Long-Covid-read

Zoals ik eerder al schreef, heb ik al langere tijd een fascinatie voor complottheorieën.
In onzekere tijden neemt het aantal mensen dat ze aanhangt toe, in een poging om alle onzekerheden die op ons af komen te verklaren. Er wordt vaak gewezen op het gevaar van complottheorieën voor de democratie en het gevaar van extreem rechtse groeperingen die hiermee (niet geheel ten onrechte) geassocieerd worden. Wanneer mensen geen gemeenschappelijke feiten meer delen, wordt een gesprek heel lastig.

Waar komen deze theorieën vandaan? 
Ik heb mij vaker afgevraagd: wat zijn populaire complottheorieën, waar komen deze theorieën vandaan en zou er iets in zitten? Sinds vorig jaar, komen veel van die zaken meer op de voorgrond te liggen. Hoewel gedragswetenschapper Jan-Willem Pronk in gesprek met Jort Kelder zegt dat hij niet de indruk heeft dat de groep complot-aanhangers de laatste jaren toegenomen is, ondanks de verspreiding via social media. Complottheorieën zijn van alle tijden, zegt hij.
Ik ben zelf altijd al een kritisch persoon geweest, ook op maatschappelijk vlak, en zie mezelf als open-minded; ik sta meer dan gemiddeld open voor andere denkbeelden en bekijk de werkelijkheid graag genuanceerd. Het zou best zo kunnen zijn dat wat ik altijd voor waar heb aangenomen niet blijkt te kloppen. Die open houding is ook in de wetenschap van belang.

Er lijkt al vrij lang een ontwikkeling in de samenleving gaande te zijn van polarisering; verschillende groepen mensen komen verder bij elkaar vandaan te staan, wat gepaard gaat met veel onbegrip. In Maart 2020 hing er een sfeer van solidariteit, onderstreept door de nadruk op ‘onze gezamenlijke vijand.’ Naarmate deze crisis langer voortsleept en steeds meer mensen te maken krijgen met de schadelijke gevolgen van de maatregelen, neemt de weerstand tegen vergaande maatregelen toe. Ook ik maak mij ernstig zorgen over alle neveneffecten. Niet alleen direct voor mijzelf, maar voor de samenleving als geheel, de jongeren en komende generaties die de rekening gepresenteerd krijgen, de mensen die sociaal emotioneel en economisch het zwaarst getroffen worden. Ik heb de indruk dat de polarisatie sinds de ‘intelligente lockdown’ in een stroomversnelling is geraakt, doordat veel mensen zich nog meer dan anders hebben teruggetrokken in hun eigen bubbel, eenzamer en angstiger zijn en minder in verbinding staan met anderen.

Dat lijkt me alles behalve een gezonde ontwikkeling en daarom zou ik graag een heel klein bruggenbouwertje willen zijn en onderling begrip vergroten. Eerlijk is eerlijk; mijn ‘onderzoek’ en schrijven zijn deels een ego-ding: ik heb bepaalde overtuigingen en gooi munitie om mijn punt te maken. Maar alles vanuit een goed hart.

Kritisch denken 
Ik zag een filmpje langskomen van Tim Gielen waarin hij onder andere vertelt hoe het financiële en politieke systeem er wereldwijd uit ziet.  Ik deelde deze op mijn facebookpagina met de vraag of er mensen waren die dit verhaal (deels) konden ontkrachten. Ik kreeg de kritiek dat ik niet moet bijdragen aan het verspreiden van desinformatie. Veel mensen schijnen namelijk niet het kritisch denkvermogen te hebben om deze theorieën te relativeren. Kritisch nadenken werkt immers twee kanten op. Wat in een complotverhaal vaak gebeurt is dat het begint met een aantal feiten en bronvermeldingen. Halverwege wordt het verhaal meer suggestief en minder rationeel. Daar ga je makkelijker in mee, als je je in het eerste deel al hebt gecommitteerd. Ook zou het een oneindige zoektocht zijn naar de waarheid om telkens theorieën te ontkrachten. Alles wat je zoekt, zul je immers vinden op het wereldwijde web. Is een zoektocht naar de waarheid daarmee zinloos?

Machteloos?
Mensen vroegen zich af wat het voor zin heeft om ervan uit te gaan dat we allemaal worden genaaid door de machtigen der aarde: een clubje gewetenloze multimiljardairs. Je kan er niks tegen beginnen en wordt er alleen maar depressief van. Ondanks dat het voor mij een uitdaging is om goed voor mijzelf te zorgen, kan ik het niet laten me te verdiepen in duistere en stinkende zaakjes. Ik vind het interessant en het voelt belangrijk. Wellicht ben ik terecht gekomen in de zogenaamde ‘fabeltjesfuik’, maar grotendeels kan ik mij tegenwoordig vinden in veel van de alternatieve Corona-narratieven. Er leven legitieme en noodzakelijke kritische vragen die op zijn minst stof geven tot nadenken.
Er zijn een hoop aantal punten in het dominante narratief die ik vreemd vind. Ik denk dat het zeker wel zin heeft om kritische vragen te blijven stellen. Ook als het complot waar zou zijn dat een klein clubje bedrijven en aandeelhouders alles voor het zeggen heeft en niet het beste met ons voor zou hebben, vind ik niet dat we ons gewonnen moeten geven. Als er sprake is van onrecht en corruptie, en dat is er in mijn visie, voel ik de noodzaak om mij daar op zijn minst over uit te spreken. Ik geloof niet dat individuen hierin compleet machteloos zijn, zeker niet wanneer mensen zich (vreedzaam) verenigen.

De schaduwzijde van het leven 
Ik kreeg de kritiek erg zwartgallig ingesteld te zijn. Dat het voor mijn eigen psychische gezondheid beter is uit te gaan van het goede in de mens. Misschien. Maar mijn zich ontwikkelende overdenkingen zijn zeg maar echt mijn ding. Ik voel een noodzaak mijn gedachten de ordenen, de wereld om mij heen te analyseren en hierover van gedachten te wisselen. Ook als de werkelijkheid beangstigend is, kies ik ervoor deze onder ogen te komen in plaats van mijn kop in het zand te steken. Zoals ik al eens noemde is mijn zand weggewaaid. Veel aspecten van het leven zijn nou eenmaal op zijn zachts gezegd niet leuk. Ik geloof dat de zin van het leven is het te ervaren en ik wil mij dan ook openstellen en me laten raken.

Het is geen nieuwe informatie dat veel van wat wij dagelijks consumeren in het bezit is van een klein clubje grote bedrijven en aandeelhouders. En dat de rijkste mensen op aarde steeds rijker worden. De rijken der aarde hebben een grote vinger in de pap wat betreft politieke besluiten, kennis is macht en macht corrumpeert. Tegenover die 1% koester ik dan ook het nodige wantrouwen. Tech-giganten en overheden die het niet zo nauw nemen met de privacy van burgers. Je hoeft bijvoorbeeld geen aluminium-hoedje te dragen om kanttekeningen te plaatsen bij de zuiverheid van Bill Gates. (artikel gewoon uit de Groene Amsterdammer).  (Zie ook Anand Giridharadas)

Er zijn in en rond het Corona-beleid een aantal zaken die ik niet begrijp en wil bevragen.

Mondkapjes.
Niet-medische mondkapjes werken niet (zie bijvoorbeeld deze aflevering van Kassa van oktober 2020.  Kassa laat zien dat veel mondmaskers voor consumenten in veel gevallen slechts schijnveiligheid bieden. Ze lieten zeven mondkapjes testen door een team van wetenschappers van de TU delft. Een medisch masker, waarvan het ministerie van VWS niet wil dat consumenten het kopen, kwam als beste uit de test. Er zijn hierover vele wetenschappelijke bronnen te vinden. Ook  Jaap van Dissel  heeft hier uitspraken over gedaan. Waarom worden we in publieke ruimte verplicht een mondkapje te dragen?
Ik begin me hier steeds meer aan te ergeren.

PCR-test
Ook op de PCR-test is kritiek.  Jaap van Dissel heeft gezegd: ‘Een positieve PCR-test betekent dat je genetisch materiaal aantoont, maar niet per definitie dat je levend virus aantoont en dus ook niet per definitie dat er levend materiaal wordt aangetoond waar iemand ziek van is en ook niet of iemand besmettelijk is’. Ik heb hier voor het gemak het korte fragment gebruikt.  Ook Marion Koopmans zegt: ‘De PCR-test toont aan of je het virus-mRNA bij je hebt. Of dat mRNA in een virusdeeltje zit wat nog in tact is en besmettelijk is of dat het restje mRNA zijn die je nog een tijd lang nadat iemand geïnfecteerd is geweest, dat onderscheid zie je niet. Je kunt een beetje het gevoel krijgen door te kijken: hoe veel is het? Maar verschil is niet zo goed te maken. Dat betekent: die test is prima om te zeggen: je hebt het gehad. Maar die test is minder geschikt om te zeggen: op dit moment ben je nog besmettelijk.’

De uitvinder van de PCR-test, Kary Mullis, waarschuwde voor misinterpretatie van de uitkomsten van PCR-tests. ‘If you can amplify one single molecule up to something you can really measure – which PCR can do, there’s very few molecules that you don’t have at least one single one of them in your body. That could be thought of as a misuce of it: to claim that it’s meaningful. It allows you to take a very miniscule amount of anything, make it measurable and then talk about it in meetings like it’s important. PCR is just a process that’s used to make a whole lot of something out of something. It doesn’t tell you that you are sick and it doesn’t tell you that the thing you ended up with really was going to hurt you.

‘Testen heeft geen zin als je geen klachten hebt’ zegt Rutte.
Bovendien is het foutpercentage nog groter als je mensen zonder klachten test.

Desondanks wordt het aantal positieve PCR-test momenteel als maatstaf genomen voor de staat van de volksgezondheid en wil de overheid zelfs naar een testsamenleving.

Dr Maria van Kerkove, technical lead Covid-19, WHO zegt dat uit rapporten blijkt dat besmetting door mensen zonder symptomen erg zeldzaam is. Desondanks wordt ons op het hart gedrukt dat het ontzettend belangrijk is om ten alle tijden 1,5 meter afstand te bewaren van familie, vrienden, geliefden en andere mensen die je leuk en aardig vindt. Stel je voor dat je per ongeluk oma vermoordt! Ook besmetting in de buitenlucht komt heel weinig voor.

Framing in de media
In het interview met  Thierry Baudet en Fajah Lourens hadden ze het erover dat in de media vaak zaken worden verdraaid en uit hun verband worden gehaald. Nu vind ik persoonlijk die Baudet ook een engerd, maar Fajah vind ik een hele leuke en inspirerende vrouw. Zij bevestigt dat deze ervaring van Baudet overeenkomt met haar eigen ervaring. Daarnaast wees Baudet erop dat veel bazen van publieke omroepen, nauwe banden hebben met Tweedekamer-leden. De zogenoemde baantjes-carrousel. Ook krijgt de publieke omroep veel subsidie van de overheid. Kritiek op de objectiviteit en onpartijdigheid van de media komt niet alleen vanuit extreem-rechtse hoek. Joris Luyendijk (leuke vent; intelligent en welbespraakt!) heeft hier aandacht aan besteed. Hij zegt: ‘Het beeld van de wereld dat ons wordt voorgehouden, is vertekend, verdraaid en eenzijdig, en dat is minder de schuld van de individuele journalist dan van de mechanismen die in de media werkzaam zijn.’ Zie zijn boek: het zijn net mensen.
Een ander voorbeeld dat mij extra aan het denken zette heeft te maken met de antiCorona-beleid demonstraties. Ik zag een interview met Jan Vingerhoets  (nog een leuke vent; genuanceerd en empathisch) Vingerhoets is huisarts en spreekt zijn twijfels uit over het Corona-beleid. Hij is in gesprek gegaan met collega-artsen en wetenschappers om zijn twijfel weg te nemen, maar heeft geen overtuigend bewijs kunnen vinden dat de maatregelen passend zijn voor de situatie. En ook kon hij er niet achter staan zijn patiënten in te enten met een Covid-vaccin zonder dat veel bekend is over mogelijke bijwerkingen (op langere termijn). Hij is (vreedzaam) gaan demonstreren met collega-artsen die ook niet achter dit beleid staan. Hij vertelde dat in de media naar buiten werd gebracht dat er mensen verkleed waren als zorgmedewerker en als veteranen. De veteranenvereniging distantieerde zich van de actie. Ik vind het vreemd dat de mensen die er stonden niet zelf zijn gevraagd naar hun beweegredenen. Over demonstraties is ook het laatste woord nog niet gezegd. Deze man is een echte veteraan. Hij stond hier op persoonlijke titel.

Farmaceutische industrie
Waarom ik mijn twijfels heb over de Corona-vaccins, heb ik al in een eerder blog aangestipt. Ook hierover is het laatste woord nog niet gezegd. Peter Gotzsche schreef een prijswinnend boek (britisch medical association’s book award) over de farmaceutische industrie waarin hij systematisch het probleem van Big Pharma in kaart brengt. ‘De farmaceutische industrie maakt zich schuldig aan misdadige praktijken op systematische schaal. De grote farmaceuten verdoezelen onderzoeksresultaten, verzwijgen bijwerkingen, kopen artsen om, infiltreren nascholingen, corrumperen patiëntenorganisaties, plaatsen leugenachtige advertenties en bedriegen tijdschriftredacties via ghostwriters. Ze verdienen miljarden met dubieuze pillen door te liegen over de kosten van ontwikkeling en productie. Medicijnen zijn na kanker en hart- en vaatziekten de belangrijkste doodsoorzaak. Dat zou aanleiding moeten zijn voor een nationaal gezondheidsalarm en een parlementaire enquete over de overheid die de gezondheid van burgers heeft uitgeleverd aan de farmaceutische industrie. In plaats daarvan overleggen ambtenaren van het ministerie ‘met de benen op tafel’ met vertegenwoordigers van de industrie. Ministers houden de afspraken met fabrikanten over de prijzen van nieuwe geneesmiddelen geheim. De Deense arts en onderzoeker Peter Gotzsche, die zelf jarenlang werkzaam was in de farmaceutische industrie, laat zien dat deze industrie niet alleen patiënten, maar ook artsen voor de gek houdt met frauduleuze praktijken.’

Medicijnen zijn helaas soms nodig, maar ik ben ervan overtuigd dat het van belang is ze zoveel mogelijk te vermijden door een gezonde leefstijl.


Ervaringen uit de praktijk
Als laatste punt in dit blog een aantal ervaringen uit de praktijk.
Ik heb via Instagram gesproken met wat zorgmedewerkers die ook hun twijfels hebben over het beleid. Ik vroeg een aantal van hen hoe het er momenteel werkelijk aan toe gaat op de IC’s.
Een aantal reacties:

Sa: ‘Ik ken mensen die op Corona-afdelingen werken. Wat ik van iedereen terugkrijg is dat het jaar normaal verloopt, net als in een griepseizoen. Alleen nu met een nog groter personeelstekort doordat ze voor de zoveelste keer thuis moeten blijven, en heftig met al die maatregelen. Dit is geen werken.’

K: ‘Op de IC is het nooit een pretje. Ook zonder Corona. Dat vergeten mensen soms. Zelf neem ik vaker een kijkje op de blog van Erwin Companje. Ethicus op een IC van het Erasmus en tegen het Corona-beleid. Iemand die het dus echt van dichtbij meemaakt. Heel verhelderend.  kompanje.org

S: ‘Mijn zusje werkt in een groot ziekenhuis in Maastricht. En zij vertelde dat de IC nooit langdurig overvol hebben gelegen. Er waren extra bedden gereserveerd en opgeslagen in beursgebouw Mecc, maar nooit gebruikt. Ze vertelde wel dat er af en toe Covid-patiënten van andere ziekenhuizen waren overgeplaatst naar het ziekenhuis waar zij werkt. Verder stond zij back-up voor de IC, maar is nooit opgeroepen. Ik heb zelf ook op de Covid-afdeling gewerkt en heb dezelfde ervaring.’

K: ‘Er liggen altijd ernstig zieke mensen op de IC die heel hulpbehoevend zijn. Het is geen pretje om er te liggen, ook ik spreek uit ervaring.’

C: ‘Ik heb naast mijn baan bij de huisarts een 0-uren contract op de IC. Ik heb veel moeten werken van maart tot juni 2020 was het echt wel een bizarre tijd. Het was duidelijk een nieuw virus. In tegenstelling tot normaal 1 à 2 patiënten, lagen er dubbel zoveel en vrijwel allemaal aan dialyse beademing en buikligging. Dat was daarvoor nooit in die mate. Echter was het 1 juni klaar. Heel bizar hoe dat ineens ophield. Nu heeft het een heel ander beloop. Mensen komen binnen met pneumonie en geen stollingsproblemen. Ze liggen lang niet meer zo vaak aan de dialyse. Zware mannen gaan wel geregeld op de buik. Ik merk met name dat het personeel de hectiek zat is. Altijd maar die isolatiekamers en de overplaatsingen vinden dagelijks plaats, omdat er niet opgeschaald wordt. Er is dus  minder ruimte voor normale patiënten. Er is capaciteit te kort. Dat is wel vaker zo geweest tijdens griepgolven. Het zijn vooral oudere dikke mannen die niet goed voor hun gezondheid hebben gezorgd en ze hebben vrijwel altijd onderliggende problemen. Vitamine D tekort komt ook vaak voor bij dergelijke posturen. Ik vind dat een gezonde leefstijl veel  meer gestimuleerd moet worden. Wat ik apart vind is dat het beeld veel milder is geworden en dat er veel minder patiënten zijn, maar de maatregelen steeds strenger worden. Door die maatregelen gaat iedereen juist in gezondheid en conditie achteruit.’

Sh: ‘Ik las dat het risiconiveau naar zeer ernstig is geschaald, maar vraag mij af of dit wel klopt. Wij hebben bij onze instelling een Corona-dashboard en daar staat dat het rustig en stabiel is.’

Volgende keer  meer!
En dan heb ik hier nog niet eens de geloofwaardigheid van onze eigen politici gehad.
Kortom, wil ik nogmaals benadrukken dat naar mijn mening een dosis wantrouwen zeer op zijn plaats is en ook nodig is.
Daarnaast kan de boog niet altijd gespannen zijn en raad ik je aan met het mooie weer even naar buiten te gaan om een wandeling of fietstochtje te maken samen. 😬😬✌✌

7 conspiracy theories that aren't actually conspiracy theories

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *