Het leven is een spel

Stel je voor dat in een parallel universum alles andersom was. Misschien is dat ook wel zo. Ik denk eigenlijk dat alles wat je kunt bedenken, bestaat. Het zogenaamde multiversum. Heb je toevallig de film ‘Mr Nobody’ gezien?

Het gaat over een man van 118 die op zijn sterfbed terugblikt op zijn leven. Hij vertelt uitgebreid over een aantal verschillende levenspaden, die het gevolg zijn van verschillende keuzes. En dan gaat het daar alleen nog maar over enkele 3d-opties.

Ik luisterde van de week 2 podcasts van NRC future affairs over bewustzijn en kwantumfysica.
De ene aflevering heet ‘hersenwetenschap en het mysterie van bewustzijn.’ Omschrijving:
‘In de neurowetenschap blijft één onderwerp een groot mysterie: wat is bewustzijn? Hoeveel scanners en data onderzoekers er ook tegenaan gooien, een sluitende verklaring is er niet voor het feit dat we de wereld ervaren zoals we die ervaren. Volgens hoogleraar psychiatrie Sarah Durston is het daarom tijd voor een radicaal andere blik op ons bewustzijn. Er broeit volgens haar een wetenschappelijke revolutie die de komende jaren veel op zijn kop kan zetten.’ link

De andere heet ‘Hoe kwamtumfysica ons wereldbeeld op zijn kop zet.’ Omschrijving: ‘Hoe meer data je over de wereld verzamelt, hoe beter je weet hoe die in elkaar zit – toch? Volgens onze gast, natuurkundige en filosoof Bernardo Kastrup, is dat een grote misvatting. Hij laat op basis van recente experimenten in de kwantumfysica zien dat er iets rammelt aan de belangrijkste aannames van veel wetenschappers – en technologiebedrijven. Volgens Kastrup dwingen de bizarre bevindingen op kwantumniveau tot een totaal andere blik op de aard van de meetbare werkelijkheid, de toekomst van de wetenschap en uiteindelijk ons eigen bewustzijn. [‘’]’ link

Volgens mij zegt de kwantumfysica dat objecten niet op zichzelf bestaan, zonder dat het bewustzijn ze waarneemt. Er is geen bewijs dat dit bureau bestaat wanneer niemand er naar kijkt. Wanneer je namelijk ver genoeg inzoomt op de fysieke materie, blijven er deeltjes over die zich op een andere manier gedragen dan wij vanuit onze huidige dominante wetenschappelijk paradigma (materialisme) kunnen verklaren. De deeltjes verdwijnen als het ware.
Onze zintuigen zijn instrumenten waarmee we de werkelijkheid interpreteren. Ze meten niet de werkelijkheid zelf. Wat ik altijd zo’n fascinerend beeld vind, is de grot van Plato.
Veel mensen zitten als het ware in een grot en zien de schaduwen op de muur als het werkelijke leven. Achter hen is een soort voorstelling gaande op het wereldtoneel, daarachter kunstmatig licht. Ik heb ook het gevoel dat ik uit de schijnwereld wil breken, uit de Matrix-coma ontwaken.

Even tussendoor – Ik zag een cursus filosofie en levensbeschouwing langskomen bij NHA die me aanspreekt, maar ik ben nu bezig met een coaching-cursus (een cursus om coach te worden) dus dat ronden we eerst maar even af 😉 Mijn ogen zijn groter dan mijn maag wat dat betreft.
Momenteel ben ik een klein beetje vastgelopen ermee. Dat komt omdat er een docent-wissel is geweest en mijn laatste twee huiswerkopdrachten al een aantal weken liggen te wachten op beoordeling, waardoor mijn motivatie een beetje afneemt. De cursus bestaat uit 16 lessen en ik ben nu bij les 4. Ik moet een kort praktijkverslag schrijven aan de hand van een fictieve ontmoeting met een cliënt (een casus) en een aantal doelen opstellen aan de hand van een bepaald model, maar daar had ik even geen zin in. Dus dan ga ik eerst maar even verder filosoferen over de zin van het leven. En straks naar mijn werk. Ik ga het volgende week wel weer oppakken. Ik ga dan ook even een planning maken voor de hele cursus, wanneer ik het af wil/moet ronden.  Na het deel over coaching volgt ook nog een aantal lessen over het opstarten van een eigen onderneming. Dat wilde ik ook even kwijt. Ik ben benieuwd.
Er zijn vaak zoveel dingen waar ik maar niet aan toe kom (knutselen bijvoorbeeld), maar die wel in mijn achterhoofd blijven plakken! Ik ben nogal chaotisch.

Ik wilde nog even iets zeggen over (de aard) van het universum en ons bewustzijn.
We leven in een wereld van ‘meten is weten’ maar daar zitten nogal wat haken en ogen aan en voor mij persoonlijk komt dat de laatste jaren nogal uitbundig aan het licht.
Mensen worden in mijn ogen teveel gezien en behandeld als enkel machines/computers, het zogenaamde verstand gezien als superieur. Terwijl mensen in werkelijkheid totaal onredelijk zijn en dit zelf niet zien. Dit voertuig is misschien wel letterlijk geprogrammeerd. De rijken der aarde fantaseren er lustig op los dit systeem steeds verder dicht te timmeren; centraliseren, automatiseren, meer data verzamelen, kunstmatige intelligentie verder ontwikkelen, transhumanisme zelfs; Mens en machine steeds meer laten samensmelten. En er lijkt een aspect ernstig ondergeschoven te worden in dit verhaal. Een aspect waar veel mensen niet eens in geloven, namelijk de ziel. Toch bestaat het wel degelijk, daar ben ik ten diepste van overtuigd, ik voel het; Bezieling, levensenergie, universele/ Goddelijke liefde die vaak in de knel lijkt te komen. Want waar blijft de mens en de menselijkheid in dit verhaal? Niet het berekenende, egoïstische homo-economicus-aspect, maar het creatieve vraagt om aandacht.
Bepaalde astrologische ontwikkelingen schijnen momenteel mogelijkheden te scheppen hiervoor (tijdperk van Aquarius).

Wat ik altijd een geruststellende gedachte vind, is dat het leven eigenlijk 1 groot spel is. We zitten eigenlijk in een computersimulatie en als het spel van mijn leven is afgelopen, dan ga ik gewoon weer terug naar waar ik vandaan kwam.  Lees maar De zielenreis van Michael Newton. Mijn kern heeft dus niks te verliezen en ik hoef dan ook niet bang te zijn. Ik ben wel eens bang voor pijn, verdriet, leed en verlies, maar ik geloof graag dat ik alles aan kan.

Nou dag lieve robot-simulaties. Bedankt dat jullie samen met mij dit avontuur zijn aangegaan. Love you 💋

Een gedachte over “Het leven is een spel”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *