Tagarchief: idealen

Come together

Al ruim 13 maanden leven we inmiddels in een permanente staat van crisis. Er is een noodsituatie uitgeroepen vanwege een wereldwijde pandemie. De lijken waren niet af te voeren in Bergamot en ook in India en Brazilië vallen de mensen bij bosjes dood neer.
In Nederland loopt het zorgpersoneel op hun tandvlees en worden er belangrijke operaties en andere behandelingen uitgesteld.

Toch maak ik mij steeds meer zorgen om de andere kant van het verhaal. Ik wil mijn overdenkingen over wat er in de wereld speelt blijven ordenen, analyseren en delen. Wie weet leidt het ergens toe.

Na meer dan een jaar leven in deze pandemie concludeer ik voorzichtig dat ik het risico voor mijn gezondheid en dat van vele anderen klein inschat, en dat ik bereid ben dit risico te nemen. Dit op basis van mijn ervaringen in de praktijk en de informatie die ik tot mij heb genomen.

Het gaat vaak over de IFR (Infection Fatility Rate): Dit is het percentage mensen dat is overleden na een besmetting. Dit cijfer is sinds het begin van de crisis (na voortschrijdend inzicht?) telkens naar beneden bijgesteld. De angst zat er goed in. Als we ons niet met zijn allen aan de maatregelen houden, zou ons hetzelfde lot te wachten staan als Bergamot, Brazilië of India. Maar klopt dat wel?

De IFR lijkt wereldwijd tussen de 0,1 en 0,5% te liggen. Wel zijn er hele grote verschillen naar leeftijdsklasse. Bij personen onder de 35 jaar is de IFR kleiner dan 0,0025% (1 op 25.000). Bij personen boven de 90 is dat cijfer groter dan 15%.
Voor ruim 98 procent van de bevolking is het virus niet gevaarlijk. Dat wil zeggen dat iemand geen noemenswaardige klachten ervaart. Veel mensen krijgen zelfs niet of nauwelijks klachten, dankzij ons ingenieuze immuunsysteem dat in staat is dergelijke infecties succesvol de deur uit te werken.

Ik had al snel mijn bedenkingen bij de maatregelen die diep in de privé-sfeer ingrijpen. De overheid bepaalt vanaf maart 2020 min of meer waar jij wanneer mag zijn, met wie en wie je wel en niet aan mag raken. Veel mensen gingen hier makkelijk in mee. ‘Nog even volhouden’ ‘We doen het voor onze ouderen’, of ‘we doen het om de zorg te ontlasten’ werd er gezegd. ‘Als iedereen zich netjes aan de maatregelen houdt, dan kunnen we snel weer terug naar het oude normaal.’

Ik heb in 2020 in een woonzorgcentrum gewerkt waar ouderen veelal op hun eigen appartementje zaten en beperkt bezoek mochten ontvangen onder strikte voorwaarden. Mensen zeggen ‘het is niet anders, dit is helaas nou eenmaal nodig om het virus eronder te krijgen.’ What happened eigenlijk to groepsimmuniteit?
Ook ik was geschrokken en bang om per ongeluk indirect een moord op mijn geweten te hebben als ik iets te dicht bij iemand kwam of iets had aangeraakt dat mogelijk besmet was. Maar al gauw kwam bij mij de noodzaak tot menselijk contact meer op de voorgrond te liggen. Ook vroeg ik mij af wie er precies beter werd van deze maatregelen. Niet de ouderen in het woonzorgcentrum. Niet ik. De zorgmedewerkers misschien? Nabijheid en aanraking is zó belangrijk! Een gebrek eraan zorgt voor veel stress, angst en ernstige eenzaamheid. Stel je voor dat iemand in zijn laatste levensfase zit en wordt opgesloten in een kamertje. Nauwelijks bezoek, of alleen op afstand. Wat is dan de kwaliteit van leven? Liefde is hetgeen dat het meest waardevol is en die mag nu maar beperkt tot uiting worden gebracht. Knuffelen en handen schudden is not done. Thuiswerken de norm. Stel je voor dat je komt te overlijden zonder je kleinkind te hebben geknuffeld!

Ik vind het ethisch onverantwoord om de verantwoordelijkheid voor de ‘volksgezondheid’ op de schouders van individuen te leggen. Je kunt van jonge mensen niet vragen om hun leven voor onbepaalde tijd op pauze te zetten. Van de horecaondernemers en de mensen met een ‘niet essentiële’ winkel die hun ziel en zaligheid hebben gelegd in het opzetten van hun eigen zaak.  Deze jaren worden hen afgenomen en zijn niet meer in te halen. Kinderen zijn nog flexibel van geest en buigen mee, maar ook deze twijgjes kunnen, als de druk maar groot genoeg is en lang genoeg aanhoudt, op een gegeven moment breken. De impact van deze maatregelen is denk ik enorm, ook op de lange termijn.

Dit beleid is doorgevoerd op advies van een groepje virologen. Maar de wereld bestaat uit zoveel meer dan virussen. Over de overwegingen en de voors en tegens wordt nauwelijks openheid gegeven. Het is wat het is, en we hebben het maar de accepteren.  Een open debat over de proportionaliteit is eigenlijk niet echt mogelijk. Tegengeluid krijgt in de reguliere media weinig aandacht of wordt geridiculiseerd. Volgens de Jonge ‘zijn de wappies tegenwoordig zelfs in de Tweede kamer te vinden.’ Aka mensen die kritische vragen stellen. Mensen die kritische vragen stellen, schijnen zelfs een gevaar voor de volksgezondheid te zijn, omdat ze de vaccinatiebereidheid wel eens omlaag zouden kunnen brengen. En het vaccin is de enige uitweg uit deze vreselijke pandemie.
Of het vaccin daadwerkelijk de uitweg is uit deze situatie en of we hiermee onze vrijheden weer terug krijgen, is nog maar zeer de vraag. Viroloog Ab Osterhaus benadrukt dat er nog geen uitsluitsel is over de besmettelijkheid na vaccinatie. Het RIVM adviseert ook na vaccinatie afstand te houden, mondkapjes te dragen en te testen bij klachten.

Een gedachte die ik heb: Gezondheid is toch zoveel meer dan de afwezigheid van Covid-19?
Ik begrijp de hysterie niet goed in verhouding tot andere gezondheidsproblemen en doodsoorzaken.
Als de volksgezondheid zo vanzelfsprekend prioriteit heeft, waarom is er dan zo weinig aandacht voor een gezonde leefstijl? Ik weet niet hoe het nu is gesteld met de fitheid van de gemiddelde Nederlander, maar een poosje geleden had meer dan 50% van de mensen in Nederland overgewicht. Een probleem dat gepaard kan gaan met allerhande leefstijl gerelateerde klachten als hart- en vaatziekten. Dagelijks worden we blootgesteld aan allerhande schadelijke stoffen. Daarbij is de geestelijke gezondheid ook onderdeel van gezondheid en welzijn. Iets dat voor veel mensen in deze tijd zwaar onder druk komt te staan. Is het ook niet gek dat bijvoorbeeld de McDonalds en de snackbar open zijn en de sportscholen gesloten?

Waarom moet je in deze samenleving straks bewijzen dat je ‘gezond’ bent en geen gevaar vormt voor anderen, door middel van een vaccinatiepaspoort of testbewijs? Je bent ziek en bedreigend totdat het tegendeel bewezen is. Lijkt me heel ongezond. Ik hoop dat voldoende mensen niet bereid zijn hieraan mee te werken. Dan werkt de testsamenleving namelijk niet.

Wat ik ook héél vreemd vind is dat er de afgelopen 10 jaar enorm is bezuinigd op de zorg.
Op dit moment zijn er ongeveer 37.000 ziekenhuisbedden in Nederland. In 2009 waren dat er een stuk meer: 49.000. Ook het aantal IC-bedden in Nederland is afgenomen: van 2200 in 2015, naar 1200 in 2020. Kabinet Rutte heeft flink bezuinigd op de zorg, terwijl er sprake is van bevolkingsgroei en vergrijzing. Er zijn dus steeds meer mensen die zorg nodig hebben.

Het aantal ic-bedden in Nederland is één van de laagste van heel Europa. Duitsland heeft er 4x zoveel per 100.000 inwoners. Wanneer er te weinig personeel beschikbaar is, zullen deze (terug) moeten worden aangetrokken en zal hierin moeten worden geïnvesteerd. IC-verpleegkundigen leidt je inderdaad niet zomaar even op, maar specifiek Corona-zorg is niet complex. Bovendien is de zorgcapaciteit niet enkel een crisis die nu speelt, maar is een langduriger probleem. Het afgelopen jaar is er niks gedaan om dit chronische probleem aan te pakken.

Het afgelopen jaar zijn er wel degelijk ingrijpende vrijheidsbeperkende maatregelen ingevoerd en wetswijzigingen doorgevoerd onder het  mom van een noodtoestand. Waarmee de overheid zich steeds meer macht toe-eigent en een flinke inbreuk op de privacy geoorloofd schijnt (bijvoorbeeld niet goed beveiligd bron- en contact onderzoek). Of we uberhaupt nog privacy hadden, kun je je ook afvragen. Deze besluiten worden allemaal van bovenop opgelegd. Veel mensen zeggen nog steeds dat Wappies niet zo moeten zeuren. We leven in Nederland ten slotte in een vrij land, in een democratie, mogen en kunnen nog steeds van alles. Hebben het hier goed. Maar ik signaleer wel een ondemocratisch beleid. En een beleid dat veel schade toebrengt.
Je zorgen maken over vrijheden vind ik niet egoïstisch. (Keuze)vrijheid en zelfbeschikkingsrecht voor iedereen zijn voor mij belangrijke waarden. De sociaal maatschappelijke druk om je te laten vaccineren is enorm. Echt onafhankelijke informatievoorziening, informed consent ontbreekt vaak.

Wat mij tevens zorgen baart is de polarisatie die steeds verder lijkt toe te nemen. De hele crisis gaat gepaard met veel negatieve emoties. Mensen die ervan overtuigd zijn dat het vaccin de uitweg is, kunnen erg boos worden op mensen die zich niet willen laten vaccineren en noemen hen vaak egoïstisch. Verschillende sterke standpunten en overtuigingen kunnen lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Dit kan voor (onoverkomelijke) conflicten zorgen.
Maar dat wil ik niet laten gebeuren.

Ik wil graag een klein oproepje doen aan eenieder die dit leest:
Wees lief, begripvol en geduldig tegenover jezelf en anderen. Verspreid zoveel mogelijk liefde en zo min mogelijk boosheid en haat. Zorg goed voor jezelf en elkaar. We hebben elkaar nodig in dit leven. Luister naar elkaar en toon begrip voor de angsten van de ander.
Welke verlangens en idealen liggen er achter de ideeën waar je het niet mee eens bent?

Heel veel LOVE en Peace!

Epitome: Powered in God’s Peace

Interview met Aafke (ChristenUnie)

Ik interview Aafke Vreugdenhil over haar idealen. Aafke is nu 7 jaar (4 jaar raadslid, 3 jaar fractievoorzitter) actief voor de ChristenUnie in de gemeente Hilversum. Daarnaast werkt zij als mediator en relatiecoach.

Al vanaf haar 16e is Aafke betrokken bij een politieke jongerenorganisatie.
‘Die maatschappelijke betrokkenheid is iets wat van jongs af aan al in mij zit. Het was voor mij heel vanzelfsprekend om na te denken over dingen die in de maatschappij gebeuren’ vertelt Aafke mij als ik haar vraag wanneer zij politiek actief is geworden.

Je hebt die betrokkenheid van huis uit meegekregen?
‘Ja eigenlijk wel. Ik denk dat dit ook te maken heeft met mijn Christelijke achtergrond en de vanzelfsprekendheid waarmee je een maatschappelijke verantwoordelijkheid draagt.’

Was de jongerenpartij ook onderdeel van de ChristenUnie?

‘Ja, toen heette het GPV, maar later is dat dat overgegaan in de ChristenUnie. Op mijn 17de ben ik naar de sociale academie gegaan en heb een filosofische studiegroep opgericht. Zo werd ik steeds actiever. Ik heb hier ook mijn man ontmoet tijdens een congres. Op mijn 21ste ben ik lid geworden van de partij.

Was het voor jou nog een vraag bij welke partij je je wilde aansluiten?
‘Nee, daar heb ik nooit over getwijfeld. Er zijn best veel overeenkomsten hoor tussen verschillende partijen. Vooral in verkiezingstijd wordt de nadruk vaak gelegd op de verschillen, maar als je in een raad zit is het vooral van belang te kijken naar wat we gemeenschappelijk hebben. Wij zijn samen het bestuur van Hilversum en die verantwoordelijkheid heb je. Ik kan me wel storen aan partijen die zich erg profileren en ophef veroorzaken. De verschillen worden benadrukt om stemmers te trekken. Uiteindelijk zal je toch de samenwerking aan moeten gaan om te zorgen dat je iets voor elkaar krijgt.

Wat zijn jouw belangrijkste waarden?
‘Ik ben Christen, dat is de bodem van mijn bestaan. Van daaruit leef ik en wil ik dingen voor elkaar krijgen. De ChristenUnie is geen linkse of rechtse partij, maar een Christelijke partij en daarom per definitie progressief; je streeft naar een paradijs op aarde, terwijl je tegelijkertijd weet dat je dat nooit bereikt. We moeten zorgen voor het klimaat en dat betekent dat je bijvoorbeeld zoveel mogelijk het autogebruik wilt terugbrengen en fietsers de ruimte geven. Dat is niet altijd leuk en gaat ook niet altijd samen met je persoonlijk belang; als het regent, pak ik ook liever de auto. Maar als je kijkt naar het bredere belang, zul je toch moeten stimuleren dat mensen vaker de fiets pakken.’

Wat zie je als de grootste uitdaging van deze tijd?

‘Het klimaat is natuurlijk heel groot. Maar als gemeente ben je vaak niet meer dan uitvoerder van landelijke besluiten. Hier in de gemeente vind ik een van de grootste uitdagingen toch wel het sociaal domein; de zorg voor de kwetsbaren. In principe is elk mens verantwoordelijk voor zichzelf, maar we zijn met zijn allen verantwoordelijk voor elkaar. Het is soms lastig de balans te vinden hierin. Er moeten wel voorwaarden gesteld worden aan bepaalde regelingen, want in schuldhulpverlening gaat veel gemeenschapsgeld om. Zo ook in de jeugdhulpverlening. Mensen met schulden en andere problemen moeten natuurlijk geholpen worden, maar in veel gevallen hadden deze problemen voorkomen kunnen worden. Ik denk dat het goed is om zoveel mogelijk preventief te werken. Daarom heb ik mij bijvoorbeeld een aantal jaar geleden sterk gemaakt voor opvoedcursussen. Ook heb ik gemerkt dat mensen niet goed voorbereid zijn op de impact van een (eerste) kind. Om jonge stellen daar op voor te bereiden heb ik een mini-congres georganiseerd met specialisten in de regio. Ik vind het ook belangrijk dat er op basisscholen aandacht wordt besteed aan omgaan met geld en aan sociale – en sollicitatievaardigheden.’

Hoe ziet jouw ideale wereld eruit?
‘In mijn ideale wereld zijn alle mensen Christen. Hoewel Christenen ook vaak boeven zijn hoor. In naam van het Christendom is in het verleden heel veel ellende gebeurd. Met name in het oude testament staan veel dingen die moeilijk zijn. Maar voor mij is de kern eigenlijk heel concreet; In Mattheüs 25 wordt dit mooi verwoord. Jezus zegt tegen de mensen: ‘jullie hebben niet goed voor mij gezorgd.’ De mensen vragen: ‘wanneer hebben wij niet voor u gezorgd?’ Jezus zegt: ‘Toen jullie die man die honger had geen eten gaven, de man die niet kon lopen, hebben laten zitten, de gevangene niet hebben bezocht en toen jullie de arme geen geld hebben gegeven.’ Voor mij is de kern van de politiek om verantwoordelijkheid te dragen voor mensen, maar ook voor de schepping.
Vanuit die waarden komen wij tot een besluit. Mijn ervaring is dat lokale partijen sneller uit elkaar vallen, omdat er grote verschillen zitten tussen hoe mensen in het leven staan. Dit is ook het geval wanneer persoonlijke belangen een grotere rol spelen.’

Waarom zou in de ideale wereld iedereen Christen zijn? Ik ben zelf geen Christen, maar deel wel dezelfde waarden.
‘Dat is wel een hele goede vraag hoor. Ik denk omdat wat Jezus zegt, goed is voor de maatschappij. Natuurlijk staan veel mensen achter deze normen en waarden, maar het samenspel van verantwoordelijkheid en zorgzaamheid is heel belangrijk.
De verantwoordelijkheid voor elkaar houdt niet op bij de landsgrenzen. Daarom moeten we ook ontwikkelingshulp steunen. Je kunt niet iedereen op Moria in de kou laten zitten. Wij hebben wel moeite met de euthanasiewet, omdat je dan eigenlijk tegen mensen zegt: is je leven voltooid, dan ga je toch lekker dood. En waar liggen die grenzen? Als iemand heel eenzaam is bijvoorbeeld, kun je ook afvragen wat we kunnen doen om het leven van diegene aangenamer te maken en liefdevolle zorg te bieden. In plaats van te zeggen: als je zo eenzaam bent, kun je er dan niet beter uitstappen?  Datzelfde geldt voor het afbreken van een zwangerschap: probeer zoveel mogelijk de juiste omstandigheden te creëren en iemand de hulp te geven die hij nodig heeft. Het is in sommige gevallen een ingewikkelde discussie, maar een abortus zou niet iets moeten zijn wat je zomaar even doet. Er kan veel druk van de omgeving meespelen.

De wereld is van God, dat is wat ik geloof. Wij hebben de wereld in bruikleen. Nu vinden heel veel mensen van GroenLinks ook dat je goed voor de schepping moet zorgen en ook D66. Zelfs de VVD ziet langzamerhand in dat we niet de aarde kunnen uitbuiten. De VVD wil wel dat de economie gaat groeien en iedereen meer welvaart krijgt. Terwijl ik denk: Waarom moet de economie groeien als we de aarde daarmee uitbuiten? Genoeg is genoeg. Dat zijn soms wel lastige dilemma’s; als er minder fabrieken zijn en er minder geproduceerd wordt, hebben er ook minder mensen werk.’

De een kan minder inleveren dan de ander, toch?
‘Ja, ik vind de verdeling van de pijn in de maatschappij belangrijk. Als je een bedrijfje hebt, en de tegemoetkoming is niet voldoende, dan zullen de mensen die dat wel kunnen betalen, misschien wat extra moeten bijdragen. Of de mensen met bedrijven die niet kunnen blijven bestaan, zouden geld moeten krijgen om zich te kunnen omscholen. Ik vind dat we daar met zijn allen verantwoordelijk voor zijn. Hier in de gemeente Hilversum willen we de horeca-zaken ook wat tegemoet komen met bijvoorbeeld subsidies voor overkappingen, zodat mensen straks weer op het terras kunnen zitten. Er is 3 miljoen uitgetrokken om de pijn te verzachten die door de landelijke regelingen niet wordt opgelost. Wel is het dan nodig dat bepaalde belastingen wat worden verhoogd.’

De rekening komt dan wel bij de gewone burger. Ik hoorde dat sinds de Coronacrisis, de rijkste 1% alleen maar rijker is geworden.
‘Er komt wel heel veel compensatie uit Den Haag hoor. Er gaat ook best veel geld naar gemeentes om dit soort dingen te regelen. Nederland is natuurlijk een relatief heel rijk land. Daardoor hoeven we niet direct op zwart zaad te zitten. De mondkapjesfabrieken en Albert Heijn hebben een best jaar gehad. Je kunt zeggen: die rijke mensen hebben hun verantwoordelijkheid, maar die moeten ze wel nemen. Lokaal kun je daar weinig aan doen. Het zijn de kleine dingen waar je lokaal wat aan kunt doen.’

We hebben het al gehad over euthanasie en abortus, gevoelige onderwerpen. Ik vroeg me af hoe je denkt over homoseksualiteit?
‘Binnen de ChristenUnie wordt dat nog niet helemaal als gelijk gezien. Persoonlijk denk ik dat we echt toe moeten naar volkomen acceptatie. Als je ervan uitgaat dat God de wereld heeft geschapen en dat hij een man en een vrouw heeft geschapen, kun je zeggen; blijkbaar was het in het begin niet zo, maar nu dus wel. Er zijn veel soorten mensen. Gelukkig zit ik in een kerk waar homo-relaties gewoon geaccepteerd worden, daar ben ik heel blij om.
Er zijn mensen die moeite hebben met homoseksualiteit vanuit de geschiedenis van de schepping, maar dat is wat anders dan wetgeving en bescherming. Dat moet helemaal gelijk zijn. Ik denk dat de meeste mensen bij de ChristenUnie dat ook vinden.’

Heb je tot slot nog een motto om mee af te sluiten?
‘Zoek de overeenkomsten! Je moet samenwerken om iets voor elkaar te krijgen.’

De bronafbeelding bekijken

 

 

 

Interview met Constance (D66)

Ik interview Constance Tiemens over haar idealen. Zij zet zich nu 5 jaar in voor D66 en stelt zich verkiesbaar tijdens de Tweedekamer Verkiezingen in 2021.

Sinds de vorige verkiezingen is Constance politiek actief geworden. Ze dacht toen: ‘Nu moet er iets gebeuren!’ Ze merkte een enorme polarisatie en vond het tijd om zichzelf ermee te gaan bemoeien.
‘Ik ben toen met de D66 bus door het land gegaan en heb voor het eerst in mijn leven flyers uitgedeeld. Het leek me verschrikkelijk, want ik heb zelf ook nooit de behoefte een flyer in mijn hand gedrukt te krijgen, maar daar heb ik me overheen gezet en eigenlijk was het heel gezellig en heb ik leuke gesprekken gehad op straat over wat mensen belangrijk vinden. Ik vind het leuk om mensen te enthousiasmeren over politiek.’

Je zei dat je vier jaar geleden dacht: nu moet ik iets gaan doen. Wat was precies de aanleiding?
‘Dat weet ik nog precies, dat was in 2017 tijdens het eerste televisiedebat van de lijsttrekkers. Ik stond helemaal achter de uitspraken van Alexander Pechtold. Ik vond hem heel verbindend en voelde dat D66 er is voor alle Nederlanders. Een paar dagen later zat ik in die bus.’

Had je voor die tijd ook al interesse in politiek?
‘Ja op de middelbare school was ik al geïnteresseerd. Ik heb altijd de landelijke congressen gevolgd en brieven geschreven aan Hoogervorst en later Edith Schippers van Volksgezondheid. Eigenlijk ben ik niet iemand die zich snel aansluit bij een groep, maar ik vond het toch erg interessant om vanuit een partij de politiek te volgen. Maar pas in 2017 ben ik echt actief geworden in de gemeente Woerden.

Wat is volgens jou de grootste uitdaging in deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is het vertrouwen van de burgers dat de regering er voor hen is.
Daarbij heb je natuurlijk de grote uitdagingen rondom klimaatverandering. Dit zou eigenlijk net zo moeten worden benaderd als Corona. Het is belangrijk om mensen hiervan bewust te maken, maar vooral ook om binnen de politiek draagvlak te creëren voor goede oplossingen en het inzetten op innovatie.’

Hoe zou de ideale samenleving er volgens jou uitzien?
‘In de ideale samenleving kan iedereen zijn talent benutten op zijn manier op welk niveau dan ook.
Zelf ben ik rolstoelafhankelijk en probeer vooral te doen wat ik nog wel kan.
Ik heb zelf niet zoveel met de uitdrukking ‘meedraaien in de maatschappij’. Het gaat mij meer om het van binnenuit je talenten
te kunnen benutten. De één kan dat een paar uur in de week, de ander kan dat in een (fulltime) baan. Een voorwaarde hiervoor is kansengelijkheid voor iedereen. Ik heb zelf 8 jaar bijles gegeven aan kinderen die vastliepen in het onderwijs. Ik zou willen dat iedere leerling die dat nodig heeft bijles kan krijgen en dat elk kind krijgt wat hij nodig heeft om optimaal tot ontwikkeling te komen. Dat begint bij het onderwijs en bij buitenschoolse opvang, die wat mij betreft gratis zouden moeten zijn. Ook op economisch vlak is er veel ongelijkheid.’

Die standpunten klinken vergelijkbaar met die van de SP
‘Er zijn vast overeenkomsten. De PvdA zegt bijvoorbeeld: laat iedereen naar draagkracht bijdragen. Maar als je een goede baan hebt, mag je best veel geld verdienen, als mensen  zich maar realiseren dat zij daar zijn gekomen omdat ze goed onderwijs hebben genoten of in een gezin zijn geboren waar er veel aandacht voor hen was. Je komt meestal niet in je eentje zo ver. Mij gaat het vooral om de uitwassen. Volgens mij is het niet goed voor de samenleving als de verschillen extreem groot zijn.

Wat bedoel je precies met uitwassen? Waar ligt die grens?
‘Dat weet ik niet. Ik heb de laatste tijd wel nagedacht over de verhouding in loon tussen bijvoorbeeld de verpleegkundigen en een managementlaag in het ziekenhuis. Wat is hierin redelijk? Ik ben er nog niet over uit, maar vind het wel interessant om over na te denken. Er zijn ook grote bedrijven waarbij het gaat om gigantische bedragen, die zeggen dat zij anders niet de beste mensen krijgen. Daar geloof ik niet zo in, ik denk niet dat het nodig is om zulke extreme bedragen te bieden.

Hoe zie jij de toekomst voor je over een jaar of 20, om te beginnen in een worst case scenario?
‘Dat de ijskappen dermate gesmolten zijn doordat we boven de 1,5 graden opwarming uitkomen, dat het onomkeerbaar is. Dit heeft over de hele wereld ernstige gevolgen als voedselschaarste, droogte of juist overstromingen, wat gepaard gaat met een hoop leed. Dit kan voor een hoop conflicten zorgen. Of dat we niet meer in Nederland kunnen wonen, of alleen op de hoger gelegen delen.

En het beste scenario? Als alles gaat zoals het zou moeten gaan? Daar vertelde je net al iets over als antwoord op de vraag naar de ideale samenleving..
‘Dan hebben we alles voor elkaar dankzij maatregelen, innovatie waarbij we ons nu nog niks kunnen voorstellen en een circulaire economie. Niemand wordt vertrapt, maar krijgt de kans om mee te doen in een schone en gezonde maatschappij.’

Hoe kunnen we de afstand tussen het ideaal en de realiteit overbruggen? Wat is daarvoor nodig?
‘Ik zou zeggen: stem op D66! Haha die hebben daar hele goede ideeën over. Ik ben het verkiezingsprogramma aan het lezen en sta daar heel erg achter. Het vergroten van kansengelijkheid, het vertrouwen herstellen, mensen de ruimte geven om te zijn wie ze willen zijn. Ik ben er ook voorstander van om goede ideeën met veel partijen te bespreken en draagvlak te creëren door vooral te kijken naar wat ons met elkaar verbindt. Ik zou ook de burgers meer willen betrekken in politieke besluitvorming. Zodat je niet alleen in Den Haag achter je bureau wat
bedenkt, maar ook overleg hebt met mensen die midden in de maatschappij staan en hun levenservaring meenemen. Dat kan bijvoorbeeld door middel van spreekavonden of je vraagt een groep mensen om mee te denken. Niet over mensen spreken, maar met hen.

Sigrid Kaag heeft uitgesproken niet te willen regeren met PVV en Fv
D, wat vind jij daarvan?
‘Dat snap ik wel, want
veel standpunten zijn niet verenigbaar met die van D66. Daarbij gaan bepaalde uitspraken echt te ver.
Maar ik vind het wel belangrijk om goed te luisteren naar de behoeften en wensen van mensen die op die partijen stemmen en dit ook mee te nemen in het beleid. Als kamerlid ben je er voor alle burgers.’

Denk je niet dat stemmers afhaken en niet meer met je in gesprek willen gaan, als je hun partij uitsluit?
‘Ja misschien wel. Ik heb zelf veel contacten op sociale media met mensen vanuit alle partijen. Mensen zeggen wel eens tegen mij: ‘D66 is niet mijn partij, maar doordat je zo constructief het gesprek aangaat, meedenkt en luistert, heb ik wel vertrouwen in jou als kamerlid.’ Ik probeer open te staan voor ieders ideeën en er niet te fel tegenin te gaan.’

Heb je nog een leuk motto ter afsluiting?
Kijk vooral naar wat wel kan, in plaats van naar wat niet kan. En zoek naar wat ons verbindt in plaats van wat ons onderscheidt.’

Democrats 66 - Wikipedia

Braindump

Ik vind het leuk om te schrijven over wat me bezighoud, dat is geen nieuws. ik vind het ook leuk om dit te delen.
Wat ik soms wel lastig vind is om te bepalen wat ik wel en niet deel en met wie. Ik schrijf in eerste instantie omdat ik dat fijn vind.
Wil ik gelezen worden, dan moet ik ook nadenken over wat andere mensen leuk en interessant vinden. Maar als ik teveel nadenk over wat mensen wel en vooral niet willen, raak ik snel geblokkeerd. Wil er iets uit mijn handen komen, dan moet ik niet teveel nadenken, maar mijn gevoel volgen. Ik ben nog niet zo zeker van mijn zaak dat ik mijn blog op LinkedIn durf te delen. Daarvoor ben ik (nog) te amateuristisch. Ik heb niet alleen behoefte inhoudelijke ‘artikelen’ te delen, maar ook persoonlijke brainfarts.

Ik heb veel ideeën en moeite met het aanbrengen van structuur en het stellen van prioriteiten. Wat dat betreft zou ik het heel fijn vinden om met iemand samen aan een project te kunnen werken, die wel orde weet aan te brengen.

Project Politieke interviews 
Zo was ik een poosje geleden begonnen met politieke interviews. In een tweede ronde, was er weinig animo (ik kreeg geen reacties op mijn mails) en mijn eigen motivatie was ook ver te zoeken. Ik heb het nog niet uit mijn hoofd gezet. Mocht je mensen kennen die lid zijn van de volgende partijen die het leuk vinden om geïnterviewd te worden over hun idealen, laat het me weten!
De volgende landelijke partijen heb ik nog niet gehad:
– CDA
– ChristenUnie
– SGP
– PVV
– Denk
– 50 plus.

Ik ga hier binnenkort even een (tussen)evaluatie over schrijven.

Mijn roman
Ik had het plan opgevat een roman te gaan schrijven, maar dit is een nog groter project waarbij het dus nog moeilijk is om structuur aan te brengen. Bovendien loop ik hier nog tegen andere moeilijkheden aan. Zo schrijf ik grotendeels autobiografisch. Ik vind het aan de ene kant makkelijker om gebeurtenissen en observaties uit  mijn eigen leven te omschrijven, dan een hele fantasiewereld te creëeren. Natuurlijk poppen er altijd associaties op om een scene wat extra drama mee te geven. Ik heb in mijn leven genoeg gekke dingen meegemaakt. Toch komen er regelmatig belemmerende twijfels op over of mijn verhaal het waard is om verteld te worden. Terwijl ik deze zin typ, zie ik wat een onzin-vraag het is. Natuurlijk is ieders levensverhaal de moeite waard. Ook al maak je geen ene donder mee, dan nog kun je hier een boeiend of ontroerend verhaal van maken.
Wat ik lastig vind is de zelfcensuur, het rekening willen houden met de gevoelens van andere mensen en met zelfbehoud. Snijd ik mezelf niet in de vingers, kan ik mensen te vriend houden en tegelijkertijd hard en scherp (over hen) schrijven?

Ook met het uiten van mijn politieke mening denk ik wel eens aan wat anderen ervan zouden kunnen vinden. (potentiële werkgevers bijvoorbeeld). Ik heb een uitgesproken mening over sociaal-maatschappelijke kwesties, maar probeer mijn mening goed te onderbouwen en genuanceerd en empathisch te zijn.
Er zijn veel onderwerpen die momenteel extra gevoelig liggen. En ik heb het idee dat door sociale media en doordat iedereen nu nog meer in zijn eigen bubbel leeft, polarisatie toeneemt.
Links tegen rechts, stad tegen platteland. Terwijl in werkelijkheid de wereld natuurlijk niet zo zwart-wit in elkaar zit.

Misschien probeer ik mijn romannetje op te knippen en stukjes te publiceren op mijn blog. Zo is het een work in process, open voor feedback en andere input en samenwerkingen!

Op dit moment houd ik me verder graag bezig met het lezen en bespreken van boeken: Charlotte’s boekenkast 3: De geluksprofessor  (link opent in nieuw scherm).

i trust, i can: December 2010

Groetjes

Interview met Stefan (Forum voor Democratie)

Ik interview Stefan Berlijn over zijn idealen. Stefan heeft een druk bestaan; Hij heeft een jong gezin met twee kinderen, is leerkracht en pedagoog en zet zich daarnaast in als statenlid voor Forum voor democratie.

Hoe ben je erbij gekomen om politiek actief te worden?
‘Voor mijn huidige baan, zat ik in de journalistiek en was ik altijd wel politiek georiënteerd. Ik versloeg veel lokale en regionale politiek en vond dat altijd interessant. Wel vond ik het belangrijk om enigszins onafhankelijk te zijn, dus kon ik me niet aan één partij verbinden. Ook vond ik nog niet echt een partij waarbij ik me zou willen aansluiten. Voornamelijk vond ik het leuk om van de buitenkant te beschouwen. Op een gegeven moment kwam Forum voor Democratie in de spotlights en hun manier van politiek bedrijven en hun standpunten spraken mij wel aan. Mijn vrouw was toen net zwanger van de jongste en toen dacht ik: ik wil ook mijn steentje bijdragen aan een betere wereld en zorgen dat mijn kinderen in een veilige omgeving kunnen opgroeien. Ik zag dat het op sommige vlakken in Nederland de verkeerde kant op ging en wilde niet dat ik over 20 jaar tegen mijn kinderen moet zeggen: ik zag het gebeuren en heb er niks aan gedaan.’

Je zei: ik zag het de verkeerde kant op gaan. Wat bedoel je daar precies mee?
‘Het EU-beleid; steeds meer macht naar Brussel en de enorme bureaucratie waarmee dat gemoeid gaat en een grote verkwisting van geld. De massale immigratie-problematiek. Dat ligt natuurlijk heel gevoelig in Nederland. Mijn vrouw is een vluchteling en is in 1995 uit Srebrenica naar Nederland gekomen. Haar vader is daar vermoord. Dus wij weten als geen ander hoe het is om te moeten vluchten voor omstandigheden en oorlog. Aan de andere kant moet je ook realistisch zijn. Zij zegt zelf ook: ‘als ik toen dichter bij huis was opgevangen, dan waren we sneller teruggegaan.’ Je ziet nu dat Bosnië naar de kloten gaat, omdat zoveel mensen het land zijn uit gevlucht en de mensen die het zich niet konden veroorloven zijn achtergebleven. De mensen die gevlucht zijn hebben daar grof geld voor moeten betalen. En het kost veel geld om de vluchtelingen in Nederland op te vangen, ze een uitkering te verschaffen en gezinshereniging te faciliteren. Als je dit geld in de landen daar investeert is het vaak 5 keer zoveel waard. Ik vind het hypocriet om te zeggen dat we mensen helpen en dat iedereen welkom is, terwijl je de mensen die het geld niet hebben, niet helpt.’

Zie je het immigratieprobleem als de grootste uitdaging van deze tijd?
‘Ik denk dat veel problemen niet zo uit elkaar te trekken zijn. Je kunt niet een muur om Europa bouwen en verder niets doen. Je moet problemen oplossen, daar waar ze ontstaan. Er leven nu ruim 7 miljard mensen op de wereld. Ik vraag me wel eens af:  zit hier een grens aan? Wordt hierover nagedacht? Dat geldt ook voor Nederland: hoeveel mensen wil je hier laten wonen? Het lijkt een taboe onderwerp. Dit kaart ik ook wel eens in de provincie aan: er is een enorm woningbouw tekort, maar hoeveel woningen wil je in Utrecht neerzetten? Moet je dan de hele provincie volbouwen? De komende jaren moeten er 60.000 woningen bijkomen in het centrum van Utrecht. Dan zit iedereen straks op 12 hoog achter op 12 vierkante meter.
Een andere uitdaging is het onderwijs goed organiseren. Nu zitten er teveel kinderen in een klas, omdat het anders niet economisch rendabel is. Draait het dan om geld of om kwaliteit?’

Hoe zou de ideale samenleving eruit zien?
‘In een ideale samenleving krijgt elk kind goed onderwijs en kan het zich ontwikkelen tot de persoon die hij of zij wil zijn. Mensen wonen in een veilige en gezonde omgeving met voldoende ruimte en hebben tijd voor elkaar.’

Je hebt al best wat thema’s genoemd waarover je je kunt opwinden. Heb je ook een doemscenario voor de toekomst?
‘Voor de provincie Utrecht vrees ik wel dat het veel te druk gaat worden. Ook het klimaatbeleid is iets waarover ik me zorgen maak: De plannen voor de energietransitie liggen er nu en je ziet dat er enorm veel landschap opgeofferd gaat worden aan windturbines en zonneweides.’

Forum voor Democratie heeft een andere aanpak van het klimaat-probleem dan andere partijen. Hoe kijk jij daar tegenaan?
‘Wind- en zonne-energie lijkt mij geen goed idee, omdat het veel ruimte in beslag neemt, het spuuglelijk is en het veel te weinig oplevert. De plannen die er nu liggen zijn niet financieel onderbouwd, maar gaan miljarden kosten, afkomstig uit belastinggeld. Ze willen die plannen er nu snel doorheen jassen, terwijl beter eerst een goed onderbouwd plan kan worden opgesteld. Ik denk dat het beter is te investeren in het ontwikkelen van kern-energie.’

Ik vertel Stefan dat ik positief verrast ben door dit gesprek, omdat ik geen hoge pet op had van Forum voor Democratie.
Stefan zegt dat hij wel eens nieuwe mensen meeneemt naar bijeenkomsten die vaak hun mening bijstellen. ‘Ik denk dat de media een negatief beeld schetst van Thierry en van de partij. Het zijn allemaal normale mensen die hard werken. Ongetwijfeld zullen er een paar mafklappers tussen lopen, maar dat heb je overal. Thierry’s uitspraken worden snel verkeerd uitgelegd, maar hij is geen grijze muis en spreekt veel mensen aan.’

Door bepaalde uitspraken die je hoort, die ook door aanhangers gedaan worden, wordt de partij toch als extreem rechts gezien
‘Dat begrijp ik wel: als ik op twitter kijk en reacties zie op tweets van onze partij, dan schaam ik me soms ook kapot. Maar ik denk dat dat van beide kanten gebeurt. Maar je moet de partij afrekenen op de mensen die zich bezighouden met het beleid. Je moet met respect met elkaar omgaan. Waar ik wel moeite mee heb, zijn leden van links die associaties maken met de jaren 30.
Zij willen inclusief zijn, maar betichten ons van racisme en het uitsluiten van groeperingen. Zij doen dan precies hetzelfde; ze sluiten andersdenkenden uit. Dat vind ik hypocriet. Maar met de meeste mensen kan ik het goed vinden, we kunnen politiek en privé goed gescheiden houden.
Wat ik nog kwijt wil is dat veel mensen die aanhanger of lid zijn van forum zich niet vrij voelen om daarvoor uit te komen, omdat dit vaak niet wordt geaccepteerd. Diversiteit gaat niet alleen over huidskleur, geloof of sekse, maar ook over gedachtegoed.

Ik zou zeggen: ga met elkaar in gesprek en ga zelf op onderzoek uit. De wereld staat niet stil, dus je ideeën moeten ook niet stilstaan, anders roest je vast.’

Bestand:FvD Logo.png - Wikipedia

Interview met Michiel (VVD)

Ik interview Michiel Janssen over zijn idealen. Michiel doet als ZZP’er haalbaarheidsonderzoek voor bedrijven. Daarnaast zet hij zich als vrijwilliger in voor de VVD.

Michiel studeerde European studies en volgde daar onder andere het vak politicologie. Interesse in de politiek heeft hij eigenlijk altijd al gehad. Het meest interessant vind hij de afweging van soms conflicterende belangen die gemaakt moet worden waarbij het algemeen belang wordt gediend en ook het belang van de achterban.

Heb je die politieke interesse van huis uit meegekregen?
Van thuis uit hebben we altijd geleerd te discussiëren, over dingen te lezen en zelf na te denken, maar ik ben de eerste van de familie die lid werd van een politieke partij.

Hoe ben je bij de VVD terecht gekomen?
‘Ik ben een liberaal. Ik vind het niet prettig om in een bepaald hokje geplaatst te worden: ieder mens is een uniek individu. Vanuit die benadering moet je mensen zoveel mogelijk de ruimte bieden om te zijn wie ze willen zijn. De partij die dat het best benadert is de VVD. Ik zie mezelf als een klassiek liberaal: ik geloof dat de overheid altijd wel een rol te spelen heeft, maar dit is een vrij beperkte rol.’

Wat is volgens jou de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De grootste uitdaging van deze tijd is toch wel klimaatverandering eigenlijk. De Covid-19 crisis waar we nu in zitten heeft ook te maken met de manier waarop wij het leven en productieketens hebben vorm gegeven. We kunnen niet meer afhankelijk zijn van een land als China.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Ik hoop in 2022 verkozen te worden in de Gemeenteraad van Sittard Geleen. Ik ga in 2021 ook op de VVD stemmen voor de tweede kamer verkiezingen als er goede kandidaten op de lijst staan. Daarnaast zal ik voor de VVD campagne gaan voeren’

Je hebt het over een beperkte rol van de overheid en eigen verantwoordelijkheid die mensen moeten nemen. Is er nog een verschil tussen je rol als lid van de partij en je rol als burger?
‘Als burger heb je aan mogelijkheden wat elke burger aan mogelijkheden heeft. Als lid kun je bijvoorbeeld een slecht besluit zien liggen en daar kun je over in hoger beroep gaan. Via juridische weg kun je druk uitoefenen of lobbyen bij leden van de gemeenteraad. Ik geloof wel in de rechtstaat die wij in Nederland hebben gecreëerd.’

Hoe zou volgens jou de ideale samenleving eruit  zien?
‘In een ideale samenleving hebben mensen respect voor elkaar, zonder dat de overheid hierin een belangrijke rol hoeft te spelen. Eigenlijk zouden anti-haatdragende wetten niet nodig moeten zijn, omdat mensen vanuit zichzelf een ander respecteren. In de realiteit is daar helaas niet altijd sprake van. Als je bijvoorbeeld leest over de zelfmoordratio in de LHBTI-gemeenschap of de consequenties van een geloofsafvallige te zijn binnen de Islam. Het is spijtig dat die wetten nodig zijn, maar daar moet je wel aandacht voor hebben.’

Heb je ook een doemscenario in je hoofd voor de toekomst?
‘Nee eigenlijk niet. Ik heb een heel positief mensbeeld; ik ga altijd uit van de kracht van mensen. Wanneer we voor een uitdaging komen te staan, zoals nu tijdens de Covid-19 pandemie, zie ik hoeveel kracht er in de mens zit. Ik vind dat Nederland heel goed heeft gereageerd op deze crisis. Rutte heeft gister aangekondigd dat we nu alweer richting versoepeling van de maatregelen kunnen gaan, omdat we de maatregelen streng hebben gehanteerd. Daar wordt ik ontzettend optimistisch van. Nederland is een geweldig land om in te wonen en te werken; de zaken zijn goed geregeld en problemen worden goed opgepakt.’

De andere partijen die ik sprak, gaven vaak een schrikbeeld aan als iets om tegen te vechten, maar jij zegt eigenlijk: het gaat al heel goed, maar ik wil het nog beter maken?
‘Exact. Zeker vergeleken met veel andere landen, hebben we het in Nederland echt goed voor elkaar. In een land als Suriname bijvoorbeeld ontbreken er allerlei publieke voorzieningen, ze hebben vaak geen internet tot hun beschikking, de wegen zijn niet goed onderhouden en er is veel corruptie.  Zelfquarantaine is daar veel lastiger. Dan denk ik: Ja natuurlijk hebben we in Nederland problemen, maar dat zijn wel relatief kleine problemen. Ik heb vertrouwen in de Nederlandse staat en instituties, maar ook in de burgers.’

Heb je wel eens discussies met mensen over politiek en op welke punten verschil je dan van mening?
‘Ik heb wel eens discussies. Dit heeft bijvoorbeeld met de rol van defensie te maken. Ik ben voorstander van de NAVO en vind dat Nederland zijn steentje moet bijdragen aan een solide defensie. De NAVO is onze verzekering voor veiligheid en stabiliteit. Ik geloof ook dat onze relatie met de Verenigde Staten heel belangrijk is en ben niet zo’n fan van nauwe banden met Rusland. Ik denk dat zij een geopolitieke rivaal van de westerse democratie zijn. Daar zie ik wel grote verschillen in bij mijn vrienden aan de linkerkant van het politieke spectrum.’

Hoe kijk jij aan tegen de tegenstelling tussen links en rechts?
‘Ik zie politiek als een spel in de arena. Je moet met elkaar kunnen vechten: scherpe debatten voeren en de verschillen laten zien, maar uiteindelijk zit het verschil niet tussen personen. Na afloop van het debat moet je in principe gewoon een biertje met elkaar kunnen drinken. Je moet mensen niet tot persoonlijke vijanden gaan benoemen, daarmee ondermijn je de democratie. Je moet de mensen respecteren die voor hun achterban opkomen en een mening vertegenwoordigen die leeft in Nederland. De manier waarop je tot een compromis komt, is door samen te praten en te onderhandelen. Die dialoog is het belangrijkste in het politieke spel. Daarbij heb ik andere uitgangspunten dan iemand van de SP, maar dat wil niet zeggen dat ik een hekel heb aan die persoon.’

‘Het lijkt soms alsof kiezers dit niet goed kunnen scheiden als je discussies ziet op internet. Hoe kijk je hier tegenaan?
‘Ja dat is interessant: internet heeft een nieuwe dimensie aan de politiek toegevoegd. Met name op social media. Er zullen altijd mensen zijn die roepen dat alles klote is, maar dat is niet de meerderheid.
Er wordt veel aandacht besteed aan de 15% van de mensen die het hardst roept. Aan de ene kant van het spectrum heb je mensen die vinden dat het communisme een geweldig systeem is, aan de andere kant heb je mensen die denken dat Hitler een godsgeschenk is geweest. Dat zijn zulke marginale groepen, maar die krijgen wel een megafoon op twitter en Facebook. Ik denk dat je dat een beetje moet relativeren en filteren. Ik hoor en zie het en ben me er bewust van, maar wil niet te veel aandacht besteden aan radicale geluiden.’

Je zei dat je klimaatverandering ziet als de grootste uitdaging is van deze tijd. Hoe zouden we dat aan moeten pakken?
‘Onder andere door te kijken naar hoe onze productieketens zijn ingericht. We leven in een geglobaliseerde wereld en hebben een enorme afhankelijkheid van landen als China. We moeten ook kijken naar de rol van steden en ondernemers. Binnen steden lopen we bijvoorbeeld tegen meer en meer leegstand aan als gevolg van economische veranderingen. Deze oplossing kun je het beste als de weerbare stad omschrijven. Ik denk dat  wonen, werken, kopen en recreëren meer moeten worden geïntegreerd. Ook zullen we gebouwen zo moeten opzetten dat ze bijvoorbeeld energie kunnen leveren.
Ik hoop dat wij met zijn allen de uitdagingen van de toekomst goed gaan oppakken.’

Lijst van partijleiders van de VVD - Wikipedia

Interview met Andrea (SP)

Ik interview Andrea Poppe over haar idealen. Andrea is fractievoorzitter bij de SP.
Ook Andrea video-belt er op los de afgelopen weken. Vanmorgen nog heeft zij haar kleindochter virtueel welkom geheten. Een vreugdevolle gebeurtenis, maar moeilijk dat zij er niet fysiek bij kan zijn.

Arm en rijk
Een ander thema dat Andrea aan het hart gaat is de tweedeling in de samenleving, met name de verschillen tussen arm en rijk en ‘het onrechtvaardig verdelen van de koek.’ zij vindt het moeilijk te verkroppen dat er mensen zijn die heel hard werken en toch moeite hebben om rond te komen. Dit zijn dingen waar Andrea ‘prikkeldraad van op haar tanden krijgt.’

‘Afgelopen week is een rapport uitgekomen waarin ambtenaren van het ministerie voorstellen om de bijstand te korten met 20 tot 25%. Dan denk ik: daar kun je nu al niet van leven. En wat levert het op? tegelijkertijd vraagt de CEO van KLM miljarden steun van de regering.
Zo’n man verdient een miljoen per jaar.’

Hoe zie je je eigen rol hierin?
‘Die is vrij bescheiden. Ik ben fractievoorzitter in de provincie Utrecht. Wat wij proberen is bijvoorbeeld recreatiegebieden zo  mogelijk gratis toegankelijk te houden. Wij hebben moties ingediend en debatten aangevraagd hierover. Voor het grote meer hebben we dit niet voor elkaar gekregen, maar In de buurt van Lopik wordt nu een gebied ontwikkeld dat wel gratis toegankelijk zal worden. Het gaat om kleine dingen. Waar we ons ook druk om maken is de woningmarkt. Er worden veel sociale huurwoningen verkocht en daarvoor in de plaats komen duurdere woningen. Dit vind ik niet kloppen. Door de hogere huren, komen meer mensen in aanmerking voor huursubsidie. In Utrecht is een overschot aan dure huizen en mensen die een betaalbare woning zoeken, moeten 14 jaar op een wachtlijst staan.’

Zelf hebben Andrea en haar man een bescheiden inkomen. Van haar werk bij de provincie gaat 50% naar de partij zelf. ‘Dat is onze beleving van het socialisme. De partij bekostigt van de afdracht verkiezingscampagnes en scholing. Ik zit niet in de politiek om er zelf beter van te worden. Ik doe dat omdat ik een betere maatschappij wil organiseren.’

Hoe ben je bij de SP terecht gekomen?
Andrea ging naar de middelbare school en leerde tijdens maatschappijleer hoe het politieke stelsel in elkaar zit. Zij is zich hiervoor altijd blijven interesseren, maar heeft er nooit veel mee gedaan, tot haar activisme werd aangewakkerd: ‘Op een gegeven moment was er in mijn woonplaats een uitzendmast die verplaatst zou worden. Ik ging naar een lezing over elektromagnetische straling van de Universiteit en concludeerde dat een mast in de buurt niet wenselijk is. Samen met een aantal buurtbewoners heb ik een mastencomité opgericht waarmee we te ten strijde trokken. Uiteindelijk hebben we die zaak gewonnen. Toen dacht ik: daar moest ik maar eens wat mee doen. Later stond er een kraampje van de SP op de verkiezingsmarkt en ben ik met die mensen aan de praat geraakt. Tijdens de mastentoestand heb ik ook veel contact gehad met mensen van SP. Wat me zo aanspreekt is het rechtvaardigheidsgevoel en de kennis die ze in huis hebben. Ze hebben een wetenschappelijk bureau en doen hun mond pas open als er een onderzoek is afgerond en ze weten hoe de vork in de steel zit.’

Wat is je doemscenario?
Het moet in ieder geval anders dan de afgelopen 3 kabinetten Rutte, want anders gaan we terug naar 1910. De arbeidsomstandigheden waren toen erg slecht; arbeiders moesten hard werken voor weinig geld en konden nauwelijks rondkomen, terwijl de directeuren erg welgesteld waren. Op een gegeven moment werden toen de vakbonden opgericht. In het ergste geval komen rechts en extreem rechts aan de macht. Hoewel de PVV op sommige punten raakvlakken heeft met de SP (over zorgkosten bijvoorbeeld), doen ze dat alleen met hun mond. Als je naar hun stemgedrag kijkt, blijkt iets anders. Wanneer er daadwerkelijk een motie is voor het afschaffen van het eigen risico, stemmen ze tegen. Het ergste vind ik het ontkennen van de invloed van de mens op klimaatverandering. Forum haalt er onderzoeken bij, maar wat ik heb geleerd tijdens het stralinggebeuren is dat je altijd onderzoek zult vinden dat je standpunt bevestigt. Ik vind dat je in een aantal gevallen als overheid verplicht bent om het voorzorgsprincipe te hanteren.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘In de ideale samenleving zou ik graag zien dat iedereen bijdraagt naar eigen kunnen. Iemand die goed kan leren kan in Nederland een ontzettend goede baan krijgen en veel geld verdienen.
Dat talent heb je ook maar gekregen. Er zijn ook mensen met andere talenten. Mensen moeten de kans krijgen deze talentent te benutten. In een ideale wereld wordt er geen misbruik van mensen gemaakt en draait niet alles om geld. De gezondheidszorg krijgt binnen het huidige systeem perverse prikkels om te handelen op basis van wat er gedeclareerd kan worden. Ik vind dat bepaalde basisvoorzieningen zoals openbaar vervoer en zorg voor iedereen toegankelijk moeten zijn. We hebben een lange weg te gaan, maar ik heb er vertrouwen in dat het anders kan. Als dat niet zo was, dan zou ik ermee stoppen.’

Socialistische Partij (Nederland) - Wikipedia

 

Interview met Jolande (Partij voor de Dieren)

Ik Interview Jolande Baudet over haar idealen. Jolande werkt als manager proces en omgeving bij een aannemer. Daarnaast zet zij zich in als vrijwilliger bij de Partij voor de Dieren.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De natuur, waar wij onderdeel van zijn, centraal stellen in ons handelen en denken. Ecologie boven economie. Niet alles in geld uitdrukken en niet de mens centraal stellen.’

Hoe ben je erbij gekomen je hiervoor in te zetten?
Ik doe al 20 jaar vrijwilligerswerk voor de dierenbescherming. Via die weg kwam ik onder andere in aanraking met verhalen uit de bio-industrie: Er was een campagne over vee-transport, waarbij je een helm kon opzetten met beelden van hoe je als koe of varken de vrachtwagen inloopt en wat er vervolgens allemaal met je gebeurt. Ik ben me er meer in gaan verdiepen en rolde van het ene in het andere project.’ Jolande werd lid van de Partij voor de Dieren in 2007 en kwam erachter dat er in de Utrechtse heuvelrug niet op de partij kan worden gestemd. 2 jaar geleden meldde zij zich bij de Partij voor de Dieren in Utrecht en is een werkgroep gestart met het idee om bij de volgende gemeenteraadsverkiezing verkiesbaar te zijn.

Heb je die betrokkenheid vanuit huis meegekregen?
‘Deels. Mijn ouders zijn gewoon vleeseters, maar allebei gek van de natuur. Ze hamerden er wel altijd op dat de lichten niet onnodig moesten branden en de verwarming best een graadje lager kon. We kwamen veel buiten  en gingen met de tent op vakantie in Nederland of Duitsland. We hadden altijd wel huisdieren, maar dat ik me er steeds meer in ben gaan verdiepen, dat kwam toevallig op mijn pad.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘Mijn levensmotto is: respect voor alles wat leeft. Dat zou ik ook graag in de samenleving zien. Dat we zien dat we onderdeel zijn van het natuursysteem in plaats van dat we erboven staan. Ook zou ik graag zien dat mensen zich verdiepen in de ander en zien dat alles met elkaar in verbinding is. Mensen doen elkaar veel leed aan; oorlogen en geweld ontstaan naar aanleiding van een verschil in huidskleur, seksuele geaardheid of religieuze overtuiging. Hetzelfde geldt voor hoe we met de natuur en met dieren omgaan. Het zou meer in balans mogen zijn. Ik krijg er de kriebels van dat de mens bepaalt wat goed is voor de wereld. Daar geloof ik niet zo in.’

Hoe zou een minder rooskleurig toekomstscenario eruit zien?
Jolande hoopt dat er ook in een minder rooskleurige maatschappij kleine stappen kunnen worden gezet richting bewust, respectvol en duurzaam leven.
‘Dat beetje vertrouwen heb ik wel in de mensheid. Natuurlijk zal geweld de wereld niet uit zijn zolang er veel aandacht is voor (status)verschil en we elkaar dingen misgunnen. Maar hou op dit af te reageren op minderheden en kwetsbaren.’

Heb je weleens discussies over politieke onderwerpen?
‘Er zijn veel mensen die vinden dat zij aan de top van de hiërarchie staan, dat wij als mens alles bepalen en dat de wereld maakbaar is. Daar heb ik weleens discussies over. Daarnaast zijn er morele kwesties: Ik heb weleens discussies met mensen over het eten van vlees. Mensen zeggen dan dat er voor de soja die je eet als vlees- en zuivelvervanging bomen moeten worden gekapt. Maar de hoeveelheid soja die nodig is voor menselijke consumptie is maar een fractie van wat er nodig is voor het vee-voer. Ook krijg ik wel eens commentaar op dat ik af en toe reis met het vliegtuig. Dan probeer ik uit te leggen dat ik ook niet roomser ben dan de Paus.’

Wat voor impact heeft de Corona-crisis op de samenleving?
‘Ik heb het idee dat de Corona-crisis ervoor zorgt dat mensen meer solidair zijn naar elkaar, meer voor elkaar over hebben. Ik hoop dat we dat vasthouden en niet alleen vanuit het eigen ego denken, maar met elkaar iets voor de maatschappij doen. Mijn hoop is dat het allemaal duurzamer gaat worden. Er zijn al vliegtuigen in ontwikkeling op waterstofbasis, maar die kunnen nog geen lange afstanden afleggen. Verder weten we nog niet zeker hoe de Corona-crisis is ontstaan, maar waarschijnlijk is het van wilde dieren overgegaan op mensen en vervolgens de hele wereld overgegaan. Dan heb je twee dingen te doen: Enerzijds moet de relatie tussen mens en dier veranderen, anderzijds moet de globalisering veranderen. Misschien kunnen we hier lering uit trekken en de dieren meer ruimte en vrijheid geven, en bijvoorbeeld vaker thuis werken.’

Denk je dat mensen leren?
Jolande lacht. ‘Ik ben zelf veel met veranderkundige opgaves bezig op mijn werk en ik weet wel dat je van doorzetten moet weten om te zorgen dat er daadwerkelijk  verandering tot stand komt. Nu is het, met alle economische zorgen, de vraag hoe lang deze crisis duurt en hoe milieubewust we kunnen  doorpakken. Ik hoop het. Ik hoop dat we leren en het lef hebben om daarop door te gaan. Van de week zag ik artikelen over statiegeld op flesjes en blikjes. Dan komt er veel commentaar van hoezo nu we zitten al in een crisis en hou toch op met je milieumaatregelen. Dan denk ik: juist nu is het de tijd om hierop door te pakken en dit als kans te zien.’

Hoe zie je jouw rol hierin?
‘Door kleine beetjes bij te dragen. Ik probeer zoveel mogelijk plantaardig te eten en me in te zetten tegen dierenleed door voorlichting te geven. Ik laat vaker de auto staan en als ik ga wandelen, neem ik altijd een zak mee om het afval dat ik tegenkom op te ruimen. Er zijn heel veel kleine dingen die je kunt doen. Ook binnen de partij gaat het vaak om kleine dingen. Met oud en nieuw hebben we bijvoorbeeld een meldpunt geopend waar mensen vuurwerk-leed en overlast konden melden. Dat werd massaal gedaan en dat hebben we als rapport bij de burgemeester neergelegd. Nu zie je dat er mede daardoor discussies lopen binnen de gemeente over de omgang met vuurwerk. Twee mensen uit de werkgroep zijn in gesprek gegaan met de gemeente over het maaien van de bermen. Door minder vaak te maaien, blijft er meer biodiversiteit bestaan. Andere initiatieven waren bijvoorbeeld het onder de aandacht brengen van regionale ondernemers en het stellen van kritische vragen over de bouw van een nieuwe megastal.’

De andere partijen die ik tot nu toe sprak, hadden het  over economische ongelijkheid. Wat denk jij hierover?
Ik denk dat de natuur en de economie niet los staan van elkaar, maar met elkaar verbonden zijn. De situatie waarin we nu zitten is daar een voorbeeld van. Deze gezondheidscrisis heeft een enorme economische impact, maar niet alles draait om geld. In plaats van over welvaart, zouden we meer moeten nadenken over welzijn. Misschien heb je geen geld nodig, maar andere dingen om gezond en gelukkig te kunnen leven. Zolang we alleen vanuit welvaart blijven denken, blijf je altijd mensen hebben die niet tevreden zijn. Hopelijk gaan we dat nog een keer bereiken.

Partij voor de Dieren - Wikipedia

Oproep vrijwilligers politieke partij

We leven in roerige tijden.
Aan de ene kant gaat het met de wereld beter dan ooit: de welvaart en levensverwachting is toegenomen, er hebben verschillende emancipatie-golven plaatsgevonden, (technologische) ontwikkelingen zorgen voor grenzeloze mogelijkheden. We leven in relatieve vrede en veiligheid.

Aan de andere kant worden we dagelijks om de oren geslagen met zorgelijk nieuws over klimaatverandering en allerlei maatschappelijke misstanden, conflicten en andere bedreigingen.
Ons toekomstbeeld lijkt nogal zwartgallig. Apocalyptische films en series zijn in trek. Over dodelijke virussen en ecologische crisissen die de hele mensheid uitroeien. Ik word er (haast) pessimistisch van. Staan we aan de rand van de afgrond of is er nog hoop? Hoe ziet de toekomst er uit? Wat zijn de grootste kansen en bedreigingen van onze tijd?

De meningen over hoe een ideale samenleving eruit zou (moeten) zien en welke waarden hierin centraal staan, lijken nogal te verschillen wanneer ik gesprekken hierover volg in de media.
Ik ben benieuwd wat er buiten mijn eigen bubbel gebeurt.

Daarom zou ik graag (wanneer de Corona-storm is gaan liggen) in gesprek gaan met mensen die zich vrijwillig inzetten voor een politieke partij (bijvoorbeeld binnen werkgroepen, fracties en afdelingen).
Ik wil onderzoeken welke dromen en idealen er leven, wat de toekomstvisie en overtuigingen zijn vanuit verschillende standpunten. Staan de verschillende partijen zo lijnrecht tegenover elkaar of ligt de werkelijkheid genuanceerder?

Mijn doel is om uitgebreid verslag te leggen van mijn bevindingen. Uiteraard zal rekening gehouden worden met je privacy.

Heb je interesse of tips? Neem dan contact met mij op door hieronder een berichtje achter te laten.

Interview — Wikipédia