Heeft het leven nog zin zonder het virus?

Professor klinische psychologie Mattias Desmet stelt dat de publieke opinie in de ban is van absurde oordelen. Hij zet in een kritisch opiniestuk in Knack uiteen hoe het komt dat niet-kloppende verhalen voet aan de grond krijgen en nauwelijks zijn uit te roeien. Ook deelt hij welke gevaren er aan deze psychologische fenomenen zijn verbonden en hoe wij hier als samenleving het best mee om kunnen gaan.

Een doel om voor te strijden
Gedurende de Corona-crisis, bleken prognoses over besmettingsgraad, reproductiegetal en aantal Corona-doden keer op keer onrealistisch. Toch blijft de alarmerende boodschap hangen bij het publiek. Dit is deels te verklaren doordat we in een tijd leven waarin veel mensen te kampen hebben met onbestemde gevoelens van angst, depressie en gebrek aan zingeving. Het virus maakt de angst concreet en vormt een gemeenschappelijke vijand. Het samen strijden tegen deze vijand zorgt voor een vorm van zingeving en groepsgevoel. Op veel plekken wordt vandaag de dag bij collega’s, vrienden en familie geïnformeerd of zij ‘het prikje al hebben gehad’. Velen zijn na hun prik opgelucht, dankbaar en trots dat zij hun steentje bijdragen in deze strijd en daarmee onderdeel zijn van de oplossing. Ben je een andere mening toegedaan, dan kan dit voor serieuze conflicten zorgen.

Het gevaar van deze extreme focus op het virus is dat het bewustzijnsveld vernauwt. Hierdoor raken zaken als economische- en psychologische schade van de maatregelen en de schending van privacy en democratische grondrechten onderbelicht. Dit geldt voor het publiek, maar nog meer voor de brenger van de boodschap: De viroloog ziet overal virussen. Ook zal het clubje virologen dat nu een supersterren-status kreeg, niet snel van hun podium afstappen.
Op sociale media zie ik berichten langskomen van mensen die in jubelstemming hun bepleisterde arm tonen en tientallen felicitaties in ontvangst nemen. Er worden grappen gemaakt over ‘wappies’, chips, 5G en Bill Gates. Daarmee wordt eenieder die zijn bedenkingen heeft bij de effectiviteit en veiligheid van de vaccins afgeschilderd als gestoorde complotdenker. ‘Wij vertrouwen op de wetenschap’ wordt gezegd. Ik zie ook mensen die zich oprecht heel kwaad maken over het feit dat er mensen zo egoïstisch zijn om zich niet te laten vaccineren. ‘Je doet het ten slotte voor een ander!’ Persoonlijk heb ik het idee dat voorstanders deze zaken vooral delen op social media om bevestiging te zoeken voor hun standpunten.

De focus op het virus is zo sterk, zegt Desmet, dat het maatschappelijk verhaal immuun is geworden voor kritiek en zichzelf bevestigt. Zo zijn de gevolgen van de maatregelen een argument geworden voor het verscherpen van die maatregelen. Dit kan gebeuren doordat slachtoffers van de maatregelen worden opgeteld bij het aantal corona-doden. Hoe strenger de maatregelen, des te meer slachtoffers (door eenzaamheid, depressie, gemiste behandelingen, armoede). Zo raken we in een vicieuze cirkel die, in combinatie met het totalitaire regeringsbeleid, kunnen leiden tot nog extremere maatregelen die nu nog als disproportioneel worden gezien.

De kunst is nu om het leven zin te geven zonder dat we daar een virus voor nodig hebben.

Why Our Purpose Is Evolutionary - Enlivening Edge

Bron:
https://www.knack.be/nieuws/wetenschap/in-de-coronacrisis-is-de-publieke-opinie-in-de-greep-van-absurde-oordelen/article-opinion-1634377.html?cookie_check=1626426658

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *