Tagarchief: idealen

Anoniem interview – Ik constateer vooral chaos

Welke thema’s houden jou momenteel bezig, waar wil je het over hebben?
Ik heb de laatste tijd veel podcasts van Michiel Lieuwma geluisterd, ook omdat ik jou wat beter wilde begrijpen. Vaak heb ik wel  moeite met dingen die hij of zijn gasten zeggen, maar soms zeggen ze wel hele rake dingen die me aan het denken zetten. Ze hebben veel kritiek op de woke-cultuur en daardoor moest ik denken aan twee momenten die ik op de kunstacademie heb ervaren die bij mij frictie veroorzaakte en me het gevoel gaven dat ik het niet goed deed:

Één van die momenten was toen we klassikaal de tekst ‘dieren als machines’ doornamen van Descartes. De docente was uitgesproken veganist en straalde uit: ‘Als je niet met me bent, ben je tegen me.’
We moesten het eigenlijk gaan hebben over hoe verschrikkelijk die tekst was. En ondanks dat ik denk dat het moreel juist is om er een veganistische leefstijl op na te houden, viel het me op dat er geen ruimte was voor een andere visie.
Ook (keeping it real art critics) heeft veel kritiek op de tendens: ‘er is 1 idee dat iedereen moet aanhangen en als je anders denkt, ben je fout.’

Een ander moment waarin ik deze frictie opmerkte, was tijdens een les over feminisme. Er werd gezegd dat vrouwen (en mannen) die huishoudelijk werk doen, daar ook voor betaald zouden moeten worden. Er was één student die diep in de materie zat en tijdens de les een onderonsje had met de docent. Ik was ook wel benieuwd naar de teksten waar ze naar verwezen, maar daar werd niet op ingegaan. Ik had het idee dat ik het had verpest door een onnozele vraag te stellen die niet in lijn is met overtuigd feminisme. Ik voelde me op mijn plek gezet; Ik wilde oprecht dingen weten, maar ben ze niet te weten gekomen omdat ik niet goed op de hoogte was.
Je moet soms wel op eieren lopen om niet het verkeerde te zeggen. Júíst ook moraalridders kunnen in hun onnozelheid hele stomme dingen zeggen, zoals: ‘ik zie geen kleur’ en dat dan heel progressief vinden van zichzelf. Dat is natuurlijk onzin, want daarmee zeg je eigenlijk: ‘ik zie het probleem niet’ Terwijl er wel degelijk onderscheid wordt gemaakt op basis van afkomst en kleur. Het wordt ook een imago;  veel mensen willen graag gezien worden als iemand die aan de goede kant staat.

Welke afleveringen van zomergeesten heb je gekeken?
Bijna allemaal haha. In de laatste met Timon Diaz hadden ze het over een meta-blik waarbij ze met meer afstand de wereld bekijken.
Ik vond het fragment dat ze lieten zien met Peter de Graaf heel interessant over het afpellen van de laagjes van je identiteit en kijken naar wat daar onder zit. Dit maakt dat ik het fenomeen religie iets beter begrijp. Ik vond het wel veel informatie en heb het nog niet helemaal verteerd. Ik vind het heel lastig om op een goede manier met spiritualiteit bezig te zijn.

Wie ben jij onder alle laagjes van je identiteit? Onder de laagjes van je naam, leeftijd, woonplaats, geslacht, opleiding, werk, relaties, overtuigingen etc?
Ik heb alles geprobeerd af te pellen, maar ik kwam niet bij een leegte, zoals Timon die benoemde. Ik vroeg me af: waarom zou je relaties/liefde moeten loslaten? Onder alle laagjes voelde ik een soort bolletje energie. Ken je het personage Fart van Rick en Morty? Zo’n soort wezentje, dat is mijn essentie. Ik vond dat ik wel een leuke Fart ben haha

Wat is jouw definitie van spiritualiteit?
Ik heb niet zulke positieve associaties met de term spiritualiteit. Ik moet denken aan zo’n kalende man met een staartje die yoga-docent is en altijd boodschappen doet bij de biologische supermarkt. Ik zie echt zo’n stereotype karikatuur voor me. Ik moet denken aan rozenkwarts geslepen in hartvorm. Ik vind het niet zo sympathiek van mezelf en wil graag  milder zijn en niet teveel generaliseren en oordelen, maar ik kom veel extreme types tegen waar ik een beetje allergisch voor ben. Wat ook weer veel over jezelf schijnt te zeggen.

Denk je dat het waar is dat waar je je aan ergert vaak iets is dat je eigenlijk zelf wil hebben of zijn?
Ik had bijvoorbeeld best wel een oordeel over Victoria Koblenko toen zij 24 uur bij Theo Maassen op bezoek was en heel sexy bij hem op schoot ging zitten. Maar dat was toch echt vrij gênant en ongepast?!
 Maar er zit wel een ongemak bij mij hoor, ik ben me soms heel erg bewust van hoe ik me kleed bijvoorbeeld.
Ja sexy zijn, dat is een heel interessant onderwerp. Het gaat tegelijkertijd over kracht als over kwetsbaarheid. Ik denk niet dat zelfbewust zijn van hoe je over straat loopt, alleen maar in je eigen hoofd zit. Mensen reageren er ook heel sterk op, dat heb ik zelf ook ervaren. Mensen oordelen heel hard, geven cijfers voor iemands uiterlijk. Het lijkt er soms wel op dat hoe meer aandacht iemand aan zijn uiterlijk besteed, hoe kritischer anderen worden. Alsof ze iemand kleiner willen maken. Dat heeft volgens mij met jaloezie te maken.
Misschien ben ik ergens ook wel eens jaloers op mensen die heel open in het leven staan. Maar als we het over spiritualiteit hebben, zijn er zijn denk ik ook wel veel kwetsbare mensen die op een wierrook-achtige manier heel erg op zoek zijn.

Ik heb ook wel eens iemand gesproken die zei dat hij zijn ego had losgelaten nadat hij een spirituele reis had gemaakt. Dat stoort mij omdat ik er een hele arrogante ondertoon in proef die zegt: ‘jij bent daar nog niet, jij staat nog onderaan de ladder van je persoonlijke ontwikkeling.’ Mensen met een open relatie bijvoorbeeld, die zeggen: ‘als je echt van je partner houdt, dan laat je diegene los. En als je verder bent in je ontwikkeling, dan kun je dat.’
Die arrogantie proef ik ook wel in het gesprek tussen Michiel en Timon met hun ironische distantie. Ik vind emotionele betrokkenheid niet lager op de ladder van ontwikkeling dan distantie. Natuurlijk is het voor jezelf fijn om je niet teveel te laten meeslepen, maar in veel situaties is emotionele betrokkenheid heel erg op zijn plek. De kunst is goed te kunnen schakelen van perspectief.

Ook in de docu-serie ‘Ik woke van jou’ overheerst een neerbuigende toon.
Ik vind het bijvoorbeeld erg cynisch om te stellen dat mensen die protesteren vooral bezig zijn met zichzelf profileren. Die mensen willen echt verandering.
Er was in die serie een jongen die zichzelf op allerlei plekken vastlijmde uit protest. Dat is inderdaad vrij irritant, en voor een deel zal het trots zijn, maar die jongen is er oprecht van overtuigd dat de wereld vergaat!
Ik snap bijvoorbeeld ook wel dat jij mij wilde waarschuwen voor de gevaren van vaccins, omdat je er echt van overtuigd bent dat het slecht voor je is.

We zijn niet los van ons ego, we zijn en blijven óók een homp vlees met emoties in deze wereld.
De stelling dat alles een reflectie is van je binnenwereld kan misbruikt worden. Gaslighting noemen ze dat: jouw emoties worden dan gezien als onafhankelijk van de (wan)daden van de ander en daarmee niet serieus genomen. Maar je kunt niet zomaar je handen overal vanaf trekken.

Ik zie dat je Eckhart Tolle in de kast hebt staan, toch best spiritueel. Wat heb je uit dat boek gehaald?
(de kracht van het NU)
Ik vond het vrij zware kost en ben er niet helemaal doorheen gekomen, maar wat me bij is gebleven is dat hij het had over het angstwezen. Dat angstwezen heb ik wel eens gezien tijdens een truffel-trip. Het was echt een demon die zich vasthechtte aan mijn bolletje energie, aan mijn Fart.
Ik ben toen anders tegen mijn depressie aan gaan kijken, namelijk als een andere entiteit, een soort monster of parasiet, niet een deel van wie ik ben. Ik identificeerde me er niet meer mee.

Wat ik me ook nog herinner van Tolle is dat hij schreef: ‘als je staat te wachten op iemand en diegene is te laat, zeg dan niet dat je hebt staan wachten, stoor je er niet aan en zeg dat je gewoon hebt staan ZIJN.’ Dan denk ik: hallo! Dit is wel echt losgezongen van de realiteit, dit is niet zoals het in het echte aardse leven gaat. We hebben nou eenmaal emoties, en dat is oké! Ik vond het vrij irritant haha.

Ik zag ook een tarotkaarten-set liggen?
Ja dat zie ik meer als een soort party-trick. Aan de ene kant weet ik dat het onzin is. Maar ik geloof wel dat je kunt intunen op iemands frequentie of energie als iemand daarvoor open staat. Sommige mensen vinden het te zweverig en te weinig concreet. Het grappige is dat je hierbij juist wel allerlei aannames over iemand doet die je vervolgens checkt en vaak zijn ze juist.

Hoe zou je jouw levensbeschouwing omschrijven?

Die is niet gedefinieerd. Ik geloof niet in een God. Mensen dragen de complexiteit van het leven aan als argument voor het bestaan van een God, maar voor mij is dat juist een argument voor het niet bestaan van een sturende entiteit. Ik constateer vooral chaos.

Hoe ga je om met die onzekerheid?
ik weet niet óf ik ermee omga. Ik denk er niet teveel over na, omdat ik weet dat ik er toch niet uit ga komen.

Ben je bang voor de dood?
Nog niet. Ik ben er niet echt mee bezig. Ik denk niet dat er iets is na de dood, net zoals toen ik er nog niet was. Daar kan ik me in ieder geval niks van herinneren.

Wat is je definitie van religie?
Ik denk dat religie hoop geeft. De overtuiging dat het goed gaat komen. En die behoefte snap ik wel.
Een depressie is eigenlijk het tegenovergestelde, namelijk wanhoop. Dat heb ik zelf ervaren en ik ben wel bezig met de vraag: hoe raak je niet in die wanhoop?

Hoe raak je niet in die wanhoop?
Doelen, bezigheden, ervaringen, het liefst positieve, en verbinding.
Ik heb ook die zomergeesten-film gekeken: Vicky Christina Barcelona van Woody Allen.
Het gaat over twee meiden die samen op vakantie gaan; eentje is losbandig, de ander houdt meer van zekerheid. Ze maken allerlei dingen mee en niemand krijgt uiteindelijk wat hij wilde, maar dat is ook niet erg, want het gaat om de ervaring.
Een vriendin van mij zei: ‘Iedereen doet maar wat en niks is belangrijk, maar het is belangrijk dat het gebeurt.’ Ik vind dat wel eens vervelend nihilistisch, maar het zou best eens waar kunnen zijn. Het leven kabbelt voort en is stuurloos. We doen allemaal ons best en iedereen faalt. Het heeft iets aandoenlijks.

Ben je idealistisch?
Ik vind dat het wel meevalt omdat ik veel dingen doe die cognitieve dissonantie veroorzaken. Ik vlieg bijvoorbeeld wel eens, terwijl ik eigenlijk vind dat we dat niet zouden moeten doen en wat zijn mijn idealen dan eigenlijk waard?
Ik kan me wel verbazen over mensen die heel egoïstisch zijn. In de docu ‘Playing with FIRE’ ging zo’n stel uitleggen hoe je kunt investeren in vastgoed om kapitaal op te bouwen.
Ik vind het moreel incorrect om woningen te zien als investering. Woningen zijn om in te wonen. Veel mensen zien het als handig en vinden het naïef om geen gebruik te maken van de mogelijkheid. Maar hoewel ze er zelf geen kwaad in zien, denk ik dat dergelijke beleggingsadviseurs meer schade toebrengen aan de wereld, dan dat ze iets bijdragen.

Heb je nog een levensmotto of wijsheid die je graag wilt delen?
Nee absoluut niet haha!

Nou, ik heb niet zo lang geleden wel iets bijzonders meegemaakt dat indruk op me maakte: Ik zat met vrienden op een terras toen één van hen werd gebeld door een vriendin die helemaal in paniek was omdat ze ervan overtuigd was dat Putin op de knop zou drukken en we allemaal door een atoombom zouden worden opgeslokt. Ik vroeg me af: stel dat dit echt het einde is, wat zou ik dan doen? In de paar seconden die je dan nog te leven hebt. Er schoot door me heen: had ik maar niet zo op de rem gestaan.
Later rationaliseerde ik dat weer en dacht: wat een onzin, ik sta helemaal niet op de rem. Maar op dat moment was het gevoel heel echt en ik wil het daarom wel serieus nemen: Ik wil meer openstaan, meer verbinding ervaren.
Voor mijn gevoel zat ik namelijk al een beetje in quarantaine voordat de lockdowns daadwerkelijk begonnen. Het was een heel inspirerend moment.
In Lord of the Rings zeggen ze: We hebben maar beperkt de tijd, doe er wat mee!
Het leven is een flits tussen het grote niks. We moeten daar iets goeds mee doen. En wat goed is, is misschien voor iedereen anders, maar we moeten er in ieder geval bij stilstaan. Het belangrijkste voor mij zijn de ontmoetingen en connecties. Zoals Peet zo mooi zei: ‘het belangrijkste zijn de mensen, de dieren en de planten, in die volgorde.’

Hier wil ik het over hebben

Ik heb een mapje op mijn computer dat heet ‘Corona-interviews.’
Maar eigenlijk heeft bijna niemand het er nog over. Ik houd van terugblikken en lessen trekken, maar wil ook niet blijven hangen. Al pratend met een vriendin, dacht ik na over welke kant ik eigenlijk uit wil met die interviews. Ik ga lekker ongestructureerd te werk op mijn blog. Ik vind het prettig om aan niemand verantwoording te hoeven afleggen, om nergens aan vast te zitten en gewoon vrij te kunnen delen wat mij bezig houd. Dit is een evoluerend proces, continue aan verandering onderhevig.

In eerste instantie had ik in mijn hoofd om mensen met verschillende standpunten te vragen naar hoe zij de afgelopen 2 jaar hebben beleefd. Ik merkte namelijk dat mijn eigen ideeën over wat er gaande is, niet overeenkwamen met de beleving van mensen in mijn omgeving en dat dit soms voor wrijving zorgt. Dit frustreerde me, het riep veel vragen op en ik zocht naar een manier om elkaar beter te begrijpen. Ik merkte dat ik het heel prettig vond om mensen te spreken die mij begrijpen, met wie ik een beetje op dezelfde golflengte zit. Ik ben een aantal keer de confrontatie aangegaan met de mensen die er compleet anders in staan en krijg enerzijds het advies om bepaalde dingen te laten rusten. Anderzijds ben ik nog steeds wel benieuwd naar hun complete verhaal, maar ik voel hier wat weerstand tegen en schuif het voor me uit om dit op een rijtje te zetten. Ondertussen draait de wereld (compleet) door en komen er tal van andere issues langs.
Op een gegeven moment is het niet meer zo interessant om het over Corona te hebben, mensen zijn al ruim een jaar Corona-moe. Nu moeten we het hebben over het klimaat en over Putin, ook gezellig.

Ik probeer altijd het leven, de wereld en mijzelf te begrijpen. Vat te krijgen. Willen doorgronden, begrijpen en bevatten is denk ik een vorm van controledrang.. Het is eeuwig balanceren tussen hard werken en overgave. Maar ik kan ook erg genieten van het onderzoek, de ontdekkingen, de verbinding.
De onderwerpen die ik interessant en belangrijk vind, komen vanzelf aan bod als ik met mensen praat. We hebben het over het leven, over angst en vertrouwen, waarheid, de zin van het leven, ziekte en gezondheid, trauma, verantwoordelijkheden.
Ik probeer het leven zo bewust mogelijk te ervaren en deze ervaringen onder woorden te brengen en te delen. Ik vind het mooi als anderen zich herkennen in mijn ervaringen en wil graag anderen laten weten dat ze niet alleen zijn in deze verwarrende wereld, ik wil ervaren dat ik niet alleen ben, ik wil elkaar inspireren.

Voor mij was de corona-crisis aanleiding voor een bewustwordingsproces, big time. Het heeft me door elkaar gerammeld. Ik was altijd al (maatschappij)kritisch en geneigd tot ‘navelstaarderij’, maar eerder was ik er nooit écht aan toegekomen heel diep te duiken. Ik zocht naar zingeving binnen bepaalde bekende kaders. Was geïnteresseerd in filosofie, psychologie, sociologie, politieke theorieën. Probeerde alles te begrijpen en analyseren met het verstand. En dat doe ik nog steeds graag, maar ik combineer het nu graag met gevoel en intuïtie, met spiritualiteit.

Mijn ervaring met psychedelica in de zomer van 2021 heeft heel veel indruk op mij gemaakt en me ervan doordrongen dat er zoveel meer is in dit universum dan wat de meeste mensen kennen. Ik vind het eindeloos fascinerend en het heeft mijn zoektocht in een stroomversnelling gebracht.
Met de term spiritualiteit hebben sommige mensen in mijn omgeving helemaal niks. Ik probeerde in eerdere blogs al eens uit te leggen hoe ik dit ervaar. Ik probeer het op zo’n manier te verwoorden dat het voor anderen hopelijk zo begrijpelijk mogelijk is. Dat is soms best uitdagend omdat ik zelf ook zoekende ben. Zeker tegenover sceptici.
Ik vind het lastig een korte definitie te geven en ik denk dat deze ook telkens verandert als ik weer nieuwe ontdekkingen doe. Wat in ieder geval duidelijk is voor mij is dat ik niet mijn lichaam en mijn gedachten ben en zelfs niet mijn gevoelens, maar de observator ervan. Het bewustzijn erachter. Alles is energie. We hebben/zijn een ziel en daar probeer ik bewust mee in contact te komen/blijven. Voor mij is het niet zweverig. Het is alles bij elkaar; in contact staan met mijn lichaam, mijn geest en mijn emoties/energie en de omgeving.

Eerder had ik nogal een afkeer van de zogenaamde maakbaarheid van het leven. Sommige mensen zijn immers nou eenmaal minder bedeeld dan anderen.
Er is zeker een bepaalde moeilijkheidsgraad van ieders leven. Ik ben zelf depressief geweest en weet hoe frustrerend het is om vast te zitten in een negatieve spiraal en te horen te krijgen dat je ‘gewoon even een knop moet omzetten.’ Als ik anders had gekund, dan had ik dat wel gedaan.
Nu ben ik toch gaan geloven dat we letterlijk onze eigen realiteit creëeren door de overtuigingen die we over onszelf en de wereld hebben. Je kijkt door een bepaalde bril en mijn wereld is anders dan de jouwe. Alles wat ik in mijn wereld om me heen zie, is een reflectie van mijn binnenwereld. Zie ik veel ellende, dan heb ik nog wat innerlijk werk te verrichten. Alles is een spiegel en wat denk ik helpt is bewustwording en transformatie. Ik vind maakbaarheid nog steeds een lastige term, want ik vind het belangrijk om niet tegen de natuur in te gaan. Ik zie dat mensen hun omgeving willen controleren en manipuleren, maar wat mij betreft moeten we samenwerken met de natuur en haar ondersteunen in plaats van manipuleren.

Ik ben anders tegen heel veel dingen aan gaan kijken. Ik denk bijvoorbeeld dat gezondheid veel meer vanuit een holistisch, multidisciplinair perspectief zou moeten worden benaderd dan nu het geval is in de reguliere zorg. Ik denk zelfs dat ziekte niet is wat we denken dat het is (domme pech die te verhelpen is met een industrieel medicijn). Ik denk dat ziekte kan ontstaan door trauma en emotionele blokkades die zich vastzetten in het lichaam. Als je een goede intuïtie hebt, kun je subtiele signalen van je lichaam opvangen. Luister naar het fluisteren van je lichaam, zodat het niet hoeft te schreeuwen. Daarnaast leven we in een door hebzucht verziekte wereld waarin elke industrie gecorrumpeerd is en winstmaximalisatie letterlijk over lijken gaat. Dat systeem brengt op zijn zachts gezegd geen gezonde samenleving voort.

Zogenaamd schaduwwerk is het aankijken van je duisternis, van je trauma’s. Zowel individueel als collectief is er werk aan de winkel, want ik denk dat we te lang hebben verzaakt en er zich veel troep heeft opgehoopt. Hoewel ik tegelijkertijd geloof dat alles wat moet gebeuren, gebeurt. Ik ben in elk geval bereid en in staat om veel aan te kijken en doe dat dan ook. Tegelijkertijd train ik mezelf door dagelijks stil te staan bij waar ik dankbaar voor ben en wat ik die dag kan doen om er een geweldige dag van te maken.

Ik begon mij ook af te vragen waar de overtuigingen die ik heb eigenlijk vandaan komen. Heb ik die omdat ik zelfstandig kritisch en logisch heb nagedacht, zelf heb aangevoeld? Of omdat het ‘nou eenmaal zo is’? In veel gevallen was dat laatste het geval en ik ben dan ook alle overtuigingen gaan heroverwegen. Wat is waar? Ik kijk geen nieuws meer, omdat ik erachter ben gekomen dat de zogenaamde mainstream media in Nederland net zo goed staatspropaganda is als in landen die openlijk niet democratisch zijn. Maar ook alternatieve kanalen kunnen je meesleuren in angstzaaierij.
Dit inzicht heeft bij mij een fascinatie voor complottheorieën aangewakkerd. Daar wil ik het ook graag over hebben. Complotten zijn overduidelijk lang niet altijd fabeltjes. Er is sprake van ontzettend veel corruptie en leugens en er zijn veel dingen die wij (nog) niet weten of niet meer weten (geen actieve herinnering). Soms komen jaren na dato plotseling schandalen naar buiten en bleken die wappies toch gelijk te krijgen. Ik ben heel benieuwd wat er de komende jaren nog naar buiten komt. Ik denk hele gekke dingen.

Ik wil het graag hebben over deze zoektocht naar (zelf)kennis en met mensen hierover uitwisselen.
Hoe (bewuste) mensen tegen het leven aankijken. Hoe dealen we met het leven, met de chaos, hoe maken we er het beste van? Hoe leven we zo gezond mogelijk? Wat is waar? Dat soort vragen.
En voortbordurend op mijn politieke interviews: wat zijn onze idealen? Wat willen we? Wat vinden we belangrijk? En zo voorts.

Groetjes

Anoniem Interview – Er kan niets nieuws worden opgebouwd, voordat het oude wordt afgebroken.

Anoniem interview over de impact van de Corona-crisis.

Hoe is de afgelopen 2 jaar voor jou geweest?
Ik vond het best een lastige tijd, tumultueus, onrustig, onwerkelijk. Het voelt een beetje alsof we in een film leven.
Mijn vrouw werkt in de zorg en zat in het begin in een coronateam dat speciaal was samengesteld. Zij heeft een periode in een speciaal pak covidpatiënten geholpen.
De crisis raakte direct aan alle levensaspecten en op ons werk werden we geconfronteerd met grote veranderingen en veel stress.
Ik was direct in het begin al heel kritisch. Wat ik bijvoorbeeld heel vreemd vond is dat de wetgeving rondom medische apparatuur enorm streng is. Nieuwe apparatuur moet vóór marktintroductie oeverloos getest worden door keuringsinstanties, terwijl dit bij medicijnen en de vaccins blijkbaar minder nauw luistert.

Jij hebt je niet laten vaccineren?
Nee, ik heb daar geen goed gevoel over. De vaccins zijn zo snel uitontwikkeld. Ik behoor niet tot de risicogroep en daarnaast ervaar ik een enorme dwang en drang die me ontzettend tegenstaat.
Er is te weinig bekend over mogelijke bijwerkingen op de lange termijn en inmiddels is bekend dat het anderen niet beschermt, dus voor een ander hoef ik het niet te doen. Ik vind dat als iemand bang is om ziek te worden, dat hij zichzelf mag beschermen.

Hoe staan mensen in je omgeving hierin?
Op het werk hebben we gelukkig een management dat er vrij liberaal mee omgaat. Er is een klein deel van de mensen niet gevaccineerd, maar dat wordt gewoon gerespecteerd. Voor een van mijn kinderen is het heel lastig. Iedereen in zijn vriendengroep is gevaccineerd en hij valt soms wel buiten de boot daardoor; hij mag bijvoorbeeld niet in de kleedkamer en in de kantine van de voetbalclub. Hij is nu in een fase in zijn leven dat je onbezorgd zou moeten kunnen zijn, maar dat kan allemaal niet. Ikzelf red me wel; ik leef mijn eigen leven en trek me iets meer terug in huis. Voor de jeugd is dat nu heel moeilijk. Een collega van me denkt 180 graden anders dan ik. We weten van elkaar hoe we er in staan en dat is oké. We respecteren elkaar en kunnen door 1 deur. Waar ik het meest moeite mee heb is dat ik niet meer binnen mag komen in het clubgebouw van de vereniging. Ik ben er nog niet over uit of als straks alles weer mag, ik nog wel zin heb om terug te komen. Ik heb de afgelopen periode veel nieuwe vrienden gemaakt via sociale media, demonstraties en lokale verbindingsgroepen. Ik ben gelukkig niet alleen komen te zitten.

Heb je ook mensen in je omgeving die erg ziek zijn geworden of zijn overleden?
Ik ken niemand die is overleden aan Corona. Er zijn wel mensen die ziek zijn geworden in mijn directe omgeving. Een collega werd, vlak voordat de Crisis werd ingeluid, erg ziek en was lang uit de roulatie. Dat voorval heeft voor veel angst gezorgd binnen ons bedrijf. Niemand wilde hetzelfde krijgen als hij. Ik heb het idee dat er in de beginfase ook echt wel wat aan de hand was, maar dat is na een paar maanden ook weer afgevlakt. Zelf ben ik vorig jaar positief getest. Ik heb toen 1,5 week koorts gehad en was erg moe. Ik heb er niks aan overgehouden.

Wat heeft eraan bijgedragen dat jouw scepsis is gegroeid?
Tijdens de eerste persconferentie nam ik het allemaal heel serieus. Ik had natuurlijk al een voorbeeld op het werk gehad. Ook de beelden uit Italië maakte indruk. Ik vond dat Rutte ons goed informeerde en een helder verhaal had.
Toen zag ik een reportage van Nico Sloot, die mij erg aan het denken zette en een collega van mij, die wat dieper in de materie zat, tipte mij over Reiner Fuellmich: een Duitse advocaat die fel tegenstander is van het beleid en bezig was met rechtszaken hiertegen. Ik kende Fuellmich van het Volkswagenschandaal en als zo iemand iets zegt, dan maakt dat wel indruk. Dat ben ik in de gaten gaan houden.

Wat ik verder zie, is dat statistische modellen als glazen bol worden gebruikt, terwijl een model volgens mij bedoeld is om te analyseren en niet om voorspellingen te doen. Extrapoleren is heel lastig, omdat een model altijd een vereenvoudiging is van de werkelijkheid.
Verder zie ik dat wij ons al twee jaar lang laten leiden door dezelfde mensen in het OMT en de specialisten niet worden gerouleerd. Wetenschappers en artsen met andere inzichten en expertise zijn nauwelijks gehoord. In de wetenschap zoals ik die ken, wordt er na het schrijven van een publicatie commentaar geleverd door andere wetenschappers. Die discussie wordt nu helemaal niet gevoerd en de publicatie over de PCR-test verscheen binnen 48 uur gereviewd en gecorrigeerd.

Daarnaast heb ik gesproken met mensen die werkzaam zijn in ziekenhuizen en ik hoorde van hen dat het helemaal niet zo druk was op de IC op momenten dat dit beeld wel werd geschetst in de media.
Het corona-team waarvan mijn vrouw deel uitmaakte, werd al snel ontbonden omdat er geen patiënten waren. Sinds de vaccinaties zien zij en vele andere verpleegkundigen wel veel meer oedeem en blauwe plekken.

Heb je het idee dat dit door de vaccinaties komt?
Dat weet ik niet, maar het is wel opvallend. Tijdens mijn studie heb ik een college gehad over virussen. Wat mij ervan bijstaat is dat een virus een stukje DNA is met een eiwitmembraan. Dat dringt je cel binnen, hecht zich aan je DNA, doet mee met de deling en verlaat vervolgens de cel weer. Zo vermeerdert het zich. Ik vraag mij af hoe het eigenlijk kan dat een virus de cel weer kan verlaten met de spike-eiwitten in tact. In deze theorie zitten voor mij veel witte vlekken, ongerijmdheden en onduidelijkheden. Wanneer het vaccin in de bloedbaan terecht komt en de cellen worden aangezet tot het aanmaken van spike-eiwitten aan de buitenkant van de cellen, wanneer stopt dan dat mechanisme? Het lichaam wordt geprogrammeerd om gedrag te vertonen dat het normaal gesproken niet doet. In theorie kan daardoor schade ontstaan. Wanneer dit wordt ingespoten, waar in het lichaam gebeurt dit dan? Wanneer het zich in de bloedbaan bevindt, kan het overal in het lichaam gaan zitten. Ik vind het idee van genetische manipulatie ook heel eng. Ik vind dat we niet voor god moeten gaan spelen.

Wat staat er op het spel in jouw strijd?
Dat een totalitaire macht het voor het zeggen krijgt, mogen we niet laten gebeuren. In mijn ogen gaat het wel die kant op. De Corona-crisis werd uitgeroepen precies op het moment dat 75 jaar vrijheid werd gevierd, maar ik had het gevoel: die vrijheid hebben we nu niet meer. Ik wil later niet hoeven zeggen dat ik heb toegekeken en niks heb gedaan. Ik kan absoluut niet tegen onrecht en wat er nu gebeurt appelleert daar heel erg aan.
Ik vind het heel erg dat er een pasje in het leven word geroepen dat overal bepaalt of je wel of niet naar binnen mag. Zo wordt een grote groep mensen gewoon buitengesloten.

Welke bronnen raadpleeg jij om je te informeren?
Ik lees al jaren de krant niet meer en kijk ook geen praatprogramma’s op televisie. Wat me erin tegenstaat is dat het eenzijdig is en je niks kan terugzeggen. Ik houd ervan kritische vragen te stellen en mezelf kritisch te laten bevragen. Nederlandse mediabedrijven vallen grotendeels onder het ANP. Daar komt alles binnen en zij nemen enkel berichten aan die ze kunnen doorverkopen aan meerdere kranten. Een kritisch geluid komt veel te weinig aan bod. Ik zoek veel informatie zelf op internet en gebruik de voor mij bekende databases voor wetenschappelijke artikelen.
Ik zit ook op sociale media, waar ik mensen volg die ik interessant vind. Ik ben me bewust van het risico in een bubbel terecht te komen. Als ik iets lees, kijk ik vaak of ik de bron kan achterhalen en of ik dezelfde informatie kan vinden. Is dat niet het geval, dan neem ik de informatie met een korreltje zout. Af en toe neem ik er even wat afstand van.

Ben jij veranderd de afgelopen 2 jaar?
Ik zie nu meer mogelijkheden en ben minder materialistisch geworden, sta losser in het leven.
Ik heb mezelf beter leren kennen en heb ontdekt dat ik sterker en onafhankelijker ben dan ik had gedacht. Twee jaar geleden deed ik veel zoals het hoort en was ik veel bezig met wat een ander vindt. Nu doe ik meer wat ik zelf wil en wat ik zelf goed vind. Ik geloof dat de wereld wordt hoe je het zelf maakt. De systemen laten 1 voor 1 los en je komt daardoor meer tot de kern van jezelf. Ik heb nu veel meer diepe gesprekken. Het leven gaat nu meer om wie ik ben dan om wat ik doe. In die zin is mijn leven rijker geworden. Wij leven ons leven op de manier hoe wij denken dat goed is en aan sommige dingen doe ik niet meer mee. Zolang ik mijn vrouw en kinderen heb is het goed. Natuurlijk zijn er ook periodiek wel sombere momenten, maar gelukkig kom ik er telkens wel weer uit.

Ik ben door deze crisis meer gaan nadenken over de zin van het leven. Hoe is dat voor jou? Ben je gelovig?
Wij zijn Protestants Christelijk, maar hebben nu wel ons kerklidmaatschap opgezegd. Na de versoepelingen zijn gewone kerkgangers welkom in het gebouw, maar als je in het koor zit moet je een QR-code hebben. Dat de kerk meegaat in deze kromme regels en daardoor meedoet met uitsluiting, gaat mij te ver en ik sta hier niet achter. Het lijkt erop dat alles wat georganiseerd wordt, eindigt met een groep die zichzelf macht toe-eigent en alles bepaalt voor de rest. Dat wil ik niet meer. Er is geen ruimte voor andersdenkenden en dat is voor mij strijdig met het geloof, dat erop is gebaseerd dat iedereen gelijk en welkom is. Een godsdienst is een geloof en geen wetenschap, het is geen weten en gaat niet om bewijs. Dat betekent dat een ander ook iets anders mag geloven. Ik ben de bijbel op een andere manier gaan bekijken en ben het ook niet met alles eens. De rode draad is liefde en elkaar in waarde laten. Ik geloof niet dat we aan de hemelpoort komen en niet naar binnen mogen omdat we het verkeerde geloof aanhingen.

Geloof jij dat we hier met een reden zijn of geloof je meer in toeval?
Ik heb nog niet uitgevogeld waarom ik op aarde ben, daar zal ik waarschijnlijk de rest van mijn leven over doen. Ik geloof wel dat dingen met een reden gebeuren. Ik heb ervaren dat ik in het verleden hele nare dingen heb meegemaakt en daarvan heb geleerd. Nu heb ik daar baat bij en kan ik anderen daarmee helpen. Het belangrijkste in het leven is denk ik dat we er voor elkaar moeten zijn. We hebben een verantwoordelijkheid naar elkaar en naar de aarde. Ik probeer wat ik tegenkom goed op te pakken en het goede te doen. Dit is een tijd is waarin alles blootkomt. Misschien moet alles juist helemaal escaleren, zodat alle rottigheid naar boven komt. Er kan niet iets nieuws worden opgebouwd, wanneer niet eerst het oude compleet wordt afgebroken.

Hoe zie je de toekomst voor je?
Als ik over de toekomst nadenk, kan ik wel eens heel somber worden. Ten opzichte van twee jaar geleden ben ik wel minder bang geworden om dingen kwijt te raken. Waar ik wel eens bang voor ben is dat straks de maatregelen wel afgeschaft worden, maar dat het werkelijke probleem blijft zitten. De spoedwet is nog niet afgeschaft, dus het kan zijn dat in de herfst alles weer wordt uitgerold. Ook blijven bepaalde mensen die wanbeleid voeren gewoon op dezelfde plek zitten.

Wat ik wel mooi vind om te zien is, dat de demonstraties zo massaal bezocht worden. In maart 2021 ging ik voor het eerst naar een demonstratie. Op het museumplein kwam ik erachter dat we bij lange na niet de enige waren.Wat ik zou willen zien is dat de samenleving minder individualistisch wordt en dat we meer oog hebben voor elkaar. Zorg moet voor iedereen toegankelijk zijn en niet gedicteerd worden door de zorgverzekeraars. Je kunt je tegenwoordig heel specifiek verzekeren voor de zorg die jij nodig denkt te hebben. Veel zaken worden uitbesteed en geautomatiseerd. Mensen willen geen moeite doen, maar willen wel altijd meer. We proberen het klimaat te redden door technologie en willen blijven over-consumeren en alles moet direct beschikbaar zijn. We mogen weer meer zelf gaan doen. Wat mij betreft zou dit systeem meer gericht mogen zijn op solidariteit en op tevredenheid. Ik zou graag terug willen naar het eten van groenten uit het seizoen, het liefst uit eigen tuin.

Er wordt wel gezegd dat alles wat je aandacht geeft groeit, Is het tijd om te stoppen met strijden en je vooral richten op wat je wel wil?
Het is altijd zoeken naar een balans en ik denk dat het ook goed is om misstanden aan de kaak te blijven stellen. Ik hoor wel eens iets over een parallelle samenleving, maar ik heb geen idee hoe ik dat voor me moet zien. Ik denk dat ook niet alles in onze huidige wereld slecht is. Heel veel dingen zou ik graag anders zien, maar ik denk dat je altijd krijgt dat een klein groepje mensen ergens de dienst gaat uitmaken. Zelfs in een vereniging van 30 man, gaat het bestuur uiteindelijk beslissingen nemen zonder alle leden te raadplegen. Veel mensen vinden het wel prima als er voor hen wordt gedacht. Mensen moeten het ook willen om mee te beslissen, om zelf moeite te doen en zelf na te denken. Ik zou wel graag in een omgeving willen zijn met meer gelijkgestemden om me heen en niet teveel regels, alleen voor de excessen.

Wat ik een positieve ontwikkeling vind, is dat er steeds meer mensen aandacht besteden aan het geestelijke. Het ego en materialistisch denken mag wijken en plaats maken voor iets nieuws. Aan het interview met Doutzen Kroes en de belangstelling daarvoor merk je dat er een grootschalige paradigmaverschuiving gaande is.

Heb je nog een boodschap ter afsluiting?
Alles gaat een keer over. Hoe meer mensen gaan snakken naar liefde, hoe groter de kans dat we samen iets liefdevols gaan creëeren. Er gebeurt heel veel in de wereld waar je je druk om kunt maken. Het is heel onwerkelijk allemaal. Maar het is ook belangrijk om gewoon leuke dingen te blijven doen, de verbinding op te zoeken, samen te wandelen etc. Eigenlijk heb ik vaak pas last van Corona als ik mijn telefoon aan zet en erover ga lezen.

 

Come together

Al ruim 13 maanden leven we inmiddels in een permanente staat van crisis. Er is een noodsituatie uitgeroepen vanwege een wereldwijde pandemie. De lijken waren niet af te voeren in Bergamot en ook in India en Brazilië vallen de mensen bij bosjes dood neer.
In Nederland loopt het zorgpersoneel op hun tandvlees en worden er belangrijke operaties en andere behandelingen uitgesteld.

Toch maak ik mij steeds meer zorgen om de andere kant van het verhaal. Ik wil mijn overdenkingen over wat er in de wereld speelt blijven ordenen, analyseren en delen. Wie weet leidt het ergens toe.

Na meer dan een jaar leven in deze pandemie concludeer ik voorzichtig dat ik het risico voor mijn gezondheid en dat van vele anderen klein inschat, en dat ik bereid ben dit risico te nemen. Dit op basis van mijn ervaringen in de praktijk en de informatie die ik tot mij heb genomen.

Het gaat vaak over de IFR (Infection Fatility Rate): Dit is het percentage mensen dat is overleden na een besmetting. Dit cijfer is sinds het begin van de crisis (na voortschrijdend inzicht?) telkens naar beneden bijgesteld. De angst zat er goed in. Als we ons niet met zijn allen aan de maatregelen houden, zou ons hetzelfde lot te wachten staan als Bergamot, Brazilië of India. Maar klopt dat wel?

De IFR lijkt wereldwijd tussen de 0,1 en 0,5% te liggen. Wel zijn er hele grote verschillen naar leeftijdsklasse. Bij personen onder de 35 jaar is de IFR kleiner dan 0,0025% (1 op 25.000). Bij personen boven de 90 is dat cijfer groter dan 15%.
Voor ruim 98 procent van de bevolking is het virus niet gevaarlijk. Dat wil zeggen dat iemand geen noemenswaardige klachten ervaart. Veel mensen krijgen zelfs niet of nauwelijks klachten, dankzij ons ingenieuze immuunsysteem dat in staat is dergelijke infecties succesvol de deur uit te werken.

Ik had al snel mijn bedenkingen bij de maatregelen die diep in de privé-sfeer ingrijpen. De overheid bepaalt vanaf maart 2020 min of meer waar jij wanneer mag zijn, met wie en wie je wel en niet aan mag raken. Veel mensen gingen hier makkelijk in mee. ‘Nog even volhouden’ ‘We doen het voor onze ouderen’, of ‘we doen het om de zorg te ontlasten’ werd er gezegd. ‘Als iedereen zich netjes aan de maatregelen houdt, dan kunnen we snel weer terug naar het oude normaal.’

Ik heb in 2020 in een woonzorgcentrum gewerkt waar ouderen veelal op hun eigen appartementje zaten en beperkt bezoek mochten ontvangen onder strikte voorwaarden. Mensen zeggen ‘het is niet anders, dit is helaas nou eenmaal nodig om het virus eronder te krijgen.’ What happened eigenlijk to groepsimmuniteit?
Ook ik was geschrokken en bang om per ongeluk indirect een moord op mijn geweten te hebben als ik iets te dicht bij iemand kwam of iets had aangeraakt dat mogelijk besmet was. Maar al gauw kwam bij mij de noodzaak tot menselijk contact meer op de voorgrond te liggen. Ook vroeg ik mij af wie er precies beter werd van deze maatregelen. Niet de ouderen in het woonzorgcentrum. Niet ik. De zorgmedewerkers misschien? Nabijheid en aanraking is zó belangrijk! Een gebrek eraan zorgt voor veel stress, angst en ernstige eenzaamheid. Stel je voor dat iemand in zijn laatste levensfase zit en wordt opgesloten in een kamertje. Nauwelijks bezoek, of alleen op afstand. Wat is dan de kwaliteit van leven? Liefde is hetgeen dat het meest waardevol is en die mag nu maar beperkt tot uiting worden gebracht. Knuffelen en handen schudden is not done. Thuiswerken de norm. Stel je voor dat je komt te overlijden zonder je kleinkind te hebben geknuffeld!

Ik vind het ethisch onverantwoord om de verantwoordelijkheid voor de ‘volksgezondheid’ op de schouders van individuen te leggen. Je kunt van jonge mensen niet vragen om hun leven voor onbepaalde tijd op pauze te zetten. Van de horecaondernemers en de mensen met een ‘niet essentiële’ winkel die hun ziel en zaligheid hebben gelegd in het opzetten van hun eigen zaak.  Deze jaren worden hen afgenomen en zijn niet meer in te halen. Kinderen zijn nog flexibel van geest en buigen mee, maar ook deze twijgjes kunnen, als de druk maar groot genoeg is en lang genoeg aanhoudt, op een gegeven moment breken. De impact van deze maatregelen is denk ik enorm, ook op de lange termijn.

Dit beleid is doorgevoerd op advies van een groepje virologen. Maar de wereld bestaat uit zoveel meer dan virussen. Over de overwegingen en de voors en tegens wordt nauwelijks openheid gegeven. Het is wat het is, en we hebben het maar de accepteren.  Een open debat over de proportionaliteit is eigenlijk niet echt mogelijk. Tegengeluid krijgt in de reguliere media weinig aandacht of wordt geridiculiseerd. Volgens de Jonge ‘zijn de wappies tegenwoordig zelfs in de Tweede kamer te vinden.’ Aka mensen die kritische vragen stellen. Mensen die kritische vragen stellen, schijnen zelfs een gevaar voor de volksgezondheid te zijn, omdat ze de vaccinatiebereidheid wel eens omlaag zouden kunnen brengen. En het vaccin is de enige uitweg uit deze vreselijke pandemie.
Of het vaccin daadwerkelijk de uitweg is uit deze situatie en of we hiermee onze vrijheden weer terug krijgen, is nog maar zeer de vraag. Viroloog Ab Osterhaus benadrukt dat er nog geen uitsluitsel is over de besmettelijkheid na vaccinatie. Het RIVM adviseert ook na vaccinatie afstand te houden, mondkapjes te dragen en te testen bij klachten.

Een gedachte die ik heb: Gezondheid is toch zoveel meer dan de afwezigheid van Covid-19?
Ik begrijp de hysterie niet goed in verhouding tot andere gezondheidsproblemen en doodsoorzaken.
Als de volksgezondheid zo vanzelfsprekend prioriteit heeft, waarom is er dan zo weinig aandacht voor een gezonde leefstijl? Ik weet niet hoe het nu is gesteld met de fitheid van de gemiddelde Nederlander, maar een poosje geleden had meer dan 50% van de mensen in Nederland overgewicht. Een probleem dat gepaard kan gaan met allerhande leefstijl gerelateerde klachten als hart- en vaatziekten. Dagelijks worden we blootgesteld aan allerhande schadelijke stoffen. Daarbij is de geestelijke gezondheid ook onderdeel van gezondheid en welzijn. Iets dat voor veel mensen in deze tijd zwaar onder druk komt te staan. Is het ook niet gek dat bijvoorbeeld de McDonalds en de snackbar open zijn en de sportscholen gesloten?

Waarom moet je in deze samenleving straks bewijzen dat je ‘gezond’ bent en geen gevaar vormt voor anderen, door middel van een vaccinatiepaspoort of testbewijs? Je bent ziek en bedreigend totdat het tegendeel bewezen is. Lijkt me heel ongezond. Ik hoop dat voldoende mensen niet bereid zijn hieraan mee te werken. Dan werkt de testsamenleving namelijk niet.

Wat ik ook héél vreemd vind is dat er de afgelopen 10 jaar enorm is bezuinigd op de zorg.
Op dit moment zijn er ongeveer 37.000 ziekenhuisbedden in Nederland. In 2009 waren dat er een stuk meer: 49.000. Ook het aantal IC-bedden in Nederland is afgenomen: van 2200 in 2015, naar 1200 in 2020. Kabinet Rutte heeft flink bezuinigd op de zorg, terwijl er sprake is van bevolkingsgroei en vergrijzing. Er zijn dus steeds meer mensen die zorg nodig hebben.

Het aantal ic-bedden in Nederland is één van de laagste van heel Europa. Duitsland heeft er 4x zoveel per 100.000 inwoners. Wanneer er te weinig personeel beschikbaar is, zullen deze (terug) moeten worden aangetrokken en zal hierin moeten worden geïnvesteerd. IC-verpleegkundigen leidt je inderdaad niet zomaar even op, maar specifiek Corona-zorg is niet complex. Bovendien is de zorgcapaciteit niet enkel een crisis die nu speelt, maar is een langduriger probleem. Het afgelopen jaar is er niks gedaan om dit chronische probleem aan te pakken.

Het afgelopen jaar zijn er wel degelijk ingrijpende vrijheidsbeperkende maatregelen ingevoerd en wetswijzigingen doorgevoerd onder het  mom van een noodtoestand. Waarmee de overheid zich steeds meer macht toe-eigent en een flinke inbreuk op de privacy geoorloofd schijnt (bijvoorbeeld niet goed beveiligd bron- en contact onderzoek). Of we uberhaupt nog privacy hadden, kun je je ook afvragen. Deze besluiten worden allemaal van bovenop opgelegd. Veel mensen zeggen nog steeds dat Wappies niet zo moeten zeuren. We leven in Nederland ten slotte in een vrij land, in een democratie, mogen en kunnen nog steeds van alles. Hebben het hier goed. Maar ik signaleer wel een ondemocratisch beleid. En een beleid dat veel schade toebrengt.
Je zorgen maken over vrijheden vind ik niet egoïstisch. (Keuze)vrijheid en zelfbeschikkingsrecht voor iedereen zijn voor mij belangrijke waarden. De sociaal maatschappelijke druk om je te laten vaccineren is enorm. Echt onafhankelijke informatievoorziening, informed consent ontbreekt vaak.

Wat mij tevens zorgen baart is de polarisatie die steeds verder lijkt toe te nemen. De hele crisis gaat gepaard met veel negatieve emoties. Mensen die ervan overtuigd zijn dat het vaccin de uitweg is, kunnen erg boos worden op mensen die zich niet willen laten vaccineren en noemen hen vaak egoïstisch. Verschillende sterke standpunten en overtuigingen kunnen lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Dit kan voor (onoverkomelijke) conflicten zorgen.
Maar dat wil ik niet laten gebeuren.

Ik wil graag een klein oproepje doen aan eenieder die dit leest:
Wees lief, begripvol en geduldig tegenover jezelf en anderen. Verspreid zoveel mogelijk liefde en zo min mogelijk boosheid en haat. Zorg goed voor jezelf en elkaar. We hebben elkaar nodig in dit leven. Luister naar elkaar en toon begrip voor de angsten van de ander.
Welke verlangens en idealen liggen er achter de ideeën waar je het niet mee eens bent?

Heel veel LOVE en Peace!

Epitome: Powered in God’s Peace

Interview met Aafke (ChristenUnie)

Ik interview Aafke Vreugdenhil over haar idealen. Aafke is nu 7 jaar (4 jaar raadslid, 3 jaar fractievoorzitter) actief voor de ChristenUnie in de gemeente Hilversum. Daarnaast werkt zij als mediator en relatiecoach.

Al vanaf haar 16e is Aafke betrokken bij een politieke jongerenorganisatie.
‘Die maatschappelijke betrokkenheid is iets wat van jongs af aan al in mij zit. Het was voor mij heel vanzelfsprekend om na te denken over dingen die in de maatschappij gebeuren’ vertelt Aafke mij als ik haar vraag wanneer zij politiek actief is geworden.

Je hebt die betrokkenheid van huis uit meegekregen?
‘Ja eigenlijk wel. Ik denk dat dit ook te maken heeft met mijn Christelijke achtergrond en de vanzelfsprekendheid waarmee je een maatschappelijke verantwoordelijkheid draagt.’

Was de jongerenpartij ook onderdeel van de ChristenUnie?

‘Ja, toen heette het GPV, maar later is dat dat overgegaan in de ChristenUnie. Op mijn 17de ben ik naar de sociale academie gegaan en heb een filosofische studiegroep opgericht. Zo werd ik steeds actiever. Ik heb hier ook mijn man ontmoet tijdens een congres. Op mijn 21ste ben ik lid geworden van de partij.

Was het voor jou nog een vraag bij welke partij je je wilde aansluiten?
‘Nee, daar heb ik nooit over getwijfeld. Er zijn best veel overeenkomsten hoor tussen verschillende partijen. Vooral in verkiezingstijd wordt de nadruk vaak gelegd op de verschillen, maar als je in een raad zit is het vooral van belang te kijken naar wat we gemeenschappelijk hebben. Wij zijn samen het bestuur van Hilversum en die verantwoordelijkheid heb je. Ik kan me wel storen aan partijen die zich erg profileren en ophef veroorzaken. De verschillen worden benadrukt om stemmers te trekken. Uiteindelijk zal je toch de samenwerking aan moeten gaan om te zorgen dat je iets voor elkaar krijgt.

Wat zijn jouw belangrijkste waarden?
‘Ik ben Christen, dat is de bodem van mijn bestaan. Van daaruit leef ik en wil ik dingen voor elkaar krijgen. De ChristenUnie is geen linkse of rechtse partij, maar een Christelijke partij en daarom per definitie progressief; je streeft naar een paradijs op aarde, terwijl je tegelijkertijd weet dat je dat nooit bereikt. We moeten zorgen voor het klimaat en dat betekent dat je bijvoorbeeld zoveel mogelijk het autogebruik wilt terugbrengen en fietsers de ruimte geven. Dat is niet altijd leuk en gaat ook niet altijd samen met je persoonlijk belang; als het regent, pak ik ook liever de auto. Maar als je kijkt naar het bredere belang, zul je toch moeten stimuleren dat mensen vaker de fiets pakken.’

Wat zie je als de grootste uitdaging van deze tijd?

‘Het klimaat is natuurlijk heel groot. Maar als gemeente ben je vaak niet meer dan uitvoerder van landelijke besluiten. Hier in de gemeente vind ik een van de grootste uitdagingen toch wel het sociaal domein; de zorg voor de kwetsbaren. In principe is elk mens verantwoordelijk voor zichzelf, maar we zijn met zijn allen verantwoordelijk voor elkaar. Het is soms lastig de balans te vinden hierin. Er moeten wel voorwaarden gesteld worden aan bepaalde regelingen, want in schuldhulpverlening gaat veel gemeenschapsgeld om. Zo ook in de jeugdhulpverlening. Mensen met schulden en andere problemen moeten natuurlijk geholpen worden, maar in veel gevallen hadden deze problemen voorkomen kunnen worden. Ik denk dat het goed is om zoveel mogelijk preventief te werken. Daarom heb ik mij bijvoorbeeld een aantal jaar geleden sterk gemaakt voor opvoedcursussen. Ook heb ik gemerkt dat mensen niet goed voorbereid zijn op de impact van een (eerste) kind. Om jonge stellen daar op voor te bereiden heb ik een mini-congres georganiseerd met specialisten in de regio. Ik vind het ook belangrijk dat er op basisscholen aandacht wordt besteed aan omgaan met geld en aan sociale – en sollicitatievaardigheden.’

Hoe ziet jouw ideale wereld eruit?
‘In mijn ideale wereld zijn alle mensen Christen. Hoewel Christenen ook vaak boeven zijn hoor. In naam van het Christendom is in het verleden heel veel ellende gebeurd. Met name in het oude testament staan veel dingen die moeilijk zijn. Maar voor mij is de kern eigenlijk heel concreet; In Mattheüs 25 wordt dit mooi verwoord. Jezus zegt tegen de mensen: ‘jullie hebben niet goed voor mij gezorgd.’ De mensen vragen: ‘wanneer hebben wij niet voor u gezorgd?’ Jezus zegt: ‘Toen jullie die man die honger had geen eten gaven, de man die niet kon lopen, hebben laten zitten, de gevangene niet hebben bezocht en toen jullie de arme geen geld hebben gegeven.’ Voor mij is de kern van de politiek om verantwoordelijkheid te dragen voor mensen, maar ook voor de schepping.
Vanuit die waarden komen wij tot een besluit. Mijn ervaring is dat lokale partijen sneller uit elkaar vallen, omdat er grote verschillen zitten tussen hoe mensen in het leven staan. Dit is ook het geval wanneer persoonlijke belangen een grotere rol spelen.’

Waarom zou in de ideale wereld iedereen Christen zijn? Ik ben zelf geen Christen, maar deel wel dezelfde waarden.
‘Dat is wel een hele goede vraag hoor. Ik denk omdat wat Jezus zegt, goed is voor de maatschappij. Natuurlijk staan veel mensen achter deze normen en waarden, maar het samenspel van verantwoordelijkheid en zorgzaamheid is heel belangrijk.
De verantwoordelijkheid voor elkaar houdt niet op bij de landsgrenzen. Daarom moeten we ook ontwikkelingshulp steunen. Je kunt niet iedereen op Moria in de kou laten zitten. Wij hebben wel moeite met de euthanasiewet, omdat je dan eigenlijk tegen mensen zegt: is je leven voltooid, dan ga je toch lekker dood. En waar liggen die grenzen? Als iemand heel eenzaam is bijvoorbeeld, kun je ook afvragen wat we kunnen doen om het leven van diegene aangenamer te maken en liefdevolle zorg te bieden. In plaats van te zeggen: als je zo eenzaam bent, kun je er dan niet beter uitstappen?  Datzelfde geldt voor het afbreken van een zwangerschap: probeer zoveel mogelijk de juiste omstandigheden te creëren en iemand de hulp te geven die hij nodig heeft. Het is in sommige gevallen een ingewikkelde discussie, maar een abortus zou niet iets moeten zijn wat je zomaar even doet. Er kan veel druk van de omgeving meespelen.

De wereld is van God, dat is wat ik geloof. Wij hebben de wereld in bruikleen. Nu vinden heel veel mensen van GroenLinks ook dat je goed voor de schepping moet zorgen en ook D66. Zelfs de VVD ziet langzamerhand in dat we niet de aarde kunnen uitbuiten. De VVD wil wel dat de economie gaat groeien en iedereen meer welvaart krijgt. Terwijl ik denk: Waarom moet de economie groeien als we de aarde daarmee uitbuiten? Genoeg is genoeg. Dat zijn soms wel lastige dilemma’s; als er minder fabrieken zijn en er minder geproduceerd wordt, hebben er ook minder mensen werk.’

De een kan minder inleveren dan de ander, toch?
‘Ja, ik vind de verdeling van de pijn in de maatschappij belangrijk. Als je een bedrijfje hebt, en de tegemoetkoming is niet voldoende, dan zullen de mensen die dat wel kunnen betalen, misschien wat extra moeten bijdragen. Of de mensen met bedrijven die niet kunnen blijven bestaan, zouden geld moeten krijgen om zich te kunnen omscholen. Ik vind dat we daar met zijn allen verantwoordelijk voor zijn. Hier in de gemeente Hilversum willen we de horeca-zaken ook wat tegemoet komen met bijvoorbeeld subsidies voor overkappingen, zodat mensen straks weer op het terras kunnen zitten. Er is 3 miljoen uitgetrokken om de pijn te verzachten die door de landelijke regelingen niet wordt opgelost. Wel is het dan nodig dat bepaalde belastingen wat worden verhoogd.’

De rekening komt dan wel bij de gewone burger. Ik hoorde dat sinds de Coronacrisis, de rijkste 1% alleen maar rijker is geworden.
‘Er komt wel heel veel compensatie uit Den Haag hoor. Er gaat ook best veel geld naar gemeentes om dit soort dingen te regelen. Nederland is natuurlijk een relatief heel rijk land. Daardoor hoeven we niet direct op zwart zaad te zitten. De mondkapjesfabrieken en Albert Heijn hebben een best jaar gehad. Je kunt zeggen: die rijke mensen hebben hun verantwoordelijkheid, maar die moeten ze wel nemen. Lokaal kun je daar weinig aan doen. Het zijn de kleine dingen waar je lokaal wat aan kunt doen.’

We hebben het al gehad over euthanasie en abortus, gevoelige onderwerpen. Ik vroeg me af hoe je denkt over homoseksualiteit?
‘Binnen de ChristenUnie wordt dat nog niet helemaal als gelijk gezien. Persoonlijk denk ik dat we echt toe moeten naar volkomen acceptatie. Als je ervan uitgaat dat God de wereld heeft geschapen en dat hij een man en een vrouw heeft geschapen, kun je zeggen; blijkbaar was het in het begin niet zo, maar nu dus wel. Er zijn veel soorten mensen. Gelukkig zit ik in een kerk waar homo-relaties gewoon geaccepteerd worden, daar ben ik heel blij om.
Er zijn mensen die moeite hebben met homoseksualiteit vanuit de geschiedenis van de schepping, maar dat is wat anders dan wetgeving en bescherming. Dat moet helemaal gelijk zijn. Ik denk dat de meeste mensen bij de ChristenUnie dat ook vinden.’

Heb je tot slot nog een motto om mee af te sluiten?
‘Zoek de overeenkomsten! Je moet samenwerken om iets voor elkaar te krijgen.’

De bronafbeelding bekijken

 

 

 

Interview met Constance (D66)

Ik interview Constance Tiemens over haar idealen. Zij zet zich nu 5 jaar in voor D66 en stelt zich verkiesbaar tijdens de Tweedekamer Verkiezingen in 2021.

Sinds de vorige verkiezingen is Constance politiek actief geworden. Ze dacht toen: ‘Nu moet er iets gebeuren!’ Ze merkte een enorme polarisatie en vond het tijd om zichzelf ermee te gaan bemoeien.
‘Ik ben toen met de D66 bus door het land gegaan en heb voor het eerst in mijn leven flyers uitgedeeld. Het leek me verschrikkelijk, want ik heb zelf ook nooit de behoefte een flyer in mijn hand gedrukt te krijgen, maar daar heb ik me overheen gezet en eigenlijk was het heel gezellig en heb ik leuke gesprekken gehad op straat over wat mensen belangrijk vinden. Ik vind het leuk om mensen te enthousiasmeren over politiek.’

Je zei dat je vier jaar geleden dacht: nu moet ik iets gaan doen. Wat was precies de aanleiding?
‘Dat weet ik nog precies, dat was in 2017 tijdens het eerste televisiedebat van de lijsttrekkers. Ik stond helemaal achter de uitspraken van Alexander Pechtold. Ik vond hem heel verbindend en voelde dat D66 er is voor alle Nederlanders. Een paar dagen later zat ik in die bus.’

Had je voor die tijd ook al interesse in politiek?
‘Ja op de middelbare school was ik al geïnteresseerd. Ik heb altijd de landelijke congressen gevolgd en brieven geschreven aan Hoogervorst en later Edith Schippers van Volksgezondheid. Eigenlijk ben ik niet iemand die zich snel aansluit bij een groep, maar ik vond het toch erg interessant om vanuit een partij de politiek te volgen. Maar pas in 2017 ben ik echt actief geworden in de gemeente Woerden.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging in deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is het vertrouwen van de burgers dat de regering er voor hen is.
Daarbij heb je natuurlijk de grote uitdagingen rondom klimaatverandering. Dit zou eigenlijk net zo moeten worden benaderd als Corona. Het is belangrijk om mensen hiervan bewust te maken, maar vooral ook om binnen de politiek draagvlak te creëren voor goede oplossingen en het inzetten op innovatie.’

Hoe zou de ideale samenleving er volgens jou uitzien?
‘In de ideale samenleving kan iedereen zijn talent benutten op zijn manier op welk niveau dan ook.
Zelf ben ik rolstoelafhankelijk en probeer vooral te doen wat ik nog wel kan.
Ik heb zelf niet zoveel met de uitdrukking ‘meedraaien in de maatschappij’. Het gaat mij meer om het van binnenuit je talenten
te kunnen benutten. De één kan dat een paar uur in de week, de ander kan dat in een (fulltime) baan. Een voorwaarde hiervoor is kansengelijkheid voor iedereen. Ik heb zelf 8 jaar bijles gegeven aan kinderen die vastliepen in het onderwijs. Ik zou willen dat iedere leerling die dat nodig heeft bijles kan krijgen en dat elk kind krijgt wat hij nodig heeft om optimaal tot ontwikkeling te komen. Dat begint bij het onderwijs en bij buitenschoolse opvang, die wat mij betreft gratis zouden moeten zijn. Ook op economisch vlak is er veel ongelijkheid.’

Die standpunten klinken vergelijkbaar met die van de SP
‘Er zijn vast overeenkomsten. De PvdA zegt bijvoorbeeld: laat iedereen naar draagkracht bijdragen. Maar als je een goede baan hebt, mag je best veel geld verdienen, als mensen  zich maar realiseren dat zij daar zijn gekomen omdat ze goed onderwijs hebben genoten of in een gezin zijn geboren waar er veel aandacht voor hen was. Je komt meestal niet in je eentje zo ver. Mij gaat het vooral om de uitwassen. Volgens mij is het niet goed voor de samenleving als de verschillen extreem groot zijn.

Wat bedoel je precies met uitwassen? Waar ligt die grens?
‘Dat weet ik niet. Ik heb de laatste tijd wel nagedacht over de verhouding in loon tussen bijvoorbeeld de verpleegkundigen en een managementlaag in het ziekenhuis. Wat is hierin redelijk? Ik ben er nog niet over uit, maar vind het wel interessant om over na te denken. Er zijn ook grote bedrijven waarbij het gaat om gigantische bedragen, die zeggen dat zij anders niet de beste mensen krijgen. Daar geloof ik niet zo in, ik denk niet dat het nodig is om zulke extreme bedragen te bieden.

Hoe zie jij de toekomst voor je over een jaar of 20, om te beginnen in een worst case scenario?
‘Dat de ijskappen dermate gesmolten zijn doordat we boven de 1,5 graden opwarming uitkomen, dat het onomkeerbaar is. Dit heeft over de hele wereld ernstige gevolgen als voedselschaarste, droogte of juist overstromingen, wat gepaard gaat met een hoop leed. Dit kan voor een hoop conflicten zorgen. Of dat we niet meer in Nederland kunnen wonen, of alleen op de hoger gelegen delen.

En het beste scenario? Als alles gaat zoals het zou moeten gaan? Daar vertelde je net al iets over als antwoord op de vraag naar de ideale samenleving..
‘Dan hebben we alles voor elkaar dankzij maatregelen, innovatie waarbij we ons nu nog niks kunnen voorstellen en een circulaire economie. Niemand wordt vertrapt, maar krijgt de kans om mee te doen in een schone en gezonde maatschappij.’

Hoe kunnen we de afstand tussen het ideaal en de realiteit overbruggen? Wat is daarvoor nodig?
‘Ik zou zeggen: stem op D66! Haha die hebben daar hele goede ideeën over. Ik ben het verkiezingsprogramma aan het lezen en sta daar heel erg achter. Het vergroten van kansengelijkheid, het vertrouwen herstellen, mensen de ruimte geven om te zijn wie ze willen zijn. Ik ben er ook voorstander van om goede ideeën met veel partijen te bespreken en draagvlak te creëren door vooral te kijken naar wat ons met elkaar verbindt. Ik zou ook de burgers meer willen betrekken in politieke besluitvorming. Zodat je niet alleen in Den Haag achter je bureau wat
bedenkt, maar ook overleg hebt met mensen die midden in de maatschappij staan en hun levenservaring meenemen. Dat kan bijvoorbeeld door middel van spreekavonden of je vraagt een groep mensen om mee te denken. Niet over mensen spreken, maar met hen.

Sigrid Kaag heeft uitgesproken niet te willen regeren met PVV en Fv
D, wat vind jij daarvan?
‘Dat snap ik wel, want
veel standpunten zijn niet verenigbaar met die van D66. Daarbij gaan bepaalde uitspraken echt te ver.
Maar ik vind het wel belangrijk om goed te luisteren naar de behoeften en wensen van mensen die op die partijen stemmen en dit ook mee te nemen in het beleid. Als kamerlid ben je er voor alle burgers.’

Denk je niet dat stemmers afhaken en niet meer met je in gesprek willen gaan, als je hun partij uitsluit?
‘Ja misschien wel. Ik heb zelf veel contacten op sociale media met mensen vanuit alle partijen. Mensen zeggen wel eens tegen mij: ‘D66 is niet mijn partij, maar doordat je zo constructief het gesprek aangaat, meedenkt en luistert, heb ik wel vertrouwen in jou als kamerlid.’ Ik probeer open te staan voor ieders ideeën en er niet te fel tegenin te gaan.’

Heb je nog een leuk motto ter afsluiting?
Kijk vooral naar wat wel kan, in plaats van naar wat niet kan. En zoek naar wat ons verbindt in plaats van wat ons onderscheidt.’

Democrats 66 - Wikipedia

Braindump

Ik vind het leuk om te schrijven over wat me bezighoud, dat is geen nieuws. ik vind het ook leuk om dit te delen.
Wat ik soms wel lastig vind is om te bepalen wat ik wel en niet deel en met wie. Ik schrijf in eerste instantie omdat ik dat fijn vind.
Wil ik gelezen worden, dan moet ik ook nadenken over wat andere mensen leuk en interessant vinden. Maar als ik teveel nadenk over wat mensen wel en vooral niet willen, raak ik snel geblokkeerd. Wil er iets uit mijn handen komen, dan moet ik niet teveel nadenken, maar mijn gevoel volgen. Ik ben nog niet zo zeker van mijn zaak dat ik mijn blog op LinkedIn durf te delen. Daarvoor ben ik (nog) te amateuristisch. Ik heb niet alleen behoefte inhoudelijke ‘artikelen’ te delen, maar ook persoonlijke brainfarts.

Ik heb veel ideeën en moeite met het aanbrengen van structuur en het stellen van prioriteiten. Wat dat betreft zou ik het heel fijn vinden om met iemand samen aan een project te kunnen werken, die wel orde weet aan te brengen.

Project Politieke interviews 
Zo was ik een poosje geleden begonnen met politieke interviews. In een tweede ronde, was er weinig animo (ik kreeg geen reacties op mijn mails) en mijn eigen motivatie was ook ver te zoeken. Ik heb het nog niet uit mijn hoofd gezet. Mocht je mensen kennen die lid zijn van de volgende partijen die het leuk vinden om geïnterviewd te worden over hun idealen, laat het me weten!
De volgende landelijke partijen heb ik nog niet gehad:
– CDA
– ChristenUnie
– SGP
– PVV
– Denk
– 50 plus.

Ik ga hier binnenkort even een (tussen)evaluatie over schrijven.

Mijn roman
Ik had het plan opgevat een roman te gaan schrijven, maar dit is een nog groter project waarbij het dus nog moeilijk is om structuur aan te brengen. Bovendien loop ik hier nog tegen andere moeilijkheden aan. Zo schrijf ik grotendeels autobiografisch. Ik vind het aan de ene kant makkelijker om gebeurtenissen en observaties uit  mijn eigen leven te omschrijven, dan een hele fantasiewereld te creëeren. Natuurlijk poppen er altijd associaties op om een scene wat extra drama mee te geven. Ik heb in mijn leven genoeg gekke dingen meegemaakt. Toch komen er regelmatig belemmerende twijfels op over of mijn verhaal het waard is om verteld te worden. Terwijl ik deze zin typ, zie ik wat een onzin-vraag het is. Natuurlijk is ieders levensverhaal de moeite waard. Ook al maak je geen ene donder mee, dan nog kun je hier een boeiend of ontroerend verhaal van maken.
Wat ik lastig vind is de zelfcensuur, het rekening willen houden met de gevoelens van andere mensen en met zelfbehoud. Snijd ik mezelf niet in de vingers, kan ik mensen te vriend houden en tegelijkertijd hard en scherp (over hen) schrijven?

Ook met het uiten van mijn politieke mening denk ik wel eens aan wat anderen ervan zouden kunnen vinden. (potentiële werkgevers bijvoorbeeld). Ik heb een uitgesproken mening over sociaal-maatschappelijke kwesties, maar probeer mijn mening goed te onderbouwen en genuanceerd en empathisch te zijn.
Er zijn veel onderwerpen die momenteel extra gevoelig liggen. En ik heb het idee dat door sociale media en doordat iedereen nu nog meer in zijn eigen bubbel leeft, polarisatie toeneemt.
Links tegen rechts, stad tegen platteland. Terwijl in werkelijkheid de wereld natuurlijk niet zo zwart-wit in elkaar zit.

Misschien probeer ik mijn romannetje op te knippen en stukjes te publiceren op mijn blog. Zo is het een work in process, open voor feedback en andere input en samenwerkingen!

Op dit moment houd ik me verder graag bezig met het lezen en bespreken van boeken: Charlotte’s boekenkast 3: De geluksprofessor  (link opent in nieuw scherm).

i trust, i can: December 2010

Groetjes

Interview met Stefan (Forum voor Democratie)

Ik interview Stefan Berlijn over zijn idealen. Stefan heeft een druk bestaan; Hij heeft een jong gezin met twee kinderen, is leerkracht en pedagoog en zet zich daarnaast in als statenlid voor Forum voor democratie.

Hoe ben je erbij gekomen om politiek actief te worden?
‘Voor mijn huidige baan, zat ik in de journalistiek en was ik altijd wel politiek georiënteerd. Ik versloeg veel lokale en regionale politiek en vond dat altijd interessant. Wel vond ik het belangrijk om enigszins onafhankelijk te zijn, dus kon ik me niet aan één partij verbinden. Ook vond ik nog niet echt een partij waarbij ik me zou willen aansluiten. Voornamelijk vond ik het leuk om van de buitenkant te beschouwen. Op een gegeven moment kwam Forum voor Democratie in de spotlights en hun manier van politiek bedrijven en hun standpunten spraken mij wel aan. Mijn vrouw was toen net zwanger van de jongste en toen dacht ik: ik wil ook mijn steentje bijdragen aan een betere wereld en zorgen dat mijn kinderen in een veilige omgeving kunnen opgroeien. Ik zag dat het op sommige vlakken in Nederland de verkeerde kant op ging en wilde niet dat ik over 20 jaar tegen mijn kinderen moet zeggen: ik zag het gebeuren en heb er niks aan gedaan.’

Je zei: ik zag het de verkeerde kant op gaan. Wat bedoel je daar precies mee?
‘Het EU-beleid; steeds meer macht naar Brussel en de enorme bureaucratie waarmee dat gemoeid gaat en een grote verkwisting van geld. De massale immigratie-problematiek. Dat ligt natuurlijk heel gevoelig in Nederland. Mijn vrouw is een vluchteling en is in 1995 uit Srebrenica naar Nederland gekomen. Haar vader is daar vermoord. Dus wij weten als geen ander hoe het is om te moeten vluchten voor omstandigheden en oorlog. Aan de andere kant moet je ook realistisch zijn. Zij zegt zelf ook: ‘als ik toen dichter bij huis was opgevangen, dan waren we sneller teruggegaan.’ Je ziet nu dat Bosnië naar de kloten gaat, omdat zoveel mensen het land zijn uit gevlucht en de mensen die het zich niet konden veroorloven zijn achtergebleven. De mensen die gevlucht zijn hebben daar grof geld voor moeten betalen. En het kost veel geld om de vluchtelingen in Nederland op te vangen, ze een uitkering te verschaffen en gezinshereniging te faciliteren. Als je dit geld in de landen daar investeert is het vaak 5 keer zoveel waard. Ik vind het hypocriet om te zeggen dat we mensen helpen en dat iedereen welkom is, terwijl je de mensen die het geld niet hebben, niet helpt.’

Zie je het immigratieprobleem als de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Ik denk dat veel problemen niet zo uit elkaar te trekken zijn. Je kunt niet een muur om Europa bouwen en verder niets doen. Je moet problemen oplossen, daar waar ze ontstaan. Er leven nu ruim 7 miljard mensen op de wereld. Ik vraag me wel eens af:  zit hier een grens aan? Wordt hierover nagedacht? Dat geldt ook voor Nederland: hoeveel mensen wil je hier laten wonen? Het lijkt een taboe onderwerp. Dit kaart ik ook wel eens in de provincie aan: er is een enorm woningbouw tekort, maar hoeveel woningen wil je in Utrecht neerzetten? Moet je dan de hele provincie volbouwen? De komende jaren moeten er 60.000 woningen bijkomen in het centrum van Utrecht. Dan zit iedereen straks op 12 hoog achter op 12 vierkante meter.
Een andere uitdaging is het onderwijs goed organiseren. Nu zitten er teveel kinderen in een klas, omdat het anders niet economisch rendabel is. Draait het dan om geld of om kwaliteit?’

Hoe zou de ideale samenleving eruit zien?
‘In een ideale samenleving krijgt elk kind goed onderwijs en kan het zich ontwikkelen tot de persoon die hij of zij wil zijn. Mensen wonen in een veilige en gezonde omgeving met voldoende ruimte en hebben tijd voor elkaar.’

Je hebt al best wat thema’s genoemd waarover je je kunt opwinden. Heb je ook een doemscenario voor de toekomst?
‘Voor de provincie Utrecht vrees ik wel dat het veel te druk gaat worden. Ook het klimaatbeleid is iets waarover ik me zorgen maak: De plannen voor de energietransitie liggen er nu en je ziet dat er enorm veel landschap opgeofferd gaat worden aan windturbines en zonneweides.’

Forum voor Democratie heeft een andere aanpak van het klimaat-probleem dan andere partijen. Hoe kijk jij daar tegenaan?
‘Wind- en zonne-energie lijkt mij geen goed idee, omdat het veel ruimte in beslag neemt, het spuuglelijk is en het veel te weinig oplevert. De plannen die er nu liggen zijn niet financieel onderbouwd, maar gaan miljarden kosten, afkomstig uit belastinggeld. Ze willen die plannen er nu snel doorheen jassen, terwijl beter eerst een goed onderbouwd plan kan worden opgesteld. Ik denk dat het beter is te investeren in het ontwikkelen van kern-energie.’

Ik vertel Stefan dat ik positief verrast ben door dit gesprek, omdat ik geen hoge pet op had van Forum voor Democratie.
Stefan zegt dat hij wel eens nieuwe mensen meeneemt naar bijeenkomsten die vaak hun mening bijstellen. ‘Ik denk dat de media een negatief beeld schetst van Thierry en van de partij. Het zijn allemaal normale mensen die hard werken. Ongetwijfeld zullen er een paar mafklappers tussen lopen, maar dat heb je overal. Thierry’s uitspraken worden snel verkeerd uitgelegd, maar hij is geen grijze muis en spreekt veel mensen aan.’

Door bepaalde uitspraken die je hoort, die ook door aanhangers gedaan worden, wordt de partij toch als extreem rechts gezien
‘Dat begrijp ik wel: als ik op twitter kijk en reacties zie op tweets van onze partij, dan schaam ik me soms ook kapot. Maar ik denk dat dat van beide kanten gebeurt. Maar je moet de partij afrekenen op de mensen die zich bezighouden met het beleid. Je moet met respect met elkaar omgaan. Waar ik wel moeite mee heb, zijn leden van links die associaties maken met de jaren 30.
Zij willen inclusief zijn, maar betichten ons van racisme en het uitsluiten van groeperingen. Zij doen dan precies hetzelfde; ze sluiten andersdenkenden uit. Dat vind ik hypocriet. Maar met de meeste mensen kan ik het goed vinden, we kunnen politiek en privé goed gescheiden houden.
Wat ik nog kwijt wil is dat veel mensen die aanhanger of lid zijn van forum zich niet vrij voelen om daarvoor uit te komen, omdat dit vaak niet wordt geaccepteerd. Diversiteit gaat niet alleen over huidskleur, geloof of sekse, maar ook over gedachtegoed.

Ik zou zeggen: ga met elkaar in gesprek en ga zelf op onderzoek uit. De wereld staat niet stil, dus je ideeën moeten ook niet stilstaan, anders roest je vast.’

Bestand:FvD Logo.png - Wikipedia

Interview met Michiel (VVD)

Ik interview Michiel Janssen over zijn idealen. Michiel doet als ZZP’er haalbaarheidsonderzoek voor bedrijven. Daarnaast zet hij zich als vrijwilliger in voor de VVD.

Michiel studeerde European studies en volgde daar onder andere het vak politicologie. Interesse in de politiek heeft hij eigenlijk altijd al gehad. Het meest interessant vind hij de afweging van soms conflicterende belangen die gemaakt moet worden waarbij het algemeen belang wordt gediend en ook het belang van de achterban.

Heb je die politieke interesse van huis uit meegekregen?
Van thuis uit hebben we altijd geleerd te discussiëren, over dingen te lezen en zelf na te denken, maar ik ben de eerste van de familie die lid werd van een politieke partij.

Hoe ben je bij de VVD terecht gekomen?
‘Ik ben een liberaal. Ik vind het niet prettig om in een bepaald hokje geplaatst te worden: ieder mens is een uniek individu. Vanuit die benadering moet je mensen zoveel mogelijk de ruimte bieden om te zijn wie ze willen zijn. De partij die dat het best benadert is de VVD. Ik zie mezelf als een klassiek liberaal: ik geloof dat de overheid altijd wel een rol te spelen heeft, maar dit is een vrij beperkte rol.’

Wat is volgens jou de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is toch wel klimaatverandering eigenlijk. De Covid-19 crisis waar we nu in zitten heeft ook te maken met de manier waarop wij het leven en productieketens hebben vorm gegeven. We kunnen niet meer afhankelijk zijn van een land als China.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Ik hoop in 2022 verkozen te worden in de Gemeenteraad van Sittard Geleen. Ik ga in 2021 ook op de VVD stemmen voor de tweede kamer verkiezingen als er goede kandidaten op de lijst staan. Daarnaast zal ik voor de VVD campagne gaan voeren’

Je hebt het over een beperkte rol van de overheid en eigen verantwoordelijkheid die mensen moeten nemen. Is er nog een verschil tussen je rol als lid van de partij en je rol als burger?
‘Als burger heb je aan mogelijkheden wat elke burger aan mogelijkheden heeft. Als lid kun je bijvoorbeeld een slecht besluit zien liggen en daar kun je over in hoger beroep gaan. Via juridische weg kun je druk uitoefenen of lobbyen bij leden van de gemeenteraad. Ik geloof wel in de rechtstaat die wij in Nederland hebben gecreëerd.’

Hoe zou volgens jou de ideale samenleving eruit  zien?
‘In een ideale samenleving hebben mensen respect voor elkaar, zonder dat de overheid hierin een belangrijke rol hoeft te spelen. Eigenlijk zouden anti-haatdragende wetten niet nodig moeten zijn, omdat mensen vanuit zichzelf een ander respecteren. In de realiteit is daar helaas niet altijd sprake van. Als je bijvoorbeeld leest over de zelfmoordratio in de LHBTI-gemeenschap of de consequenties van een geloofsafvallige te zijn binnen de Islam. Het is spijtig dat die wetten nodig zijn, maar daar moet je wel aandacht voor hebben.’

Heb je ook een doemscenario in je hoofd voor de toekomst?
‘Nee eigenlijk niet. Ik heb een heel positief mensbeeld; ik ga altijd uit van de kracht van mensen. Wanneer we voor een uitdaging komen te staan, zoals nu tijdens de Covid-19 pandemie, zie ik hoeveel kracht er in de mens zit. Ik vind dat Nederland heel goed heeft gereageerd op deze crisis. Rutte heeft gister aangekondigd dat we nu alweer richting versoepeling van de maatregelen kunnen gaan, omdat we de maatregelen streng hebben gehanteerd. Daar wordt ik ontzettend optimistisch van. Nederland is een geweldig land om in te wonen en te werken; de zaken zijn goed geregeld en problemen worden goed opgepakt.’

De andere partijen die ik sprak, gaven vaak een schrikbeeld aan als iets om tegen te vechten, maar jij zegt eigenlijk: het gaat al heel goed, maar ik wil het nog beter maken?
‘Exact. Zeker vergeleken met veel andere landen, hebben we het in Nederland echt goed voor elkaar. In een land als Suriname bijvoorbeeld ontbreken er allerlei publieke voorzieningen, ze hebben vaak geen internet tot hun beschikking, de wegen zijn niet goed onderhouden en er is veel corruptie.  Zelfquarantaine is daar veel lastiger. Dan denk ik: Ja natuurlijk hebben we in Nederland problemen, maar dat zijn wel relatief kleine problemen. Ik heb vertrouwen in de Nederlandse staat en instituties, maar ook in de burgers.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politiek en op welke punten verschil je dan van mening?
‘Ik heb wel eens discussies. Dit heeft bijvoorbeeld met de rol van defensie te maken. Ik ben voorstander van de NAVO en vind dat Nederland zijn steentje moet bijdragen aan een solide defensie. De NAVO is onze verzekering voor veiligheid en stabiliteit. Ik geloof ook dat onze relatie met de Verenigde Staten heel belangrijk is en ben niet zo’n fan van nauwe banden met Rusland. Ik denk dat zij een geopolitieke rivaal van de westerse democratie zijn. Daar zie ik wel grote verschillen in bij mijn vrienden aan de linkerkant van het politieke spectrum.’

Hoe kijk jij aan tegen de tegenstelling tussen links en rechts?
‘Ik zie politiek als een spel in de arena. Je moet met elkaar kunnen vechten: scherpe debatten voeren en de verschillen laten zien, maar uiteindelijk zit het verschil niet tussen personen. Na afloop van het debat moet je in principe gewoon een biertje met elkaar kunnen drinken. Je moet mensen niet tot persoonlijke vijanden gaan benoemen, daarmee ondermijn je de democratie. Je moet de mensen respecteren die voor hun achterban opkomen en een mening vertegenwoordigen die leeft in Nederland. De manier waarop je tot een compromis komt, is door samen te praten en te onderhandelen. Die dialoog is het belangrijkste in het politieke spel. Daarbij heb ik andere uitgangspunten dan iemand van de SP, maar dat wil niet zeggen dat ik een hekel heb aan die persoon.’

‘Het lijkt soms alsof kiezers dit niet goed kunnen scheiden als je discussies ziet op internet. Hoe kijk je hier tegenaan?
‘Ja dat is interessant: internet heeft een nieuwe dimensie aan de politiek toegevoegd. Met name op social media. Er zullen altijd mensen zijn die roepen dat alles klote is, maar dat is niet de meerderheid.
Er wordt veel aandacht besteed aan de 15% van de mensen die het hardst roept. Aan de ene kant van het spectrum heb je mensen die vinden dat het communisme een geweldig systeem is, aan de andere kant heb je mensen die denken dat Hitler een godsgeschenk is geweest. Dat zijn zulke marginale groepen, maar die krijgen wel een megafoon op twitter en Facebook. Ik denk dat je dat een beetje moet relativeren en filteren. Ik hoor en zie het en ben me er bewust van, maar wil niet te veel aandacht besteden aan radicale geluiden.’

Je zei dat je klimaatverandering ziet als de grootste uitdaging is van deze tijd. Hoe zouden we dat aan moeten pakken?
‘Onder andere door te kijken naar hoe onze productieketens zijn ingericht. We leven in een geglobaliseerde wereld en hebben een enorme afhankelijkheid van landen als China. We moeten ook kijken naar de rol van steden en ondernemers. Binnen steden lopen we bijvoorbeeld tegen meer en meer leegstand aan als gevolg van economische veranderingen. Deze oplossing kun je het beste als de weerbare stad omschrijven. Ik denk dat  wonen, werken, kopen en recreëren meer moeten worden geïntegreerd. Ook zullen we gebouwen zo moeten opzetten dat ze bijvoorbeeld energie kunnen leveren.
Ik hoop dat wij met zijn allen de uitdagingen van de toekomst goed gaan oppakken.’

Lijst van partijleiders van de VVD - Wikipedia

Interview met Andrea (SP)

Ik interview Andrea Poppe over haar idealen. Andrea is fractievoorzitter bij de SP.
Ook Andrea video-belt er op los de afgelopen weken. Vanmorgen nog heeft zij haar kleindochter virtueel welkom geheten. Een vreugdevolle gebeurtenis, maar moeilijk dat zij er niet fysiek bij kan zijn.

Arm en rijk
Een ander thema dat Andrea aan het hart gaat is de tweedeling in de samenleving, met name de verschillen tussen arm en rijk en ‘het onrechtvaardig verdelen van de koek.’ zij vindt het moeilijk te verkroppen dat er mensen zijn die heel hard werken en toch moeite hebben om rond te komen. Dit zijn dingen waar Andrea ‘prikkeldraad van op haar tanden krijgt.’

‘Afgelopen week is een rapport uitgekomen waarin ambtenaren van het ministerie voorstellen om de bijstand te korten met 20 tot 25%. Dan denk ik: daar kun je nu al niet van leven. En wat levert het op? tegelijkertijd vraagt de CEO van KLM miljarden steun van de regering.
Zo’n man verdient een miljoen per jaar.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Die is vrij bescheiden. Ik ben fractievoorzitter in de provincie Utrecht. Wat wij proberen is bijvoorbeeld recreatiegebieden zo  mogelijk gratis toegankelijk te houden. Wij hebben moties ingediend en debatten aangevraagd hierover. Voor het grote meer hebben we dit niet voor elkaar gekregen, maar In de buurt van Lopik wordt nu een gebied ontwikkeld dat wel gratis toegankelijk zal worden. Het gaat om kleine dingen. Waar we ons ook druk om maken is de woningmarkt. Er worden veel sociale huurwoningen verkocht en daarvoor in de plaats komen duurdere woningen. Dit vind ik niet kloppen. Door de hogere huren, komen meer mensen in aanmerking voor huursubsidie. In Utrecht is een overschot aan dure huizen en mensen die een betaalbare woning zoeken, moeten 14 jaar op een wachtlijst staan.’

Zelf hebben Andrea en haar man een bescheiden inkomen. Van haar werk bij de provincie gaat 50% naar de partij zelf. ‘Dat is onze beleving van het socialisme. De partij bekostigt van de afdracht verkiezingscampagnes en scholing. Ik zit niet in de politiek om er zelf beter van te worden. Ik doe dat omdat ik een betere maatschappij wil organiseren.’

Hoe ben je bij de SP terecht gekomen?
Andrea ging naar de middelbare school en leerde tijdens maatschappijleer hoe het politieke stelsel in elkaar zit. Zij is zich hiervoor altijd blijven interesseren, maar heeft er nooit veel mee gedaan, tot haar activisme werd aangewakkerd: ‘Op een gegeven moment was er in mijn woonplaats een uitzendmast die verplaatst zou worden. Ik ging naar een lezing over elektromagnetische straling van de Universiteit en concludeerde dat een mast in de buurt niet wenselijk is. Samen met een aantal buurtbewoners heb ik een mastencomité opgericht waarmee we te ten strijde trokken. Uiteindelijk hebben we die zaak gewonnen. Toen dacht ik: daar moest ik maar eens wat mee doen. Later stond er een kraampje van de SP op de verkiezingsmarkt en ben ik met die mensen aan de praat geraakt. Tijdens de mastentoestand heb ik ook veel contact gehad met mensen van SP. Wat me zo aanspreekt is het rechtvaardigheidsgevoel en de kennis die ze in huis hebben. Ze hebben een wetenschappelijk bureau en doen hun mond pas open als er een onderzoek is afgerond en ze weten hoe de vork in de steel zit.’

Wat is je doemscenario?
Het moet in ieder geval anders dan de afgelopen 3 kabinetten Rutte, want anders gaan we terug naar 1910. De arbeidsomstandigheden waren toen erg slecht; arbeiders moesten hard werken voor weinig geld en konden nauwelijks rondkomen, terwijl de directeuren erg welgesteld waren. Op een gegeven moment werden toen de vakbonden opgericht. In het ergste geval komen rechts en extreem rechts aan de macht. Hoewel de PVV op sommige punten raakvlakken heeft met de SP (over zorgkosten bijvoorbeeld), doen ze dat alleen met hun mond. Als je naar hun stemgedrag kijkt, blijkt iets anders. Wanneer er daadwerkelijk een motie is voor het afschaffen van het eigen risico, stemmen ze tegen. Het ergste vind ik het ontkennen van de invloed van de mens op klimaatverandering. Forum haalt er onderzoeken bij, maar wat ik heb geleerd tijdens het stralinggebeuren is dat je altijd onderzoek zult vinden dat je standpunt bevestigt. Ik vind dat je in een aantal gevallen als overheid verplicht bent om het voorzorgsprincipe te hanteren.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘In de ideale samenleving zou ik graag zien dat iedereen bijdraagt naar eigen kunnen. Iemand die goed kan leren kan in Nederland een ontzettend goede baan krijgen en veel geld verdienen.
Dat talent heb je ook maar gekregen. Er zijn ook mensen met andere talenten. Mensen moeten de kans krijgen deze talentent te benutten. In een ideale wereld wordt er geen misbruik van mensen gemaakt en draait niet alles om geld. De gezondheidszorg krijgt binnen het huidige systeem perverse prikkels om te handelen op basis van wat er gedeclareerd kan worden. Ik vind dat bepaalde basisvoorzieningen zoals openbaar vervoer en zorg voor iedereen toegankelijk moeten zijn. We hebben een lange weg te gaan, maar ik heb er vertrouwen in dat het anders kan. Als dat niet zo was, dan zou ik ermee stoppen.’

Socialistische Partij (Nederland) - Wikipedia