Tagarchief: carriere

Carrière-update: Nieuwe baan!

In een vorig blog (http://charlottesblog.nl/whats-next/) schreef ik dat ik waarschijnlijk aan de slag zou gaan als veldwerker voor een onderzoeksbureau. Inmiddels heb ik een aantal rondes gemaakt en zoals ik al verwachtte, is het niet bepaald ideaal. Niks ten nadele van de betreffende organisatie.

Ik probeer trouwens werk en blog gescheiden te houden, zodat ik zo vrijuit mogelijk kan praten. Werkgevers en potentiële werkgevers zijn als het goed is niet op de hoogte van mijn blogs en dat wil ik graag zo houden. Niet dat ik schadelijke informatie zou delen, maar ik dacht te merken dat mijn politieke standpunten bijvoorbeeld niet echt aansloten bij mijn stagebegeleider en daar maak je dan niet altijd vrienden mee.

Het veldwerk is flexibel in te delen, wat veel vrijheid geeft. Maar eerlijk gezegd heb ik het wel een beetje gehad met die zeeën van vrijheid nu ik mijn thuisstudie heb afgerond. Ik ben toe aan wat vastigheid. Ik werk ook liever niet ‘s avonds, fietsend door heel Utrecht en Amsterdam. Vanaf half 5 begint het rondom deze kortste dagen al donker te worden. Overdag zijn de meeste mensen niet thuis, (aan het werk waarschijnlijk) dus heb ik niet-thuis-briefjes door de brievenbussen gedaan met het verzoek of ze mij terug zouden willen bellen, ook wanneer ze niet wensen mee te werken aan het onderzoek.
De rondes waren erg koud en soms ook nat, ik heb veel afwijzingen gekregen en ook best veel mensen die niet of heel slecht Nederlands spreken.

Nieuwe baan:
Ondertussen heb ik verder gesolliciteerd en heb ik een baan gevonden, waar ik best wel veel zin in heb! Ik word projectmedewerker en zal medische visitaties doen (kwaliteitscontroles) en ik stel daarvan rapporten op. Ik heb natuurlijk geen medische achtergrond, maar dat is geen probleem. Er zijn voorbeeldrapporten en verklarende woordenlijsten beschikbaar. Ik start in februari en heb dus nog even de tijd.

Wel jammer dat ik 15 januari mijn diploma-uitreiking heb, want dat knipt heel januari doormidden. Ik zou namelijk ook wel op vakantie willen. Misschien kan ik de diploma-uitreiking nog uitstellen of kijken of het daaromheen lukt iets te plannen. Ik houd nu even op met solliciteren (ik had nog een tijdelijke klus in mijn hoofd voor december en januari). Ik maak nog wel een paar rondes veldwerk en in de tussentijd wil ik lekker veel lezen en schrijven. Ik heb nog aardig wat interessante onderwerpen op mijn lijstjes staan. Ik heb ook vast wat vakliteratuur gehaald in de bibliotheek:


Vakliteratuur

De psychologie van arbeid en gezondheid

Warboel ontrafelen
Die stof van ‘arbeid en gezondheid’ komt me mijn neus uit!
Veel liever wil ik nu even lekker schrijven, dus neem ik even pauze.
Het is zo druk in mijn hoofd, dat ik niet weet of ik voldoende in staat ben tot het produceren van een samenhangend verhaal. Ik heb nog zo ontzettend veel thema’s en spinsels die rond blijven krioelen als een mierenkolonie,  en die ik om wil zetten in woorden.
Maar waar te beginnen, dat is altijd weer de vraag.
Ik denk dat het onmogelijk is de warboel te ontleden tot 1 draad. Vele knoopjes blijven altijd een mysterie. Dit is tegelijkertijd een zegen als een kwelling. Ik houd ervan dingen uit te zoeken en ben nooit uitgeleerd. Die massa opknippen in stukken, is wat het behapbaar kan maken. Dit vergt tijd, aandacht en energie. Die ik niet meer heb na me aan mijn studieplanning te hebben gehouden.  Zo frustrerend!
Het opknippen is ook lastig, omdat de thema’s groot zijn en de verbindingen zijn met velen.

Ik begin tientallen documentjes en rond er geen enkele naar mijn tevredenheid af. Want dit is toch niet hetgeen wat er het meeste toe doet? Er staan chronisch teveel mentale tabbladen open.

ik ben psychologie?
Daarnaast is de inhoud van mijn studieboeken soms confronterend en zet het me aan het denken over mijzelf. Psychologie gaat ten slotte over jou en mij, dus kan ik alles op mezelf betrekken.
Er worden vele modellen besproken over de menselijke psyche. En hoe zit dat eigenlijk bij mij?
Ik herken veel dingen. Soms is dat leuk en interessant, soms verdrietig en soms ontzettend irritant. Dan ben ik het niet eens met de versimpelde modellen. Want niemand past toch helemaal in die kort-door-de-bocht hokjes?! De werkelijkheid ligt altijd genuanceerder en gecompliceerder. En nu even ophouden met dat gepsychologiseer! Nu even gewoon zijn zonder alles te over-analyseren en behandelen.

zijn, willen en kunnen
Het thema van deze periode is werk, arbeidstevredenheid en stress.
Mijn vorige tentamen ging over loopbaangesprekken. In het boek werden talloze praktische voorbeelden van instrumenten besproken. Wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik, waar vind ik dat? Dat zijn de vragen die beantwoord dienen te worden.
Ik heb nagedacht over mijn eigen situatie en oefeningen op mezelf toegepast.
Dat heb ik altijd al erg lastig gevonden.

keuzes
Op de middelbare school werden leerlingen geconfronteerd met talloze keuzes. Welke van de 100.000 vervolgopleidingen wil je gaan volgen, welk profiel kies je, welke keuzevakken wil je volgen?
Als aan mij de vraag werd gesteld: wie ben je? Raakte ik verstrikt in een web van filosofische overpeinzingen en zelftwijfel wat leidde tot  een soort existentiële crisis. Ja wie ben ik in godsnaam? Wat betekent het om een persoon te zijn, waartoe zijn wij hier op aarde, wat moet ik met mezelf aan,  wat kunnen we zeker weten?  Wat past bij  me? Past het leven überhaupt wel bij mij?
Al bij boorbaat ben ik verlamd door faalangst. Daarnaast ben ik door de minste of geringste tegenslag  totaal uit het veld geslagen.

Inmiddels weet ik beter wie ik ben dan tien jaar geleden, maar nog steeds kan ik overvallen worden door een dergelijk gevoel met bijbehorende gedachten.

mijn ‘karige’ loopbaan
In de serieuze wereld van de arbeid ben ik nog altijd een groentje en ik ben als de dood dat ik niet aan de verwachtingen zal kunnen voldoen.  Ben ik op mijn (bijna) 29e nog altijd niet met het ‘echte leven’ begonnen?

Ik heb (voornamelijk de laatste 5 jaar) geleerd dat het geen zin heeft om zo streng voor mezelf te zijn, daar heeft helemaal niemand wat aan.
Het heeft weinig zin mezelf te forceren in iets wat absoluut niet bij me past.

De prestatiemaatschappij past niet bij me, het commerciële bedrijfsleven past niet bij me, ik weet heel goed wat er allemaal niet bij me past, en steeds beter wat er wel bij  me past.

wat wel bij me past
Ik ben vastberaden mijn studie af te ronden en mijn best te doen een zinvolle bijdrage aan de maatschappij te leveren, wat mijzelf voldoening geeft.

En ik wil vaker bloggen, zonder me druk te maken of mijn verhaal en mijn overdenkingen  wel de moeite waard zijn.  Wat anderen denken en zouden kunnen denken is veel minder belangrijk dat ik mezelf vaak voorhoud.

Zo.

signal-159718_960_720