Tagarchief: solliciteren

what’s next?

Een goede middag deze vrijdag, de eerste van november, 2019.
Het is weer bijna tijd voor een eindejaars-evaluatie.

Solliciteren
In deze tijd van turbo-reflectie rondom het vinden van een baan, wordt ik een beetje tureluurs.
Gister volgde ik een sollicitatie-workshop. Bij het UWV zijn deze trainingen voor iedereen gratis te volgen. Met een groep werkzoekenden bespraken we allerlei tips voor het vinden van een leuke baan, met name waar je op moet letten tijdens een sollicitatie-gesprek. De bijeenkomst was veel leuker dan ik dacht. De man die de training gaf, Pieter Koevoets, vertelde enthousiast, energiek en interactief. Wel vond ik het een overweldigende hoeveelheid informatie die over me heen kwam, hoewel niet geheel nieuw, zette het een nieuwe stroom van gedachten in gang. Koevoets vertelde onder andere dat 70% van de vacatures wordt vervuld via het eigen netwerk. Hij adviseerde daarom op te houden met het versturen van brieven, omdat je via die weg vaak ontzettend veel concurrentie hebt. In plaats daarvan kan het veel opleveren om te gaan netwerken.

Ik zat er ook aan te denken om me aan te melden als vrijwilliger voor de luisterlijn, maar ik twijfel nog een beetje, omdat er wel echt hele heftige onderwerpen aan bod kunnen komen die je niet in de koude kleren gaan zitten. Ik vind het wel heel interessant omdat ik daar heel veel kan leren, ervaring opdoen, me ontwikkelen en heel zinvol werk kan doen. Op die manier kan ik meer zelfvertrouwen opdoen in luister- en gespreksvaardigheden om uiteindelijk toch meer de coachingsrichting op te gaan. Ik ga me eerst nog iets meer verdiepen in het werk.

Ambities/ambitieloos 
Aan de ene kant dacht ik wel een duidelijk beeld te hebben van wie ik ben, wat ik kan en wat ik wil. Toch blijf ik het erg lastig vinden om mezelf te profileren en ervaar ik een grote maatschappelijke druk, die ik natuurlijk? mezelf opleg, dat ik aan allerlei verwachtingen moet voldoen. En ik heb allerlei idealen, interesses en drijfveren.
Aan de andere kant herken ik ook wel iets van mezelf in het karakter van Toon (een nieuwe serie op Netflix). Een jongen zonder enige ambitie die, doordat hij zijn grenzen niet aangeeft, in allerlei bizarre situaties terecht komt. Terwijl hij het liefst gewoon met rust gelaten wil worden en doen waar hij zin in heeft.

Ik voel een druk van verwachtingen (van mezelf of van de samenleving?) dat ik succesvol moet zijn. Dat betekent in mijn ogen dat je het op alle levensgebieden ‘goed voor elkaar hebt’.  En het is (voor mij) onmogelijk om daaraan te voldoen. Het lijkt allemaal zo simpel; leven. Maar ik vind het niet makkelijk. Ik weet niet of ik mijn standaard naar beneden moet bijstellen of juist omhoog. Of het voordelen heeft veel van jezelf te verwachten met als voorwaarde dat je constructief bezig bent en met zelfvertrouwen de toekomst tegemoet treedt. Maar aan de andere kant ook vaker tevreden zijn. Hoe kom je krachtig over wanneer je over veel dingen vaak heel onzeker bent. Kan ik dit wel? Ben ik wel goed genoeg? Zitten mensen op mij te wachten? Wat heb ik te bieden? etc etc.
Sommige mensen lijken altijd vol energie te zitten. Ze vertellen enthousiast over hun baan, hobby’s, sportprestaties, gezin etc.
Daarbij vergeleken steek ik geloof ik een beetje vaal af.

Politiek actief 
Afgelopen week was ik voor het eerst naar een werkgroep-bijeenkomst van de partij voor de dieren. Onderdeel uitmaken van zo’n werkgroep zou mogelijk kunnen voorzien in allerlei behoeften: iets kunnen betekenen, onderdeel uitmaken van een gemeenschap, een hoger doel hebben etc. Om nog maar niet te spreken van mijn stokpaardje! Op zich was het interessant, maar ik twijfel erg of ik me wil committeren.
Tijdens een lunchproeverij met een vriendin realiseerde ik me dat ik zo graag meer wil genieten, juist dingen accepteren hoe ze zijn, loslaten, de boel de boel laten.. En dat staat voor mijn gevoel op dit moment een beetje haaks op me vrijwillig actief inzetten voor een politieke partij. Ik heb niet helemaal helder wat nou de dingen zijn die me energie geven en die me energie kosten, wat de moeite waard is, wat me voldoende oplevert.

De basis 
Wat zijn eigenlijk de basis-elementen van het dagelijks leven? Ik denk dit: (niet op volgorde van belangrijkheid)
– werk (zinvolle dagbesteding)
– geld (brood op de plank, materiële zaken)
– liefde (partner, gezin, vrienden, samenleven)
– gezondheid (voeding, beweging)

Het lijkt simpel, toch zijn er denk ik maar weinig mensen bij wie alles op rolletjes loopt, bij wie het voor de wind gaat, die alle ballen hoog weten te houden.  We worden nou eenmaal regelmatig geconfronteerd met allerhande tegenslagen, uitdagingen en drempels.

Ik vind het moeilijk om zelf structuur in mijn leven aan te brengen (op dit moment) om een balans en een ritme te vinden. Om voldoende aandacht te besteden aan al die basis-elementen van het leven.

Question Finger 5 | Josh Tasman | Flickr

Veldwerker
Nu ga ik hoogstwaarschijnlijk als veldwerker voor een onderzoeksbureau aan de slag, waarbij ik langs de deuren ga (bij vooraf geselecteerde mensen) om ze te werven lid te worden van een panel over bevolkingsonderzoek. Ik ga kijken of dit wat voor me is. Het werk bied me alleen geen vastigheid, geen collega’s (team) en geen structuur. Het is iets, vanuit hier ga ik rustig verder zoeken en onderzoeken.

Missed something? Here are June main subjects

De kritische werkloze

Ik wil gewoon bloggen om het bloggen nu. Ik heb geen zin om na te denken over het nut ervan, de regels waaraan een goede tekst moet voldoen, de kern van het verhaal en de vraag wie hierop zit te wachten. Ik vind het gewoon leuk om mijn hersenspinsels op internet te zetten, geordend of niet, gelezen of niet. Ik wil het ook vaker doen. Gewoon schrijven om het schrijven in plaats van nadenken en vastlopen.

Ik ben geslaagd! 🥳🥳🥳🥳🥳
Het zit zo dat ik 14 juli mijn eindscriptie heb ingeleverd, ergens in augustus kreeg ik te horen dat deze is goedgekeurd en dat mijn eindgesprek midden oktober werd ingepland. Dat alles is nu achter de rug en ik ben dus eindelijk officieel geslaagd. Je zou denken dat ik heel blij ben, maar dat is helaas niet het geval. Ik vind het erg moeilijk om stil te staan bij en te genieten van successen. Zo zit ik een beetje in elkaar, jammer genoeg. Ik wil graag geloven dat het voor een deel, dat groot genoeg is om de moeite waard te zijn, zo is dat we wel invloed hebben op wat we denken en hoe we ons voelen.
Daarom doe ik mijn best mijn somberte de baas te blijven en elke dag even stil te staan bij alles wat er die dag goed ging, waar ik tevreden over en bij mee ben (of dankbaar). Anders heeft het allemaal niet zoveel zin he. Vaak is het voor mij een enorme uitdaging to keep te spirit high. Ik ben een klein beetje in een zwart gaatje gevallen na mijn afstuderen, want wat moet ik nu met mijn leven? Ik vind het trouwens echt niet normaal hoe lang alles bij het NTI duurt. Ik kan mij nu inschrijven voor een diploma-uitreiking in januari. Heb er helemaal geen zin in, want ik ken daar toch  niemand. Wat mij betreft sturen ze het gewoon naar me op, maar dat zijn niet de procedures.

Wat nu? 
Ik had veel ideeën om nu eindelijk alles te doen waaraan ik eerder niet toekwam. Een boek schrijven bijvoorbeeld en me verdiepen in alle onderwerpen die ik interessant vind. Veel lezen en schrijven.
Ik vroeg me af waarom ik eigenlijk geen hbo bestuurskunde heb gestudeerd en of ik niet alsnog een cursus daarin kan volgen. Ik heb nagedacht over de zin van het leven (hallo existentiële crisis), hoe een ideale samenleving eruit zou zien en andere politieke en filosofische vraagstukken en welke boeken ik allemaal nog zou moeten leven om het leven/de wereld beter te begrijpen en welke stukken ik daar over wil schrijven. Kortom, ik verdrink in de vrijheid en kan mijn energie moeilijk focussen.

Solliciteren
Daarnaast houd ik me uiteraard bezig met solliciteren; een bijzonder frustrerend proces met veel onzekerheid en teleurstellingen, dat zullen mensen waarschijnlijk wel herkennen. Het is voor veel mensen niet hun favoriete bezigheid.
En nu ik werkloos ben, moet ik toch een beetje ‘compenseren voor dat ik niks bijdraag aan de samenleving’, hoewel ik daar ook tegenstrijdige ideeën over heb.
Inmiddels heb ik 23 sollicitatiebrieven verstuurd en ben twee keer uitgenodigd voor een gesprek.
Ik heb voor mezelf op een rijtje gezet wie ik ook alweer ben, wat ik wil en wat ik kan. Het is best lastig om iets te vinden dat echt bij me past, dat is wellicht ook een onrealistisch hoge verwachting. Het lijkt erop dat ik genoegen zal moeten nemen met iets dat een klein beetje bij me past of waar elementen in zitten die maken dat ik niet in een depressie verzand.

Wat wel, wat niet
Wat ik erg leuk vind om te doen is lezen en schrijven. Ik ben nieuws- en leergierig, heb een brede interesse, met name in maatschappelijke thema’s, ben idealistisch. Ik zou graag voor een maatschappelijk betrokken organisatie werken (het is moeilijk er een te vinden waar ze ook op mij zitten te wachten) waarin ik echt iets kan betekenen voor mensen, zinvol werk doe. Kwaliteit. Onderzoek doen vind ik leuk en interessant, het analyseren en het zoeken van verbanden, dingen op een rijtje zetten, kennis delen. Persoonlijke aandacht vind ik belangrijk. Ik heb behoefte aan wat meer structuur in mijn leven en gerichte ontwikkelmogelijkheden. Verder zou ik het liefst een gezonde balans hebben tussen zelfstandig werken en onderdeel uitmaken van een team. Onder de mensen komen, maar niet leeggezogen worden.
ik ben bang dat het in het onderzoeksveld moeilijk gaat worden. Er wordt vaak toch WO-niveau gevraagd en meer ervaring. Zelfs voor een stageplek ben ik afgewezen vanwege te weinig ervaring, dat was een van de twee waar ik op gesprek ben geweest.
Bij een ander gesprek had ik toch een minder positief beeld van de functie dan tijdens het lezen van de vacature. Ik zou er bij wijze van spreken binnen een week een burn-out krijgen. In cubicles (kippenhok!🐔🐔) met een caseload van 150 cliënten, 15 minuten per gesprek.
Ik vind 40 uur per week erg veel, laat staan als je 40 uur dingen moet doen die je haat.
Ondertussen ga ik rustig verder met solliciteren als ik het emotioneel en energetisch enigszins trek.

European Proposals on Youth Unemployment | Leftcom

Ook de andere plannen (met name het lezen, schrijven en nadenken) zijn niet geheel zonder risico voor de psychische gezondheid, maar dat riedeltje kennen we nu wel. Ik ga er lekker over schrijven in plaats van alles op te kroppen.

Dit heeft er totaal niet mee te maken, maar dit vind ik een vette clip en nummer. Over het thema vluchtelingen- daar gaat de clip over -zal ik het ongetwijfeld later nog eens hebben. M.I.A. – Borders

Ik heb een baantje!

Al een tijdje ben ik bezig met solliciteren en nu heb ik dan eindelijk een bijbaantje gevonden. Joepie!

In begin 30 juni als postsorteerder voor 10 uur in de week.
Nou klinkt dat natuurlijk niet heel spannend, maar ik heb er best goede verhalen over gehoord. Het schijnt onder postsorteerders best gezellig te zijn. Het voornaamste is dat ik een klein centje bijverdien.

Het vinden van een baantje is een heel proces geweest, waar ik graag wat meer over vertel:

Al een paar maanden ben ik, de ene keer wat intensiever dan de andere keer, bezig geweest met solliciteren.
Het leek mij wel draaglijk om als baliemedewerker of receptioniste aan de slag te gaan, dus heb ik gereageerd op aardig wat vacatures en ben ik een aantal keer op gesprek geweest.

Ook ben ik langs geweest bij een stuk of 12 uitzendbureau´s om me in te schrijven. (behalve bij Randstad, want hier sta ik op de zwarte lijst, waarover later meer)
De intercedentes waren verbaasd te zien dat iemand de moeite neemt om fysiek langs te komen en verwezen me allemaal door naar de website.

Ik ben bij een aantal bedrijven op gesprek geweest, waarbij ik na elk gesprek erg moe was en thuis in huilen uitbarstte.

hand-603692_640

Assessement

Voor werk als klantenservice-medewerker heb ik een ´talent-Pitch´ moeten doen. Voorafgaand aan de sollicitatieprocedure moest ik op mijn computer een uitgebreide assessment doen, bestaande uit een intelligentietest, persoonlijkheidstest, casussen van lastige klanten, vaardigheden- en kennistests. Als ik daarvoor zou slagen zou ik op gesprek mogen en daarna een een fulltime training volgen van 3 weken om uiteindelijk parttime als klantenservice-medewerker aan de slag te mogen.
Ik besloot het toch maar te proberen en ben ‘s avonds 2 uur met die testen bezig geweest.
Toen ben ik gezakt voor de test. De uitslag was werkelijk belabberd, waar ik totaal verbolgen over was.  De uitslag is een persoonlijkheidsprofiel waar eigenlijk niemand wat aan heeft. Elke werkgever zou hier ver bij uit de buurt blijven. Thom zegt dat ik veel te eerlijk ben geweest. Niemand is zo achterlijk eerlijk als ik bij het invullen van een test.  Voor mijn idee had ik nog best een rooskleurig beeld van mezelf geschetst, en hier en daar de zaken wat genuanceerder gebracht.
Uitslag was dus erg goed voor mijn zelfvertrouwen. Not.  conclusie:´Eigenlijk kan ik dus niks, ben nergens geschikt voor.´

foto 1 (6)

De dijk – nergens goed voor

Het blauwe bolletje

Daarna volgde een sollicitatie bij bol.com als receptioniste. 
Via een uitzendbureau mocht ik op gesprek komen, en ik had het idee dat ik wel een goede indruk heb gemaakt. Toch kwam ik huilend thuis, omdat ik als de dood was dat ik ook daadwerkelijk zou worden aangenomen en de verwachtingen niet waar zou kunnen maken. (Diagnose: faalangst)
In het gesprek vroeg de mevrouw of ik van aanpakken weet, assertief ben, klantvriendelijk en doelgericht, of ik kan multi-tasken. Ik heb wenselijke antwoorden gegeven en dus het sollicitatie-toneelstukje prima uitgevoerd. Nette kleertjes aan, alles erop en eraan. Toen ik thuiskwam barstte ik in huilen uit.
Ik zie het helemaal niet zitten om hele lange dagen in het blauwe bolletje te moeten zitten, lastige klanten aan de telefoon te krijgen, me onbekwaam te voelen omdat ik alles nog moet leren etc. Het was in een groot gebouw, waar ik geen goed gevoel bij had (geen gezellige sfeer, waar ik erg gevoelig voor ben) en de werktijden zijn erg wisselend, want het werk is op oproepbasis. Dat zou betekenen dat je bijvoorbeeld de ene week 4 dagen moet werken en de week daarna helemaal niet. Je moet dus ook flexibel zijn. Bah

Ik heb het gevoel dat je overal een soort super-woman voor moet zijn, en dat ben ik dus niet.  Ik ben bijvoorbeeld een beetje introvert, een eigenschap die aanzienlijk minder wordt gewaardeerd dan extraversie.

61c7cc023f3f43a060dc92310a2f0f92

Schoonmaaktest

Toen dacht ik: dan moet ik maar gaan schoonmaken. Ik heb vacatures gezocht op internet voor schoonmaakwerk en op een aantal gereageerd. Een paar dagen later werd ik gebeld door een bedrijf dat mij vroeg naar mijn schoonmaakervaring. Het meisje aan de telefoon vertelde dat ik in mijn mailbox een schoonmaaktest zou ontvangen. Deze heb ik ook ingevuld. Een lijst van 30 vragen over vochtige doekjes en emmertjes sop.  De vragen en antwoordmogelijkheden waren werkelijk debiel! Sorry voor mijn veroordelingen (iets wat ik me heb voorgenomen minder te doen) Maar ik heb ook een uitlaatklep nodig. Ik erger me er soms gewoon kapot aan dat bepaalde dingen veel te serieus genomen worden. En dat tegenwoordig voor baantjes waarbij je minimumloon verdient, belachelijk hoge eisen worden gesteld. Hier kan ik niet zo goed tegen.
voorbeeld van een vraag uit de test:

Hoe gaat u om met aanwijzingen van een klant?

A) Ik luister naar de klant, maar als ik het niet begrepen heb, vraag ik het niet nogmaals

B) Ik neem aanwijzingen nauwkeurig op en ga ermee aan de slag.

C) Ik laat me niet teveel afleiden. Ik weet zelf wel hoe ik moet schoonmaken.

*zet debiel stemmetje op*  ehhh ik denk C.
sjongejongejonge man man man. Ik ben toch niet achterlijk!

cleaning-532409_640

Nu heb ik bij de post een contract getekend waarin staat dat ik me niet negatief mag uitlaten over het bedrijf en iets met geheimhouding. Dus daar mag ik helaas niks over zeggen.
maargoed, ik ben dus onder de panne.
Het is in ieder geval niet iets waar mijn passie ligt, maar daar heb ik mijn andere bezigheden voor: Opleiding en vrijwilligerswerk.

First_US_Air_Mail_Flight_Phila_1918

groetjes

 

 

Zaakjes

Het is vandaag best een mooie dag qua weer. Het zonnetje schijnt en dat is fijn.

Het is vandaag geen sociale dag voor mij. Ik voel me een beetje eenzaam, maar heb nu geen zin meer om daar iets aan te doen. Vanavond komt Liset thuis en we eten samen, dus dan krijg ik toch nog iemand te zien deze dag. Ik heb boodschappen gedaan en ga voor ons gezond koken. Een vers witvisje, tomaatjes uit de oven en zoete aardappel.

Ik heb de feestlijst maar even aangezet op Spotify.  Verder was het een hele nuttige dag. In mijn positieve dingenboekje kunnen weer een hoop dingen worden genoteerd.

– 2 sollicitaties gedaan
– hele bootcamp dvd gedaan
– opgeruimd en gestofzuigd
– vuilniszak weggegooid
– boodschappen gedaan

Vanmorgen heb ik een sollicitatiebrief verstuurd in reactie op een vacature als receptioniste in Utrecht. Het gaat om 1 dag in de week, dus dat kan ik mooi combineren met mijn andere projecten.
2 weken geleden was ik tot mijn grote verbazing uitgenodigd voor een gesprek, (ik had verwacht dat het zeker in deze tijd erg moeilijk zou zijn) maar dat was uiteindelijk toch niet door gegaan (tot mijn opluchting eerlijk gezegd).

Ik heb ook gereageerd op nog! een vrijwilligersproject. Bij ‘zorg verandert’ zoeken ze mensen die groepsgesprekken kunnen leiden over de veranderingen in de gezondheidszorg. Het is een samenwerkingsverband tussen verschillende organisaties. De bijeenkomsten worden georganiseerd voor mensen die zorg nodig hebben en hun omgeving. Problemen waar zij tegenaan lopen en mogelijke oplossingen worden besproken. Er staat een vergoeding tegenover + een meerdaagse training. Het lijkt me heel interessant en leerzaam.

Andere projecten die op de agenda staan:

* aankomende woensdag is voor mij de eerste bijeenkomst van Het regionaal expertise team van Altrecht. Ook hierin gaat het over verbeterpunten in de  geestelijke gezondheidszorg. In het team wordt hierover overlegd en daarnaast worden interviews gehouden met cliënten en hulpverleners.

* Voor U-centraal ga ik werken als netwerkcoach. Ik wordt gekoppeld aan iemand die hulp nodig heeft met het uitbreiden van zijn/haar netwerk. Ook hiervoor krijg ik een cursus en ga aan de hand van een stappenplan met mijn buddy aan de slag.

Waarom ik geen betaalde baan zoek? Omdat ik deze projecten veel leuker en leerzamer vindt. En ik vind het erg belangrijk om dingen te doen die echt bij me passen. Bovendien staat het leuk op mijn cv.

Verder heeft school voor mij de hoogste prioriteit. Ik vind het moeilijk om te werken volgens een planning, maar misschien is dat gewoon niet mijn ding. Ik ben nu al een tijdje bezig met het vak ‘mens en arbeid’ en probeer zoveel mogelijk te studeren. Elke dag een klein beetje. Ik kon mij vanwege een onstuimige tijd even wat minder concentreren, maar heb het nu weer opgepakt.
Het is een taai vak en mijn spanningsboog is kort. Deze week heb ik 5 uurtjes gestudeerd. Dat verwacht ik wel weer op te bouwen als ik meer rust en structuur heb.

Gister was ik erg in de rouw over mijn verbroken relatie. Voelde me huilerig en zag op tegen de praktijktraining. Maar ik ben overladen met complimenten over mijn nieuwe look en positieve feedback op mijn intakegesprek.  Het ging supergoed! Dat was echt heel fijn en bevorderlijk voor mijn zelfvertrouwen. Ik vind mijn klas ook erg fijn. Over de praktijktraining ‘integraal assessment’ moet ik een verslag schrijven en dan is dat vak straks ook weer afgesloten.

Morgenavond komt Thom zijn spullen ophalen, dus dat is wel even moeilijk.

Vanavond maar even flink ontspannen en van quality  me-time genieten. (even mediteren en Wie is de mol kijken)

Morgen ga ik een weekplanning op papier zetten. Structuur doet mij ook goed.

2333765_10989307_b_large