Tagarchief: liefde

what’s next?

Een goede middag deze vrijdag, de eerste van november, 2019.
Het is weer bijna tijd voor een eindejaars-evaluatie.

Solliciteren
In deze tijd van turbo-reflectie rondom het vinden van een baan, wordt ik een beetje tureluurs.
Gister volgde ik een sollicitatie-workshop. Bij het UWV zijn deze trainingen voor iedereen gratis te volgen. Met een groep werkzoekenden bespraken we allerlei tips voor het vinden van een leuke baan, met name waar je op moet letten tijdens een sollicitatie-gesprek. De bijeenkomst was veel leuker dan ik dacht. De man die de training gaf, Pieter Koevoets, vertelde enthousiast, energiek en interactief. Wel vond ik het een overweldigende hoeveelheid informatie die over me heen kwam, hoewel niet geheel nieuw, zette het een nieuwe stroom van gedachten in gang. Koevoets vertelde onder andere dat 70% van de vacatures wordt vervuld via het eigen netwerk. Hij adviseerde daarom op te houden met het versturen van brieven, omdat je via die weg vaak ontzettend veel concurrentie hebt. In plaats daarvan kan het veel opleveren om te gaan netwerken.

Ik zat er ook aan te denken om me aan te melden als vrijwilliger voor de luisterlijn, maar ik twijfel nog een beetje, omdat er wel echt hele heftige onderwerpen aan bod kunnen komen die je niet in de koude kleren gaan zitten. Ik vind het wel heel interessant omdat ik daar heel veel kan leren, ervaring opdoen, me ontwikkelen en heel zinvol werk kan doen. Op die manier kan ik meer zelfvertrouwen opdoen in luister- en gespreksvaardigheden om uiteindelijk toch meer de coachingsrichting op te gaan. Ik ga me eerst nog iets meer verdiepen in het werk.

Ambities/ambitieloos 
Aan de ene kant dacht ik wel een duidelijk beeld te hebben van wie ik ben, wat ik kan en wat ik wil. Toch blijf ik het erg lastig vinden om mezelf te profileren en ervaar ik een grote maatschappelijke druk, die ik natuurlijk? mezelf opleg, dat ik aan allerlei verwachtingen moet voldoen. En ik heb allerlei idealen, interesses en drijfveren.
Aan de andere kant herken ik ook wel iets van mezelf in het karakter van Toon (een nieuwe serie op Netflix). Een jongen zonder enige ambitie die, doordat hij zijn grenzen niet aangeeft, in allerlei bizarre situaties terecht komt. Terwijl hij het liefst gewoon met rust gelaten wil worden en doen waar hij zin in heeft.

Ik voel een druk van verwachtingen (van mezelf of van de samenleving?) dat ik succesvol moet zijn. Dat betekent in mijn ogen dat je het op alle levensgebieden ‘goed voor elkaar hebt’.  En het is (voor mij) onmogelijk om daaraan te voldoen. Het lijkt allemaal zo simpel; leven. Maar ik vind het niet makkelijk. Ik weet niet of ik mijn standaard naar beneden moet bijstellen of juist omhoog. Of het voordelen heeft veel van jezelf te verwachten met als voorwaarde dat je constructief bezig bent en met zelfvertrouwen de toekomst tegemoet treedt. Maar aan de andere kant ook vaker tevreden zijn. Hoe kom je krachtig over wanneer je over veel dingen vaak heel onzeker bent. Kan ik dit wel? Ben ik wel goed genoeg? Zitten mensen op mij te wachten? Wat heb ik te bieden? etc etc.
Sommige mensen lijken altijd vol energie te zitten. Ze vertellen enthousiast over hun baan, hobby’s, sportprestaties, gezin etc.
Daarbij vergeleken steek ik geloof ik een beetje vaal af.

Politiek actief 
Afgelopen week was ik voor het eerst naar een werkgroep-bijeenkomst van de partij voor de dieren. Onderdeel uitmaken van zo’n werkgroep zou mogelijk kunnen voorzien in allerlei behoeften: iets kunnen betekenen, onderdeel uitmaken van een gemeenschap, een hoger doel hebben etc. Om nog maar niet te spreken van mijn stokpaardje! Op zich was het interessant, maar ik twijfel erg of ik me wil committeren.
Tijdens een lunchproeverij met een vriendin realiseerde ik me dat ik zo graag meer wil genieten, juist dingen accepteren hoe ze zijn, loslaten, de boel de boel laten.. En dat staat voor mijn gevoel op dit moment een beetje haaks op me vrijwillig actief inzetten voor een politieke partij. Ik heb niet helemaal helder wat nou de dingen zijn die me energie geven en die me energie kosten, wat de moeite waard is, wat me voldoende oplevert.

De basis 
Wat zijn eigenlijk de basis-elementen van het dagelijks leven? Ik denk dit: (niet op volgorde van belangrijkheid)
– werk (zinvolle dagbesteding)
– geld (brood op de plank, materiële zaken)
– liefde (partner, gezin, vrienden, samenleven)
– gezondheid (voeding, beweging)

Het lijkt simpel, toch zijn er denk ik maar weinig mensen bij wie alles op rolletjes loopt, bij wie het voor de wind gaat, die alle ballen hoog weten te houden.  We worden nou eenmaal regelmatig geconfronteerd met allerhande tegenslagen, uitdagingen en drempels.

Ik vind het moeilijk om zelf structuur in mijn leven aan te brengen (op dit moment) om een balans en een ritme te vinden. Om voldoende aandacht te besteden aan al die basis-elementen van het leven.

Question Finger 5 | Josh Tasman | Flickr

Veldwerker
Nu ga ik hoogstwaarschijnlijk als veldwerker voor een onderzoeksbureau aan de slag, waarbij ik langs de deuren ga (bij vooraf geselecteerde mensen) om ze te werven lid te worden van een panel over bevolkingsonderzoek. Ik ga kijken of dit wat voor me is. Het werk bied me alleen geen vastigheid, geen collega’s (team) en geen structuur. Het is iets, vanuit hier ga ik rustig verder zoeken en onderzoeken.

Missed something? Here are June main subjects