Tagarchief: interviews

Braindump

Ik vind het leuk om te schrijven over wat me bezighoud, dat is geen nieuws. ik vind het ook leuk om dit te delen.
Wat ik soms wel lastig vind is om te bepalen wat ik wel en niet deel en met wie. Ik schrijf in eerste instantie omdat ik dat fijn vind.
Wil ik gelezen worden, dan moet ik ook nadenken over wat andere mensen leuk en interessant vinden. Maar als ik teveel nadenk over wat mensen wel en vooral niet willen, raak ik snel geblokkeerd. Wil er iets uit mijn handen komen, dan moet ik niet teveel nadenken, maar mijn gevoel volgen. Ik ben nog niet zo zeker van mijn zaak dat ik mijn blog op LinkedIn durf te delen. Daarvoor ben ik (nog) te amateuristisch. Ik heb niet alleen behoefte inhoudelijke ‘artikelen’ te delen, maar ook persoonlijke brainfarts.

Ik heb veel ideeën en moeite met het aanbrengen van structuur en het stellen van prioriteiten. Wat dat betreft zou ik het heel fijn vinden om met iemand samen aan een project te kunnen werken, die wel orde weet aan te brengen.

Project Politieke interviews 
Zo was ik een poosje geleden begonnen met politieke interviews. In een tweede ronde, was er weinig animo (ik kreeg geen reacties op mijn mails) en mijn eigen motivatie was ook ver te zoeken. Ik heb het nog niet uit mijn hoofd gezet. Mocht je mensen kennen die lid zijn van de volgende partijen die het leuk vinden om geïnterviewd te worden over hun idealen, laat het me weten!
De volgende landelijke partijen heb ik nog niet gehad:
– CDA
– ChristenUnie
– SGP
– PVV
– Denk
– 50 plus.

Ik ga hier binnenkort even een (tussen)evaluatie over schrijven.

Mijn roman
Ik had het plan opgevat een roman te gaan schrijven, maar dit is een nog groter project waarbij het dus nog moeilijk is om structuur aan te brengen. Bovendien loop ik hier nog tegen andere moeilijkheden aan. Zo schrijf ik grotendeels autobiografisch. Ik vind het aan de ene kant makkelijker om gebeurtenissen en observaties uit  mijn eigen leven te omschrijven, dan een hele fantasiewereld te creëeren. Natuurlijk poppen er altijd associaties op om een scene wat extra drama mee te geven. Ik heb in mijn leven genoeg gekke dingen meegemaakt. Toch komen er regelmatig belemmerende twijfels op over of mijn verhaal het waard is om verteld te worden. Terwijl ik deze zin typ, zie ik wat een onzin-vraag het is. Natuurlijk is ieders levensverhaal de moeite waard. Ook al maak je geen ene donder mee, dan nog kun je hier een boeiend of ontroerend verhaal van maken.
Wat ik lastig vind is de zelfcensuur, het rekening willen houden met de gevoelens van andere mensen en met zelfbehoud. Snijd ik mezelf niet in de vingers, kan ik mensen te vriend houden en tegelijkertijd hard en scherp (over hen) schrijven?

Ook met het uiten van mijn politieke mening denk ik wel eens aan wat anderen ervan zouden kunnen vinden. (potentiële werkgevers bijvoorbeeld). Ik heb een uitgesproken mening over sociaal-maatschappelijke kwesties, maar probeer mijn mening goed te onderbouwen en genuanceerd en empathisch te zijn.
Er zijn veel onderwerpen die momenteel extra gevoelig liggen. En ik heb het idee dat door sociale media en doordat iedereen nu nog meer in zijn eigen bubbel leeft, polarisatie toeneemt.
Links tegen rechts, stad tegen platteland. Terwijl in werkelijkheid de wereld natuurlijk niet zo zwart-wit in elkaar zit.

Misschien probeer ik mijn romannetje op te knippen en stukjes te publiceren op mijn blog. Zo is het een work in process, open voor feedback en andere input en samenwerkingen!

Op dit moment houd ik me verder graag bezig met het lezen en bespreken van boeken: Charlotte’s boekenkast 3: De geluksprofessor  (link opent in nieuw scherm).

i trust, i can: December 2010

Groetjes

Oproep vrijwilligers politieke partij

We leven in roerige tijden.
Aan de ene kant gaat het met de wereld beter dan ooit: de welvaart en levensverwachting is toegenomen, er hebben verschillende emancipatie-golven plaatsgevonden, (technologische) ontwikkelingen zorgen voor grenzeloze mogelijkheden. We leven in relatieve vrede en veiligheid.

Aan de andere kant worden we dagelijks om de oren geslagen met zorgelijk nieuws over klimaatverandering en allerlei maatschappelijke misstanden, conflicten en andere bedreigingen.
Ons toekomstbeeld lijkt nogal zwartgallig. Apocalyptische films en series zijn in trek. Over dodelijke virussen en ecologische crisissen die de hele mensheid uitroeien. Ik word er (haast) pessimistisch van. Staan we aan de rand van de afgrond of is er nog hoop? Hoe ziet de toekomst er uit? Wat zijn de grootste kansen en bedreigingen van onze tijd?

De meningen over hoe een ideale samenleving eruit zou (moeten) zien en welke waarden hierin centraal staan, lijken nogal te verschillen wanneer ik gesprekken hierover volg in de media.
Ik ben benieuwd wat er buiten mijn eigen bubbel gebeurt.

Daarom zou ik graag (wanneer de Corona-storm is gaan liggen) in gesprek gaan met mensen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij (bijvoorbeeld binnen werkgroepen, fracties en afdelingen).
Ik wil onderzoeken welke dromen en idealen er leven, wat de toekomstvisie en overtuigingen zijn vanuit verschillende standpunten. Staan de verschillende partijen zo lijnrecht tegenover elkaar of ligt de werkelijkheid genuanceerder?

Mijn doel is om uitgebreid verslag te leggen van mijn bevindingen. Uiteraard zal rekening gehouden worden met je privacy.

Heb je interesse of tips? Neem dan contact met mij op door hieronder een berichtje achter te laten.

Interview — Wikipédia

Onderzoek naar het moderne leven

Ik wil heel graag een boek schrijven. Dat roep ik potverdorie al mijn hele leven.
Dit weekend heb ik gebrainstormd. Ik heb veel te veel ideeën en vind het moeilijk om te structureren.
Daar ga ik de komende tijd eens met een aantal mensen over praten die met me mee kunnen denken. Mijn blog heeft een handjevol lezers (hoi papa en mama *zwaai*) en misschien een aantal spam-bots. Degene die mijn blog lezen, wil ik graag betrekken bij  mijn proces.

Mijn afstudeeronderzoek vond ik heel leuk en interessant om te doen. Terwijl ik daarmee bezig was, dacht ik al: Dit wil ik vaker doen: Het doen van interviews en het structureren van bevindingen. Ik heb toen veel steun gehad aan mijn coach Susan, die ervaren is in het doen van onderzoek. Tijdens dat onderzoek ging ik semi-wetenschappelijk te werk en heb ik veel opgestoken van het methodische werken.

Afgelopen week was ik naar een lezing van Fokke Obbema, die een boek schreef over de zin van het leven. Ik vond het onderwerp reuze interessant en wat hij vertelde over hoe hij te werk is gegaan heel aansprekend. Ik had het eigenlijk zelf willen doen. Na een hartstilstand was hij er bijna niet meer geweest en begon hij zich existentiële vragen te stellen. Iets waar hij eerder in zijn drukke leven niet echt aan toe was gekomen. Hij heeft een aantal mensen geïnterviewd over wat volgens hen de zin van het leven is. Waaronder filosoof Tim Fransen, waarvan ik onlangs nog een vermakelijk en interessant boek heb gelezen: ‘Brieven aan Koos’.

Ik wil graag een aantal mensen uitgebreid interviewen. Ik denk maximaal een stuk of 20.
Er zijn veel onderwerpen die mij aanspreken, thema’s die mij bezighouden. Waarschijnlijk is het handig hierin keuzes te maken. Hoewel er ook veel boeken verschijnen die over verschillende onderwerpen gaan, zoals ‘waarom de wereld niet naar de knoppen gaat’ van Maarten Boudry.
Hij behandelt hierin verschillende belangrijke thema’s van de 21e eeuw. Van racisme en economische ongelijkheid tot klimaatproblematiek.

Ik weet ook nog niet wie ik wil interviewen. Mensen in mijn omgeving of mensen die ik juist niet ken, en hoe zou ik daar dan aan komen?  Ik wil het wel anoniem doen, net als tijdens mijn afstudeeronderzoek. Ik breng dan de grote lijnen per thema of deelvraag in kaart. Wel wil ik waarschijnlijk wat nonchalanter omgaan met de ‘wetenschappelijke’ methode. Ik ben toch meer van de ‘zachte’ kant. Dit maakt het wat makkelijker voor mezelf.

Ik noem vast een aantal thema’s die ik in gedachten heb. Dat zal de mensen die mij kennen en lezen niet verbazen, aangezien ik vaker dit soort thema’s heb besproken op mijn blog.

Thema’s 
– Het milieu (idealisme, verantwoordelijkheid)
– Politieke standpunten (links, rechts, polarisatie, economisch, sociaal, de ideale samenleving volgens..)
– Liefde, seks en relaties (taboes, emancipatie etc)
– Psychische gezondheid (stress, openheid, kwetsbaarheid, copingmechanismen, levenskunst etc).
– Geld (inkomsten en uitgaven, prioriteiten, financiën, hoe gaan mensen met geld om, wat is de waarde van geld
– Werk (wat is de betekenis van werk, wat is je droombaan)
– Identiteit (nationaliteit, geslacht etc)

Mijn gedachten gaan dus over alles. Dat wordt een levenslang project zonder einde van minstens 100.000 pagina’s. Wie kan mij helpen structureren en plannen?
Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Everything (jeu vidéo) — Wikipédia