Tagarchief: Myrke van der Does

Nederlands traagste onderwijsinstituut

Tijdens de Shuffle-workshop (zie vorig blog) van Myrke van der Does, schreef ik een column over iets waarover ik me kan opwinden!

Een aantal jaren geleden ben ik begonnen met een thuisstudie toegepaste psychologie. Ik heb bewust gekozen voor de vrijheid. Wel heb ik de vereiste discipline enigszins onderschat.
Nu probeert de instelling aan de samenleving te bewijzen dat ze mee kunnen komen met het reguliere hoger onderwijs. Gedurende de hele opleiding wordt je als student aan je lot over gelaten in het kader van zelfstandig werken. Maar het afstudeertraject wordt bloedserieus genomen als het gaat om de vereisten aan de student. Ondertussen is er amper ondersteuning:  Ik kon 12 uur telefonisch en/of mailcontact hebben met een scriptie-adviseur die ik nooit heb ontmoet. Ik heb me uit de naad gewerkt en een externe coach ingehuurd om mij te ondersteunen. In juli heb ik mijn scriptie ingeleverd, in augustus kreeg ik te horen dat deze is goedgekeurd, In oktober werd mijn eindpresentatie en gesprek ingepland en nu is mijn diploma-uitreiking in januari! Ik heb geluk dat mijn diploma-termijn in september verloopt, want ze hebben bij Nederlands traagste onderwijs-instelling schijt aan studieschulden die dreigen te ontstaan door hun stroperige bureaucratisch handelen. Ik ben er helemaal klaar mee en vind het echt belachelijk hoe idioot lang het afstudeertraject wordt uitgesmeerd. Ik raad dan ook niemand aan om bij deze instelling te gaan studeren.

Ook de diploma-uitreiking kan me gestolen worden. Ik ken daar helemaal niemand. Wat moeten ze over mij gaan zeggen? Als het aan mij had gelegen, stuurden ze mijn diploma met de post. Ze maken er een hele show van.

Nu heb ik wel meer horrorverhalen gehoord over onderwijs-instellingen. School is altijd wel een beetje verschrikkelijk om uiteenlopende redenen. Sommige leerkrachten lijken het onderwijs in te zijn gegaan om leerlingen het leven zuur te maken. Bij andere krijg je een acute aanval van narcolepsie zodra zij hun mond opentrekken. De administratie heeft hun zaakjes niet op orde..
Studenten krijgen massaal een burn-out door hoge prestatie- en werkdruk om vervolgens niet aan de bak  te komen vanwege gebrek aan ervaring.

Wat is een papiertje nu echt waard vraag ik me wel eens af. Ik heb mijn denkniveau bewezen en laten zien dat ik over de nodige discipline beschik. Maar wat is nu echt de toegevoegde (maatschappelijke) waarde van al dat geploeter?

Snail White Background Images | AWB

Shuffle Schrijfmarathon

22 t/m 24 november deed ik mee aan de Shuffle schrijfmarathon in Alkmaar. Omdat het wordt gesubsidieerd kan het worden aangeboden voor 35 euro; thuisblijven is duurder!

Een verslag van mijn weekend:

Vrijdag 
Vrijdagavond rond 18 uur kom ik aan in Hotel en Hostel Kings Inn in Alkmaar. Een vrolijke jonge vrouw vraagt mij of ik kom voor de schrijfmarathon, stelt zich voor als Dionne en wijst me de weg. Ik zit in kamer 9 bij een mooie poster van Jim Morrison. Daarnaast hangen Gandhi, Bob Dylan en Kurt Cobain.
In mijn kamer staan 2 stapelbedden en een Josephine.  Later checkt ook roomie Denise in.
Wanneer iedereen is geïnstalleerd, lopen we naar een andere ruimte een straatje verderop waar coördinatoren Dionne en Maxime de weekendplanning presenteren.

Om 8 uur start mijn eerste workshop in de bibliotheek waar we een korte column schrijven en met elkaar delen. Myrke vertelt dat columns vaak gaan over een onderwerp waar je je kwaad om kunt maken of waar je een sterke mening over hebt. Zwarte piet bijvoorbeeld.
Ik zit vooral in mijn hoofd met grote frustraties over de idioot lange termijnen en niet-meewerkende houding van mijn school, waarover later meer.
Ik vind het erg leuk om alle verhalen te horen van de anderen; over het idee dat alles leuk moet zijn, over prestatiedruk, over mensen die zich overal mee bemoeien en over gemaakte gezelligheid. Nog leuker is dat anderen moeten lachen om mijn verhaal.

Ik drink nog een wijntje buiten op de vensterbank samen met een paar anderen. Binnen speelt er een band iets te hard. Groepjes deelnemers verplaatsen zich naar kroegen in de stad. Ik zit al wel weer aan mijn sociale en energieke taks en ga naar bed. Slapen lukt niet zo heel goed in deze onrustige omgeving, ook ben ik verkleumd van het buiten zitten en heb honger. Ik had om half 5 een broodje gegeten en dacht dat ik het wel zou redden.. Uiteindelijk lukt het me de slaap te vatten, wel een aantal keren wakker geschud doordat Josephine zich onder mij omdraaide.  Andersom  schrikt zij zich dood als ik ‘s ochtends een plasje ga doen en het trappetje naar beneden neem.
Zaterdag
Zaterdag staat ons weer een vol programma te wachten: na een gezamenlijk ontbijt volgen we de volgende workshops. Ik volg interviewtechnieken bij Mariëlle. We bedenken 10 vragen voor onze gesprekspartner en gaan direct aan de slag. Senna en ik interviewen elkaar over dromen, ambities en geluk. Erg leuk. Achteraf bespreken we in de groep hoe we het interview ervaren hebben, wat goed werkte en wat niet. Sommigen waren echt de diepte ingegaan, met vragen als: ‘Hoeveel schaamhaar heb je?’ 😛

In de middag ga ik op ‘inspiratiebezoek’ bij Marjolein in het klein in haar tiny house.
Zij leidt ons rond in haar tuin en huisje van 20m2. Interessant om te zien hoe zij daar leeft. Het zet wel aan tot nadenken, bijvoorbeeld over hoeveel spullen een mens nou eigenlijk nodig heeft om comfortabel te kunnen leven. Zelf heb ik ook de wens om een hoop spullen op te ruimen en weg te doen. Ik zou zelf denk ik ook wel in een huisje als dat van Marjolein kunnen leven, maar dan moet mijn vriend wel zijn eigen tiny house haha.
Voor twee personen zou het echt te krap zijn. 20m2 klinkt veel ‘erger’ dan het is. Zij had het daar echt heel efficiënt ingericht.


Maquette van Marjolein’s tiny house 

In de avond eten we Indonesisch en heb ik last van vleesschaamte. Ik heb van alles opgeschept waaronder 2 stokjes kipsate.  Naast en tegenover mij zitten vegetariërs die praten over waarom ze vegetariër zijn en ik denk natuurlijk: jullie hebben gelijk ook. 🐔😇

Ik speel een klein rondje 30 seconds en drink een wijntje tijdens het optreden van Wies en de Liefde en dan ben ik weer helemaal op. Wat ik aan de ene kant een beetje jammer vind en aan de andere kant helemaal prima. Zou ik niet eigenlijk allemaal nieuwe vrienden moeten maken? Maar ik heb al zo ontzettend sociaal gedaan met iedereen de hele dag. Om half 10 lig ik op bed ‘creativiteit voor dummies’ te lezen op mijn e-reader in mijn eigen stapelbed. Denise is vandaag vertrokken omdat haar kindje ziek is, wat mij dus stiekem heel goed uitkomt. Ik slaap als een roosje 🌹

Zondag
Zondag hebben we de hele dag de tijd om een stuk aan te leveren waarmee prijzen te winnen zijn.
Ik voel me best geïnspireerd in die zin dat ik zin heb om lekker veel met schrijven aan de gang te blijven, maar heb niet bepaald een geniale ingeving over het thema Alkmaar. Ook ben ik behoorlijk uitgeput en overprikkeld door alle indrukken en al die mensen om me heen de hele tijd. Ik vind het een bijzonder gevoel om met een groepje ‘onbekenden’ samen aan het werk te zijn, maar toch werk ik beter in mijn eentje en wanneer ik uitgerust ben.
Ik breng een bliksembezoek aan stedelijk museum Alkmaar, ren er bijna letterlijk doorheen. Prima museum, maar ik vind er inderdaad geen klap aan, daar was ik al voor gewaarschuwd. De maquette bij de entree is wel het hoogtepunt en inspiratiebron voor Loen’s verhaal. klik hier voor Loen’s verhaal


Maquette Alkmaar in de 16e eeuw

Om mij heen beginnen sommige mensen behoorlijk zenuwachtig te worden. Zelf heb ik hier niet zo’n last van. Dit weekend is voor mij vooral een bijzondere en leuke ervaring, inspiratie op doen en onder de mensen komen.

De winnaars
De 3e prijs was een bioscoopbezoek en ging naar Rosa de Boer.
Zij had een tekst geschreven en gerapt over Alkmaar op de melodie van ‘het land van’ van Lange Frans en Baas B. Heel grappig!
link naar het nummer van Rosa

De tweede prijs ging naar Jelmar Starkenburg die met zijn charme een grachtenpand in Alkmaar heeft geregeld en daar verslag van deed. Hij won een diner Link naar het verhaal van Jelmar

De eerste prijs ging naar Jeremy van der Waard. Hij schreef een mooi liedje over kinderkopjes en won een verrassingsreisje met surprise me. link naar het nummer van Jeremy

Het was een intensief maar onvergetelijk weekend.


Alkmaar winter 2019

 

Links:
presentatie Suffleprent