heb stil gestaan met feestelijkheden). En mijn deelname aan de schrijfmarathon vond ik ook wel stoer van mezelf, omdat ik in mijn eentje op pad ging en het hele weekend doorbracht met mensen die ik nog niet kende. Ik vond het fijn om dit met de groep te delen en van anderen hun positieve ervaringen te horen. Anderen deelden bijvoorbeeld hun uitingen van creativiteit, gedichtjes, schilderijtjes en goede daden.

Deel een filmpje dat jouw waarden laat zien
Tijdens de derde bijeenkomst lieten we in beelden aan elkaar zien wat voor ons het belangrijkst is in het leven.
Ik heb in plaats van een filmpje een aantal collages/moodboards laten zien die ik eerder maakte. Anderen deelden veel dingen die ik heel mooi en inspirerend vond.
*Bijvoorbeeld een filmpje over hoe alles in de natuur met elkaar in verbinding staat en elke kleine verandering invloed heeft op alles,
*’ik houd van mij’ over zelfliefde van Harrie Jekkers, waaraan je af en toe herinnert moet worden, een filmpje van psychiater Dirk de Wachter met zijn troostrijke boodschappen over een beetje ongelukkig zijn.

Cadeautjes
Tijdens de laatste bijeenkomst deelde iedereen iets met de groep: een maaltijd, taart, koekjes, lichtjes, boeken, een zelfbedacht spel, een plantje, uitnodigingen en verhalen.
Een feestelijke afsluiting.

Heb ik je enthousiast gemaakt?
De avonden worden twee keer per jaar georganiseerd. Kijk op de website van Astare voor meer informatie:
https://www.astare.nl/sociaal-kapitaal/

File:ME 252 Contribution.png - Wikimedia Commons

Klaagmuur

Ik voel me vandaag gefrustreerd.

Eigenlijk bijna elk jaar in december krijg ik een winterdip. Bovenop mijn ‘klimaatdepressie’ en andere ongemakken. In oktober en november zit ik nog volop in de ontkenningsfase, maar als Sinterklaas langs is geweest, ontkom ik er niet meer aan. Ik haat die korte donkere dagen! Ik heb last van negatieve gedachten en wat opgekropte woede. Ik ben niet vooruit te branden, voel veel weerstand, kom extreem moeilijk mijn bed uit, laat staan uit huis en in beweging. En kan daar flink van balen.

Ik trek me terug onder mijn dekens en verval in mijn valkuil van alles willen begrijpen en gefrustreerd raken dat het niet lukt.
Van de week las ik een stukje terug uit een oud puber-dagboek, ik was een jaar of 16. Ik beschreef een avondje bij de vrienden van mijn toenmalige vriendje. We speelden het spel ‘wie ben ik?’ waarbij iedereen een naam op zijn voorhoofd krijgt geplakt en je met ja-nee-vragen erachter moet zien te komen wie je bent. Iemand was mij en er werd gevraagd of diegene slim was. Toen zeiden ze van niet. Mijn hele avond was toen verpest. Dat was in die tijd best wel een dingetje voor mij: onzekerheid over mijn intelligentie.
Toen ik het terug las kreeg ik medelijden met mezelf. Ik ben heel lang bang geweest dat mensen me dom vonden en was bang om hele domme dingen te zeggen of dat ik dingen niet wist die ik eigenlijk wel hoorde te weten. Misschien is dat een van de redenen dat ik nu zo’n wijsneus ben geworden, omdat ik mezelf wil bewijzen.
Nu komt die onzekerheid nog steeds wel eens omhoog, maar meer op sociaal vlak en een klein beetje op moreel vlak (of ik wel een leuk en goed mens ben). Natuurlijk vindt niet iedereen dat en tegen die mensen zou ik willen zeggen:

Рік Санчез — Вікіпедія

Ik wil niet zielig doen of om bevestiging vragen. Ik wil alleen ook kunnen schrijven als ik me even niet zo positief voel. Hoort ook bij het leven vind ik (tot op zekere hoogte).

Ik heb geprobeerd er wat van te maken vandaag. Dat is niet helemáál gelukt. Tijdens het boodschappen doen heb ik me weer opgevreten om iedereen die verschrikkelijk in de weg liep.

Na mijn te uitgebreide lunch besloot ik met mijn grijpertje en wat vuilniszakken de buurt even op te ruimen. Ik moet toch even naar buiten in plaats van elke dag boeken te lezen over hoe de wereld in elkaar zit en hoe we deze beter kunnen maken/kunnen redden (in ieder geval niet door te gaan zitten chagrijnen) en gefrustreerd te raken omdat ik geen goed idee heb voor mijn ‘boek’. Het opruimen maakte me nog bozer: ‘Waarom gooien mensen zo achterlijk veel rotzooi op straat?! En ze vreten ook kilo’s chips, koekjes, marsen, twixen, skittles, blikjes energiedrink, cola etc etc. Wat een stelletje aso-goorlappen.
En wat heeft dit voor zin? Wat is überhaupt de zin van het leven? En wat ben ik eigenlijk hypocriet. Ik heb zelf ook veel te veel en veel te ongezond gegeten en wat ben ik gefrustreerd daarover dat het allemaal niet lukt. Gatverdamme.’

Ik droeg een koptelefoon met muziek en vermeed contact. Toch was ik stiekem bezig met al die oude mensen die beneden wonen en uit het raam staan te kijken of iemand nog iets verkeerd doet. Nu hebben ze allemaal kunnen zien dat ik best een goed mens ben 😉
Ook vond ik het leuk dat een man op de fiets naar me riep dat ik goed bezig was. Lichtpuntje. Dat soort dingen gebeurt niet als je binnen blijft zitten balen. Naar buiten gaan heeft altijd een aantal risico’s, onder andere geconfronteerd worden met onuitstaanbare mensen, maar je zou ook aangenaam verrast kunnen worden.

Ik moet zeggen dat ik er wel een beetje van opknap door even te zeuren en te klagen. Grappig is dat.

365 dagen succesvol in de liefde op de snijtafel

In oktober dit jaar legden Kasper Jansen en Gitte Briffa het boek ‘365 dagen succesvol in de liefde’ op de snijtafel.
Zij uiten in mijn ogen zeer terechte kritiek.

Het liefst zou ik alle kritiekpunten behandelen, maar dan zou ik op ongeveer 12 pagina’s uitkomen, dus ik pik er een aantal punten uit.
Die andere punten zijn echt de moeite waard, dus ik zou zeker even het filmpje bekijken.

Investeren of vertrekken 💰
Kasper en Gitte uiten kritiek op de zakelijke benadering van de liefde door schrijvers David en Arjan.
Zo staat in het boek:
‘Wij geloven dat er maar twee manieren zijn om in een relatie te staan:
1. Je investeert in de groei van je relatie, of
2. Je bent aan het vertrekken.’

Kasper heeft vooral moeite met het woord groei:  ‘alsof een relatie niet mag voortkabbelen. Elke dag moet beter zijn dan de vorige of grootser. En investeren is een financiële term. Er is geen gebied veilig voor de commercie. Zelfs je hart is niet veilig en wordt als een bedrijf gezien.’

Zelf heb ik een jaar of 10 geleden een boekje gelezen: alle liefde is economie, wat me toen eerlijk gezegd wel aansprak. In deze theorie, kunnen mensen in elke relatie een storting of opname op de emotionele rekening van de ander doen. De term investeren wordt in onze samenleving veelvuldig en breed toegepast. Toch lijkt het me goed voor de balans om deze manier van denken ter discussie te blijven stellen. Waar blijft anders de romantiek?

David en Arjan zijn ook tamelijk seksistisch in dit boek. Zij blijven maar herhalen dat je in je relatie kunt investeren door een bos bloemen te kopen voor je vrouw. Andersom kun je als vrouw investeren in de relatie met je man door hem een pijpbeurt te geven.
😮💐
Hier worden meteen de twee meest memorabele uitspraken gedaan
Britte: ‘Eigenlijk ben je dan toch gewoon een soort bloemenhoer?!’
Kasper: ‘Een buik vol zaad en een huis vol bloemen.’

Ik heb je niet nodig en vind je helemaal geweldig 
In het boek staat dat je eerst moet zorgen voor een liefdevolle relatie met jezelf, voor je iemand ander in het spel kan betrekken. ‘Pas wanneer je één bent met jezelf, is er ruimte voor iemand die je aanvult in plaats van opvult. Je hebt dan geen relatie nodig om gelukkig te zijn. Je bent het simpelweg al. En stel je dan eens voor dat je iemand tegenkomt die daar precies hetzelfde over denkt. En jou dan ook nog eens helemaal geweldig vindt. Hoe zou het zijn wanneer je dit over elkaar denkt: Ik heb je niet nodig en ik vind je helemaal geweldig.’

Kasper zegt hierover: ‘Je hebt de ander natuurlijk niet nodig zoals je zuurstof nodig hebt, maar tot op zeker hoogte heb je de ander wel nodig. Stel je voor dat degene met wie je een relatie hebt, ineens doodgaat, dan denk je toch niet: Oke prima, nu ga ik verder met mijn eigen leuke leven.’

Ik ben geweldig
In het boek vragen David en Arjan jezelf een rapportcijfer te geven. Daarna vragen zij zich af waarom de meeste mensen zichzelf geen 10 geven en niet net als bijvoorbeeld paarden of duiven gewoon goed zijn zoals ze zijn. ‘Waarom geef je jezelf niet een idioot hoog cijfer, bijvoorbeeld 62 miljoen! Het werkt direct, geen therapie voor nodig!’

Kasper en Gitte merken op dat je op deze manier niet serieus genomen wordt. ‘Als het zo simpel zou zijn, waarom doen we dat dan niet allemaal? Het herhalen van positieve boodschappen heeft niet zoveel zin als daaronder iets ligt te etteren.  Is het niet veel handiger om een realistisch zelfbeeld te ontwikkelen in plaats van grootheidswaan?  Mensen hebben inderdaad een kritisch vermogen dat ons veel vooruitgang brengt.’ 


Seks
Ook is er in het boek veel aandacht voor seks. David en Arjan zeggen hierover:‘Seks is misschien wel het meest onderschatte deel van een liefdesrelatie. Want hoeveel je ook van de ander houdt en hoe goed jullie relatie ook werkt, als er niet liefdevol wordt gevreeën en wild wordt geneukt, gaat de glans er snel vanaf. Sterker nog, je kunt het daadwerkelijk aan mensen zien als ze al een tijdje droogstaan. Ze worden er letterlijk een beetje grauwer van. Als een diamant waar een laagje stof overheen ligt. Nu gaat dit boek niet over seks, maar weet dit: je relatie hoeft niet geweldig te zijn voordat je lekker kunt vrijen, je hebt lekker vrijen wel nodig om het geweldig te maken. Wacht dus nergens op als je je relatie wilt verbeteren: begin tussen de lakens. Praten kan altijd nog.’

Gitte vraagt zich af waarom het zo vulgair moet. Zij zegt: ‘De bewoording wild neuken is erg grof, alsof je onder maten in het café zit. En mensen denken dat je grauwer bent omdat je geen seks hebt?! Stel je voor dat je gewoon een vitamine d tekort hebt. ‘Die moet een keer geneukt worden’ En wat als je a-seksueel bent? Dat is echt een ding, die mensen hebben daar gewoon geen behoefte aan. Ik lees hier vooral hun eigen verlangen in terug. Het advies van: begin er maar aan, vind ik een heel goedkoop advies en heb ik ook in het seminar gezien. Er was een stel dat al een tijd geen seks had en toen werd gezegd: Just fucking do it! Ik vroeg mij af in hoeverre er daarmee iets wezenlijks verandert, zit er niet meer achter?’

Conclusie door Kasper en Gitte
Gitte:
‘Het boek is een verzameling van verschillende methoden van persoonlijke ontwikkeling die elkaar soms tegenspreken. Het voelt als een leugen, omdat je niet gelukkig kunt zijn door alleen maar happy de peppie te doen zonder te kijken wat eronder ligt.’
Kasper:
‘Volwassen zijn en sterk zijn heeft ook te maken met het aanvaarden van de niet maakbaarheid van een heleboel dingen. Het is jammer dat die kant wordt ontkent. Ik zou graag juist ook met mijn geliefde praten over die ‘donkere kant’ van het leven.’

Gitte sluit zich daarbij aan: ‘Dat is waardevol lijkt mij. Daarmee creëer je echt verbinding. Het voelen van: je bent daar niet alleen in en we doen het samen en gedeeld leed is minder leed. Het is fijn om te ervaren: ik mag er zijn met alles wat er is en ik hoef niks weg te stoppen.

Kasper: ‘Ze zeggen nergens, stop het weg, maar het lijkt me wel de enige manier om de schijn te wekken dan je voldoet aan hun opdracht.  Echt voldoen kan niet. Je kunt alleen maar nep-voldoen en dat lijkt ook de opdracht.’

Bekijk hier de volledige snijtafel
Flower Sex is Complicated - Beatrice the Biologist

Top 10 meest gegooglede termen van 2019 in Nederland

🔎1. Ajax
Ik heb echt helemaal niks met voetbal, dus heb even gegoogled wat er om Ajax te doen was. Het schijnt dat ze in mei gehuldigd zijn en een zilveren schaal kregen. Er staat me vaag iets van bij dat de schaal nog op straat is geflikkerd. Er werd een groot evenement georganiseerd in Amsterdam. In het verleden liep dit weleens uit de hand, maar dit jaar viel het mee. Er waren maar 26 mensen aangehouden. Er is alleen een beetje vuurwerk op het podium gegooid (Ik wilde alleen een kleine Z in je voorhoofd kerven) iemand deed een poging tot zware mishandeling?! En nog een klein aantal verstoringen van openbare orde, bezit van verdovende middelen en wat bedreigingen. Om 16.00 uur kwam de bus met spelers aan op het museumplein waar 100.000en supporters hen stonden op te wachten. ‘Joden, Joden!’ 1 voor 1 hielden de spelers de schaal omhoog op het podium. Een speciaal en emotioneel moment voor veel mensen was dat de ouders van Nouri de zilveren schaal vasthielden (Nouri was een jonge voetballer bij Ajax die in 2017 een hartstilstand kreeg en uiteindelijk overleed aan blijvende hersenschade).

🔎2. WK voetbal vrouwen
In juli dit jaar vond het wereldkampioenschap vrouwenvoetbal plaats in Canada. Nooit eerder was er zoveel aandacht voor het vrouwenvoetbal voor zover ik er wat van heb meegekregen.
Net als bij dat Ajax-gebeuren zie ik een hoop oranje, veel geschreeuw en hysterie om een spelletje met een bal, het interesseert me geen zak.
Je hoort wel eens romantische verhalen over saamhorigheid, maar er komt ook vaak een hoop agressie bij kijken. De emoties kunnen onder supporters nogal eens hoog oplopen. Al heb ik het idee dat het er bij de dames iets gemoedelijker aan toe gaat.

🔎3. Notre Dame
In April stond de Notre Dame in Parijs in de fik. Het duurde uren om het enorme vuur te blussen en na afloop is de kathedraal voor een groot deel verwoest. Naderhand was er een inzamelingsactie voor de restauratie. De eerste dag na de brand was er al meer dan 700.000.000 (700 miljoen) ingezameld door bedrijven, miljonairs en de Europese centrale bank. Er was ook kritiek op de donaties. Zelf had ik ook het idee dat allerlei modemerken vooral de aandacht op zichzelf wilde vestigen en ze elkaar probeerden te overtroeven.  Zo heeft ‘Bernard Arnault, de rijkste man van Europa en eigenaar van onder meer Louis Vuitton en Dior, 200 miljoen euro beschikbaar gesteld. “We willen solidariteit tonen bij deze nationale tragedie.” Ook L’Oréal, Gucci en Yves Saint Laurent schenken honderden miljoenen euro’s in ruil voor een beter imago. Met honderden miljoenen euro’s kun je ook veel andere leuke en belangrijke dingen doen..

🔎4. Julen
In januari zat een 2-jarig jongetje vast in een meer dan 100 meter diepe put in Spanje. Hij heeft daar 13 dagen vastgezeten en reddingswerkers zijn lang bezig geweest met graven en hakken. Ze bouwden een tunnel, maar dat ging langzaam om de grond op veel plekken erg hard was. De ouders zaten in extreme spanning en heel de wereld leefde met ze mee. De kans dat Julen het zou overleven werd steeds kleiner en uiteindelijk bleek hij het inderdaad niet te hebben overleefd.

🔎5. Duncan Laurence
Duncan Laurance won het Eurovisie songfestival. Interesseert me ook geen reet. Ik heb bijzonder weinig met die massale toestanden waar veel mensen helemaal lyrisch over zijn.

🔎6. Bridget Maasland
In oktober was er een piek te zien in het aantal google searches omdat het nieuws naar buiten werd gebracht dat Bridget aan het daten is met André Hazes junior. Boeie. Leeftijdverschil is wel aanzienlijk. Bridget is 20 jaar ouder dan André. Ook was nog niet officieel dat Monique en André uit elkaar waren. Oké ik geef eerlijk toe dat ik dit soort gossip een klein beetje interessanter vind dan sport- en zang-evenementen.

🔎7. Iris Hond
Nederland is dol op gossip. Iris Hond is veel gegoogled omdat naar buiten kwam dat Marco Borstato een affaire heeft gehad met haar. Tussen Marco en Leontien is alles weer goed, het is hem alweer vergeven en vergeten. Marco’s imago kan blijkbaar wel tegen een stootje.

🔎8. Utrecht
De term Utrecht werd vooral veel gegoogled rondom de aanslag op het 24-oktoberplein om te checken wat daar precies is gebeurd. In maart was er een schietincident in de tram ter hoogte van kanaleneiland. Er waren een aantal slachtoffers, waaronder 4 Doden. Dader was de 37-jarige Gökmen T. De aanslag zorgde die dag voor een hoop ophef en angst. Ik voelde dat zelf helemaal niet zo. Ik was die avond naar een bijeenkomst van klimaatgesprekken als 1 van de weinige van de groep. De anderen voelden zich er niet prettig bij om naar buiten te gaan. Ik had het idee: Er is 1 gestoorde gek die nu is gevlucht en heel Utrecht wordt nu met veel extra beveiliging in de gaten gehouden. Het is nu waarschijnlijk veiliger dan ooit! Al aan het begin van de avond werd de verdachte opgepakt.

Wat ook veel werd gegoogled in combinatie met de term Utrecht was Rum Club, een nieuwe tent waar je rum kunt drinken.

🔎9. Europese verkiezingen
In mei vonden de Europese parlementsverkiezingen plaats. Er werd voorafgaand aan de verkiezingen veel gegoogled naar stemwijzers en achteraf naar de uitslag. De politiek leeft dus wel rondom verkiezingen. Voor een overzicht van de uitslagen, zie: https://www.ad.nl/politiek/bekijk-hier-alle-uitslagen~a731492e/

🔎10. Val van de Berlijnse muur
De val van de Berlijnse muur werd herdacht. Nu 30 jaar geleden werd de muur afgebroken. Best kort eigenlijk. Als je er meer over wilt weten, moet je zelf maar even googlen, want ik heb geen zin meer doei. Hier een filmpje van het jeugdjournaal:
Herdenking val Berlijnse muur

Googelen - Wikipedia