Tagarchief: complotdenker

Interview met Erik – We moeten zelf verantwoordelijkheid nemen

Ik sprak met Erik over hoe hij terugblikt op de afgelopen 2 jaar Corona-crisis en wat het allemaal heeft losgemaakt.
Erik schrijft voor Café Weltschmerz.

Hoe heb jij de afgelopen 2 jaar ervaren?
Als een tijd waarin ik goed wil nadenken over wat ik doe en hoe ik bij kan dragen aan een betere samenleving. Ik wil graag mijn bijdrage leveren aan het keren van het schip dat op een groot ijsblok afstevent. De coronacrisis en alles wat erbij kwam kijken, was voor mensen zoals jij en ik die gewoon een baan hebben en dat kunnen voortzetten een klein ongemak vergeleken met mensen die veel meer hebben moeten inleveren. Maar er speelt natuurlijk veel meer dan Corona; Het is een opmaat naar een controle-maatschappij en een herverdeling van geld en goederen.
Ik ben nu meer alert op wat er allemaal gaande is en ben me ervan bewust dat niet alles is wat het lijkt.

In mijn persoonlijk leven wil ik mij enerzijds nog meer dan ik al deed vooral richten op mijn gezin, op mijn eigen kleine wereld. Ik voel ook sterk de verantwoordelijk tegenover mijn vrouw en dochter en mede daarom wil ik tegelijkertijd iets bijdragen in de grote wereld. Ik wil mijn dochter iets nalaten en daarvoor is nu mijn inzet nodig. Dat doe ik onder andere door het schrijven van artikelen voor Café Weltschmerz.

Als je je gaat verdiepen in Big Farma en hun belangen, dan kom je bijvoorbeeld een hoop leipe shit tegen. Ik zou ervoor kunnen weglopen en kiezen de andere kant op te kijken, maar ik heb het gevoel dat ik me dat niet kan veroorloven. Ik wil graag elke dag afsluiten met een schoon geweten en mezelf in de spiegel aan kunnen kijken. Ik wil ook dat wat in de wereld speelt aankijken en daar op een zo goed mogelijke manier mee omgaan. Door erover te schrijven, door informatie te verspreiden.
Voor de Corona-crisis kon ik meer ongezien vanaf de zijlijn een beetje tegen de stroom inzwemmen. Ik ben nu een actievere rol gaan spelen in de maatschappij.

Wat staat er op het spel?
Onze vrijheid; van reizen, van omgang met elkaar, van expressie. Dat staat onze ontwikkeling als mens in de weg. Waar het naartoe lijkt te gaan is dat er steeds meer voor ons wordt bepaald hoe wij  moeten leven. Ik vind het beangstigend hoe makkelijk mensen hierin mee gaan en naar de overheid luisteren zonder zelf na te denken en zonder te luisteren naar mensen met een andere visie. Met kwade bedoelingen heb je zo het volk mee.
Voorheen werd Nederland gezien als het land waarin iedereen wat te zeggen had. Ik betwijfel of dit nog het geval is. Ik vraag me bijvoorbeeld af of ik straks mijn werk voor Weltschmerz nog wel kan doen zonder dat mijn rekening bevroren wordt. Je ziet het nu in Canada gebeuren; mensen die zogenaamde terroristen (aka vreedzame demonstranten) steunen mogen niet meer bij hun eigen geld. Het zal me niks verbazen als Weltschmerz straks ook wordt bestempeld als terroristische organisatie, net als Forum voor Democratie. Een sociaal krediet systeem komt er op de een of andere manier toch wel aan. Mensen met gewetensbezwaren en een kritische geest zullen zich hierin nog het meest gevangen voelen. Ik denk niet dat we veel te winnen hebben met het invoeren van een dergelijk systeem. Niet op materieel vlak, en zeker niet op spiritueel vlak.

Wat heb je in je omgeving gezien aan impact van de crisis?
Mij vielen dingen op waar ik voorheen nooit echt bij heb hoeven stilstaan. In hoeverre mensen naar autoriteiten luisteren en het geringe belang dat ze hechten aan zelfbeschikking.
Een beetje orde en duidelijkheid kan heel prettig zijn, maar inmiddels raken we verstrikt in alle regels. Dat veel mensen VVD stemmen is iets dat ik nooit heb begrepen, maar mijn beeld van de mensheid is misschien wel wat minder rooskleurig geworden. Mensen laten zich makkelijk in de luren leggen door mooie praatjes, zolang ze voetbal kunnen kijken met een borrelnootje erbij. De confrontatie met die volgzaamheid, vond ik wel schrikbarend. Het lijkt een soort massahypnose.

Wat ik lastig vind, is dat sommige mensen in een compleet andere wereld leven en niet open lijken te staan voor mijn redelijke argumenten. Het maakt mij niet uit of iemand zich wel of niet laat vaccineren, zolang we elkaars keuze respecteren. Waar ik niet tegen kan is als mensen zich agressief opstellen tegenover mij omdat ik andere ideeën heb. Gelukkig heb ik dat niet meegemaakt in mijn directe omgeving, maar het stoort me wel aan mensen die in de media verschijnen, ook ministers en burgemeesters.

Dingen gaan goed zolang je gewetensvolle leiders hebt. Als politici vooral luisteren naar het World Economic Forum en de EU en niet naar de eigen burger, dan gaat het fout.

Rutger Bregman stelt dat de meeste mensen deugen, en dat zie ik ook nog steeds wel. Hij ziet de mens als een soort puppy: lief en schattig, maar ook volgzaam en naïef. Wanneer je die verkeerd opvoedt, dan gaat het mis. Ik ben wel een beetje teleurgesteld in Bregman, omdat hij normaal gesproken weldoordachte opvattingen heeft over maatschappelijke vraagstukken en heel kritisch is, maar in het Corona-verhaal lijkt hij een uitzondering te maken en zijn ogen te sluiten voor de misstanden rondom Big Farma.

Het is nu aan ons om de checks & balances op te maken van de samenleving en deze crisis te gebruiken om er beter uit te komen.

Dat zegt Klaus Schwab toch ook?
Ja dat klopt en dat maakt zijn boodschap ook zo aantrekkelijk. Het World Economic Forum is een enorme marketingmachine met ontzettend veel tentakels in allerlei instituten en regeringen. Maar zij presenteren oplossingen voor problemen die ze zelf veroorzaakt hebben en waarvan ze zelf geprofiteerd hebben. Opnieuw komen die zogenaamde oplossingen henzelf ten goede. Daar zullen we een ander verhaal tegenover moeten stellen. Er gaan sowieso dingen veranderen, het zijn onrustige tijden. We weten niet hoe dingen gaan lopen. Er is óók ontzettend veel verzet. Er was altijd al structureel heel veel mis in de wereld en het is nu tijd om puin te ruimen. Er is zoveel rijkdom en als we dat allemaal eerlijker en transparanter zouden verdelen, kunnen mensen een hele prettige tijd hebben met elkaar.

Heb jij mensen in je omgeving die heel ziek zijn geweest door Corona of zelfs zijn overleden?
Nee. Ik ken wel mensen die Corona hebben gehad en die hadden even griep, geen ziekenhuisopnames. Het kan zijn dat dit een vervormd beeld is, want de meeste mensen die ik ken zijn jonger dan 50. Het is beter om te kijken naar de statistieken. Natuurlijk heeft het mensen flink geraakt, maar niet op zo’n manier dat het al die maatregelen rechtvaardigt. Het is totaal absurd wat er allemaal gebeurt!

Wat heeft de crisis jou gekost?
Mij persoonlijk heeft het niet direct heel veel gekost; Ik kan gelukkig gewoon blijven werken. Ik vind het vooral heel sneu voor mensen in de horeca bijvoorbeeld. Ik denk dat mensen in armere landen het meest getroffen worden; Die marktkoopman die niet meer mag werken of een huishoudelijke hulp die ontslagen werd. Miljoenen mensen wereldwijd zijn hun baan en huis kwijt, kunnen hun kinderen niet voeden. Het kost me wel veel frustratie over alle corruptie, domheid en leugens. Ik ben veel alerter geworden daarop. Veel dingen waren wat dat betreft heel intens de afgelopen 2 jaar, het dwong me uit mijn comfortzone.
Ook heel triest is dat het aantal zelfmoorden en depressies door het dak schieten. Mensen die eenzaam gestorven zijn; een man die niet bij het bed van zijn vrouw mocht zijn die stervende was. Tegenover mijn huis was een kindje geboren en opa en oma kwamen op bezoek. Ze gingen via het raam kijken en zwaaien. Terwijl nabijheid en elkaar kunnen ontmoeten heel belangrijk zijn voor ons welzijn.

Het is ook belangrijk om goed op mezelf en mijn gezin te passen. Ik heb daarom veel gemediteerd om te voorkomen dat ik gek word.

Hoe is dat proces bij jou verlopen? Was je direct al zo kritisch?
Ik was wel geschrokken van de beelden uit Italië en hield me netjes aan de 1,5 meter, ook toen ik met mijn moeder ging wandelen. In het voorjaar kreeg ik toch steeds meer vraagtekens en ben wat dingen gaan opzoeken. In de zomer heb ik een cursus gevolgd bij Karen Hamaker over Corona en de onderliggende machtsstructuren. Zij kon alles heel overzichtelijk uitleggen en ik viel van de ene verbazing in de andere. Eigenlijk zijn we gewoon slachtoffers van een verhaal dat al heel lang in voorbereiding was. Vanaf dat moment ben ik super kritisch en check ik alles wel 3 keer.

Er is ontzettend veel polarisatie. Er zijn veel mensen die hier totaal anders instaan. Hoe kunnen we elkaar weer vinden?

Maurice de Hond schreef een mooi blog over verzoening. Hij sprak over een bevrijdingsdag naar aanleiding van de versoepelingen, trapte op de rem en zei: we moeten met elkaar om de tafel.
Ik vind het bewonderenswaardig dat hij stug doorgaat met zijn verhaal, maar altijd rustig en respectvol blijft. Ik denk dat dat veel kan opleveren. Hoewel hij desondanks op veel plekken niet meer wordt uitgenodigd, is het wel goed voor hoe mensen hem zien en kan hij zo zijn boodschap blijven uitdragen.

Het is soms ontzettend lastig. Als ik iemand ontmoet die er totaal anders in staat, weet ik ook niet waar ik moet beginnen. Ik denk bij wat we gemeen hebben en bij wat we allebei willen. De termen wappies en schapen, daar moeten we vanaf. Ik heb ook jarenlang in links en rechts en goed en fout gedacht, maar nu kijk ik er totaal anders tegenaan. Het zit in de mens om in hokjes te denken, maar dat zullen we toch een beetje moeten loslaten.

En alles moet boven tafel komen. Ik heb onlangs een stukje geschreven waarin het gaat over een waarheidscommissie in Afrika, opgericht na het apartheidsregime. Zij richtten zich vooral op verzoening in plaats van op vergelding. Soms is het wel nodig dat er consequenties zitten aan doelbewuste corruptie en wreedheden, maar voorop staat: hoe nu verder?

Zelf probeer ik mijn bijdrage te leveren door te schrijven en zo hopelijk mensen meer bewust te maken. Het gaat erom dat mensen op een eerlijke manier hun rol oppakken en dan komen we wel bij een oplossing.

Hoe zie jij de toekomst voor je?
Ik schommel een beetje heen en weer tussen optimisme en zorgen.
Met name tijdens die cursus van Hamaker heb ik echt een bittere rode pil geslikt. Ik probeer me vooral nu te richten op oplossingen en ik zie ook veel mensen die daarmee bezig zijn.

Er zijn veel dingen waarvan mensen direct roepen: je bent een complotdenker. Maar die dingen zijn gewoon te vinden in officiële documenten en interviews. Er ligt een plan van het WEF voor een nieuw soort systeem/wereldorde dat enkel in het belang is van de bedenkers zelf. Maar ik zie daar ook wel barstjes in. Het zijn ook allemaal mensen met verschillende belangen. Ik hoorde dat Belinda Gates haar handen aftrekt van grote investeringen en Buffet is inmiddels opgestapt. Die mensen zijn het ook niet altijd met elkaar eens, veranderen van mening of kiezen opnieuw positie om hun eigen belangen na te streven. Er is dus niet één complot dat vast ligt. Er gebeuren altijd dingen die niet te voorspellen of te plannen zijn.

Welke rol speelt spiritualiteit in jouw leven? Is dat toegenomen als tegenwicht van deze zware kost?
20 jaar geleden was ik eigenlijk veel meer met spiritualiteit bezig dan nu. Ik probeerde van alles , maar uiteindelijk bracht me dat niet zo ver. Ik zweefde een beetje en miste wat vaste grond. Nu ben ik met meer concrete dingen bezig. Ik ontken niet het bestaan van andere dimensies, maar voor mezelf en mijn omgeving is het nu beter dat ik concreet iets kan vastpakken.

Mijn werk en mijn gezin geeft mij vervulling en een gevoel van zingeving.
Ik weet dat er ook mensen zijn die het hebben over de vijfde dimensie en Annunaki en noem het allemaal maar op. Wie weet is de aarde ook wel plat, het zal allemaal wel. Een deel van de Christenen zien vaccinaties als ‘the mark of the beast’ en vinden daar aanwijzingen voor in de Bijbel. Er zou daar een apocalyptische strijd tussen goed en kwaad worden beschreven. Zij moeten een kant kiezen en zich verweren tegen kwade krachten. Allemaal reuze interessant en als ik de tijd had zou ik het allemaal willen onderzoeken, maar ik richt me nu vooral op transparante informatievoorziening en het spreken van mijn waarheid. Ik laat veel leugens en corruptie zien, maar probeer daar ook voldoende positieve berichten tegenover te zetten. Ik wil mensen ook wat perspectief bieden. Zelf ben ik nu optimistischer en rustiger dan twee jaar geleden, omdat ik meer houvast heb. Dat geeft mensen kracht denk ik. Hoe vervelend het er allemaal ook uitziet. Wat we vooral moeten nastreven is menselijkheid.

Heb je tot slot een afsluitende boodschap?
De Coronacrisis was voor mij echt een wake-up call: We moeten vooral ook naar onszelf kijken en wat wij willen doen. En onze eigen schaduw niet vergeten. Als we goed naar onszelf kijken, kunnen we de ander ook beter zien. Mensen hebben de macht uit handen gegeven en we moeten zelf de verantwoordelijkheid nemen zodat we onszelf kunnen ontwikkelen als samenleving. Die realisatie is misschien een bittere pil, maar wel noodzakelijk.

* link naar het artikel op cafeweltschmerz.nl: link

 

Ben ik op weg naar een complete onthechting van de realiteit?

Hallo Luitjes,

Vanavond ben ik naar een lezing geweest van Angelo Meijers. Het ging onder andere over vredig zijn in een wereld van onvrede, vrij worden van angst en het creëren van een betere toekomst waarin liefde en verbinding centraal staan.

Ik moet zeggen dat ik er best wel van ben opgeknapt, alleen nu kan ik niet slapen. Sommige mensen geloven dat een volle maan met bepaalde (onrustige) energie gepaard gaat. Die staat ook rond aan de hemel.

Er gebeurt zo veel in de wereld. Voor mijn gevoel zitten we in een periode van transitie, transformatie; Er verandert veel. Ik ben me meer bewust van de wereld om mij heen en ook van mezelf. Wil dat allemaal onderzoeken. Soms ben ik somber en maak me zorgen. Ik zie zoveel destructie, corruptie, giftigheid, misbruik, uitbuiting etc.
De wereld is wat dat betreft echt tamelijk verziekt.
Ik zie ontwikkelingen die ik onwenselijk vind en die ik graag anders zou zien. Daarom wil ik de onrechtvaardigheden graag belichten.
Heel veel komt voor mijn idee nu aan de oppervlakte en het is tijd voor iets nieuws. De leider-figuren van de wereld hebben nu een aantal duurzame ontwikkelingsdoelen opgesteld, maar ik denk niet dat dit eerlijk is en ons gaat brengen waar we graag zouden willen zijn.  Hoe kunnen we verwachten dat dezelfde machtige poppetjes die ons in de ellende hebben gebracht ons gaan redden?

Ik wil mensen niet ontmoedigen en de put in praten door hen te wijzen op wat er allemaal mis is in de wereld. Zoals Angelo vanavond ook vertelde is het belangrijk om licht te schijnen op het duister, maar om vooral je aandacht te gaan richten op wat je wel wilt.
Dat is geen hogere wiskunde, maar belangrijk om aan te worden blijven herinnerd.

Ik geloof dat wij allemaal een unieke en tijdelijke expressie zijn van de bron, de goddelijke vonk, een scheppende kracht. In essentie puur bewustzijn. Ik ken mensen die denken dat ik helemaal krankjorum ben geworden als ik dit zeg. Het roept irritatie op wellicht.
Maar ik voel heel sterk dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.
Ik heb het al eens eerder genoemd, maar ik vind het echt niet te bevatten fascinerend en wonderlijk dat we leven. in moeilijke tijden vraag ik me wel eens af: wat doen we hier in godsnaam en waarom?
Ik heb daar wel ideeën over, filosofisch, spiritueel, levensbeschouwelijk. Ik geloof ook in wetenschap, ik ben geen wetenschapsontkenner. Wetenschap is ook vragen stellen waarop (nog) geen antwoord is. Dingen in twijfel trekken, open blijven staan, nieuwsgierig zijn.

Maar we leven in een wereld vol bedrog en corruptie, belangenverstrengeling, misbruik etc. Het is een verwarrende tijd waarin het veel gaat over ‘desinformatie’. Wie bepaalt tegenwoordig wat desinformatie is? Wie kun je nog vertrouwen?
Ik wens dat we meer op onszelf gaan vertrouwen. Op ons hart, ons gevoel, onze intuïtie en ons gezond verstand. Dat we kritisch blijven. Vragen mogen stellen zonder direct gecanceld te worden.

Ik heb een aantal fascinerende boeken gelezen afgelopen jaar, waaronder Time Bender van Tijn Touber en 2044 van Robert Bridgeman. Het zijn ‘romans’ die beide gaan over een man die de wereld komt redden. 2044 is een soort moderne versie van 1984 van Orwell. Een heel beklemmend boek, dat 1984 vond ik, omdat ik het gevoel had dat het erg dicht bij de realiteit komt. Een soort waarschuwing. Net zoals de serie ‘Black Mirror’ zo’n indruk op mij maakte. Een serie over de schaduwzijde van technologische ontwikkeling en artificiële intelligentie en het misbruik daarvan. Beangstigend. 2044 en Time bender vond ik heel spannend en ook hoopgevend. Alles komt uiteindelijk goed. Ergens is alles al goed.
Wat ik ook indrukwekkend vond is het eerste en laatste boek in de reeks van Christina von Dreien. (de rest moet ik nog lezen).

Touber had het in zijn boek ook over de oorsprong van het leven en de rol van het kwaad. Ik vond het heel mooi hoe hij omschreef dat de duivel eigenlijk best een aardige kerel is, die zijn rol heeft in dit spel. En hoe we die schaduwzijde in onszelf moeten zien te omarmen.

Wat ik ook fascinerend vind is dat de quantum-fysica zegt dat maar 4 procent van het heelal, van alles, fysiek is. De andere 96% is niet materieel (fijnstoffelijk) en kan gematerialiseerd worden met bewustzijn. Wij allemaal hebben een scheppende kracht. Wij creëren onze eigen wereld met onze gedachten, gevoel en acties.
En we hebben veel meer mogelijkheden en zijn zoveel krachtiger dan we denken. Zeker als we onze krachten bundelen. Denk maar aan een klein dominosteentje, aan het butterfly-effect.
Een placebo werkt, vanwege de kracht van de geest, aandacht.

Hier op aarde is een bepaalde dimensie dominant, een frequentie(dichtheid), golflengte. En we ervaren maar een klein deel van de werkelijkheid. Ook ervaren we een dualiteit, een afgescheidenheid, die er op een andere frequentie niet is, in de frequentie van eenheid.  We hebben zo’n beperkte visie, afhankelijk van onze programmeringen, overtuigingen, cultuur etc. Denk maar aan verschillende levensvormen die dingen zien, horen, voelen en ruiken die wij niet kunnen ervaren. (infrarood, ultra-violet, sonar etc). Sommige mensen met een verruimd bewustzijn kunnen ook meer energieën waarnemen.

Dan nog even iets over zogenaamde complottheorieën. Een term die een geheel andere betekenis heeft gekregen voor mij. De definitie van een complottheorie is een geheime samenzwering. Maar dat betekent niet dat het per definitie onwaar is. We leven niet in een complotloze wereld. En dat het vaak open en bloot gebeurt (voor wie het durft aan te kijken) betekent niet dat er dus geen sprake is van een samenzwering.
Ik bladerde net door mijn telefoon en kwam een schema over complottheorieën tegen dat ik vorig jaar had opgeslagen. Het is een omgekeerde piramide die van beneden naar boven afglijdt. Beneden in de punt is de realiteit, de dingen die echt gebeurd zijn, gevolgd door speculatie, onjuistheden, een gevaarlijk antisemitisch punt waarop geen terugweg meer mogelijk is en als uiterste een complete onthechting van de zogenaamde realiteit met de overtuiging dat de wereld word geregeerd door een schaduw-elite. ‘Het promoot haat en geweld tegenover gemarginaliseerde groepen’, staat in het schema beschreven. (Dat je Soros een lul vindt, betekent niet dat je vindt dat alle Joden dood moeten, is mijn mening).

In de stroming van het grote ontwaken uit onze schijnwereld, uit de matrix, wordt precies het tegenovergestelde beweerd. Ik vind het fascinerend en wil juist al die complottheorieën onderzoeken waarvan beweerd wordt dat ze zo gevaarlijk zijn. Ik vraag me af voor wie dit precies gevaarlijk is. Ik denk niet voor mij of voor Joodse  mensen.

Laat ik beginnen met het onderste puntje van de piramide. De complotten die echt gebeurd zijn. In de volgende aflevering van complottheorieën met Charlotte: Things that actually happened!

Onderstaand het schema, een voorproefje van mijn mogelijke loskoppeling van de (3d)-realiteit. Altijd kritisch blijven hè. 🤓 En nieuwsgierig.

Anoniem interview – Dit druist in tegen alles wat ik normaal en acceptabel vind.

Ik had een gesprek met iemand die graag anoniem wil blijven.

Hoe is de afgelopen 2 jaar voor jou geweest?
Het was ergens komisch, surrealistisch. Ik herinner me nog dat ik met mijn dochter naar het nieuws keek in januari 2020. Het ging over een virus in Wuhan. We keken er vanaf een afstand naar en dachten: wat een gedoe bij die gekke Chinezen. Toen zag je die tentenkampen en werd duidelijk dat het toch wel heel serieus was.
Toen het oversloeg naar Nederland had ik in het begin het idee dat het allemaal vlot weer achter de rug zou zijn. Al snel daarna raakte in mijn ogen de balans zoek tussen de maatregelen en het probleem. Er brak paniek uit en vanuit die paniek volgden allerlei acties. Die beelden van overspoelde ziekenhuizen en tragische verhalen op de IC zijn natuurlijk erg ingrijpend en ik begrijp dat als het je naaste treft je er anders in staat. Het is verschrikkelijk voor de mensen die het treft. Maar als je naar de statistieken kijkt, dan denk ik echt dat de ingrijpende maatregelen buitenproportioneel zijn en meer schade aanbrengen dan dat het veel winst oplevert. Vergeleken met de Spaanse griep is Corona echt peanuts, om in de woorden van Gommers te spreken.

Is er in jouw leven veel veranderd?
Persoonlijk heb ik er relatief weinig last van gehad; Mijn werk en dagelijks leven kon wel redelijk makkelijk doorgaan. Mijn dochter vindt het heerlijk om thuis te zijn en met de komst van de baby zitten we een beetje in onze eigen cocon. Het is wel jammer dat je niet uit eten kan of naar de film. Voor veel mensen wereldwijd hebben met name de maatregelen een enorme impact. In armere gebieden in de wereld veroorzaken de maatregelen extreem veel leed. Iemand die in India geen bananen meer mag verkopen op straat, verliest gewoon zijn complete inkomen met alle gevolgen van dien.

Heb je iets gemerkt van de impact van het virus zelf?
Ik heb in mijn omgeving geen mensen die erg ziek zijn geworden. Ik heb het zelf gehad en was een paar dagen niet lekker.

Heb je je laten vaccineren en wat waren daarbij je afwegingen?
Nee ik heb me niet laten vaccineren. Ik behoor niet tot de risicogroep. Als je kijkt naar het aantal besmettingen, hoeveel mensen daarvan ernstig ziek worden en doodgaan, gaat het bijna zonder uitzondering om oude en obese mensen met gezondheidsproblemen. Ik voel me niet geroepen.
Ook dat het er zo snel doorheen wordt gedrukt, staat me tegen. Ik ben ook niet bang voor de vaccins, maar ik vind het gewoon flauwekul. Ik vind het wel verstandig dat mensen op leeftijd het vaccin nemen, dat is een risicoafweging.

Is het een principekwestie?
Dat is een beetje een gewetensvraag. Het wordt gewoon erg opgedrongen vanuit de overheid en dat druist in tegen wat ik normaal en acceptabel vind. Ik ben geen complotdenker en denk niet dat Bill Gates ons probeert in te spuiten met een chip ofzo. Maar ik voel wel wat wantrouwen/scepsis. Het is een nieuw type vaccin dat pas kort op de markt is. Ik geloof dat het wel meevalt qua risico’s, maar het is niet 100% zonder risico. Ik vind het beleid waanzin en sta er niet achter, maar ben ook pragmatisch. In Oostenrijk krijg je nu boetes als je je niet laat vaccineren of kun je je baan verliezen. Dat zou ik er niet voor over hebben om maar bij mijn principes te blijven. Ik heb nu recht op een QR-code omdat ik ziek ben geweest, maar heb hem nog niet gebruikt. Het voelt een beetje alsof ik dan medeplichtig ben aan het invoeren van dit systeem.

Hoe staat je omgeving hierin?
Gemixt. Ik vind het soms wel grappig, maar soms ook schrijnend hoe het relaties onder druk kan zetten. Dat vind ik nog het meest bizarre van alles: hoe snel het polariseert, ook binnen families, vriendenkring en op de werkvloer. Het is een zwaar onderwerp dat tussen mensen komt te staan en er ontstaan veel gevoeligheden, ook tussen mensen die voorheen heel close waren. Een collega op mijn werk heeft gezegd: ‘Als jij er zo in staat, dan neem ik jou als mens niet meer serieus.’ Dat vind ik echt heftig.

Hoe kunnen we daar zo goed mogelijk mee omgaan?
Ik weet het niet, soms vrees ik dat dit pas het begin is. Het speelt op meerdere vlakken, het gaat niet alleen om Corona. We leven in een rare tijd met sociale media en allerlei verschillende informatiebronnen. Ik ben bang dat dit een heel lastig punt gaat zijn. Het gaat ook over thema’s als diversiteit en klimaat bijvoorbeeld. Thema’s waarbij mensen furieus hun standpunten verdedigen. Ik heb het idee dat dit heftiger is geworden, er is veel frictie.

Heeft de crisis jou ook wat opgeleverd?
Ik ben veel meer thuis bij mijn gezin. Ik vind het fijn om die tijd met hen door te brengen. Dat is eigenlijk het voornaamste.

Het gaat tegenwoordig veel over desinformatie. Wat vind je van die term?
Je hebt daar allerlei gradaties in. Vorige week is er een rapport gepubliceerd van de Johns Hopkins universiteit over het effect van de lockdowns. * Verschillende landen zijn met elkaar vergeleken. De conclusie was dat de lockdowns eigenlijk weinig effect hebben gehad als het gaat om het voorkomen van verspreiding van het virus. Hier is heel weinig aandacht voor in het nieuws. Het is natuurlijk verschrikkelijk tragisch dat het weinig effect heeft gehad. Mensen willen dat niet horen.

Ik heb wel moeite met die modelwetenschap. In de wetenschap zou een bewering moeten worden onderbouwd, getoetst en gestaafd. Tegenwoordig zit de wetenschap anders in elkaar en worden er aan de hand van modellen voorspellingen gedaan over de toekomst. Daarbij worden variabelen gebruikt die de wetenschappers relevant vinden. Ik denk dat er daarbij veel te veel vooringenomenheid komt kijken. De uitkomst kan gestuurd worden en er spelen ook (politieke) belangen mee. Dat is gevaarlijk. Het gemak waarmee geselecteerde data in een model worden gegoten en als waarheid worden gepresenteerd. De term wetenschap wordt zo gedegradeerd en het vertrouwen in de wetenschap is dan ook flink afgenomen. Datzelfde geldt voor de politiek: er worden allerlei beloftes de wereld in geslingerd die keer op keer niet worden nagekomen. Dat ondermijnt het vertrouwen. De politiek zou veel voorzichtiger moeten zijn met beweringen en het toepassen van drang en dwang.

Hoe kijk je aan tegen de toekomst?
Als het gaat om Covid, dan sta ik daar wel positief tegenover. Je ziet een verschuiving waarbij steeds meer mensen zoiets hebben van: laten we er maar mee stoppen, met die maatregelen. Er lijkt een wat realistischer kijk te ontstaan. Soms kan ik wel wat somber zijn over waar het heen gaat met de wereld als ik denk aan de toekomst. Er wordt echt met geld gesmeten naar dingen waarvan ik denk dat het weinig zin heeft. Maar als je kijkt naar de geschiedenis, zijn er altijd kapitale blunders geweest. Eigenlijk doen we allemaal maar wat en hoe erg is dat? Je kant het toch niet sturen dus moet je er misschien maar niet teveel over nadenken. Aan de ene kant ben ik wel gefocust op globale ontwikkelingen, omdat ik het ook erg interessant vind. Maar er wordt ook vaak gezegd: focus je op dat waar je wel invloed op hebt.

Je zei net dat je geen complotdenker bent en je vind het lastig dat mensen heftig reageren op je standpunt. Ben je huiverig voor die labels?
Ik noem mezelf voor de grap wel eens wappie, omdat ik erg kritisch ben op het beleid en ik merkte dat de meeste mensen om mij heen daar heel anders in stonden. Ik ben kritisch, maar geloof wel in goede intenties. Mensen zijn onhandige wezens en worden soms geleid door angst. Ik denk dat veel mensen daarmee worstelen. Misschien staan politici als Rutte zelf ook wel niet achter het beleid, maar maken zij keuzes omwille van hun positie en loopbaan. Ze krijgen veel kritiek en zullen het ook niet snel goed doen. De internationale druk is hoog. In Zweden had een vooraanstaande viroloog een hele andere benadering. Die werd eerst geprezen en vervolgens verguisd tot doodsbedreigingen en rechtszaken aan toe.

Ik associeer mijzelf niet met het beeld dat in de media wordt geschetst van een kleine radicale groep demonstranten. Misschien is dat beeld onterecht, maar ik voel me niet geroepen om aan demonstraties deel te nemen. Een praktisch argument om daar niet aan mee te doen is ook dat ik er gewoon weinig tijd voor heb.
Wat ik wel heel eng vind is de toon waarop over ongevaccineerden wordt gesproken.  De Canadese president Trudeau noemt mensen die zich niet laten vaccineren gewoon letterlijk beesten en moordenaars. Dat vind ik echt angstaanjagend, onbegrijpelijk en krankzinnig. Wat ik ook een enge ontwikkeling vind is dat mensen aan alle kanten gecanceld worden. Zelfs een Mona Keijzer wordt zo uit de regering geknikkerd. Ik snap dat er een bepaald beleid gevoerd moet worden, maar ik vond dat wel heel opmerkelijk.
Ook iemand als Maurice de Hond werd van LinkedIn geknikkerd en als crimineel behandeld omdat hij kritisch was op het beleid; waanzin. De Hond had het vanaf het begin al over het belang van ventilatie en daar werd toen niks mee gedaan. Nu zie je dat ze bezig zijn met het aanpassen van ventilatie op scholen en er is niemand die zijn fouten toegeeft of excuses aanbiedt.
Aan de andere kant is Willem Engel ook niet mijn cup of tea. Zijn strijd is niet de mijne. Hij denkt echt dat er sprake is van kwade opzet en een groot complot. Ik vind wel dat iedereen vrij is om zijn eigen mening te vormen.

Heb jij nog vertrouwen in de politiek?
Ik denk dat mensen dit vooral zichzelf aandoen. Er is een groep  mensen bang om ziek te worden of anderen te besmetten en die daarom de prik neemt, maar er is ook een grote groep die praktisch denkt en de prik neemt omdat ze op vakantie willen. Het lijkt wel alsof wanneer mensen eenmaal dat offer hebben gebracht, ze vinden dat anderen het ook moeten doen omdat ze misschien toch een beetje bang zijn voor de mogelijke bijwerkingen, met het idee: gedeelde smart, is halve smart. Dat vind ik wel een enge dynamiek.
Ik zie geen beter alternatief qua politiek systeem. De democratie is niet ideaal, maar ik denk dat we het ermee zullen moeten doen. Op dit moment heb ik niet het idee dat de dingen die ik belangrijk vind voldoende worden behartigd. Het beste voor mij is natuurlijk dat ik dictator ben in mijn eigen land, maar dat gaat helaas niet.

Wat hebben we te verliezen?
Dat ligt aan het perspectief. Ik wil graag dat mijn kinderen comfortabel en in vrijheid opgroeien. Daar wil ik wel voor strijden, maar niet ten koste van alles. Iemand als Geert Wilders heeft veel opgeofferd voor iets waar hij in gelooft en kan niet meer zonder beveiliging door het leven. Ik ben het niet met zijn standpunten eens, maar die gedrevenheid is bewonderenswaardig. Als mij het leven onmogelijk zou worden gemaakt, dan laat ik op een gegeven moment wel mijn principes liggen. Bepaalde keuzes kunnen grote consequenties hebben, en ik blijf wel afwegen wat ik het waard vind. Ik zou niet alles opgeven. Ik heb ook geen zin om telkens de strijd aan te gaan en conformeer me deels. Ik heb lange tijd wel een mondkapje gedragen ondanks dat ik het onzin vind, omdat ik geen zin had in gedoe. Nu laat ik die wel steeds vaker thuis.

Mij heeft het hele gebeuren meer doen nadenken over zingevingsvraagstukken. Hoe is dat voor jou? Denk je dat dingen met een reden gebeuren of geloof je meer in toeval?
Dat weet ik niet. Ik denk dat mensen graag willen dat dingen zinvol zijn en daarom een betekenis geven aan gebeurtenissen. Men heeft behoefte aan het duiden van onverklaarbare dingen. Ergens is het wel droevig als alles enkel een samenloop van toevalligheden is, maar ik geloof wel meer in toeval en kan dat ook wel dragen. Ik snap wel het concept van religie en hoe dit mensen kan helpen. Het lijkt me heerlijk om te geloven in een God, maar dat lukt mij niet. Ik streef altijd naar waarheid.
Ik ervaar mijn leven als zinvol, maar of de mensheid enige relevantie heeft, vraag ik me af. Ik denk niet dat het erg is als de mensheid zou verdwijnen. De oneindigheid van het heelal zet onze wereld wel in perspectief.

* https://sites.krieger.jhu.edu/iae/files/2022/01/A-Literature-Review-and-Meta-Analysis-of-the-Effects-of-Lockdowns-on-COVID-19-Mortality.pdf?fbclid=IwAR2EixJnk1iVfVrYjNV6OaTFyqirZfqabHHovMQ7Xcw4iqbACxDjryN8nC0