Tagarchief: werk zoeken

De kritische werkloze

Ik wil gewoon bloggen om het bloggen nu. Ik heb geen zin om na te denken over het nut ervan, de regels waaraan een goede tekst moet voldoen, de kern van het verhaal en de vraag wie hierop zit te wachten. Ik vind het gewoon leuk om mijn hersenspinsels op internet te zetten, geordend of niet, gelezen of niet. Ik wil het ook vaker doen. Gewoon schrijven om het schrijven in plaats van nadenken en vastlopen.

Ik ben geslaagd! 🥳🥳🥳🥳🥳
Het zit zo dat ik 14 juli mijn eindscriptie heb ingeleverd, ergens in augustus kreeg ik te horen dat deze is goedgekeurd en dat mijn eindgesprek midden oktober werd ingepland. Dat alles is nu achter de rug en ik ben dus eindelijk officieel geslaagd. Je zou denken dat ik heel blij ben, maar dat is helaas niet het geval. Ik vind het erg moeilijk om stil te staan bij en te genieten van successen. Zo zit ik een beetje in elkaar, jammer genoeg. Ik wil graag geloven dat het voor een deel, dat groot genoeg is om de moeite waard te zijn, zo is dat we wel invloed hebben op wat we denken en hoe we ons voelen.
Daarom doe ik mijn best mijn somberte de baas te blijven en elke dag even stil te staan bij alles wat er die dag goed ging, waar ik tevreden over en bij mee ben (of dankbaar). Anders heeft het allemaal niet zoveel zin he. Vaak is het voor mij een enorme uitdaging to keep te spirit high. Ik ben een klein beetje in een zwart gaatje gevallen na mijn afstuderen, want wat moet ik nu met mijn leven? Ik vind het trouwens echt niet normaal hoe lang alles bij het NTI duurt. Ik kan mij nu inschrijven voor een diploma-uitreiking in januari. Heb er helemaal geen zin in, want ik ken daar toch  niemand. Wat mij betreft sturen ze het gewoon naar me op, maar dat zijn niet de procedures.

Wat nu? 
Ik had veel ideeën om nu eindelijk alles te doen waaraan ik eerder niet toekwam. Een boek schrijven bijvoorbeeld en me verdiepen in alle onderwerpen die ik interessant vind. Veel lezen en schrijven.
Ik vroeg me af waarom ik eigenlijk geen hbo bestuurskunde heb gestudeerd en of ik niet alsnog een cursus daarin kan volgen. Ik heb nagedacht over de zin van het leven (hallo existentiële crisis), hoe een ideale samenleving eruit zou zien en andere politieke en filosofische vraagstukken en welke boeken ik allemaal nog zou moeten leven om het leven/de wereld beter te begrijpen en welke stukken ik daar over wil schrijven. Kortom, ik verdrink in de vrijheid en kan mijn energie moeilijk focussen.

Solliciteren
Daarnaast houd ik me uiteraard bezig met solliciteren; een bijzonder frustrerend proces met veel onzekerheid en teleurstellingen, dat zullen mensen waarschijnlijk wel herkennen. Het is voor veel mensen niet hun favoriete bezigheid.
En nu ik werkloos ben, moet ik toch een beetje ‘compenseren voor dat ik niks bijdraag aan de samenleving’, hoewel ik daar ook tegenstrijdige ideeën over heb.
Inmiddels heb ik 23 sollicitatiebrieven verstuurd en ben twee keer uitgenodigd voor een gesprek.
Ik heb voor mezelf op een rijtje gezet wie ik ook alweer ben, wat ik wil en wat ik kan. Het is best lastig om iets te vinden dat echt bij me past, dat is wellicht ook een onrealistisch hoge verwachting. Het lijkt erop dat ik genoegen zal moeten nemen met iets dat een klein beetje bij me past of waar elementen in zitten die maken dat ik niet in een depressie verzand.

Wat wel, wat niet
Wat ik erg leuk vind om te doen is lezen en schrijven. Ik ben nieuws- en leergierig, heb een brede interesse, met name in maatschappelijke thema’s, ben idealistisch. Ik zou graag voor een maatschappelijk betrokken organisatie werken (het is moeilijk er een te vinden waar ze ook op mij zitten te wachten) waarin ik echt iets kan betekenen voor mensen, zinvol werk doe. Kwaliteit. Onderzoek doen vind ik leuk en interessant, het analyseren en het zoeken van verbanden, dingen op een rijtje zetten, kennis delen. Persoonlijke aandacht vind ik belangrijk. Ik heb behoefte aan wat meer structuur in mijn leven en gerichte ontwikkelmogelijkheden. Verder zou ik het liefst een gezonde balans hebben tussen zelfstandig werken en onderdeel uitmaken van een team. Onder de mensen komen, maar niet leeggezogen worden.
ik ben bang dat het in het onderzoeksveld moeilijk gaat worden. Er wordt vaak toch WO-niveau gevraagd en meer ervaring. Zelfs voor een stageplek ben ik afgewezen vanwege te weinig ervaring, dat was een van de twee waar ik op gesprek ben geweest.
Bij een ander gesprek had ik toch een minder positief beeld van de functie dan tijdens het lezen van de vacature. Ik zou er bij wijze van spreken binnen een week een burn-out krijgen. In cubicles (kippenhok!🐔🐔) met een caseload van 150 cliënten, 15 minuten per gesprek.
Ik vind 40 uur per week erg veel, laat staan als je 40 uur dingen moet doen die je haat.
Ondertussen ga ik rustig verder met solliciteren als ik het emotioneel en energetisch enigszins trek.

European Proposals on Youth Unemployment | Leftcom

Ook de andere plannen (met name het lezen, schrijven en nadenken) zijn niet geheel zonder risico voor de psychische gezondheid, maar dat riedeltje kennen we nu wel. Ik ga er lekker over schrijven in plaats van alles op te kroppen.

Dit heeft er totaal niet mee te maken, maar dit vind ik een vette clip en nummer. Over het thema vluchtelingen- daar gaat de clip over -zal ik het ongetwijfeld later nog eens hebben. M.I.A. – Borders