Hoi, daar ben ik weer

Ik heb al bijna een maand geen verslag geschreven over mijn spinsels en belevenissen. Veel te lang! Het blijft in mijn achterhoofd zitten. Ik wil het dolgraag weer oppakken, want ‘there are things inside that must go out!’  Wel heb ik een aantal concepten en een lijst met onderwerpen liggen. Maar ik kwam er even niet uit, het was te onsamenhangend..

 

Orde

Ik ben er dol op om openhartig te zijn en heb behoefte om mijn spinsels op papier te zetten en  te delen. Het is een drang die ik al had zodra ik heb leren schrijven, en eigenlijk al eerder. Zolang ik me kan herinneren probeerde ik de (overweldigende) wereld om mij heen te ordenen door het schrijven van verhalen.

De afgelopen weken wist ik weer eens niet waar te beginnen met delen, want waar ligt die grens (oversharen)?
Ik was een beetje lamgeslagen en opgeslokt door dingen die ik wilde uitzoeken voor mezelf. Kon voor mijn gevoel niet genoeg afstand nemen om zaken te overzien. ‘De gekte is toegeslagen’ En dat vind ik lastig werkbaar op alle gebieden.

 

Mijn zoektocht

Mijn leven zal waarschijnlijk altijd een zoektocht blijven, dat zit in de aard van het beestje. Soms is dat hartstikke leuk en interessant. Ik ben een leergierig beestje. Soms is het erg moeilijk en zwaar.
Er zijn rustigere periodes, er zijn zeer onrustige periodes.

Ik heb veel  dingen gezien, gehoord en gelezen die me nog harder aan het denken hebben gezet dan ik altijd al doe, waarbij ik af en toe een beetje doordraai.

De kunst is natuurlijk te leren genieten van de reis.

 

Veel Prikkels

Ik klink misschien obsessief (als een junkie) als ik er weer over begin, maar de antidepressiva zorgde er een tijdje voor dat ik beter tegen een stootje kon. Het was daardoor makkelijker om mijn hoofd boven water te houden.  Nu komen prikkels ongefilterd bij me binnen waardoor ik er heel erg goed op moet blijven letten dat ik goed voor mezelf zorg in de ruimste zin van het woord.
Als ik hier even bij stilsta, vind ik het (eigenlijk best) knap van mezelf dat ik zonder die pillen nog steeds doorga met alles. Hier heb ik trouwens ook nog wel wat gedachten over, maar dat komt in een volgend blog aan bod.

 

Pijn vermijden

Het zit in de menselijke aard, ook in die van mij,  om geluk te willen vasthouden en pijn te willen vermijden.
Pijn kan verschrikkelijk zijn. Ik heb in het verleden de bodem van de put aangeraakt en wil hier graag ver uit de buurt blijven. Hier heb ik veel voor over en werk hard aan mezelf en mijn persoonlijke ontwikkeling om te zorgen dat ik niet kopje onder ga. Maar te hard werken aan mezelf is ook niet goed. Te streng zijn voor mezelf is ook niet goed. De kunst is acceptatie!

 

Mindfulnezzzzzzzzzzzz

Een goede manier om die rust te vinden in mezelf is denk ik mindfulness:

Tegenwoordig wordt je op elke straathoek doodgegooid met Mindfulness. Er is blijkbaar heel veel behoefte aan.  Daar valt nog een hoop over te zeggen.
Er was ook een interessante aflevering van Hollandse zaken waarin zeer terechte kritiek werd geuit op de hype en het uitmelken van deze behoefte aan rust. Is het niet een individuele oplossing voor een collectief probleem?
Hollandse zaken over Mindfulness

Los daarvan geloof ik echt dat dit gedachtegoed en de oefeningen heel erg goed kunnen werken voor meer rust.
Ik ben nu een boek aan het lezen dat me heel erg aanspreekt: 
Mindfulness, een pad van vrijheid van David Dewulf.

Mindfulness – David Dewulf

Het lijkt misschien zweverig, (ik hou trouwens af en toe best van een beetje zweverig) maar dit boek is juist heel erg praktisch toepasbaar en toegankelijk. Bij veel teksten denk ik: dat is zo waar! Dat gaat over mij! Dat heb ik ook! Veel herkenning en zeer inspirerend.
Net als dat ik het erg fijn kan vinden om wijsheden citaatjes te verzamelen op Pinterest.

‘Alles wat je aandacht geeft, groeit’

Ik merkte dat het me ook veel rust gaf. Even lekker een stukje in het boek lezen voor het slapengaan. Het helpt me herinneren aan de wijsheid die eigenlijk al in mij zit, maar wat ik door alle heisa vaak weer vergeet.
Het doen van de oefeningen schijnt ook zeer heilzaam te zijn, maar het stilzitten is niet de enige manier. Er zijn zeer veel paadjes die naar Rome leiden. En wie zegt trouwens dat we perse naar Rome moeten?

15655214702_05c357fe29_o

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *