Tagarchief: hooggevoelig

Patronen doorbreken

Het jaar 2020 is inmiddels al een maand of twee bezig. Het is ook al bijna twee maanden geleden dat ik heb geblogd. Al die tijd speelt de wens om te schrijven in mijn achterhoofd, maar ik werd wederom afgeleid en in beslag genomen door allerlei beslommeringen en (interne) conflicten. Ik barst nog steeds van de ideeën.
Vandaag wil ik weer beginnen en me even niet meer laten afremmen door belemmerende gedachten.
Ik heb behoefte dingen van me af te schrijven en te delen.

Ik ben nu een maand begonnen op mijn nieuwe werk. Het voelt voor mij als een nieuwe levensfase, die gepaard gaat met veel spanning en faalangst. ‘Doe ik het wel goed, vinden collega’s me wel aardig, krijg ik alles snel genoeg onder de knie of komen ze erachter dat ik ongeschikt ben?’
Ook heb ik soms negatieve gedachten over het aantal uren dat ik maak. Ik werk 20 uur in de week en heb daarover regelmatig het gevoel dat het niet genoeg is. Dat anderen een oordeel zullen hebben over het beperkte aantal uren, dat ik mezelf moet verantwoorden. ‘Normale’ mensen werken immers gewoon fulltime of in ieder geval 32 uur. Er is me ook gevraagd waarom ik eigenlijk maar 20 uur werk, en wat ik dan nog meer doe.
De waarheid tot nu toe is dat ik aan het bijkomen ben. De nieuwe indrukken en de spanning kosten mij zoveel energie dat ik vaak hele dagen uitgeput en overprikkeld in mijn pyjama op de bank heb gelegen.
Ik worstel met mezelf, met mijn gebrek aan energie en alle negatieve gedachten.

Op mijn werk zelf ben ik heel gesloten. Ik kijk de kat uit de boom en heb geantwoord dat ik ruimte wil houden voor mijn schrijf-ambities. Dat is niet geheel gelogen 😏
Ik heb me zojuist ingeschreven voor een cursus creatief schrijven bij Zintrige. Ik heb hier al twee keer meegedaan met het schrijfcafé wat me goed was bevallen.

Op dit moment voel ik me oké. Ik zit goed in mijn hormonale cyclus en heb fijne gesprekken gehad met Thom en met mijn psycholoog. Ik ben voornemens negatieve patronen te doorbreken, al weet ik dat voor mij veel dingen nou eenmaal niet vanzelf gaan.
Ik weet dat sommige mensen die dit lezen een oordeel zullen hebben over mijn emotionele exhibitionisme en ‘aanstellerij’ maar ik wil mezelf accepteren zoals ik ben en daar horen mijn gevoeligheid en openheid bij. Ik ben er op dit moment helemaal klaar mee dat ik me zo druk kan maken over wat anderen van me vinden.

Een van de dingen die ik wil doen om dit patroon te doorbreken is gewoon delen wat ik wil delen. Ik wil weer regelmatig schrijven over wat me bezighoudt (Is dit nou met dt?) en dit delen op mijn blog.

Daarnaast wil ik proberen het hardlopen weer op te pakken (echt een enorme drempel!) Weet je wat, ik ga meteen even 😎