Tagarchief: nuance

Tips voor het voeren van een open gesprek

Artsen Collectief maakte een white-paper over verbinding en nuance met tips en tools voor het voeren van een open gesprek.
Best een uitdaging in deze tijd. In ben in elk geval van goede wil. šŸ¤“

Hierin is onder andere een anti-polarisatie top 10 te vinden die ik graag wil delen en toepassen.
Ik constateerde toen ik het interview met mijn vriendin Jania uitwerkte dat ik niet heel erg de diepte in ben gegaan. Misschien zijn we beiden wat conflict-vermijdend geweest, omdat we op de eerste plaats vooral een gezellige dag hadden samen. Ik heb achteraf nog wel een aantal kritische vragen in mijn hoofd die ik bij een ander misschien wel zou willen stellen. Maar soms is het natuurlijk ook prima om het even over iets luchtigs of iets anders te hebben. Voortplanting bijvoorbeeld. šŸ˜‰šŸ˜œ
Ik vermijd het onderwerp ook regelmatig of houd het een beetje aan de oppervlakte. In mijn persoonlijk blog daarentegen ga ik helemaal los!

  1. Agree to disagree
    Van mening verschillen betekent niet dat je aartsvijanden bent. Verschil van mening mag er zijn. Spreek dat ook uit.
  2. Wees bewust
    Hoe ga je het gesprek in? Ben je gespannen? Word je bewust van je houding en geef vervolgens de beste versie van jezelf.
  3. Goede intenties
    De meeste mensen bedoelen het niet slecht. Begin een gesprek met het vertrouwen in elkaars goede intenties.
  4. Luister om te begrijpen
    Luister bewust en aandachtig en probeer wat de ander zegt niet meteen te ontkrachten.
  5. Zie je een 6 of een 9?
    De positie van waaruit de ander kijkt, kan een heel andere visie geven, ook al kijk je naar hetzelfde.
    Zou het kunnen dat je allebei een punt hebt? Is er Ć©Ć©n waarheid? Of ziet de Ć©Ć©n de slurf van de olifant en de ander het staartje?
  6. Wees nieuwsgierig
    Ouderwets nieuwsgierig zijn naar de ander creƫert een sfeer van welwillendheid. Elk gesprek gedijt daarbij.
  7. Wees lief
    Zet de toon door te beginnen met een compliment aan de ander. Zeker weten dat je verbinding creƫert.
  8. Lachen mag
    Humor relativeert en verbindt. Aarzel niet om grapjes te maken. Zelfspot werkt ook goed.
  9. Zet de tv uit
    Een media-dieet helpt om afstand te nemen van alle negativiteit die onbewust je houding kan bepalen.
  10. Pak je nachtrust
    Een vermoeid mens raakt sneller geĆÆrriteerd en kan zijn emoties minder goed reguleren. Zorg dus dat je goed slaapt en ga uitgerust het gesprek aan.
    Het beeld ‘LOVE’ van deĀ OekraĆÆense kunstenaar Alexander MilovĀ  laat zien hoe we aan de buitenkant met de ruggen naar elkaar toe zitten, maar aan de binnenkant eigenlijk verlangen naar verbinding. Heel mooi.

Interview met Jania: Ik wil niet in een kamp worden geplaatst

Ik spreek met Jania over hoe zij de afgelopen 2 jaar Coronacrisis heeft beleefd en hoe zij om gaat met alle veranderingen en onzekerheden.

Hoe waren de afgelopen 2 jaar voor jou?
Mijn leven is eigenlijk gewoon doorgegaan. Natuurlijk spelen er actualiteiten die impact hebben op mijn leven, maar voor mij persoonlijk viel het gelukkig reuze mee. Er waren geen veranderingen waar ik erg onder geleden heb. Ik ben me heel erg bewust geworden van het feit dat ik voorzien ben in al mijn basisbehoeften en daar ben ik heel dankbaar voor. Ik heb bizar veel geluk gehad en alles kwam voor mij precies op het juiste moment de afgelopen 2 jaar. Ik had tijdens de eerste lockdown een horeca-baan die ik zat was. Ik hoefde toen niet te werken en ik kreeg wel gewoon doorbetaald; ideaal! šŸ˜ƒ
De wereld werd even een halt toegeroepen en dat gaf mij ook een goed excuus om lekker thuis te blijven. Voorheen had ik nog wel eens last van fomo (fear of missing out).
In de zomer van 2020 heb ik nog even in de horeca gewerkt en daarna kon ik starten met een nieuwe baan in het onderwijs waar ik op dat moment fysiek heen kon gaan. Ik vond het fijn dat ik mijn collegaā€™s en studenten face-to-face kon ontmoeten en dat ik niet alles digitaal hoefde te doen. Uiteindelijk bleek ik toch niet helemaal op mijn plek te zitten op die werkplek.
De volgende strenge lockdown kwam me eigenlijk ook weer heel goed uit, want ik was best wel overprikkeld. Ik ben nu met een baan in de ggz begonnen en kan dus ook weer gewoon fysiek aanwezig zijn. Dat vind ik heel fijn, want ik zou er echt niet goed van worden om elke dag thuis te werken achter de computer. Ik merk aan de mensen om mij heen die wel thuiswerken dat het voor hen echt een feestje is als ze ergens heen mogen en dat ze er ook weer een beetje aan moesten wennen. Ik heb zelf gelukkig veel interactie en gezelligheid om me heen.
Ik ben me er heel erg van bewust dat mijn wereldbeeld is gebaseerd op mijn positie in de wereld; ik ben erg geprivilegieerd en dat stemt met wel nederig.

Wat heb je gemerkt van de impact van de crisis?
Wat ik vooral moeilijk vind is de polarisatie die erdoor ontstaat. In het begin kreeg ik een heel unheimisch gevoel. Alles kwam tot stilstand en ondanks dat ik wel geloof in de ernst van de situatie, kwam wel de gedachte in me op: alles kan nu ineens wel en alles moet wijken, terwijl voor andere belangen een dergelijke inspanning niet mogelijk is. Het gaf me in eerste instantie ook wel hoop op positieve verandering, maar ik heb ook gemerkt dat alles weer een beetje doormoddert zoals het was. Toen ik weer uit eten kon na een hele tijd, keek ik er heel erg naar uit; het was wel echt iets feestelijks en ik geniet daar met volle teugen van, maar ik mistte het ook weer niet zĆ³ erg. Ik mistte vooral het zorgeloze, maar dat is eigenlijk een illusie en geromantiseerd idee van hoe het vroeger was.
ik ben me nu nog meer bewust van het feit dat de bronnen op aarde niet onuitputtelijk zijn, hoe alles met elkaar verbonden is in onze geglobaliseerde samenleving en hoe wij in de westerse wereld op veel te grote voet leven.
Wat ik uitdagend vind is dat het hele gebeuren veel zaken op scherp heeft gezet; het roept veel vragen op. Wat is kennis en wat is waarheid en wie en wat kun je vertrouwen? Het is veel wat er allemaal op ons afkomt.

Hoe gaan mensen in je omgeving hiermee om?
Zowel van het virus zelf als van de maatrelgelen zie ik de consequenties. Ik zie dat mensen die zich niet hebben laten vaccineren buitengesloten worden en daarmee hebben geworsteld. Ik zag veel strijd en verzet, maar ik zie ook dat veel van hen die fase nu achter zich laten en hun eigen weg vinden om hun leven te leven. Dat vind ik wel dapper.

De broer van een vriendin is ziek geweest tijdens de eerste golf en dat heeft er bij hem behoorlijk ingehakt. Nog steeds kan hij geen kwartier achter elkaar bewegen.
Een vriendin van mij heeft long covid en moest daardoor minder gaan werken. Ze had net een nieuwe baan en had veel moeite met het thuiswerken. Zij is overspannen geraakt.
Ik ken ook iemand met een langeafstand relatie die heel lang haar partner niet kon zien.
Ik zie veel angst en isolatie. Veel activiteiten konden niet doorgaan en ik heb het idee dat veel mensen daardoor meer in hun schulp zijn gekropen.

De partner van een vriendin was kok en werkte daarnaast in de muziek. Beide werkzaamheden vielen weg. Hij heeft zich snel kunnen aanpassen en is in de zorg gaan werken. Maar die flexibiliteit is misschien niet voor iedereen haalbaar.

Aan de ene kant heb je mensen die heel angstig zijn om ziek te worden, dood te gaan of anderen te besmetten. Aan de andere kant zijn er mensen angstig voor de vaccins en voor verlies van vrijheid. Sommige mensen slaan misschien een beetje door in niet goed doordachte complottheorieƫn. Maar ik begrijp wel dat er wantrouwen ontstaat wanneer maatregelen niet wetenschappelijk worden onderbouwd en er weinig openheid wordt gegeven over de overwegingen.

Heb jij je laten vaccineren en wat waren daarbij je afwegingen?
Ja. Ik was niet echt bang om ziek te worden en had niet het idee dat het noodzakelijk was om mezelf te beschermen. Ik had allereerst een pragmatisch motief; Ik had kaartjes voor een festival waar het nodig zou zijn en ik voorzag dat het ook op andere plekken nodig zou zijn. Daarnaast zie ik het ook wel als oplossing om uit de crisis te komen. Ik denk dat het wel helpt om besmettingen te voorkomen en om te voorkomen dat mensen ernstig ziek worden. Persoonlijk zie ik weinig bezwaren tegen de vaccinatie. Ik ben niet bang om er ziek van te worden.

Staan mensen in je omgeving er hetzelfde in als jij?
Ik kom in mijn omgeving mensen tegen met hele diverse standpunten. Ik merk dat ik de neiging heb me een beetje aan te passen aan mijn gesprekspartner. Ik tast een beetje af wat ik wel en niet kan zeggen, omdat het soms heel gevoelig ligt en mensen heel fel kunnen reageren. Zelf sta ik er vrij genuanceerd in. Ik wil wel gewoon eerlijk kunnen zijn, zeker tegenover mensen die dicht bij me staan. Een vriendin van mij is manager in een winkel en die klaagt over klanten die geen 1,5 meter afstand houden. Zelf ben ik daar helemaal niet zo mee bezig. Zij spreekt zich negatief uit over ā€˜wappiesā€™. Ik ga daar niet op in en wil zelf ook niet in een kamp worden geplaatst. Ik vind het lastig als mensen erg stellig zijn en hun mening als de waarheid zien. Je kunt een goed gesprek met elkaar hebben als je beiden openstaat voor kritische vragen.
Toen ik net met mijn nieuwe baan was begonnen zag ik een aanmeldformulier voor de prik op de balie liggen. Toen dacht ik: ik moet nu echt een keuze gaan maken. Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik nog twijfelde en daar werd gelukkig heel goed op gereageerd. Op het werk is iedereen heel open en wordt ieders keuze gerespecteerd.
Met mijn moeder heb ik wel wat pittige discussies gehad, maar we respecteren nu elkaars mening en gaan het onderwerp een beetje uit de weg.

Ben jij veranderd de afgelopen 2 jaar?
Er was wel meer ruimte voor introspectie. Voorheen had ik het idee dat als ik De Groene Amsterdammer las dat ik dan sociaal betrokken was. Ik wil graag mijn bijdrage leveren aan een betere wereld door om te kijken naar mijn medemens. Dat doe ik ook wel in mijn werk als begeleider en door hierin mee te denken over het beleid. Verder had ik het idee dat ik meer tijd zou hebben om mijn to do-lijst uit te voeren, maar dat gebeurde eigenlijk niet. Mijn leven gaat ook weer gewoon door zoals altijd.

Wat zijn jouw ideeƫn over wat er gebeurt in het kader van zingeving? Gebeurt dit alles met een reden of is het toeval?
Ik geloof niet dat alles met een reden gebeurt, maar je moet het een reden geven. Alles wat er nu gebeurt bevat wel lessen over hoe we met de wereld en onze omgeving moeten omgaan.
Mijn levensbeschouwing zou ik omschrijven als humanistisch. Op de website van het humanistisch verbond staan bijvoorbeeld artikelen over hoe je deze tijd zinvol kunt invullen. Ook gaat het over filosofische themaā€™s als vrijheid, gezondheid en rechtvaardigheid. Ik ben zelf ook erg geĆÆnteresseerd in die hele aardse vragen over hoe je een goed leven kunt leiden.
Het is een unieke tijd in de geschiedenis waar we nu in leven.

Hoe kijk jij aan tegen de toekomst?
Er zullen vast meer pandemieƫn komen. Wat ik wel heel deprimerend vind, is dat de oorzaak van de pandemie niet kan worden achterhaald, waardoor het moeilijk kan worden voorkomen in de toekomst. Er zijn verschillende theorieƫn, maar China geeft geen inzicht in belangrijke documenten.
Ik sta best wel positief in het leven, maar ik merk dat ik het toch lastig vind, zoā€™n vraag over de toekomst. Ik geloof wel dat liefde alles overwint. We moet het samen doen en blijven openstaan voor elkaar. Je mag kritisch zijn naar beide kanten, maar het is ook belangrijk elkaar te steunen.
Zelf heb ik in mijn leven ervaren dat ik nu terug kan kijken op dingen als zijnde onbenulligheden, waar die eerst onoverkomelijk leken. Ik denk dat mensen over het algemeen heel weerbaar zijn en de samenleving heel weerbaar is. Hoewel ik dat direct wil nuanceren. Ik wil niet mensen hun leed bagatelliseren. Ik weet ook niet wat de impact op de wereld precies is, hoe we er nu en over een paar jaar voorstaan. Maar ik vind het belangrijk om altijd vertrouwen te blijven hebben. Uiteindelijk komen we er bovenop. Ik zou zeggen: hou vol, jongens!

 

Interview met Troy – ‘Blijf luisteren naar elkaar’

De afgelopen twee jaar is er veel gebeurd. Ik spreek met Troy over wat de situatie bij hem heeft losgemaakt en hoe we het best kunnen omgaan met alle onzekerheden en polarisatie. Troy staat positief in het leven, uit zich genuanceerd en richt zich vooral op wat de situatie hem heeft gebracht.

Hoe heb jij de afgelopen twee jaar ervaren?
Ja, waar zal ik eens beginnen? Ik heb 3 baantjes: Normaal gesproken werk ik als manager in de bioscoop, als yoga-docent op een sportschool en daarnaast geef ik ook nog filmles op een middelbare school.
Tijdens de lockdowns lag dit allemaal stil, dus ik heb veel thuis gezeten. Gelukkig werd mijn loon van het werk bij de bioscoop wel doorbetaald. Eerlijk gezegd kwam het mij wel goed uit dat ik meer vrije tijd had, want ik was bezig met het verbouwen van mijn huis. Ik had in het begin een beetje een vakantiegevoel ondanks dat we natuurlijk heel veel dingen niet konden doen. Persoonlijk ervaar ik nog veel vrijheid, want je kunt altijd wel vrienden bezoeken. Tenzij mensen erg angstig zijn. Naarmate de crisis langer duurde, werd iedereen wel wat losser. Mijn opa en oma heb ik wel een stuk minder vaak gezien in het begin. Na hun vaccinatie vonden ze het gelukkig niet meer eng.

Ben je zelf ook gevaccineerd en wat waren je overwegingen?
Ja, wij gaan normaal gesproken 2 keer per jaar naar ItaliĆ« omdat mijn vriend daar vandaan komt. Voor mij was het voornamelijk een praktische overweging. We willen graag ItaliĆ« kunnen blijven bezoeken en op reis gaan. In ItaliĆ« zijn de regels heel streng. Als er geen Corona-pas was geweest en ik zou gewoon kunnen reizen, dan zou ik het denk ik niet genomen hebben. Ik heb er verder niet zoā€™n bezwaar tegen. Ik ben niet bang dat ik er ziek van kan worden.

Staan mensen in je omgeving er hetzelfde in als jij?
De meeste mensen in mijn omgeving hebben niet zoā€™n uitgesproken mening of zijn er niet zo mee bezig, dus ik heb hier weinig discussies over. Mijn moeder is niet gevaccineerd. Zij vindt dat het vaccin niet lang genoeg is getest en heeft haar bedenkingen over de veiligheid. Zij vertrouwt op haar natuurlijk immuunsysteem en neemt het zekere voor het onzekere. Ze vindt dat iedereen die keuze zelf moet maken. Ik heb ook een vriendin die heel erg pro-vaxx is. Zelf sta ik er vrij neutraal in. Ik vind wel dat bepaalde maatregelen erg ver gaan.

Wat zie jij in je omgeving aan gevolgen van de crisis? Zowel van het virus als van de maatregelen?
Ik ken eigenlijk geen mensen die heel ziek zijn geworden. Voor mijn moeder heeft haar keuze wel gevolgen. Zij is bang dat er 2G ingevoerd gaat worden en dat zou betekenen dat zij haar werk op school niet meer kan uitvoeren. Er zijn veel mensen die in deze tijd thuis werken. Sommigen gaat dat goed af, anderen minder. Ik heb zelf weinig jongeren in mijn kennissenkring, maar voor hen lijkt het me erg zwaar. Wat er nu met de jeugd gebeurt, vind ik veel te veel gaan en ik vraag me af wat dit op de lange termijn zal doen met de psychische gezondheid van deze generatie.

Wij hadden een tijdje geleden een kleine aanvaring op Instagram, weet jij nog waar dat over ging?
Nee dat weet ik eigenlijk niet meer. Ik word ook niet zo snel boos hoor. Soms als iemand een uitspraak doet die heel ver af staat van mijn eigen standpunten, dan verbaast het me wel en wil ik begrijpen wat iemand bedoelt. Mensen die het idee hebben dat onze vrijheid in het geding komt, slaan soms een beetje door en doen vrij extreme uitspraken.

Heb jij niet het idee dat onze vrijheid in het geding komt?
Ik heb wel het idee dat de vrijheid onder druk staat, maar ik vind dat we dat op een democratische manier moeten oplossen. Ik heb niet persƩ heel veel vertrouwen in deze regering, en het is ook zo dat macht corrumpeert, maar ik geloof wel in onze democratie. Ik zie mezelf als een sociaal liberaal; Ik vind keuzevrijheid een groot goed. Voorheen stemde ik altijd D66 en ik vind dat zij nu veel te veel die Corona-pas er doorheen willen drukken. Je ziet nu dat mensen in reactie daarop het tegenovergestelde gaan aanhangen. Kamerleden van Forum voor Democratie doen wat ze zeggen, maar ze zeggen heel veel waar ik het totaal niet mee eens ben. Van Meijeren die oproept tot burgerlijke ongehoorzaamheid en van Houwelingen die het heeft over een tribunaal, dat gaat mij veel te ver.

Wat is er verder in jouw leven en in jou veranderd de afgelopen 2 jaar?
Ik ben niet echt veranderd. Ik heb wel een kant van de wereld gezien waarvan ik niet wist dat die zo aanwezig was. De schaduwzijde van sociale media waarop mensen ongefilterd van alles delen sprong me in het oog. Aan de ene kant is het mooi dat we alles kunnen delen met elkaar en vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Maar mensen luisteren niet meer echt naar elkaar en zijn snel geneigd tot extreme standpunten. Dat geldt voor beide kanten van de discussie. De balans mist een beetje. Ik denk dat de Corona-crisis dat heeft versterkt. Mensen zitten letterlijk in hun eigen bubbel, thuis achter hun scherm en spreken elkaar minder face-to-face.
Wat me ook verbaasde is hoe snel mensen bereid zijn hun vrijheden op te geven als ze zich bedreigd voelen.

Waarom voelen mensen zich bedreigd door Corona? Denk je dat dit te maken heeft met de berichtgeving in de media? Is er teveel paniek gezaaid?
Ik denk niet dat er paniek is gezaaid. Mensen kiezen tegenwoordig zelf welke bronnen ze raadplegen en zoeken in hun eigen bubbel naar bevestiging van hun eigen mening. Het is afhankelijk van waar je op focust en vanuit welk perspectief je kijkt. Ik zie het nieuws als redelijk genuanceerd, want er komen verschillende standpunten aan bod.

Heb je het idee dat de maatregelen buitenproportioneel zijn?
Dat is een kwestie van perspectief en afwegingen. De keuzes die worden gemaakt worden eigenlijk gebaseerd op het aantal doden, op het verlies van aantallen mensen. De vraag is of de winst die daar behaald wordt opweegt tegen de inperking van vrijheden. Persoonlijk ben ik tegen vrijheidsbeperkende maatregelen, maar als een meerderheid van de bevolking zich veiliger voelt met die maatregelen, dan is dat zo. Dat is hoe het werkt in een democratie.

Ben je niet bang voor misbruik van de coronapas?
De toepassing van een dergelijk systeem is iets waar we alert op moeten blijven, maar ik vind dat we dingen moeten beoordelen op wat ze zijn en niet op wat ze kunnen zijn. Als je zo gaat denken, is alles gevaarlijk. Als het zover komt, dan zal ik me daar zeker over uitspreken.

Hoe zie je de toekomst voor je?
Ik denk dat alle epidemieƫn een einde hebben en de Omicron-variant stemt mij hoopvol: het is een besmettelijker variant die mensen minder ziek maakt en dus goed voor een grotere groepsimmuniteit. We gaan nu door een dal, maar als je kijkt naar de geschiedenis van de mensheid is het altijd nodig om een stapje terug te doen voordat je twee stappen vooruit kunt zetten.
De hele crisis biedt wel mogelijkheden op andere vlakken. Dat mensen meer vanuit huis werken, zorgt wel voor minder CO2-uitstoot. Ook biedt het thuis zitten voor veel mensen de gelegenheid om meer naar binnen te keren in jezelf en te reflecteren. Het heeft mij zelf wel tijd gegeven om mezelf te ontwikkelen, bijvoorbeeld op het gebied van yoga. Voor de lockdown was ik begonnen met het geven van yoga-lessen op een sportschool. Tijdens de lockdown ben ik me meer gaan verdiepen in de spirituele achtergrond van yoga en me niet alleen op het fysieke aspect richten. Ik wil dit graag meer implementeren in mijn lessen en heb dit met de manager besproken en hij stond daar best voor open.

Geloof jij dat we met een reden op aarde zijn?
Ik zie mezelf als agnost; ik weet het niet. Maar ik vind hoe mensen in elkaar zitten zo iets bijzonders, dat zie ik niet als enkel een reeks van toevalligheden. Ik stel me voor hoe mensen samen zijn als de cellen van een lichaam, het lichaam symboliseert het leven zelf. De cellen van het lichaam zijn zo klein dat ze het geheel niet overzien en vaak niet eens beseffen dat ze onderdeel zijn van een geheel.
Wij zijn als kleine radertjes in het geheel, maar zijn allemaal met elkaar verbonden.

Heb je nog een boodschap ter afsluiting?
De corona-crisis raakt aan heel veel themaā€™s en het is belangrijk om te blijven zoeken naar balans. Ik vind het belangrijk om beide kanten van de discussie aan te horen en vooral te blijven luisteren naar elkaar. Ik heb er vertrouwen in dat we er hoe dan ook samen uit gaan komen. Al heeft Rutte het woord samen een beetje bezoedeld, het is wel zo: we moeten het samen doen.