Anoniem interview – Ik constateer vooral chaos

Welke thema’s houden jou momenteel bezig, waar wil je het over hebben?
Ik heb de laatste tijd veel podcasts van Michiel Lieuwma geluisterd, ook omdat ik jou wat beter wilde begrijpen. Vaak heb ik wel  moeite met dingen die hij of zijn gasten zeggen, maar soms zeggen ze wel hele rake dingen die me aan het denken zetten. Ze hebben veel kritiek op de woke-cultuur en daardoor moest ik denken aan twee momenten die ik op de kunstacademie heb ervaren die bij mij frictie veroorzaakte en me het gevoel gaven dat ik het niet goed deed:

Één van die momenten was toen we klassikaal de tekst ‘dieren als machines’ doornamen van Descartes. De docente was uitgesproken veganist en straalde uit: ‘Als je niet met me bent, ben je tegen me.’
We moesten het eigenlijk gaan hebben over hoe verschrikkelijk die tekst was. En ondanks dat ik denk dat het moreel juist is om er een veganistische leefstijl op na te houden, viel het me op dat er geen ruimte was voor een andere visie.
Ook (keeping it real art critics) heeft veel kritiek op de tendens: ‘er is 1 idee dat iedereen moet aanhangen en als je anders denkt, ben je fout.’

Een ander moment waarin ik deze frictie opmerkte, was tijdens een les over feminisme. Er werd gezegd dat vrouwen (en mannen) die huishoudelijk werk doen, daar ook voor betaald zouden moeten worden. Er was één student die diep in de materie zat en tijdens de les een onderonsje had met de docent. Ik was ook wel benieuwd naar de teksten waar ze naar verwezen, maar daar werd niet op ingegaan. Ik had het idee dat ik het had verpest door een onnozele vraag te stellen die niet in lijn is met overtuigd feminisme. Ik voelde me op mijn plek gezet; Ik wilde oprecht dingen weten, maar ben ze niet te weten gekomen omdat ik niet goed op de hoogte was.
Je moet soms wel op eieren lopen om niet het verkeerde te zeggen. Júíst ook moraalridders kunnen in hun onnozelheid hele stomme dingen zeggen, zoals: ‘ik zie geen kleur’ en dat dan heel progressief vinden van zichzelf. Dat is natuurlijk onzin, want daarmee zeg je eigenlijk: ‘ik zie het probleem niet’ Terwijl er wel degelijk onderscheid wordt gemaakt op basis van afkomst en kleur. Het wordt ook een imago;  veel mensen willen graag gezien worden als iemand die aan de goede kant staat.

Welke afleveringen van zomergeesten heb je gekeken?
Bijna allemaal haha. In de laatste met Timon Diaz hadden ze het over een meta-blik waarbij ze met meer afstand de wereld bekijken.
Ik vond het fragment dat ze lieten zien met Peter de Graaf heel interessant over het afpellen van de laagjes van je identiteit en kijken naar wat daar onder zit. Dit maakt dat ik het fenomeen religie iets beter begrijp. Ik vond het wel veel informatie en heb het nog niet helemaal verteerd. Ik vind het heel lastig om op een goede manier met spiritualiteit bezig te zijn.

Wie ben jij onder alle laagjes van je identiteit? Onder de laagjes van je naam, leeftijd, woonplaats, geslacht, opleiding, werk, relaties, overtuigingen etc?
Ik heb alles geprobeerd af te pellen, maar ik kwam niet bij een leegte, zoals Timon die benoemde. Ik vroeg me af: waarom zou je relaties/liefde moeten loslaten? Onder alle laagjes voelde ik een soort bolletje energie. Ken je het personage Fart van Rick en Morty? Zo’n soort wezentje, dat is mijn essentie. Ik vond dat ik wel een leuke Fart ben haha

Wat is jouw definitie van spiritualiteit?
Ik heb niet zulke positieve associaties met de term spiritualiteit. Ik moet denken aan zo’n kalende man met een staartje die yoga-docent is en altijd boodschappen doet bij de biologische supermarkt. Ik zie echt zo’n stereotype karikatuur voor me. Ik moet denken aan rozenkwarts geslepen in hartvorm. Ik vind het niet zo sympathiek van mezelf en wil graag  milder zijn en niet teveel generaliseren en oordelen, maar ik kom veel extreme types tegen waar ik een beetje allergisch voor ben. Wat ook weer veel over jezelf schijnt te zeggen.

Denk je dat het waar is dat waar je je aan ergert vaak iets is dat je eigenlijk zelf wil hebben of zijn?
Ik had bijvoorbeeld best wel een oordeel over Victoria Koblenko toen zij 24 uur bij Theo Maassen op bezoek was en heel sexy bij hem op schoot ging zitten. Maar dat was toch echt vrij gênant en ongepast?!
 Maar er zit wel een ongemak bij mij hoor, ik ben me soms heel erg bewust van hoe ik me kleed bijvoorbeeld.
Ja sexy zijn, dat is een heel interessant onderwerp. Het gaat tegelijkertijd over kracht als over kwetsbaarheid. Ik denk niet dat zelfbewust zijn van hoe je over straat loopt, alleen maar in je eigen hoofd zit. Mensen reageren er ook heel sterk op, dat heb ik zelf ook ervaren. Mensen oordelen heel hard, geven cijfers voor iemands uiterlijk. Het lijkt er soms wel op dat hoe meer aandacht iemand aan zijn uiterlijk besteed, hoe kritischer anderen worden. Alsof ze iemand kleiner willen maken. Dat heeft volgens mij met jaloezie te maken.
Misschien ben ik ergens ook wel eens jaloers op mensen die heel open in het leven staan. Maar als we het over spiritualiteit hebben, zijn er zijn denk ik ook wel veel kwetsbare mensen die op een wierrook-achtige manier heel erg op zoek zijn.

Ik heb ook wel eens iemand gesproken die zei dat hij zijn ego had losgelaten nadat hij een spirituele reis had gemaakt. Dat stoort mij omdat ik er een hele arrogante ondertoon in proef die zegt: ‘jij bent daar nog niet, jij staat nog onderaan de ladder van je persoonlijke ontwikkeling.’ Mensen met een open relatie bijvoorbeeld, die zeggen: ‘als je echt van je partner houdt, dan laat je diegene los. En als je verder bent in je ontwikkeling, dan kun je dat.’
Die arrogantie proef ik ook wel in het gesprek tussen Michiel en Timon met hun ironische distantie. Ik vind emotionele betrokkenheid niet lager op de ladder van ontwikkeling dan distantie. Natuurlijk is het voor jezelf fijn om je niet teveel te laten meeslepen, maar in veel situaties is emotionele betrokkenheid heel erg op zijn plek. De kunst is goed te kunnen schakelen van perspectief.

Ook in de docu-serie ‘Ik woke van jou’ overheerst een neerbuigende toon.
Ik vind het bijvoorbeeld erg cynisch om te stellen dat mensen die protesteren vooral bezig zijn met zichzelf profileren. Die mensen willen echt verandering.
Er was in die serie een jongen die zichzelf op allerlei plekken vastlijmde uit protest. Dat is inderdaad vrij irritant, en voor een deel zal het trots zijn, maar die jongen is er oprecht van overtuigd dat de wereld vergaat!
Ik snap bijvoorbeeld ook wel dat jij mij wilde waarschuwen voor de gevaren van vaccins, omdat je er echt van overtuigd bent dat het slecht voor je is.

We zijn niet los van ons ego, we zijn en blijven óók een homp vlees met emoties in deze wereld.
De stelling dat alles een reflectie is van je binnenwereld kan misbruikt worden. Gaslighting noemen ze dat: jouw emoties worden dan gezien als onafhankelijk van de (wan)daden van de ander en daarmee niet serieus genomen. Maar je kunt niet zomaar je handen overal vanaf trekken.

Ik zie dat je Eckhart Tolle in de kast hebt staan, toch best spiritueel. Wat heb je uit dat boek gehaald?
(de kracht van het NU)
Ik vond het vrij zware kost en ben er niet helemaal doorheen gekomen, maar wat me bij is gebleven is dat hij het had over het angstwezen. Dat angstwezen heb ik wel eens gezien tijdens een truffel-trip. Het was echt een demon die zich vasthechtte aan mijn bolletje energie, aan mijn Fart.
Ik ben toen anders tegen mijn depressie aan gaan kijken, namelijk als een andere entiteit, een soort monster of parasiet, niet een deel van wie ik ben. Ik identificeerde me er niet meer mee.

Wat ik me ook nog herinner van Tolle is dat hij schreef: ‘als je staat te wachten op iemand en diegene is te laat, zeg dan niet dat je hebt staan wachten, stoor je er niet aan en zeg dat je gewoon hebt staan ZIJN.’ Dan denk ik: hallo! Dit is wel echt losgezongen van de realiteit, dit is niet zoals het in het echte aardse leven gaat. We hebben nou eenmaal emoties, en dat is oké! Ik vond het vrij irritant haha.

Ik zag ook een tarotkaarten-set liggen?
Ja dat zie ik meer als een soort party-trick. Aan de ene kant weet ik dat het onzin is. Maar ik geloof wel dat je kunt intunen op iemands frequentie of energie als iemand daarvoor open staat. Sommige mensen vinden het te zweverig en te weinig concreet. Het grappige is dat je hierbij juist wel allerlei aannames over iemand doet die je vervolgens checkt en vaak zijn ze juist.

Hoe zou je jouw levensbeschouwing omschrijven?

Die is niet gedefinieerd. Ik geloof niet in een God. Mensen dragen de complexiteit van het leven aan als argument voor het bestaan van een God, maar voor mij is dat juist een argument voor het niet bestaan van een sturende entiteit. Ik constateer vooral chaos.

Hoe ga je om met die onzekerheid?
ik weet niet óf ik ermee omga. Ik denk er niet teveel over na, omdat ik weet dat ik er toch niet uit ga komen.

Ben je bang voor de dood?
Nog niet. Ik ben er niet echt mee bezig. Ik denk niet dat er iets is na de dood, net zoals toen ik er nog niet was. Daar kan ik me in ieder geval niks van herinneren.

Wat is je definitie van religie?
Ik denk dat religie hoop geeft. De overtuiging dat het goed gaat komen. En die behoefte snap ik wel.
Een depressie is eigenlijk het tegenovergestelde, namelijk wanhoop. Dat heb ik zelf ervaren en ik ben wel bezig met de vraag: hoe raak je niet in die wanhoop?

Hoe raak je niet in die wanhoop?
Doelen, bezigheden, ervaringen, het liefst positieve, en verbinding.
Ik heb ook die zomergeesten-film gekeken: Vicky Christina Barcelona van Woody Allen.
Het gaat over twee meiden die samen op vakantie gaan; eentje is losbandig, de ander houdt meer van zekerheid. Ze maken allerlei dingen mee en niemand krijgt uiteindelijk wat hij wilde, maar dat is ook niet erg, want het gaat om de ervaring.
Een vriendin van mij zei: ‘Iedereen doet maar wat en niks is belangrijk, maar het is belangrijk dat het gebeurt.’ Ik vind dat wel eens vervelend nihilistisch, maar het zou best eens waar kunnen zijn. Het leven kabbelt voort en is stuurloos. We doen allemaal ons best en iedereen faalt. Het heeft iets aandoenlijks.

Ben je idealistisch?
Ik vind dat het wel meevalt omdat ik veel dingen doe die cognitieve dissonantie veroorzaken. Ik vlieg bijvoorbeeld wel eens, terwijl ik eigenlijk vind dat we dat niet zouden moeten doen en wat zijn mijn idealen dan eigenlijk waard?
Ik kan me wel verbazen over mensen die heel egoïstisch zijn. In de docu ‘Playing with FIRE’ ging zo’n stel uitleggen hoe je kunt investeren in vastgoed om kapitaal op te bouwen.
Ik vind het moreel incorrect om woningen te zien als investering. Woningen zijn om in te wonen. Veel mensen zien het als handig en vinden het naïef om geen gebruik te maken van de mogelijkheid. Maar hoewel ze er zelf geen kwaad in zien, denk ik dat dergelijke beleggingsadviseurs meer schade toebrengen aan de wereld, dan dat ze iets bijdragen.

Heb je nog een levensmotto of wijsheid die je graag wilt delen?
Nee absoluut niet haha!

Nou, ik heb niet zo lang geleden wel iets bijzonders meegemaakt dat indruk op me maakte: Ik zat met vrienden op een terras toen één van hen werd gebeld door een vriendin die helemaal in paniek was omdat ze ervan overtuigd was dat Putin op de knop zou drukken en we allemaal door een atoombom zouden worden opgeslokt. Ik vroeg me af: stel dat dit echt het einde is, wat zou ik dan doen? In de paar seconden die je dan nog te leven hebt. Er schoot door me heen: had ik maar niet zo op de rem gestaan.
Later rationaliseerde ik dat weer en dacht: wat een onzin, ik sta helemaal niet op de rem. Maar op dat moment was het gevoel heel echt en ik wil het daarom wel serieus nemen: Ik wil meer openstaan, meer verbinding ervaren.
Voor mijn gevoel zat ik namelijk al een beetje in quarantaine voordat de lockdowns daadwerkelijk begonnen. Het was een heel inspirerend moment.
In Lord of the Rings zeggen ze: We hebben maar beperkt de tijd, doe er wat mee!
Het leven is een flits tussen het grote niks. We moeten daar iets goeds mee doen. En wat goed is, is misschien voor iedereen anders, maar we moeten er in ieder geval bij stilstaan. Het belangrijkste voor mij zijn de ontmoetingen en connecties. Zoals Peet zo mooi zei: ‘het belangrijkste zijn de mensen, de dieren en de planten, in die volgorde.’

Interview met Nathalie – Jezus redde mij uit mijn depressie

Interview met Nathalie over haar geloof in God

Hoe zou je jouw levensbeschouwing omschrijven?
Ik geloof in God en Jezus, maar ik noem mezelf niet perse Christen. Ik ben niet gedoopt en ben nooit onderdeel van een kerk geweest. Ik heb wel veel kerken bezocht, maar heb me daar nooit echt heel erg thuis gevoeld. Ik houd het vooral bij mijn persoonlijke relatie met Jezus en God.

Hoe ziet die relatie er voor jou uit?
Ik heb een relatie met Hem net als dat je een vriendschappelijke of een romantische relatie met iemand kan hebben. Dit is vooral een spirituele relatie. Ik heb geen vaste rituelen en bid niet op vaste tijden, maar doe alles op gevoel. Wanneer ik behoefte heb aan advies, dan ga ik even bidden. Dan ga ik niet perse zitten met gevouwen handen, maar vraag  in gedachten: Wat zou U/jij nu doen? U en jij wissel ik een beetje af haha.
Ik bid ook niet standaard voor het eten omdat dat moet.
Wat ik heel fijn vind, is luisteren naar moderne Christelijke muziek. Daar heb ik playlists van gemaakt op Spotify. Er staat veel rock en pop tussen en door naar deze muziek te luisteren voel ik een positieve energiestroom.
Ik heb altijd gevoeld dat er iemand is die met me meekijkt en er voor me is, ik voel me gedragen. God zie ik als liefde en licht en iemand bij wie ik altijd kan inchecken.

Je deelde een post op Instagram waarin je zei dat je niet gelovig bent opgevoed. Hoe is dat geloof op je pad gekomen?
Ik ben naar een protestants Christelijke basisschool gegaan waar we vanaf groep 5 een boekje hadden met kinderverhalen, met aan elke verhaal een Bijbeltekst gekoppeld. Vanaf groep 7/8 lazen we stukken uit de Bijbel en zongen we Christelijke liederen. Vanuit school kreeg ik er dus het een en ander van mee en het heeft me altijd getrokken. Ik vond het best wel tof dat er iemand is die altijd over je waakt. Dat voelde goed. Als kind al was ik heel nieuwsgierig en ging veel vragen stellen in mijn omgeving: waarom geloof je, waarom niet?

Wel heb ik een turbulente relatie gehad met het geloof. Als kind voelde het heel goed, maar toen ik 15/16 was, kwam ik in mijn eerste depressie terecht. ‘Wat voor God ben je dat je me dit aandoet?’ dacht ik. Ik kreeg een enorme afkeer van het geloof, maar uiteindelijk heeft hij me uit mijn depressie gered. Ik heb namelijk best wel een bizarre ervaring gehad: Ik was op mijn dieptepunt en dacht: wat doe ik hier eigenlijk nog? Op een avond lag ik in bed en voelde ik heel duidelijk een hand op mijn schouder en het klinkt misschien heel raar, maar op de een of andere manier wist dat het Jezus was. Vanaf daar is mijn herstel heel snel gegaan. Ook zijn er telkens mensen op mijn pad gekomen die me terugleidde naar God. Er kwam bijvoorbeeld een klasgenoot naar me toe die veel Hillsong luisterde. Misschien helpt het je om je beter te voelen, zei hij. En daar heb ik heel veel aan gehad.

Ik zag dat jij ook Isabelle Chappin volgt op Instagram en wel eens wat van haar liket. Wat vind je van haar boodschap?
Ik ben het niet met alles eens wat ze zegt. Ze is erg zwart-wit in haar uitspraken. Ze heeft veel kritiek op de kerk als instituut en zegt dat het gaat om je persoonlijke relatie met God, maar ik vind niet dat je alle kerken en alle stromingen over één kam kan scheren. Ik denk dat er zat moderne kerken zijn die anders in elkaar zitten dan de traditionele katholieke kerk.
Waar ik ook over val is dat ze het spirituele heel erg veroordeelt. Ze zoomt in op allerlei aspecten van spiritualiteit en noemt al die dingen attracties in spiritueel Disneyland. Maar in mijn ogen is er niks mis met bijvoorbeeld het doen van ademhalingsoefeningen om tot rust te komen.
Ik merk dat haar posts veel mensen triggert die met het spirituele bezig zijn en een schuldgevoel krijgen aangepraat. Terwijl één van de basisprincipes van Jezus is om niet te oordelen en iedereen lief te hebben. Het is heel dubbel, want ze zegt ook dingen waar ik het wel mee eens ben.

Waar kun je het wel in vinden?
Ik vertelde net over mijn bijzondere ervaring in het diepst van mijn depressie. Ik geloof dat als ik die ervaring had weggewuifd, ik er niet meer was geweest. Ik geloof dat Jezus verlossing kan geven.
Ook deelt Isabelle veel over mannelijke en vrouwelijke rollen in de samenleving waar ik me voor een groot deel in kan vinden. Ik denk dat we erg zijn doorgeslagen in individualisme en dat je als vrouw onafhankelijk moet zijn. Natuurlijk is het fijn als je dingen zelf kan, maar je mag er ook op vertrouwen dat een man dingen voor je kan fixen en je dingen uit handen mag geven. Er zijn tegenwoordig bijvoorbeeld veel éénouder-gezinnen, maar voor kinderen is het veel prettiger om twee ouders te hebben. Ik heb zelf ervaren dat ik bepaalde dingen heb gemist als kind omdat mijn ouders gescheiden zijn. Ik heb het idee dat we dat tegenwoordig erg moeilijk vinden. In deze tijd wordt de man heel erg aangevallen, terwijl een gezonde mannelijke kracht en leiderschapskwaliteiten heel belangrijk zijn.
Wie ik heel tof vind om te volgen op Instagram is Tibor Olgers. Hij deelt veel over mannelijkheid en stimuleert tegelijkertijd vrouwen ook om zich echt vrouw te mogen voelen.

Een ander ding waar ik me in kan vinden is de seksuele moraal. Ik vind dat iedereen lekker moet doen wat hij zelf wil, maar ik zou er zelf niet gelukkig van worden om met Jan en allemaal naar bed te gaan. Ik ga daar zelf heel bewust mee om. Dan denk ik ook aan het onderwerp abortus. Ik snap dat mensen voorstander zijn van de mogelijkheid tot abortus, er zijn ook mensen die verkracht worden bijvoorbeeld. Maar in veel gevallen is het meer een situatie waarin een baby even niet zo goed uit komt, terwijl iemand er wel voor heeft gekozen om bovenop iemand te gaan liggen. Daar mag je best wel wat bewuster mee omgaan.

Isabelle zei dat veel spirituele praktijken je leegzuigen, zowel energetisch als financieel. Maar ik zag ook iemand die een peperduur Christelijk traject aanbiedt. Hoe kijk jij hier tegenaan?
Het valt me op dat er veel coaches op Instagram zitten die het ineens over God gaan hebben. Het lijkt ook weer een soort marketingtrend. Ik vind het een beetje hypocriet dat mensen commentaar hebben op de kosten van een spiritueel traject en vervolgens zelf pittig veel geld vragen voor een ‘Christelijk’ traject. Ik vraag me soms wel af hoe zuiver iemand is wanneer ze zeggen dat het gaat over je persoonlijke relatie met God, maar vervolgens wel continue aan het zenden zijn. Het is ook de reden waarom ik terughoudend ben geweest om me te uiten. Ik wil niet dat mensen denken dat ik zo’n type ben.

Ik zie meer Christelijke mensen die het hebben over de dubieuze oorsprong van veel spirituele praktijken. Voor jou is het wel te combineren?
Het ligt eraan wat voor spirituele praktijken. Ik heb zelf een video opgenomen met een ademhalingsoefening en dan ben ik niet de duivel aan het aanbidden ofzo. Voor mijn gevoel zit er veel nuance in. Ik vind edelstenen bijvoorbeeld hartstikke mooi en voel tijdens een meditatie ook de warme energie ervan. Ik zie dat niet als afgoderij, want ik zie die steen echt niet als God. In mijn beleving kunnen die dingen naast elkaar bestaan. Het ligt er denk ik ook aan wat je intentie is.
Waar ik geen fan van ben, zijn meditaties waarbij je naar andere dimensies zweeft of het gebruik van Ayahuasca. Dat is voor mijn gevoel een beetje spelen met natuurwetten.

Wij hebben samen een lage dosering truffels genomen in combinatie met cacao. Dat vind ik een vrij onschuldige manier om meer in verbinding te komen met je gevoel. Kruiden en paddenstoelen groeien gewoon in de natuur. Ik heb een hele fijne en leuke avond gehad en het voelde heel anders dan bijvoorbeeld alcohol, helemaal niet bedwelmd, maar juist heel helder.

Wel heb ik een hele nare ervaring gehad tijdens een hoge dosering truffels. Ik heb toen een enorm demonisch wezen gezien en voelde me heel onveilig. Ik weet dus dat het ook mis kan gaan. Ook heb ik een keer een peperdure ‘hypnose-sessie’ ondergaan, waar ik echt geen fuck aan heb gehad en waar ik me eigenlijk ook niet helemaal veilig voelde. Dat soort dingen doe ik nu niet meer.

Wat haal jij uit de Bijbel?
De Bijbel gaat over het leven, verhaalt over verschillende tijden en contexten. Je leest over mensen hun struggles en hoe ze ermee om kunnen gaan. Het laat je zien wat er gebeurt wanneer je op God vertrouwt en wat er gebeurt wanneer je dat niet doet. Je hebt bijvoorbeeld ook apps waarbij er voor elk levensthema en situatie bijpassende Bijbelteksten te lezen zijn.
Ik heb als kind de Bijbel gelezen en nu ben ik hem opnieuw aan het lezen op een heel andere manier. Ik ben naar het festival ‘Opwekking’ geweest, waar meer dan 30.000 mensen waren. Als je denkt: ik wil eens iets nieuws ervaren, dan vind ik het echt een aanrader. Je zult zien dat er echt niet alleen maar rare mensen rondlopen haha. Ik heb daar een roze Bijbel gekocht waarin alles wat God heeft gezegd in het rood staat. Zo kun je direct de kern eruit halen.

Hoe kijk je aan tegen de eindtijd?
Daar geloof ik niet zo in. Ik heb me in alle shit verdiept wat er mogelijk zou kunnen zijn (corruptie rondom vaccinaties, kindermisbruik-netwerken etc) en merkte dat ik moest uitkijken dat ik niet weer in een depressie zou belanden. Mijn conclusie is dat ik wil proberen om mensen te helpen en mijn best doe om een goed mens te zijn. Ik houd mijn persoonlijke relatie met God en Jezus goed omdat ik dat fijn vind, niet om mezelf te redden. Dat doomsday-gedoe is hetzelfde als wat de Jehova’s getuigen doen en daar is weinig goeds uit voortgekomen. Als het gebeurt, dan gaan we met zijn allen en je merkt vanzelf wel waar je terecht komt. Ik geloof zeker wel dat er meer is, maar ik geloof niet dat je alleen in de hemel komt wanneer je 3 keer per dag hebt gebeden.
Ik leef nu en wil niet in biddend in angst in de kelder zitten wachten op verlossing. God houdt van iedereen, of je nou bidt of niet.

Hoe zie jij de toekomst voor je?
Er gaan dingen veranderen, dat is altijd al zo geweest. We zijn van een landbouw – naar industriële samenleving gegaan en dat ontwikkelt zich door. Het zorg- en onderwijssysteem en de economie zijn op een gegeven moment aan verandering toe. Welke kant het op gaat, ligt eraan wie er het hardst aan de touwtjes trekt. Ik heb me hier lang druk over gemaakt en had het idee dat ik van alles moest doen om te zorgen dat het de goede kant op gaat. Maar nu doe ik wat ik kan en probeer niet teveel bezig te zijn met wat de rest van de wereld doet. Als een paar mensen oorlog willen, dan krijgen ze dat toch wel voor elkaar. Ik doe mijn best en wat buiten mijn cirkel van invloed ligt, daarin vertrouw ik op God.

Ik vind het zo verwarrend dat mensen zeggen dat ze het gevonden hebben en dat dit totaal verschillende dingen zijn. De ene zegt dat we 100% verantwoordelijk zijn voor het creëren van onze eigen realiteit, de ander zegt dat we ons moeten overgeven aan Jezus. Hoe kijk jij hier tegenaan?
Ik ben op mijn hoede wanneer iemand zegt de waarheid in pacht te hebben. We hebben allemaal een bewustzijn en iedereen heeft zijn eigen beleving. Zelf zie het zo dat we voor 70% zelf invloed op ons leven kunnen uitoefenen. Als je alleen nog maar op de bank gaat zitten en continue tegen jezelf zegt: ‘De wereld is kut’, dan wordt dat vanzelf waar. Maar ik geloof daarnaast dat er een deel is van externe krachten. Ik denk niet dat we voor God moeten spelen. Ik geloof dat we met een reden hier zijn, namelijk om voor elkaar te zorgen en de wereld een betere plek te maken. Daarnaast zijn we hier ook om dingen te ontdekken en te onderzoeken en hebben we een vrije wil gekregen. Ik heb de afgelopen jaren veel onrust gevoeld en van alles uitgeprobeerd en ervaar nu meer rust door te doen wat voor mij goed voelt.

Geloof je in een hel?
Nee ik denk het niet.
Ik heb het idee dat we allemaal zielen zijn die na onze fysieke dood terugkeren naar waar we vandaan kwamen en hier op aarde levenslessen leren. Ik geloof ook in reïncarnatie. Na de dood zal er denk ik een evaluatie zijn en ik geloof ook in karma zodat je beide kanten van de medaille leert kennen. Ik neem de Bijbel dus niet zo letterlijk. Er is ook veel symboliek en ik vraag me soms af of God precies bedoeld heeft wat in de Bijbel staat, of dat de schrijvers ervan dingen hebben opgeschreven die hen goed uitkwamen. Wat bijvoorbeeld ook zoiets aparts is, is dat Katholieken gewoon een toegangsticket voor de hemel konden kopen; een aflaat. haha.

Wat zou jij mensen willen meegeven?
Dan kom ik terug bij God. Ik haal er veel rust uit en voel me gesteund. Ik zou het gewoon eens proberen: Ga eens zitten, doe je ogen dicht en praat tegen hem in je hoofd. Ik neem vaak een moment om even mijn dag door te nemen. Ik vraag wel eens: wat zou U doen in deze situatie? Dan komt er soms iets tot me. Dat vind ik heel fijn en dat gun ik iedereen. Wat ik ook belangrijk vind, is om iedereen in zijn waarde te laten en te accepteren dat niet iedereen hetzelfde is en niet proberen anderen te veranderen of te overtuigen. Doe gewoon lekker je eigen ding. Als mensen iets van je willen weten, komen ze wel naar je toe en anders niet.

De overheid maakt zich schuldig aan misdaden tegen de mensheid en Geraldine Kemper heeft prachtige borsten

Hallo lieve mensen,

Ik zie op Instagram vaak dingen voorbijkomen die ik wil delen op mijn stories, omdat het voelt als belangrijk. Soms doe ik het maar even niet, soms heb ik zelf pauze en soms ga ik in een ‘rant’ en denk: ik deel gewoon alles wat ik wil delen, of mensen het nu waarderen of niet.
Er is al vaker gezegd dat strijden een eerste fase is van een bewustwordingsproces en dat het op een gegeven moment tijd wordt om je te gaan focussen op wat je wel wil. Sommige mensen blijven erg hangen in de strijdstand, maar dat houd je niet lang vol, al die heftige emoties. Op een gegeven moment brandt het je op.
Ik heb me regelmatig (bijna) overspannen gevoeld, was dan even gevloerd en ging daarna weer net zo hard verder, want ‘het is te belangrijk’. Mij levert het inderdaad ook een gevoel van zingeving op.
Het is tijd om te focussen op wat je wel wil, want alles wat je aandacht geeft groeit.
Maar toch blijft er een zweempje in mijn hoofd hangen dat zegt: onrecht moet belicht worden, want als iedereen weg kijkt, kan het blijven bestaan. Ik denk: belichten mag, als je er maar niet in blijft hangen. Het duister trekt mijn aandacht. Ik vind het fijn om me te uiten, al lijken mijn berichten, waarmee ik hoop mensen wakker te schudden, vaak aan dovemansoren gericht. De mensen die er anders in staan, zijn volgens mij ruim twee jaar geleden al afgehaakt. Maar goed, je moet doen wat je niet laten kunt. Ik doe lekker mijn zegje op het internet.

Ik vertel mensen wel eens dat ik geen nieuws meer kijk. De reden daarvan is dat ik het naast een bak ellende, ook nog eens heel onbetrouwbaar vind. Maar af en toe informeer ik mezelf wel eens op verschillende manieren. 😉

Zo-iets zou de overheid nooit doen!
Ik scroll even door mijn gedeelde items op mijn telegram-kanaal en opgeslagen Instagram-posts.
Vanmorgen zag ik een post van Ali Zeck. Ik vertaal het even van Engels naar Nederlands:
‘Een van de manieren waarop je kan merken dat iemand is gebrainwasht door zijn overheid is wanneer je wijst op het huidige misbruik van de bevolking door de overheid en iemand reageert met:
‘De overheid zou nooit zoiets doen!’
Het tegendeel is waar. Ze zouden dat doen en er is overweldigend veel bewijs voor. Hier volgt een zevental voorbeelden (zoek het op):

1. MK Ultra was een door de Amerikaanse overheid gerund experiment op nietsvermoedende daklozen, gevangenen en vluchtelingen. Zonder informed consent kregen mensen grote hoeveelheden LSD die psychose, geheugenverlies en zelfs de dood tot gevolg hadden. De overheid heeft dit tientallen jaren ontkend.

2. De Amerikaanse overheid heeft dodelijke radioactieve spray gebruikt in St Louis in achterstandswijken. (atoombomtesten) Veel mensen zijn ernstig ziek geworden.
Ook zijn ziekenhuispatiënten geinjecteerd met plutonium/uranium om de effecten van atoombommen op het menselijk lichaam te testen. Een voorbereiding op het droppen van een atoombom die honderden duizenden mensen zou doden.

3. in Savannah zijn miljoenen muggen vrijgelaten, wat ernstige ziekten heeft veroorzaakt.

4. Veel mensen hebben wel gehoord van de afschuwelijke experimenten van nazi’s in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens ‘operatie paperclip’ bracht de Amerikaanse overheid in het geheim een aantal hooggeplaatste nazis binnen om daar verder te werken aan ‘menselijke’ experimenten.

5. Tijdens het Tuskegee experiment werden zwarte mannen gerecruteerd. Hen werd verteld dat ze behandeld zouden worden tegen syphilis, terwijl ze in werkelijkheid placebo’s kregen. Terwijl er gewoon een werkend medicijn beschikbaar was (penicilline). Het was een onderzoek naar onbehandelde syphilis.

6. Tijdens operatie Midnight climax werden door de overheid bordelen en safe houses  opgezet met door de CIA betaalde prostituees. De mannen die de prostituees bezochten, kregen zonder hun consent LSD toegediend. ‘two way – mirrors’ zorgden ervoor dat de ‘onderzoekers’ hun subject konden bestuderen.

7. In de jaren 60 financierde de overheid een experiment op arme, zwarte kankerpatiënten zonder dat hen de waarheid werd verteld. Ze zouden een behandeling ondergaan die mogelijk hun kanker zou genezen, maar het onderzoek was erop gericht de effecten te meten van hoge mate van radioactieve straling op het menselijk lichaam.

En dit zijn enkel de experimenten die naar buiten zijn gekomen. Wat zou nog meer de moeite van het onderzoeken waar zijn? Ali heeft wel een aantal suggesties..
Een volgende keer wat meer recente en lokale voorbeelden.

Geraldine Kemper
Verder was een benoemenswaardig sociaal dieptepuntje het feit dat Geraldine Kemper min of meer haar excuses aanbood voor de covershoot van Linda magazine. Een beetje in de lijn van de Tim en Besten-rel, maar dan minder dramatisch. Journalist Tatjana Almuli had commentaar op de cover, omdat er te weinig verschillende soorten borsten op te zien waren. Geraldine reageerde als volgt: ‘Ik kan eigenlijk niets anders zeggen dan dat ze gelijk heeft. Ik heb ernaar geluisterd, ik heb ervan geleerd en zal het in het vervolg beter doen.’

Smooth awakening reageert op Instagram: ‘Er is gedacht aan een ouder model volgespoten met botox, een Aziatisch model, een paar donkere modellen, maar foei! geen model met een geamputeerde borst. Wat moet Geraldine de volgende keer doen wanneer ze gevraagd wordt voor een shoot? ‘Is er wel gedacht aan het model met het syndroom van down en het model met maar 8 tenen? Anders werk ik niet mee’

Tibor post: ‘waar leg je de grens met het selecteren van uiterlijke kenmerken? Korte mensen en mensen met een smalle kaak worden ook gediscrimineerd, homo’s, Christenen. Dan moeten die óók allemaal op de cover.’

Dat was even een hele kleine selectie!
Groetjes 😘

Interview met Iris over haar geloof in God – ‘God is de waarheid en ik gun iedereen een leven met hem.’

Interview met Iris over haar geloof in God

Je bent nog niet zo lang Christen. Wat is er vooraf gegaan aan het moment dat je tot geloof kwam?
Aan het begin van de Corona-crisis ging ik veel vragen stellen over de wereld en het leven. Toen er lockdowns kwamen, ging ik minder werken en zat ik meer thuis. Ik had meer tijd en ging nadenken over: hoe zit het nou eigenlijk allemaal? Al vrij snel had ik in de gaten dat er allerlei dingen niet klopten. In het begin werd ik heel bang en dook ik in alle rabbitholes van complottheorieën. Ik ging op zoek naar: wat klopt er nog meer niet? Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt dat de wereld niet alleen maar leuk en aardig is. Tegelijkertijd dook ik in wat ik nu noem de new age-spiritualiteit; ik ging mediteren, yoga doen, plantmedicijnceremonies bijwonen; ik probeerde alles. Ik had het gevoel dat er een kern van waarheid in zat en vond het ook heel fijn om me met het spirituele bezig te houden. Op een gegeven moment deelde iemand op Instagram iets over de Bijbel en het geloof. Dat sloeg niet direct bij me aan, maar naarmate ze meer deelde over onder andere goed en kwaad en wat daarover in de Bijbel staat, begon ik dingen te herkennen en ben ik zelf ook in die hoek op zoek gegaan. Toen gebeurde er iets in mij, en besefte ik; dit is het. Dit is de waarheid. Zoals ik het nu zie komen uiteindelijk alle rabbitholes uit bij het kwaad: de duivel. Zelf ben ik Rooms Katholiek opgevoed. Ik ben vroeger gedoopt en met feestdagen gingen we naar de kerk, maar dat was meer vanuit traditie. Ik heb er nooit veel van begrepen. Het raakte al snel op de achtergrond. Toen ik tot geloof kwam, heb ik direct een Bijbel gekocht en ben ik volop gaan lezen. In eerste instantie snapte ik er geen fluit van; er wordt veel beeldspraak gebruikt en bepaalde dingen die er staan kunnen alleen begrepen worden als je er met een geestelijke blik naar kijkt. Ik heb heel veel vragen gesteld, aan God maar ook in de kerk waar ik vanaf dat moment heen ging, en zo doende ben ik langzaam meer gaan leren en begreep ik steeds beter wat er staat en waarom het er staat. Later kwamen de woorden echt voor me tot leven. Sinds een paar maanden voel ik echt de liefde van God door de woorden heen. Ik heb heel veel vertrouwen in God opgebouwd en geloof dat wat er in de Bijbel staat goed is voor ons als mensen.

Wat ging eraan vooraf dat je zo duidelijk Gods liefde ervaarde? Vlak voordat ik deze ervaring had, was ik eigenlijk een beetje boos op God omdat ik zo hard bezig was geweest om mezelf te rechtvaardigen en zijn liefde verdienen, ik werkte zo hard om te proberen voldoen aan alle geboden, wilde zo graag goed zijn. Toen ik een weekje vakantie had en zonder plannen zat, nam ik me voor deze week te besteden aan met God zijn. Ik bad tot God: ‘ik weet het niet meer, ik stop wel gewoon met goed proberen te zijn, want ik kan alleen maar falen. Waarom lukt het niet?! Ik ga weer gewoon leven. Ik wil graag met U leven, maar wil niet meer wanhopig proberen om aan alle geboden te voldoen.’ Ik kreeg de boodschap: ‘je hoeft niet hard te werken, je kunt het niet zelf doen. Geloof in Jezus, hij heeft de prijs al betaald.’ Ik voelde een enorme genade en vergeving. Ik besloot weer te gaan leven en God bij alles te betrekken.

De liefde van God die ik vanaf dat moment voel is niet in woorden uit te leggen. Op dat moment was het zo prachtig mooi en puur en ik moest meteen heel erg huilen en heb wekenlang gehuild, omdat ik dacht: wow, dit is het! Eerder voelde ik nog niet die acceptatie en liefde, niet zoals nu. Zo’n liefde had ik zelfs voor mijn geloof nog niet eens gevoeld tijdens positieve ervaringen met drugs. Nu voelde ik me ineens alsof ik 24 uur per dag high was, maar dan 1000 keer beter! Puur vanwege Gods liefde.

Wat is er sindsdien veranderd in je leven?
In mijn leven is sinds mijn geloof heel veel veranderd. Vlak voor ik tot geloof kwam, zat ik in een burn-out, was mezelf volledig voorbij gerend. Zat niet lekker in mijn vel. Ook was ik lesbisch en probeerde ik mijn geluk te zoeken in vrouwen, maar nu heb ik totaal geen verlangen meer om met een vrouw te zijn en ben ik zelfs anders naar mannen gaan kijken dan toen. Ik was iemand die elk weekend aan het feesten was, en gebruikte veel drank en drugs, maar nu heb ik daar totaal geen behoefte meer aan. Gek genoeg ervaar ik juist een enorme bevrijding.

Ik vind het wel heftig wat je zegt. Wat is er mis met homoseksualiteit?
Ik snap je vraag en vind het nog steeds een heel lastig onderwerp om het over te hebben, omdat veel mensen het niet begrijpen en er met andere ogen naar kijken. Voorheen trok het geloof mij ook totaal niet, omdat ik niet werd geaccepteerd zoals ik was. Ik dacht ook: zo ben ik gewoon, daar kan toch niks slecht aan zijn? Ik heb er enorm om gehuild en heb God gevraagd waarom hij mij zo heeft gemaakt. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat ik niet lesbisch ben geboren, maar dat ik me door bepaalde situaties zo ben gaan identificeren. Dat ik het nu anders voel, is voor mij het bewijs dat het niet natuurlijk is. Ik was er namelijk volledig van overtuigd dat ik alleen maar op vrouwen viel en voelde me totaal niet aangetrokken tot mannen, dat is nu anders. Wat je nu in de samenleving ziet is dat er, in mijn ogen, een bepaalde agenda wordt uitgerold waarbij enkel acceptatie van homoseksualiteit niet meer voldoende is. Het verandert steeds; nu is er enorm veel aandacht voor bijvoorbeeld transgenders, non-binaire- en genderfluïde mensen en dat wordt ontzettend gepusht. Enkele jaren geleden bestonden deze termen nog niet eens. Hebben mensen al die jaren in stilte geleden onder mentale struggles rondom gender-identiteit en hebben we nu eindelijk het antwoord? Of worden we geïndoctrineerd? We worden dagelijks gevoed door televisie en social media, dus het is ook niet raar dat mensen gaan denken zoals ze denken. En vooral kwetsbare mensen worden hierdoor beïnvloed. Aan de andere kant zijn er ook mensen die langs de Gaypride gaan staan met vlaggen waarop staat: ‘God hates fags’, maar die hebben het ook echt niet begrepen. God houdt van alle mensen, en wil alle mensen naar zijn liefde trekken. Ik heb dit onderwerp nog niet goed durven aankaarten bij mijn homoseksuele vrienden, bang voor afwijzing.

Hoe zie je God en hoe zie je de duivel?
God is de schepper, hij heeft alles in het heelal en ons gemaakt. God is alle liefde en alle puurheid en goedheid van deze wereld. De duivel is een engel die niet onder God wilde staan; hij wilde God zijn. Hij is gaan rebelleren. Hij heeft het idee dat hij beter en slimmer is en probeert mensen daarvan te overtuigen. De duivel is het kwade in de wereld en wil de mensheid tot slaaf maken.

Wat is slecht?
In de new age spiritualiteit hoor je de hele tijd: alles is liefde en licht. Maar dat is niet zo. Er sterven ieder jaar honderd duizenden mensen aan honger en oorlog. Mensen worden onderdrukt, afgeperst, mishandeld en noem maar op…

In ieder mens zit een beetje kwaad. Ons vlees, zoals de Bijbel zegt, neigt gauw naar slechte dingen; liegen, roddelen, rebelleren tegen God. Mijn vlees wil doen wat het zelf wil, zelf beter worden, is egoïstisch. Het wil niet Gods geboden naleven, maar zelf eigen regels bepalen. Ook al willen we ergens in ons hart anderen helpen en goed zijn voor elkaar, vaak zijn we over het algemeen toch geneigd vooral aan onszelf te denken. Ik gaf voorheen bijvoorbeeld al mijn geld uit aan leuke dingen voor mezelf; lekker naar een festival en naar het terras, veel kleding shoppen. Het is niet slecht om te genieten, maar ik ben me nu wel veel meer bewust dat er ook veel mensen zijn die niet eens rond kunnen komen, nooit op vakantie kunnen of zelfs leven van de voedselbank. Ik realiseer me nu veel meer hoe goed ik het heb. Alles is liefde klinkt heel mooi en ik snap dat mensen erin willen geloven. Maar er komt geen ‘great awakening’ en we worden niet allemaal ‘verlicht’. In het eerste deel van de bijbel zegt de slang tegen Eva: ‘je zult als God zijn en je zult zelf goed en kwaad kennen’ en dit is juist waar het mis ging. Alleen door ons over te geven aan Jezus kunnen we bevrijd worden van het kwaad, in de wereld en in onszelf.

Waarom zijn wij allemaal zondig, ook pasgeboren baby’tjes?
Ik snap je vraag. Een pasgeboren baby kiest er niet voor om geboren te worden en heeft nog niks misdaan. Ik geloof wel dat wanneer het eindoordeel komt, alle kinderen naar de hemel gaan, omdat ze nog niet de kans hebben gekregen om bewust te kiezen. Wat ik wel zie in mijn werk in de kinderopvang is dat ook kinderen echt niet alleen maar leuk en lief zijn en soms moet ik er wel een beetje om lachen. Als een kind zijn zin niet krijgt, gaat hij huilen en schreeuwen, hij wil persé zijn zin doordrammen en wil zijn speelgoed niet delen. Het egoïsme zit in ons als mens, daar worden we mee geboren.

Wij zijn allemaal kinderen van Adam en Eva. Voor de zondeval was alles goed; Adam en Eva hadden een directe relatie met God, er zat geen kloof tussen. Ze zagen, voelden en hoorden Gods aanwezigheid. Ze leefden met Hem samen. God zei: ‘Je mag van alle bomen in deze tuin eten behalve van de boom van kennis van goed en kwaad.’ Dat zei hij niet omdat hij zo streng was, maar om hen vanuit vrije wil te laten kiezen om te gehoorzamen of niet. Toen kwam de slang en die heeft hen misleid, waarna zij ervoor kozen God niet te gehoorzamen en toch een vrucht van die boom te eten. De slang heeft hen aangemoedigd te zondigen en zei dat er niks mis zou gaan. Hij zei dat God het niet zo bedoelde. Adam en Eva hebben zich laten ompraten en zo Gods goedheid en puurheid in twijfel getrokken. Dat is de eerste zonde; Ze hebben iets gedaan waarvan God zei: doe het niet. Zo is de zonde in de wereld gekomen en zo kwam er een kloof tussen God en de mensen. Mensen zagen God niet meer, hoorden God niet meer, voelden zijn liefde niet meer en wisten niet wat ze op de wereld deden. Jezus vormt een brug terug naar God. We zondigen allemaal. God geeft ons 10 geboden en we kunnen er ons er niet aan houden, want we zijn niet alleen maar goed, dat zit in ons vlees. Zelf kunnen we niet bij God komen, daar hebben we Jezus voor nodig; God in menselijke vorm. Hij zegt: ‘Jullie begaan allemaal zonden of je nu wilt of niet, soms heb je het niet eens in de gaten. Maar je hoeft de straf daarvoor niet zelf op je te nemen. Ik ben voor jouw zonden gestorven.’

Wat is de hel?
Ik weet het niet zo goed. Ik geloof wel dat er een hel bestaat, maar of dat een brandende poel met vuur is? Ik zou het niet weten. Het staat op die manier omschreven in de Bijbel, maar het is me niet duidelijk of dat letterlijk is of beeldspraak. Nu in dit leven hebben we de mogelijkheid om bij God te komen, door het offer van Jezus te accepteren en een relatie met hem op te bouwen. Na de tijd van het oordeel heb je niets meer te kiezen. De hel is in ieder geval een plek waar mensen nooit meer bij God kunnen komen. Hoe het eruit ziet weet ik niet. Maar het is een plek waar God niet is. Ik vind het een moeilijk concept. Dat alle mensen die God niet kennen naar de hel gaan, klinkt heel hard en cru. Sommige mensen hebben misschien nooit de kans gehad om hem te leren kennen, zou je denken. Dat is iets waar ik ook moeite mee heb, ook omdat ik in mijn omgeving veel mensen heb om wie ik geef en die niet in God geloven. Aan de andere kant zegt de Bijbel dat niemand een excuus heeft om niet te geloven, we hoeven alleen al naar de natuur om ons heen en het menselijk lichaam te kijken. Zoiets als DNA bijvoorbeeld is zoiets bijzonders; dat kan toch niet per toeval ontstaan?! Gods schepping is overal om je heen. Sinds ik God heb leren kennen, weet ik dat de God van de Bijbel de enige en waarachtige God is.

Het woord Christen is een breed begrip en sommigen die zichzelf Christen noemen, kennen God niet eens. Verder zijn Christenen ook maar mensen, weten ook niet alles, maken fouten, pakken dingen op de verkeerde manier aan, kunnen arrogant worden. Ik geloof dat het mijn taak is om andere mensen op een liefdevolle manier naar de waarheid te trekken. Ik wil mensen vertellen over God, omdat ik wil dat iedereen de liefde leert kennen zoals ik die ervaar. God is de waarheid. En ik gun iedereen een leven met Hem.

Er wordt wel gezegd dat eindetijd-denken van alle tijden is. Zou het een cyclisch gebeuren kunnen zijn, een einde van een tijdperk en dan begint de cyclus weer opnieuw?
Als je goed onderzoekt wat er over de eindtijd wordt beschreven in de Bijbel, kun je haast niet meer ontkennen dat het over de tijd gaat waarin we nu leven. Er zijn zoveel dingen voorspeld, waarvan er al heel wat zijn uitgekomen. Sowieso gaat de eindtijd, ook wel laatste dagen genoemd, niet letterlijk over dagen. Gods timing is anders dan ons begrip van tijd. Als je bijvoorbeeld naar de komst van Jezus kijkt, die werd honderden jaren voordat hij kwam al in verschillende Bijbelboeken van het oude testament door verschillende auteurs voorspeld. Daarin stond omschreven dat hij spoedig zou komen, nu is in onze ogen 700 jaar niet echt spoedig, maar wij zijn dan ook anders dan God. God doet wat hij belooft, op zijn tijd.

Ik geloof dat we al langer in de eindtijd leven. Maar zoals het woord zelf ook zegt, komt het einde er een keer aan. Ik geloof dat we daar vlakbij zitten.

The law of attraction wordt door Christenen gezien als een new age-praktijk. Maar er is toch niks mis met positief denken en zo een fijner leven te manifesteren, mits je vanuit liefde handelt?
Ik geloof wel dat positief denken je kan helpen. Maar als ik negatieve gedachten heb, probeer ik het niet weg te duwen maar te onderzoeken; waarom denk ik dit en klopt het? Deels worden we door demonen naar beneden getrokken, maar sommige gedachten zijn gegrond. Ik wil niet alleen maar positief over mezelf denken, maar realistisch. Ik zie veel dat mensen het vooral gebruiken voor het krijgen van meer geld en andere dingen om zichzelf te verrijken, alsof ze er recht op hebben. En als ze het eenmaal bereikt hebben, door naar het volgende doel; het is nooit genoeg. Altijd maar meer en meer. Zelf verlang ik nergens meer naar, behalve dat mensen om mij heen tot geloof komen. Ik hoef geen betere carrière, meer geld, zelfs niet persé een partner en kinderen. Als dingen naar me toekomen ben ik God daar alleen maar extra dankbaar voor.

Ben je wel eens bang?
Ik heb wel eens angst, maar vertrouw wel heel erg op God. Soms kan ik angstig worden als ik kijk naar wat er in de wereld gebeurt of als ik teveel focus op mezelf en wat ik allemaal fout doe. Ik ben ook wel eens angstig als ik denk aan de mensen in mijn omgeving die niet geloven. Zodra ik me op God en Jezus focus, zakt die angst weer een beetje. Ik denk niet dat de angst helemaal weg gaat, want er gebeuren hele nare dingen in de wereld, maar wat er ook gebeurt, God zal met me zijn. Je kan door die angst heen, vertrouwen hebben. Je wordt niet aan je lot overgelaten.

Corona-interview met Jeanny – We doen allemaal maar wat

Voor sommige mensen is Corona iets uit een vorig leven, anderen zitten er nog middenin. Een half jaar geleden sprak ik met Jeanny over hoe zij de Corona-crisis heeft ervaren. Vervolgens heb ik het interview ingeblikt en op de plank gezet. Wat mij betreft is het goed gerijpt en de boodschap nog steeds relevant. Hoe gaan we om met meningsverschillen, angst, onzekerheid en existentiële vragen?
Goede tips van Jeanny 😉

Kun je kort iets over jezelf vertellen? Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik ben in november 65 geworden en vind dat zo’n raar idee, want ik voel me nog zo jong en fit en geëngageerd. In onze cultuur heerst soms het idee dat je er niet meer zo toe doet als je ouder wordt, maar daar identificeer ik me helemaal niet mee. Ik ben wel wat zoekende in deze tijd. Dat heeft er ook mee te maken dat ik net gestopt ben met mijn werk. Ik werkte op Schiphol als assistent voor mensen die niet zelfstandig naar de gate konden komen en had er veel plezier in. Toen werd iedereen verplicht een mondkap te dragen en dat stond me zo verschrikkelijk tegen! Ik ga niet 8 uur lang met zo’n mondkap lopen. Uiteindelijk werd er bezuinigd en ben heb ik gebruik gemaakt van de vrijwillige vertrekregeling. Ik mis het werk nog steeds.
Daarnaast assisteerde ik bij uitvaarten, maar daar ben ik ook mee gestopt vanwege de mondkapverplichting.
Verder ben ik bonusmoeder van 4 kinderen en inmiddels 9 kleinkinderen en ik vind het leuk om af en toe op te passen.

Hoe heb je de afgelopen 2 jaar ervaren?
Ik vond het best wel pittig. Het was moeilijk te bevatten dat er zo’n vette leugen de wereld in geslingerd wordt. Die ingrijpende maatregelen zijn niet te verantwoorden. Persoonlijk fiets ik er wel door heen. Gelukkig heb ik genoeg ruimte om me te bewegen, maar het geeft wel wat spanning. Ik was al langer bezig me los te maken van mensen en situaties die niet meer bij me passen, maar deze crisis heeft dit allemaal wel in een stroomversnelling gebracht. Ik wilde dat allemaal tot een goed einde brengen, zonder rancune en dat is uiteindelijk ook gelukt. Zo ben ik uit mijn boekenclub gestapt waar ik 26 jaar deel van heb uitgemaakt. Ik liep al langer rond met het gevoel dat de club niet meer passend was voor mij. Ik had andere interesses en had het gevoel dat ik me in moest houden en dat wil ik niet meer. Ik wil kunnen praten over wat me bezighoud. Ik vind het niet erg dat bepaalde mensen nu niet meer in mijn leven zijn; wat gebeurt gebeurt. Er zijn ook veel leuke nieuwe mensen op mijn pad gekomen. Ik had dat twee jaar geleden niet kunnen bedenken. Nu mensen zo uit elkaar worden gedreven en we niet naar sportclubs ed kunnen, ontstaan vanzelf nieuwe groepjes mensen. Wanneer dingen niet meer mogen, gaan mensen op zoek naar alternatieven. Mensen zijn sociale wezens. Heel intuïtief ontstaan nieuwe verbindingen.

In het contact met anderen was het wel zoeken hoe zo goed mogelijk met de situatie om te gaan. Mijn man heeft 4 kinderen met aanhang en ik heb wel nagedacht over mijn rol daarin en bemoeienis met hen. Daarin heb ik ook wat controledrang moeten loslaten.

Overviel de situatie je, was je verrast of was je al langer met dit soort thema’s bezig?
Ik was altijd al maatschappijkritisch en riep al 10 jaar dat de burger er voor de overheid niet toe doet. Dit werd voor mij wel bevestigd door het Corona-beleid. Als je als overheid oog hebt voor je mensen, neem je niet dit soort draconische maatregelen. Hugo riep na 2 weken al dat het enige dat ons uit deze crisis kan redden het vaccin is. Direct in het begin was er al veel kritiek, bijvoorbeeld van filosofe Marli Huijer, maar dit werd heel snel geparkeerd. Ik had al snel mijn bedenkingen over de proportionaliteit van de maatregelen. Virussen zijn al eeuwen onder ons en roei je niet zomaar uit. Ik was gaan wandelen met een vriendin en zij liep letterlijk op 1,5 meter afstand. Ik dacht toen: wat is dit voor idioots?!

Wat vind je van de term desinformatie en welke bronnen raadpleeg jij?
Ik las altijd de trouw, maar die heb ik inmiddels opgezegd. Ik heb gezond verstand gelezen, maar dat vond ik wel erg zware kost. We lezen nu de andere krant. Ik volg nieuwe kanalen zoals De nieuwe wereld, Café Weltschmerz, Jorn Luka, Isa Kriens en Sietske Bergsma. We kijken eigenlijk geen televisie meer, want daar werd ik vaak niet goed van. Voor mij is de NOS kampioen in het verspreiden van desinformatie. Zij nemen alles kritiekloos over van de overheid. Ik probeer ook richting het tegengeluid kritisch te blijven en neem niet zomaar alles aan.

Wat vind je omgeving van hoe jij hierin staat?
Eigenlijk zitten de meeste mensen in mijn omgeving wel op dezelfde golflengte. 2 van de kinderen hebben er niet veel interesse in, die doen hun eigen ding. Gelukkig heb ik niet te maken met school en al die ellende. Ik mijd het zoveel mogelijk om in discussie te gaan met mensen die alle maatregelen strikt opvolgen en erg bang en boos zijn.

Is het niet belangrijk om juist met elkaar in verbinding te blijven?
Ja, ik probeer daar mijn eigen weg in te vinden. We zitten nu in een verbouwing en er was laatst en elektricien bij ons. Hij was heel boos, omdat zijn schoonmoeder onlangs haar schouder verbrijzeld had en urenlang op de ambulance heeft  moeten wachten. Hij zei dat de ambulance het veel te druk had en dat als iedereen nou gewoon even meewerkt en de corona-regels handhaaft, we uit deze ellende komen. Ik ga dan niet in discussie, maar probeer het vanuit een ander perspectief te benaderen. Ik heb wel gezegd dat ik denk dat de zorg onderbezet en uitgekleed is.
Ieder bewandelt zijn eigen pad en ik ga niet mensen proberen te overtuigen. Ik leef wel op mijn eigen manier en ga zonder mondkap de winkel in. In de winkel waar ik vaak kom, werken ook mensen die er hetzelfde instaan als ik en dan glimlach ik vriendelijk naar ze.
Als mensen heel overtuigd iets zeggen, zegt mijn man wel eens: misschien zou het ook wel anders kunnen zijn.

Hoe zie je de toekomst voor je?
Ik denk dat we in een soort illusie leven, een poppenkast. Veel mensen zien ons denken als de bestaande wereld, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Ik ben niet mijn lichaam, mijn gedachten of mijn gevoelens. Dat idee geeft mij rust. Als ik mijn hoofd leeg maak, is er eigenlijk niks aan de hand. In het ego zit je in de dualiteit, in de overtuigingen en oordelen. Daar ontstaan alle problemen. Als je die gedachten niet hebt, is de strijd er ook niet. Een groot deel van onze problemen zit tussen onze oren. Ik zie mijn gedachten nu als wielrenners en hoef niet meer op die fiets te zitten.
Ik train mijn bewustzijn door telkens mijn focus terug te brengen naar mijn ademhaling. Daarvoor hoef je niet stil op een kussentje te zitten, maar kun je altijd toepassen in het dagelijks leven.
Wanneer je het ego een beetje weet los te laten, ontstaat er ruimte voor iets nieuws.

Denk je dat we hier met een reden zijn? Hebben we iets te verliezen?
Ik weet het niet, we doen allemaal maar wat. Rutte doet maar wat, Kuipers doet maar wat.
Binnen de dualiteit hebben we iets te verliezen, maar vanuit de eenheid niet.
Ik zie het leven een beetje als een bizarre en spannende film. Ik ben me ervan bewust dat wat ik denk niet altijd waar is. Daar vind ik mijn rust en dat is hoe ik het doe. Er blijven altijd vragen waar we geen antwoord op weten. Hoe meer ik daarover oordeel, hoe meer ik in de dualiteit zit.

Hoe denk jij dat we ervoor kunnen zorgen dat wereld een betere plek wordt?
‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’, vind ik een mooie uitdrukking. Ik geloof ook dat wat gebeuren moet, gebeurt. Misschien hebben mensen als Marcel Messing en Tijn Touber gelijk, ik weet het niet. Ik probeer zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven en me bewust te zijn van wat ik de wereld in stuur, hoe ik mij verhoud tot mezelf en de wereld. Ik bestuur mijn eigen autootje en niet die van een ander.
Het lukt mij ook niet altijd om alleen maar positief te zijn, ik ben ook maar een mens, maar het is wel mijn intentie om zoveel mogelijk positiviteit de wereld in te sturen.

Als ik in rust ben, is mijn wereld in rust. Ik denk dat als we collectief 1 minuutje stilstaan en in ons lijf aanwezig zijn, er vrede en rust op aarde zal ontstaan en we uit die strijd stappen.

Wat mij heel erg helpt is om een helicopterview aan te nemen. Wanneer je in het vliegtuig zit, kijk je tijdens het opstijgen en landen van een afstand naar de aarde. Je ziet dan allemaal stipjes. Je zoomt dan even uit. Een stipje zit op de wc, een stipje is zijn nagels aan het knippen. We scharrelen maar wat rond.