Netwerkcoaching

Vandaag heb ik de eerste training gehad voor mijn vrijwilligerswerk als netwerkcoach voor U-centraal.
Binnenkort wordt ik gekoppeld aan mijn buddy die ik zal gaan begeleiden bij het uitbreiden of verstevigen van zijn of haar netwerk. Er zijn verschillende groepen mensen in de samenleving die extra kwetsbaar zijn en ook hierin extra ondersteuning kunnen gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan mantelzorgers, ouderen en mensen die door verschillende omstandigheden werkloos zijn geworden. Met mijn buddy zal ik ongeveer een periode van een half jaar regelmatig bij elkaar komen.

De groep bestaat uit 14 collega-vrijwilligers die 1 keer per maand bij elkaar zullen komen om ervaringen uit te wisselen en elkaar op die manier verder helpen.

Het was een fijne bijeenkomst. Vanmorgen waren we met 11 vrouwen (een aantal mensen konden vandaag helaas niet komen) waar ik mij meteen bij op mijn gemak voelde.

Cursusleidster Jolanda vertelt wat er op het programma staat voor vandaag en wat we globaal kunnen verwachten in de volgende trainingen. Vervolgens doen we een voorstelronde waarin iedereen iets over zichzelf vertelt. Ook hier komen er associatiekaarten op tafel. (Deze worden vaker gebruikt bij kennismakingsrondes in het sociale circuit). Iedereen kiest een kaartje met een afbeelding die jouw beeld van het werk weergeeft.

foto (2)

bovenstaande kaartjes zaten er ook tussen. associaties waren: in beweging komen, samen activiteiten ondernemen, leren ‘vliegeren etc.

Dan doen wij oefeningen in tweetallen met gesprekstechnieken als LSD (Luisteren, samenvatten, doorvragen) ervaringen worden plenair met elkaar besproken.

We krijgen allemaal een mooie map mee met daarin een stappenplan voor het begeleiden van je buddy. Het programma bestaat uit 10 stappen. Van de kennismaking, het bespreken van de wensen van je buddy en het in kaart brengen van het huidige netwerk tot het uitvoeren en evalueren van het samen opgestelde actieplan.

Ik ben heel benieuwd naar mijn buddy en naar het proces dat we samen aangaan.
Belangrijk is een positieve benadering en het zetten van KLEINE stapjes.
Ik denk dat het goed voor me is om mijn zinnen te verzetten en me bezig te houden met een ander in plaats van mijzelf te over-analyseren. Ik ga ervan uit dat het niet altijd even makkelijk zal zijn, dat ik op weerstand zal stuiten en dat het soms lastig is om tevreden te zijn, al is vooruitgang bij een ander vaak beter te zien dan bij mezelf.
Ik heb er vertrouwen in dat ik deze moeilijkheden in de groep vrijwilligers kan bespreken en dat ik hier heel veel van kan leren. Zowel van de groep vrijwilligers als van de samenwerking met mijn buddy.

Onderstaand filmpje geeft een duidelijk beeld van het werk als netwerkcoach.

Op deze website kun je meer informatie vinden:

http://www.u-centraal.nl/vrijwilliger-nodig/netwerkcoaching/

 

 

Filmrecensie: Vochtige Streken/Feuchtgebiete

Een Duitstalige film uit 2013
Naar de bestseller van Charlotte Roche.
Regisseur: David Wnendt 

Affiche_Vochtige-Streken

Een hele poos geleden heb ik  een van de smerigste boeken ooit gelezen. Het verhaal zorgt voor walging, maar ook voor fascinatie, dus ik ben benieuwd naar de verfilming 

De film heb ik samen met Liset gekeken, die bijna een teiltje nodig had bij sommige scenes omdat de walging fysiek tot uiting kwam in een zich omdraaiende maag.
Ook ik sloeg af en toe een kreet van walging uit.

Het verhaal:
Een jonge meid genaamd Helen  en dochter van gescheiden ouders, heeft een afkeer ontwikkeld voor persoonlijke hygiëne doordat zij vroeger is getraumatiseerd door haar moeder met smetvrees (en nog een hele hoop andere stoornissen, zo blijkt later). Helen lijkt geen remmingen te kennen en experimenteert er lustig op los, vooral op het gebied van seksualiteit. Zij heeft een fascinatie voor alles wat smerig is: Openbare toiletten, gebruikte tampons en de eindeloze rijkdom van haar vagina-flora en andere lichaamssappen.
Op een dag belandt zij in het ziekenhuis door een ongelukje tijdens het scheren van haar anus.
Haar ziekenhuisopname probeert zij zo lang mogelijk te rekken in een verwoedde poging haar ouders weer bij elkaar te brengen. Ook ontmoet zij een zeer leuke verpleger.

 

Beoordeling:

Ik vond het best een aardige film. Hij krijgt van mij 4 van de 5 sterren.
Hij begint meteen goed, met een scene uit het boek die ik niet snel zal vergeten en in de film zeker niet mocht ontbreken: In een openbaar Toilet smeert Helen haar vagina over het hele oppervlak van de smerige toiletbril. De camera zoomt in op een pisvlek, vanuit de belevingswereld van Helen, waar een hele wereld aan organismen achter schuil blijkt te gaan. Dit is heel artistiek in beeld gebracht.
Ook zit er een moraal in het verhaal.
De meningen over vochtige streken zijn verdeeld. Sommigen vinden het geweldig, anderen vinden het afschuwelijk. Zoals met meer dingen, zit ik er midden tussenin, omdat ik tot vermoeiens toe alles genuanceerd wil bekijken. Het verhaal is bedoeld als een aanklacht tegen de maatschappelijke norm van klinische persoonlijke hygiëne, waarbij vooral vrouwen allemaal een geurloos en smetteloos schoon en glad spleetje moeten hebben. Helen is een vrijgevochten vrouw die lekker doet waar ze zelf zin in heeft en zich van niemand wat aantrekt. ‘you go, girl!’
Aan de andere kant is Helen een getraumatiseerd en kwetsbaar meisje dat juist in de greep is van haar obsessie en daardoor niet zo vrij en gelukkig is als het soms lijkt. Actrice Carla Juri, brengt Helen heel charmant en charismatisch in beeld. Ze doet me een beetje denken aan een hele smerige Amelie.  Ook omdat je een kijkje krijgt in haar achtergrond, kreeg ik wel sympathie voor haar.
Ondanks de provocerende en shockerende smerigheid en de serieuze ondertoon, is het vooral een vrolijke film met humor. De beelden zijn sfeervol, kleurrijk en artistiek.
Wat ik opvallend vond, was dat er volgens mij echte stijve piemels te zien zijn. Ook dit werd weer heel kunstzinnig in beeld gebracht.  In Amerikaanse films zie je dit  meestal niet.

een klein minpuntje: Af en toe had er van mij wat meer tempo in mogen zitten.

De Trailer:

werken aan een goed gevoel

Ik merk dat ik moeite heb bij mezelf en mijn gevoel te blijven
Het is voor mij moeilijk mezelf op de eerste plek te blijven zetten, maar ik merk nu dat het heel hard nodig is en dat dit iets is wat ik moet leren.

Ik heb al de hele dag het gevoel dat ik niet goed weet wat ik met mezelf aanmoet en kom niet verder dan een beetje plaatjes kijken op internet. Pinterest, 9 gag.
Ik ben al heel lang verschrikkelijk moe. Juist door mijn ondernemingsdrang en de calvinistische instelling die ik blijkbaar onbewust heb aangeleerd, maar die helemaal niet goed voor me is.

Eigenlijk heb ik heel veel behoefte aan ruimte, rust, ontspanning en de vrijheid om mijn eigen ding te doen. Ik heb behoefte om helemaal open te zijn en ben  nog altijd erg zoekende.
Voorheen was ik zoekende naar een zinvolle invulling van mijn leven. Nu zit er voor mijn gevoel iets meer een rode lijn in mijn leven, nu ik bezig ben met een opleiding die echt bij me past.
Hetgeen waar ik nu naar opzoek ben, is tevredenheid.

Ik heb er al een heel traject opzitten, waarover later meer.
In maart 2014 ben ik gestopt met het slikken van antidepressiva. Sindsdien merk ik dat ik prikkelbaarder ben geworden  en aanzienlijk meer moeite moet doen om positief in het leven te blijven staan. Om vertrouwen te blijven houden in mijzelf en de toekomst.
Ik ben er toentertijd mee gestopt omdat het al een tijdje goed ging en mijn leven ondertussen een stuk stabieler was geworden.
Bovendien had ik last van nare bijwerkingen

Over antidepressiva heb ik een dubbel gevoel.
Ik slikte citalopram 20 mg wat bij mij, afgezien van die bijwerkingen, erg goed werkte. Ik kon zorgen makkelijker van me afzetten, voelde me veerkrachtig en optimistisch.
Toch  geloof ik niet zo dat het puur met die stofjes te maken heeft en heb ik niet zo’n vertrouwen in de drijfveren van de farmaceutische industrie.

De ontwikkeling van een depressie heeft zoals alles in het leven te maken met een deel genetische aanleg (een gevoeligheid) en bepaalde omgevingsfactoren. Hierdoor heb ik een automatisch gedachtepatroon aangeleerd dat mijn leven ontiegelijk ingewikkeld kan maken.

Ook geloof ik dat veel psychische problematiek tegenwoordig een maatschappelijk probleem is.
Mindfulness is niet voor niks een enorme hype.
het gaat om acceptatie, mild en met aandacht leven in het moment.
Ik heb zelf erg veel last (gehad) van het idee dat er een druk op mijn schouders ligt van verwachtingen.
Het idee van de maakbaarheid van het geluk, waardoor de verantwoordelijkheid bij mij komt te liggen en bij niemand anders. Het eigen schuld dikke bult- idee, waardoor er bovenop de somberheid een schuld-en een schaamtegevoel komen. Het heeft mij veel tijd gekost te accepteren dat ik niet het juiste gereedschap in mijn kistje had om hier in mijn eentje aan te werken en dat ik hulp nodig had.

Er zijn zoveel mensen die last hebben van psychische klachten, angst en depressie dat het haast wel een structureel probleem moet zijn, waar nog meer aandacht voor nodig is. Het is nog steeds een taboe. Wat gek is eigenlijk. Ik schaam me niet meer voor de weg die ik heb afgelegd, maar zie juist de kracht ervan. Ik heb moeilijke dingen onderzocht en hindernissen overwonnen, waardoor ik mijzelf nu beter ken. Deze ervaringen kan ik inzetten bij het helpen van anderen. Wel moet ik mijzelf eraan helpen herinneren van hoever ik ben gekomen tot waar ik nu ben. En er zit nog altijd een stijgende lijn in. Al heb ik het momenteel moeilijk.

Als ik dingen hoor, zie en lees over persoonlijke ervaringen met depressie raakt dit mij diep, omdat ik weet hoe het voelt. Ik wil dit graag weghalen, er zijn potverdorie zoveel mooie dingen in het leven! Maar laat ik weer even bij mezelf blijven. Voor mij bestaat er een pilletje waarvan ik weet dat het werkt, maar graag zou ik een alternatief vinden.

Het leven is een zoektocht.
9ea56aa2afb5810302241c84a9e74f8f

Gluren bij de buren

Gisteren ben ik met vrienden naar het gratis woonkamerfestival ‘Gluren bij de buren’ geweest. Een superleuk initiatief van Kultlab. Door heel Utrecht zijn er optredens te zien bij mensen thuis die hun woonkamer beschikbaar hebben gesteld.  In 142 woonkamers waren gedurende de dag 400 optredens gaande. Ik heb zelf een dagprogramma’tje gemaakt van optredens die mij leuk leken en op de fiets bereikbaar.

Een indruk van hoe zo’n huiskamerconcert eruitziet:

10525576_933730259984394_8001986951041173691_n

 

We begonnen de dag met een band: Bad to share.
Dat was supertof. Wel erg hard! Onze eerste zeer succesvolle gluur-ervaring.
Een gezellige en ruime woonkamer met een stevige rockband. Ik vond de muziek echt goed. Heel knap wat die jongens allemaal kunnen op gitaar, basgitaar en drumstel.
Ze hebben ook een facebook-pagina:
https://www.facebook.com/BadToShare?fref=ts
10174828_658568260875123_751078276_n

 

Als  2de activiteit gingen we naar een filosofiesalon met als thema: je brein of je leven.
Filosoof Jan Bransen houdt een voordracht over vrijheid en verantwoordelijkheid, over een marmot en een champagnefles; een pleidooi voor gezond verstand. Ik vond het best interessant, maar het duurde me iets te lang. Op het laatst begonnen mijn hersenen een beetje pijn te doen, want het was best wel ingewikkeld. Er werden ook moeilijke woorden gebruikt zoals Predestinatie. De meneer liep ook een beetje uit, waardoor we het tweede bandje op mijn lijst niet hebben gered.
COVER.BREINLEVEN
Het boekje Je brein of je leven is oa. te koop via bol.com

 

Volgende op het programma was Remko Willems, kleinkunstenaar.

een jongen met een keyboard zong grappige en verhalende liedjes als ‘koken met Marieke’ Erg leuk! We hebben genoten!
Op de website van gluren staat trouwens dat hij al eens speelde in de halve finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival.
Wil je Remko ook zien? Hier is een agenda:
1508525_10202837741842395_1598329750_n

 

Als laatste zijn we naar de Mirakelse  tv tunes cover band geweest.
En alweer hebben we ons kostelijk vermaakt!
Ook deze heren hebben een leuke facebook-pagina:
https://www.facebook.com/mirakelse.tv.tunes.coverband?fref=ts
tv-tunes uit heden en verleden worden in een nieuw jasje gestoken, en als je een liedje kent, zing je mee!
Een leuke afsluiter van het festival.
10420077_717342541706148_3191334726910693205_n

Vooral de diversiteit was erg leuk. En er zijn nog heel veel leuke, grappige, mooie en interessante optredens geweest die we niet hebben gezien.
Het is me erg goed bevallen en volgend jaar ben ik er weer bij!

 

Op zondag  22 februari is gluren bij de buren in Nieuwegein! Daar gaan we ook heen!
http://www.glurenbijdeburen-nieuwegein.nl/

 

Een andere kijk op adhd

 

Donderdagavond ben ik naar een informatiebijeenkomst geweest over Adhd in bibliotheek Vleuterwijde.
Ik vond het heel interessant, leerzaam en positief.
De sprekers waren Ton Sterk en Anne Marie Preusting, beide coach op het gebied van adhd en add.
Het idee was om een andere kijk  op adhd te bespreken.
Er waren veel ouders van kinderen met adhd, dus werd veel aandacht besteed aan adhd bij kinderen, maar hetzelfde geldt ook voor volwassenen.


Negatief beeld 

De laatste tijd is de aandachtsstoornis helemaal hot. Je hoort er heel veel over en vaak zijn dit tegenstrijdige en negatieve berichten. Mensen met adhd zijn maar lastig en moeten volgestopt worden met pillen zodat zij zich kunnen aanpassen aan de maatschappij.
Wat adhd precies is, is nog steeds niet helemaal duidelijk, maar dat is eigenlijk ook niet van belang.
Simpel is het een manier van denken, een aanleg in voorkeuren.

Ik heb zelf geen diagnose, maar herken me wel in veel punten.


Aanpassen aan verwachtingen

Een persoon met adhd is een mens in de maatschappij. Door het beeld dat wijzelf en anderen hebben van wat de maatschappij van ons verwacht, worden wij onder druk gezet om ons aan te passen en ons anders te gedragen dan wat van nature bij ons past. Door deze ontrouw aan onze natuur en door deze stress, kunnen veel lichamelijke en psychische klachten ontstaan zoals slapeloosheid, darmproblemen, depressiviteit etc. In principe is de maatschappij een dood ding en verwacht dus niks van je. Iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid en dingen zijn zo door het beeld dat jij ervan vormt.


Dominante hersenhelft.

Ieder mens heeft 2 hersenhelften met verschillende functies, waarvan er eentje dominant is.
De linkerhersenhelft houdt zich bezig met taal, logica en analyse.
De rechterhersenhelft houdt zich bezig met beelden en creativiteit.
De westerse samenleving en het onderwijs zijn erg georiënteerd op logische denkers, orde, structuur, efficiëntie en effectiviteit. Maar vergeten wordt dat we ook creativiteit nodig hebben.
Het is belangrijk om je eigen ritme te kunnen volgen. Geef creativiteit de ruimte!

Een persoon met adhd heeft een rechter dominate hersenhelft en denkt dus out of the box en associatief.


focus op het negatieve

Een behoefte van elk mens is gezien en geaccepteerd te worden. Kinderen die zich in de klas niet goed kunnen concentreren en druk zijn, krijgen constant te horen dat zij het niet goed doen, waardoor vaak een negatief zelfbeeld en faalangst ontstaat.

Bij de opvoeding van puppy’s krijg je te horen: elke keer belonen en negatieve situaties zoveel mogelijk vermijden. Zo werkt het bij mensen precies hetzelfde.


een positieve intentie

Een vader vroeg zich af of zijn zoon er niks aan kan doen of dat hij het er soms om doet.
Een mooie gedachte uit de NLP is dat achter elk gedrag een positieve intentie schuilt.

Mensen vertonen bepaald gedrag omdat zij hiermee iets teweeg willen brengen, bijvoorbeeld aandacht krijgen.  Bedenk eens waarom iemand doet wat hij doet. Wat levert dit gedrag op en hoe kan dit op een andere manier bereikt worden?


Wat is belangrijk voor jou?

Mensen met adhd zeggen vaak: ik kan me niet concentreren. Maar als je gedachten ergens anders zijn, bedenk dan: waar zijn je gedachten wel?  Wat vind jij belangrijk en de moeite waard?


Medicatie

Medicatie is vaak symptoombestrijding. Het is goed om te kijken naar de reden van het slikken van medicijnen. Kan dit ook op een andere manier worden opgelost? Het kan ook zijn dat je met behulp van bijvoorbeeld ritalin makkelijker een studie kunt doorlopen. Het is zoeken naar mogelijkheden die voor jou werken.

coaching

Het is een interessant onderwerp en er valt nog van alles over te zeggen, allerlei theorieën te bespreken. Maar ik vond deze avond in ieder geval erg leuk door de positieve benadering en het enthousiasme van de coaches. Het lijkt mij heel fijn om door deze mensen begeleid te worden.
Dus mocht je op zoek zijn naar een coach, bezoek dan eens de website van

Anne Marie: Mindyourheart.nl

Ton: clearminded.nl


Bibliotheek agenda

In de bibliotheek zijn vaker gratis lezingen te bezoeken.  Kijk op
http://www.bibliotheekutrecht.nl/actueel/nieuws-en-agenda.html voor de agenda.

 

ADHD

 

Hardlopen

Ik heb nou iets tofs ontdekt!

Via de website lifehack.org kwam ik bij een tip voor een app: Charity Miles.
Deze app kun je activeren tijdens het hardlopen, wandelen of fietsen en houdt vervolgens de afstand bij die je aflegt. Je kunt een goed doel kiezen waaraan per mile 25 pennies wordt overgemaakt.
Dit wordt mogelijk gemaakt door een aantal organisaties die dit project sponsoren, waaronder Humana. Er is een budget voor gesteld van 1 miljoen dollar.

Soms zijn de positieve effecten voor jezelf niet genoeg motivatie. Doe het dan voor een ander! Gister heb ik een beginnetje gemaakt en 1$ ‘opgehaald’ voor the Michael J. Fox foundation die onderzoek naar de ziekte van Parkinson ondersteunt. Andere goede doelen die je op deze manier kunt steunen zijn onder andere: Alzheimers Association, Stand up to cancer, World Wildlife Fund en nog een hele hoop andere.

De laatste tijd ben ik sowieso erg enthousiast over het hardlopen. Ik merk dat het me goed doet. Het is erg cool om te merken dat ik vooruitgang boek en fysiek dus sterker wordt. Op deze manier werk ik aan mijn conditie en haal meteen een frisse neus. Muziekje erbij. Het heeft ook een heel positief effect op de geest. Naast de stofjes in de hersenen die tijdens het sporten vrijkomen, geeft het ook veel voldoening. Deze charity app geeft me dubbel het gevoel dat ik goed bezig bent.

Een andere app waar ik erg tevreden over ben is runkeeper. Via gps wordt de afgelegde afstand bijgehouden, maar ook de snelheid en het aantal verbrandde calorieën (op basis van mijn ingevoerde lengte en lichaamsgewicht). Dit blijft staan in mijn overzicht en ik krijg een melding van persoonlijke record (snelste run, langste afstand). Zelfs met de gratis basis-app is al heel veel mogelijk. Je kunt een doel stellen zoals een afstand. en op basis daarvan een trainingsplan opstellen. Je kunt meedoen aan challenges met andere personen of groepen. Er is ook nog een uitbreiding, waar nog veel meer mee mogelijk is.  Ik heb nu 46 activiteiten getrackt en in totaal 268 km gerend. 🙂 Leuk om te weten.

Soms heb ik dagen dat elke stap er eentje teveel is  en soms lijkt het helemaal vanzelf te gaan. Maar over het algemeen merk ik dat ik langzaam vooruitgang boek en dat ik nu echt een stuk verder ben dan toen ik begon.

De charity miles vind ik een hartstikke tof initiatief en een leuk extra’tje voor mezelf.
Mijn voornemen is het hardlopen te blijven doen en de afstanden op te bouwen.
Zondag 1 februari is mijn eerste run met medaille!
running-573762_640

Gezonde voeding

En nu: afvallen!

Van de week heb ik het boek ‘En nu: afvallen!  van Allen Carr’ gelezen.

Het doel is eigenlijk niet gewichtsverlies, maar vooral kunnen genieten van een gezond lichaam, door je bewust te maken van wat voeding met je lichaam doet.
Ik moet zeggen dat hij (voor zover ik er verstand van heb) wel hout snijdt. We weten allemaal dat we veel groente en fruit moeten eten en voldoende water drinken.
We weten ook dat veel vet, zout en suiker niet goed voor ons zijn. Toch heb ik na het lezen van dit boek een nieuwe kijk op eten.

Allen schrijft dat wilde dieren nooit overgewicht hebben en nooit doodgaan aan ziektes als kanker.
Wilde dieren eten alleen natuurlijk voedsel om hun honger te stillen.
Wij mensen zijn gaan geloven dat we het liefst patat en frikandellen, chips, chocola en snoep eten, omdat wij gehersenspoeld zijn door marketing de media. We zijn ver van de natuur af komen te staan door gewenning aan bewerkt voedsel.  We eten voor de gezelligheid, uit verveling of verdriet.
Terwijl de enige bevredigende reden om te eten is het stillen van je honger.
het eten van bewerkt voedsel biedt vaak geen voldoening of verzadiging omdat je lichaam na het eten ervan nog steeds de benodigde voedingsstoffen niet binnen heeft gekregen.

Een mooie vergelijking die hij beschrijft vind ik die met de auto.
Een auto is gemaakt door de mens. De maker weet hoe de auto werkt en heeft er een handleiding bij geleverd. Veel mensen zijn zuinig op hun auto en geven hem de brandstof die hij nodig heeft. Je gaat geen extra benzine in de tank gooien als hij vol is.  En de toevoer van benzine is afhankelijk van het verbruik. Verbruik je niks, dan hoef je ook niet te tanken.

Het menselijk lichaam zit oneindig veel complexer in elkaar dan welk product dat de mens zelf kan produceren. Maar gek genoeg zijn de meeste mensen een stuk minder zuinig op hun eigen lichaam: Het grootste geschenk dat we hebben gekregen. Ook hier heeft de maker  een handleiding bij gegeven. Het menselijk lichaam werkt op plantaardige producten die in de natuur voorkomen. Er komen ook in de natuur giftige stoffen voor, maar om die te herkennen zijn wij uitgerust met zintuigen. Over het algemeen is de regel: wat wij van nature vies vinden smaken, is niet goed voor ons.  Ook kun je aan een appel bijvoorbeeld heel goed zien wanneer hij rot is. Aan veel bewerkte producten zijn veel toevoegingen gedaan van geur en smaakstoffen, geraffineerde suikers, en conserveringsmiddelen om de van nature vieze smaak, aantrekkelijk te maken.
Ons lichaam zit zo ingenieus in elkaar dat het een hoop van die troep aan kan, maar er zit een grens aan.

Vlees en melk schijnt het menselijk lichaam ook minder goed te kunnen verteren, wat ik minder leuk vind om te horen.

Wat wel fijn is: dat er geen beperkingen aan de carr-methode zitten. Je mag eten zoveel als je wilt. Maar kies voedsel dat ook van jou houdt. Van je lievelingseten kun je zoveel eten als je wilt, net als wilde dieren in de natuur.

Ik ga ook  mee in de superfood hype en heb  het goede voornemen om gezonder te gaan eten. Een gezond lichaam draagt bij aan een gezonde geest, wat voor mij erg belangrijk is.
Ik krijg na het lezen van dit boek erg veel zin in fruit.
Wel voelde ik me schuldig toen ik laatst toch dat frikandellenbroodje at, maar dan moet ik denken: ohja, junkmarge!  Het belangrijkste is natuurlijk dat je wel lekker kunt blijven genieten en daar hoort ook af en toe een vette hap bij!
salad-575436_640

 

Vooroordelen

 

Sinds een paar maanden ben ik mij meer bezig gaan houden met het vraagstuk van racisme.
Rond sinterklaas laaide de zwartepietendiscussie weer op en daarnaast volgde ik in die periode 2 vakken op school over diagnostiek bij allochtonen en interculturele samenwerking.
Toen ben ik mij dus gaan verdiepen in deze kwesties waardoor ik meer inzicht heb gekregen in de psychologische mechanismen die hierbij komen kijken.
Ook de documentaire van Sunny Bergman: ‘Our Colonial Hangover’ is in dit kader erg interessant.
Vooral de scene met de 3 jongens in het park, heeft indruk op mij gemaakt.
3 jongens met dezelfde leeftijd, hetzelfde postuur en zelfde kleding voeren dezelfde handeling uit. Het verschil tussen hen is de huidskleur. Een jongen is zwart, een blank en eentje Marokkaans.  In het park zagen zij het slot van een fiets door. De reacties op de jongens zijn consequent anders, in het nadeel van de gekleurde jongens. De blanke jongen wordt zelfs geholpen! Er wordt van uitgegaan dat hij zijn sleutel kwijt is. Bij de donkere jongen wordt direct de politie gebeld, want die is overduidelijk een fiets aan het stelen.  Ook bij de Marokkaanse jongen wordt direct om verantwoording gevraagd.

Dit illustreert heel mooi waar veel mensen uit minderheidsgroepen dagelijks mee worden geconfronteerd.
Zij worden gewantrouwd en moeten zichzelf constant verantwoorden. Ongelooflijk frustrerend lijkt me dat. Ze horen er niet helemaal bij en worden niet geaccepteerd tenzij ze zichzelf eerst bewijzen.

Het is soms lastig om culturen die ver uit elkaar liggen met elkaar te mengen. Basis is denk ik respect voor elkaar en openstaan voor andere ideeën.

Ondanks mijn negatieve ervaringen met Marokkaanse jongeren in Kanaleneiland, weiger ik me te verlagen tot kortzichtige racistische ideeën.
Dat mensen vooroordelen hebben over groeperingen is iets waar je niet aan ontkomt. En natuurlijk doe ik dit zelf ook, net als ieder ander.
Het maakt de wereld overzichtelijker en simpeler om mensen en andere zaken in hokjes te stoppen. Om ze in te delen in verschillende categorieën. Binnen elke categorie hebben de mensen dan allemaal dezelfde kenmerken, namelijk die van het stereotype van de groep.
Wel is het heel goed om je bewust te zijn van dit mechanisme en het feit dat iedereen uniek is.

Ik vind het kwalijk als mensen benadeeld worden op grond van niet voor de situatie ter zake doende eigenschappen zoals afkomst en huidskleur.

Ook nu, na de schietpartij in Parijs, komen de verhoudingen nog eens extra op scherp te staan.
Geert Wilders en zijn volgelingen zeggen: zie je wel!
Maar ik sluit me aan bij de #nietmijnislam – beweging.
Ook gewone vredelievende Moslims zijn slachtoffer, als zij verantwoording moeten afleggen voor daden van een ander, waar zij niet achter staan.

Extremisme is niet iets wat ontstaat vanuit het geloof, maar vanuit frustratie en isolatie.

 

No_sexism_racism_homophobia

 

 

 

Hallo allemaal!

Wat is het nog vroeg! Zeker op een zondag ben ik er vandaag als de kippen bij.
Mijn vriend is vandaag vroeg gaan vissen en sinds de wekker ging, ben ik klaarwakker! Wat is het nog donker he.
Mijn moeder heeft voor mij een website gemaakt waarop ik mijn eigen weblog kan bijhouden, dus ik ga maar meteen van start. Jippie!  Het onderwerp van vandaag is: goede voornemens.
Zo aan het einde van het jaar, is een goed moment om de boel een beetje te evalueren.

De laatste weken heb ik voor mijn gevoel weer erg de neiging om me constant overal druk over te maken, waardoor ik me erg gestresst voel. Dit soort fases zijn altijd erg vermoeiend, dus probeer ik daar zo snel mogelijk verandering in te brengen.

Nu heb ik het boek: dromen, durven, doen van Ben Tiggelaar gelezen. Een makkelijk leesbaar boek, met praktische tips en concrete voorbeelden. Hij beschrijft -wat iedereen eigenlijk allang wist, maar zelden toepast- dat belonen veel beter werkt dan bestraffen.
Als dingen op rolletjes en naar wens verlopen, voelt dit snel als vanzelfsprekend. Als dingen mis gaan, valt het op en schenk je er aandacht aan. Terwijl het zó de moeite loont om stil te staan bij de dingen die wél goed gaan en deze ook te benoemen.  Daarnaast is het ook nog eens zo dat 1 punt van kritiek 4 complimenten teniet doet.  Dit geldt zowel ten opzichte van jezelf als naar anderen.
Kun je nagaan: Als je jezelf constant op je kop geeft, kom je razendsnel in een negatieve spiraal. En dat is niet de bedoeling! Dat is hartstikke zonde.
Ook schrijft hij dat goede voornemens alleen kans van slagen hebben, als je ze vertaalt naar concreet gedrag.

De schrijver van het boek raadde  aan om jezelf te belonen voor goed gedrag.
Daarom heb ik zelf een beloningssysteem bedacht:  Op een groot vel papier heb ik  alle activiteiten genoteerd  die bijdragen aan het behalen van mijn doel. Voor iedere activiteit krijg ik een punt.
Bij een bepaald aantal punten krijg ik een beloning.

Mijn hoogste prioriteit op het moment heeft school, maar ik moet ook mijn eigen welzijn in de gaten houden.
Mijn lange termijn-doel is het behalen van mijn diploma. Daarnaast wil ik op de korte termijn een goede balans vinden tussen ontspanning en inspanning.
Zo krijg ik bijvoorbeeld een punt per studie-uur, maar ook voor sporten en yoga of meditatie en alle andere dingen die bijdragen aan mijn welzijn.
Wat een haalbaar aantal punten is en welke beloning daartoe in verhouding staat is iets wat ik nog een beetje moet ontdekken. Maar ik kan wel wat leuke dingen bedenken!

Hebben jullie ook goede voornemens?

dromendurvendoen_1