Interview Jan-Pieter (PvdA)

Ik interview Jan-Pieter Waasbergen over zijn idealen.
Jan-Pieter is een veelzijdige man: Hij werkt met veel plezier als praktijkopleider bij Lister en houdt zich bezig met het begeleiden van leerlingen en stagiaires en het opleiden van ervaringsdeskundigen in de GGZ. Lister is een organisatie die herstelondersteuning en huisvesting biedt aan mensen met psychiatrische en/of verslavingsproblemen. Daarnaast is hij flexibel psychiatrisch verpleegkundige bij Altrecht. Hij heeft altijd al interesse gehad in de politiek en zet zich in campagne-tijd in als vrijwilliger voor de PvdA.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Op dit moment zitten we natuurlijk midden in de Corona-crisis. De vraag is hoe we daar als samenleving met elkaar uit gaan komen. Persoonlijk zie ik de crisis ook als kans. Het laat zien wie de maatschappij draaiende houden. Zorgmedewerkers krijgen nu alle lof, maar ook na deze crisis zullen zij de waardering moeten krijgen die ze verdienen. Mijn belangrijkste waarde is solidariteit. Het zou heel mooi zijn als welvaart op een rechtvaardige manier wordt verdeeld; Dat iedereen een fatsoenlijk salaris ontvangt, dat woningen ook voor modale inkomens betaalbaar zijn en zorg voor iedereen toegankelijk is. Geen Amerikaanse praktijken. Ook het onderwijs is van vitaal belang, niet alleen universitair en hbo, maar ook praktijkonderwijs. Ook aandacht voor hoe we met het milieu omgaan is belangrijk, maar dit is voor mij geen allesoverheersend thema.’

Naar aanleiding van de eerste vraag komen direct de belangrijkste waarden van Jan-Pieter naar voren. Hij vult hierop nog aan:
‘In de ideale samenleving is er empathie, houden mensen rekening met elkaar en voert niet de economie de boventoon. Waar je wieg staat, zou niet moeten bepalen hoe je toekomst eruit ziet.
In de grondwet staat vastgelegd dat mensen niet gediscrimineerd mogen worden op grond van afkomst, religie en seksualiteit.
Dit moet boven de politiek blijven staan.’ Zelf heeft hij ook te maken met etnische profilering: Hij heeft twee volwassen kinderen, geadopteerd uit Colombia. Zij hebben een kleurtje en er wordt vaak anders op hen gereageerd. Zo moet zijn zoon zich vaker legitimeren of wordt staande gehouden in de auto zonder dat daar aanleiding toe is.

Wat zou een rampscenario zijn voor jou?
Jan-Pieter vertelt dat hij niet pessimistisch is ingesteld en de toekomst hoopvol tegemoet treedt. Toch is er wel een schrikbeeld: ‘Wanneer PVV en Forum voor Democratie aan de macht zouden komen, zou het wel een enge samenleving worden met veel uitsluiting van minderheden.

Ik vraag hem hoe hij erbij kwam om politiek actief te worden
Jan-Pieter vertelt dat zijn maatschappelijke betrokkenheid toenam tijdens de kernwapendemonstraties in de jaren 80. Hij was toen 18 jaar oud en begon na te denken over zijn politieke standpunten. Hij groeide op in Wassenaar, een echt VVD-dorp, en kreeg de drang zich daartegen af te zetten. Bij de PvdA voelde hij zich thuis. Het thema solidariteit komt veel terug: ‘Ik kon mij goed vinden in de standpunten van de PvdA. Het gaat hier ook om internationale solidariteit. We zijn onderdeel van Europa en zijn onderling afhankelijk van elkaar. Ook zaken als de vluchtelingencrisis moeten in onderlinge samenwerking worden opgelost. De partij voor de Arbeid is bereid regeringsverantwoordelijkheid te nemen en compromissen te sluiten, hoewel ze dat wel eens op kritiek is komen te staan. Ik vind dat ze het ondanks pijnlijke keuzes goed hebben gedaan toen zij regeerden met de VVD. Die regering heeft toch het land uit de economische crisis geholpen.’

Is er sinds de Corona-crisis iets veranderd?
‘Ik denk dat de PvdA wel weer gaat groeien doordat ze nu in de oppositie zitten en meer de kans krijgen zich te profileren. Ik denk dat de waarden van de partij momenteel een breed draagvlak hebben in de samenleving: Dat niet alleen het recht van de sterkste geldt, maar dat ook midden- en lagere inkomens de eindjes aan elkaar moeten kunnen knopen. De Corona-crisis zorgt ervoor dat het belang van zorg voor elkaar sterker naar voren komt. Het besef dringt door dat je eigen gedrag consequenties kan hebben voor een ander. Wanneer je nu bijvoorbeeld je gewone leven leidt en je niet aan de voorzorgsmaatregelen houdt, heeft dit gevolgen voor artsen en verpleegkundigen op de IC’s en kwetsbare groepen die besmet raken. Het dwingt ons een stap terug te doen en te reflecteren op wat van belang is: zorg voor jezelf, voor je gezin, voor je naasten, voor elkaar. Ook zijn er voordelen zichtbaar voor het milieu: er wordt veel thuisgewerkt, er staan minder files, er is minder uitstoot.
De volgende uitdaging wordt de economische crisis en de omgang met meer vluchtelingen.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politieke onderwerpen?
‘Ik heb weleens een verschil van mening, ook binnen het gezin en zelfs binnen de partij. Over meer of minder EU, over woningbouw versus milieu. En dat is helemaal prima. Het is niet erg als je van mening verschilt, als je maar met respect met elkaar omgaat. Waar ik wel moeite mee heb is als mensen ongenuanceerd hun mening ventileren en niet openstaan voor de ander. Dat is geen echt gesprek, geen dialoog. Door wel het gesprek aan te gaan, kun je tot nieuwe inzichten komen en je kunt erachter komen wat iemand drijft, waar de standpunten op zijn gebaseerd. Met elkaar in gesprek blijven is bevorderlijk voor de democratie.’

Partito del Lavoro (Paesi Bassi) - Wikipedia

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *