Tagarchief: Partij voor de dieren

Wat ik denk over Corona-vaccinaties en waarom ik (bijna) niet heb gestemd

Vandaag zijn de Tweede Kamerverkiezingen. Vorig jaar was ik begonnen met het interviewen van mensen die betrokken zijn bij verschillende politieke partijen met het idee om alle grote partijen te behandelen vóór de verkiezingen.  Dit is niet gelukt. Het was enerzijds een turbulent jaar, voor anderen een heel saai lockdownjaar. In mijn persoonlijk leven gebeurde er veel, waardoor de politieke interviews op de achtergrond verdwenen. Toen was het ineens de dag van de Tweede Kamerverkiezingen.

De afgelopen weken laaide mijn hang naar waarheidsvinding op en ontwikkelde ik (opnieuw) een obsessie voor de proportionaliteit van de maatregelen en het nut van Corona-vaccins. Omdat het voelt alsof er veel op het spel staat (onze vrijheid) voel ik de behoefte een en ander grondig uit te pluizen en met onderbouwde kritiek te komen op het huidige beleid. Ik voelde wat terughoudendheid, uit angst weg te worden gezet als complotwappie. Eerder op mijn blog flirtte ik al voorzichtig met dit thema door het nut van een kritische houding te benoemen. In mijn omgeving stuit mijn kritische houding soms op weerstand en conflicten zijn ook zo ongezellig. Maar ik ben niet meer zo bang om voor gek te worden uitgemaakt. Ik weet van mezelf dat ik een weldenkend mens ben. Hoewel echt nadenken niet altijd makkelijk is en veel energie kost, heb ik toch het idee dat het me voldoende oplevert. Ik vind het erger als mensen denken dat ik egoïstisch ben, omdat ik solidariteit juist enorm hoog in het vaandel heb. Ik zie mijzelf als een gevoelig en empathisch persoon met een groot hart dat het beste wil voor iedereen.

Vaccinatie-oproep
Ik heb een oproep gekregen om mij te laten vaccineren met AstraZeneca. Ik heb hier (nog) geen gehoor aan gegeven en heb er eerlijk gezegd ernstige twijfels over of ik dit wil doen. Ik wil graag uitleggen waarom ik weerstand voel en ook waarom ik alle begrip heb voor mensen die hierin terughoudend zijn, ondanks dat ik hiermee waarschijnlijk mensen tegen de borst stuit. Ondanks dat ik een enorme sociale en maatschappelijke druk ervaar, mag ik nog steeds mijn mening, mijn gedachten en gevoelens delen. Ik heb het idee dat ik anderen ervan moet overtuigen dat ik een goed mens ben. Dat ik kritisch ben op de maatregelen en op de overheid en farmaceutische industrie, betekent nadrukkelijk niet dat ik overal schijt aan heb en geen rekening houd met (de wensen van) andere mensen. Ik heb een aantal intimi die ik af en toe zie en (stiekem) een knuffel geef. Er zijn mensen die dit echt niet vinden kunnen. Zelfs op iets menselijks en liefdevols als een omhelzing ligt tegenwoordig een taboe. Dit taboe geeft mij soms veel stress. Ik vind het persoonlijk een enorme inbreuk op mijn privé-leven en ik vind dat ik zelf een risico-inschatting mag maken. In mijn werk als woonbegeleider in de gehandicaptenzorg ontkom ik er niet aan dat ik binnen de 1,5 meter (met mondkap, gewassen handen en voor sommige handelingen met handschoenen) van mensen moet komen en ze zelfs moet aanraken. Als je iemand helpt onder de douche is dit vanzelfsprekend. Maar emotionele ondersteuning vind ik net zo belangrijk. Dit kan grotendeels met woorden, maar een aai over de rug of schouderklopje is soms hard nodig. Dat dit illegaal of gevaarlijk zou zijn gaat tegen mijn gevoel van menselijkheid in.

De Corona-cijfers
Allereerst vroeg ik mij af of de maatregelen die nu getroffen zijn proportioneel zijn.
Daarvoor heb ik een aantal cijfers op een rijtje gezet. Ten eerste de sterftekans op Corona.
Jaap van Dissel heeft zelf gezegd dat het sterftepercentage in dezelfde orde van grote ligt als de bekende seizoensgriep (hier is beeldmateriaal van). Veel mensen zijn heel bang voor Corona en voelen zich verantwoordelijk voor de gezondheid van anderen (met name kwetsbare groepen en ouderen, vaders, moeders, opa’s en oma’s. We moeten alles doen wat nodig is om hen te beschermen. Er wordt een beroep gedaan op onze solidariteit en onze verantwoordelijkheid voor de volksgezondheid. Af en toe zag ik een kritisch geluid langskomen in Volkskrant en NRC. De vraag werd gesteld of de gelede schade door steeds ingrijpender maatregelen wel proportioneel was voor het bespaarde leed. Toch bleef de algehele tendens, de publieke opinie, dat we alles op alles moeten zetten om onze kwetsbaren te beschermen.

Het probleem was volgens mij vooral dat de zorg het aantal mensen dat ernstig ziek wordt en hulp nodig heeft, niet aan kan. Ik vind het vreemd dat er het afgelopen jaar niks aan lijkt te zijn gedaan om te investeren in de zorg. Het enige wat de zorg kreeg, was applaus en een eenmalige bonus van €1000,-  De afgelopen jaren is er onder kabinet Rutte enorm op de gezondheidszorg bezuinigd. (CDA, D66 en ChristenUnie waren ook onderdeel van dit kabinet). Ik weet er het fijne (nog) niet precies van, maar volgens mij wil de VVD alles zoveel mogelijk overlaten aan de vrije markt. Ziekte als verdienmodel. Er zijn ziekenhuizen failliet gegaan en het aantal beschikbare bedden en beschikbaar geschoold personeel is drastisch afgenomen. In 2015 waren er nog 2200 IC-bedden, in 2020 waren dat er 1200. In 2009 waren er 49.000 ziekenhuisbedden, in 2020 ongeveer 37.000. Toen Gommers werd gevraagd of er moest worden opgeschaald, zei hij: ‘Er is niks zo erg als zorgmedewerkers die zich vervelen.’  Ik snap dit niet.

Ik hoor griezelige verhalen over dat Corona ook jonge gezonde mensen zwaar kan treffen en kan zorgen voor blijvende kwalen als chronische vermoeidheid en blijvend geur- en reukverlies. Toch is deze kans procentueel gezien heel erg klein. Ik heb de indruk dat de angst voor Corona is aangewakkerd om de draagkracht van de maatregelen te vergroten. Natuurlijk gaan er mensen dood en dat is verschrikkelijk, maar de dood hoort ook (een beetje) bij het leven. Waarom hebben mensen het recht om 90 te worden als dat betekent dat kinderen niet naar school mogen, de economie instort en ondernemers failliet gaan?
En wat voor leven heb je als je in je woonzorgcentrum niet of heel beperkt bezoek mag ontvangen? Als je je kinderen en kleinkinderen niet mag knuffelen? Ik vind al dit emotionele, sociale en financiële leed minstens zo schrijnend als de mensen die aan de beademing in het ziekenhuis liggen en sterven. Ook voor de gemiddelde mens die zijn natje en droogje voor elkaar heeft, kan deze periode heel zwaar zijn. Eenzaamheid is iets wat mij erg aan het hart gaat.

Van alle patiënten onder de 70 jaar die overleden, had meer dan 70% een onderliggend probleem; vooral hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, diabetes en chronische longaandoeningen. Ook mensen met een chronische nierziekte, kanker, een chronische zenuw- of spierziekte of ernstige obesitas bleken kwetsbaar (Bron: NRC).

In augustus rapporteerde de WHO een mortaliteitspercentage van tussen de 0,5 en 1% zonder lockdowns. Voor Nederland hanteert het RIVM een percentage van 1%. Deze schatting is echter gebaseerd op onderzoeken uit het begin van de pandemie (maart-juni 2020). Dat was een andere situatie dan nu, omdat mensen toen nog niet over antistoffen beschikten. Volgens schattingen van het RIVM en bloedbank Sanquin hebben inmiddels tussen de 2- en 3 miljoen mensen (exclusief de ongeveer miljoen gevaccineerden) dergelijke antistoffen (Bron: NRC).

Artsen Covid collectief vermeldt met bronvermelding op hun website:
‘Een infectie is voor 98% van de bevolking ongevaarlijk.[1] Dat wil zeggen dat er geen of slechts milde klachten optreden. Mensen worden in sommige gevallen ziek maar herstellen daarvan zonder ziekenhuis opname. De ziekte treft vooral ouderen met onderliggende aandoeningen en een verzwakt afweersysteem. De overlevingskans van de ziekte  voor mensen onder de 70 jaar ligt boven de 99,5%’.[2]

[1] RIVM Tweede Kamer briefing dd 29 september 2020

[2] COVID-19 Pandemic Planning Scenarios | CDC

Lees hier verder: Artsen Collectief – Artsen Covid Collectief


Vaccins als uitweg uit deze situatie?

Het vaccineren van de wereldbevolking wordt gepresenteerd als de enige uitweg uit deze pandemie. Ook wordt er enorme druk uitgeoefend om allemaal dat vaccin te nemen. Zo komt er waarschijnlijk een Corona-paspoort; een app waarmee je kunt bewijzen dat je bent gevaccineerd om op openbare plekken naar binnen te mogen. Ik vind dit voor mij persoonlijk vele malen griezeliger dan de dreiging van een griepvirus. De overheid krijgt steeds meer macht door allerlei noodwetten en bevoegdheden die moeilijk terug te draaien zijn. Tegelijkertijd is er een aanpassing gedaan in de wet openbaarheid van bestuur, waardoor geen inzicht kan worden gegeven in bijvoorbeeld de modellen van RIVM. Als ik de peilingen bekijk, lijken veel mensen het dikke prima te vinden dat er zoiets als een vaccinatiepaspoort komt. De vaccins zijn ten slotte goedgekeurd door de autoriteiten en zullen ons beschermen tegen dit levensgevaarlijke virus. Zo krijg je de garantie dat er in jouw restaurant geen besmettelijke mensen aanwezig zijn. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Ik begrijp niet zo goed waar dit vertrouwen vandaan komt dat degenen die ons besturen weten wat het beste voor ons is en hier ook naar handelen. Dit kabinet heeft zoveel fouten gemaakt en zoveel mensen in de steek gelaten. Bijvoorbeeld de bezuinigingen in de zorg en de toeslagenaffaire. De ongelijkheid en het aantal mensen dat in armoede leeft, zijn alleen maar groter geworden.

Er zijn van meerdere kanten kritische geluiden te horen, ook van artsen. Maar ik heb het idee dat het tegengeluid in het nieuws te weinig aandacht krijgt.

Twijfels over de Vaccins
Op artsencovidcollectief las ik over het Pfizer vaccin:

Het Pfizer/BioNTech-vaccin is gebaseerd op een techniek die niet eerder voor vaccins is gebruikt. Het is een mRNA-vaccin. Een stukje van de genetische code van het virus wordt na injectie opgenomen door de lichaamscellen, zodat deze cellen geprogrammeerd worden om zelf viruseiwitten aan te maken. Het afweersysteem herkent deze eiwitten als “indringer” en leert zo ook het virus herkennen.

Het vaccin is op momenteel in de onderzoeksfase; het onderzoek van Pfizer is nog niet afgerond en loopt nog twee jaar. Het Europese Geneesmiddelenbureau (European Medicines Agency oftewel EMA) heeft al wel een tijdelijke, voorwaardelijke toestemming verleend om het vaccin te gebruiken. [3] Dit betekent dat mensen die zich laten vaccineren, een middel  krijgen dat nog in onderzoek is.’

[3] EMA recommends first COVID-19 vaccine for authorisation in the EU | European Medicines Agency (europa.eu)

Ook schrijven zij dat er nog niet bekend is of het vaccin ook beschermt tegen besmetting. Daarom adviseert het RIVM om ook na vaccinatie de maatregelen te blijven handhaven.

Voor de duidelijkheid: ik ben geen antivaxxer. Ik heb in mijn leven een aantal vaccinaties gehad en ik geloof dat er dankzij de medische wetenschap een aantal ziektes zijn uitgeroeid of onder controle zijn gebracht. Tegelijkertijd is het een industrie waarin miljarden omgaan en waar dus enorme financiële belangen meespelen. Het nemen van dit nieuwe Corona-vaccin vind ik op dit moment een (onnodig?) risico voor mezelf. Omdat de vaccins nog in een testfase zitten tot 2023/2024 is heel veel gewoon nog niet bekend. Als dit vaccin al effectief en betrouwbaar en nodig zal zijn, is het symptoombestrijding. Ik denk dat de manier waarop wij leven (de rijkste 1% voorop) de aarde en haar hulpbronnen uitput, waardoor nieuwe virussen op de loer liggen. Een andere crisis is daarnaast de obesitascrisis. Veel te veel mensen leven ongezond  en zijn te dik, omdat wij moeilijk kunnen omgaan met alle overvloed en verleidingen en er veelal een passieve levensstijl op nahouden.
Ook ziet het er niet naar uit dat we (op korte termijn) onze vrijheden gaan terugkrijgen zoals het was. Ik las dat een griepvirus nooit helemaal is uit te roeien vanwege de vele mutaties. Het zal dus elk griepseizoen terug oplaaien. Blijven we dan elk jaar griepvaccins toedienen aan de hele bevolking?

Kritiek op het beleid
Onder andere filosoof Ad Verbrugge uit kritiek op het huidige beleid. Hij werd geïnterviewd voor NRC, maar in het stuk zijn grote delen weggelaten vanwege gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing, ondanks dat Verbrugge wetenschappelijke bronnen heeft nagezonden. Is hier sprake van censuur? En wat is de reden van het gebrek aan openheid?  Verbrugge schrijft in een artikel op linkedin oa:

‘Mijn bedenkingen met betrekking tot onze huidige omgang met COVID-19 zijn mede gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Overheden hebben bij elkaar zo’n 93 miljard geïnvesteerd om zo snel mogelijk vaccins te laten ontwikkelen door farmaceutische bedrijven en die ter beschikking te stellen aan de bevolking. Die reusachtige snelheid heeft echter ook een prijs; er kleven nog wel enige risico’s aan deze vaccins. Mede daarom is in de contracten met farmaceutische bedrijven vastgelegd dat zij maar een zeer beperkte aansprakelijkheid dragen voor de eventuele bijwerkingen; wat weer samenhangt met het feit dat deze vaccins nog steeds in een experimentele fase (III) zitten. Het lijkt me zeer belangrijk dat we daar als bevolking van op de hoogte zijn en begrijpen wat dat betekent. Getuige de opgestelde voorwaarden rond deze contracten begrijpen de farmaceuten dat in ieder geval maar al te goed. De wetenschappelijke onzekerheid rond bijvoorbeeld de lange termijneffecten of het gebruik ervan bij kwetsbare groepen – die een belangrijke reden vormt voor de vrijwaring van de farmaceuten – is wel bijzonder relevant voor een open maatschappelijk en politiek gesprek daarover. In mijn ogen valt dan moeilijk te verantwoorden dat we grote groepen mensen die nauwelijks enig risico lopen bij een COVID-19-besmetting (zoals het merendeel van de adolescenten en volwassenen tot 50 jaar) nu massaal willen vaccineren; en dat daartoe bovendien allerlei pressiemiddelen worden aangewend! En het geeft dan helemaal geen pas dat politici nu schermen met zoiets als een ‘coronapaspoort’. Zolang we nog met te veel onzekerheden kampen rond de vaccins is deze behandeling van burgers grondwettelijk uit den boze.
Zaterdag 6 maart publiceerde Trouw een interview van Joep Engels met Irene Schipper van Somo, waarin de kwestie van de financiering en de uitgeklede aansprakelijkheid van de farmaceutische bedrijven helder uiteen wordt gezet.
Ik ben inderdaad geen medisch expert, maar zoals de meeste wetenschappers en filosofen neem ik wel kennis van onderzoek uit andere disciplines. Dat geldt zeker ook voor onderzoek rond COVID-19.
De vooruitgang van wetenschap valt of staat met het beproeven van theorieën en dus ook met het toelaten van dissidente geluiden. Mijn terughoudendheid wat betreft een massaal vaccinatieprogramma grijpt terug op onderzoek binnen de medische wetenschap zelf. Het lijkt me verstandig om dergelijk onderzoek serieus te nemen, teneinde ook de wetenschap en de democratie te beschermen tegen de technocratische neiging om kritische geluiden vooral als ‘obstakel’ uit de weg te willen ruimen met dogmatische waarheden. Ikzelf ben niet degene die dit inhoudelijk debat zou moeten voeren, maar dat betekent niet dat ik er niet naar zou mogen verwijzen.’

Het hele artikel lees je hier:
Het NRC-Handelsblad interview: de geschrapte passages deel II | LinkedIn

Forum voor Democratie
Wat betreft de Kamerverkiezingen: Ik merk bij mezelf dat ik dit elke keer heel spannend vind. Dit keer was ik in de war geraakt door me te verdiepen in verschillende bronnen. Ik zag een interessant interview  met Fajah Lourens en Thierry Baudet die zowaar sympathiek overkwam. Ik vind het eigenlijk raar dat ik terughoudendheid voel om hiervoor uit te komen: de mogelijkheid dat Baudet misschien wel zinnige dingen te zeggen heeft. Maar bij nadere overweging, vind ik dat ik mij niet hoef te schamen voor mijn nieuwsgierigheid en open houding. Ze hadden het over beeldvorming in de media, wat mij erg aan het denken zette in een andere richting. FvD is de enige bekende partij die Nederland weer volledig wil openen. Groot bezwaar zijn alle racistische uitspraken en schandalen. Baudet kon een aantal beschuldigingen van racisme weerleggen/uitleggen. Wel denk dat er echt iets niet goed zit. Hier heb ik ook een ex-lid over gesproken. Ik herinner me uitspraken over homeopathische verdunning, het IQ van ‘negers’ en de term boreaal die ook gebruikt werd in het Nazisme, waar de partij regelmatig mee lijkt te flirten.
Bekijk het interview hier:
(2) HET FORUM – Met Fajah Lourens – YouTube

D66
Sigrid Kaag van D66 wordt nu naar voren geschoven als een duurzaam en sociaal vrouwelijk leider, maar wat politici beloven en wat zij doen, zijn vaak twee totaal verschillende dingen. Het kan interessant zijn om te kijken welke moties Kamerleden hebben ingediend en hoe zij hierop hebben gestemd, al is er altijd sprake van compromissen en mist soms de context, maar sommigen maken het wel heel bont. Dit zijn een aantal van de beloften die D66 verbroken heeft:
– alleen vrijwillige vaccinatie
– geen mondkapjesplicht
– onderzoeken welke corona-maatregelen wel en niet werken
– stoppen met het beleid van afbouw van ziekenhuiscapaciteit
– salarissen vaan zorgmedewerkers in alle zorgsectoren fors verhogen
– de horeca en winkels die moeten sluiten voor 100% van de kosten compenseren
– horecaondernemers die zich aan de regels houden uitsluiten van de lockdown.
– Bij gemeenten aandringen op kwijtschelding van lokale heffingen voor ondernemers
– kinderen uitzonderen van de test- en quarantainemaatregelen.

Partij voor de dieren, SP, PvdA
Ik ben nu lid van 3 politieke partijen: Partij voor de Dieren, SP en PvdA.
De partij voor de dieren trekt mij aan vanuit mijn idealisme en zorgen over het milieu. De SP had vooral mijn sympathie vanwege hun inzet voor gelijke kansen. Beide partijen zijn kritisch op de EU. Dat ben ik, ondanks mijn gebrek aan kennis hieromtrent, ook. Ik denk dat het een goede zaak is om de macht van de EU en bureaucratie te verkleinen. FvD is hierop ook heel kritisch.
Ik ben lid geworden van de PvdA vanwege mijn interesse in de gemeentepolitiek. In mijn gemeente was de PvdA de partij die het meest in de buurt kwam van mijn idealen. Via de partij heb ik mij aangemeld voor een cursus om politiek actief te worden.
Door een aantal nieuwe inzichten/observaties is mijn wereldbeeld aan het verschuiven.
Partij voor de Dieren is bijvoorbeeld wel voorstander van een test en quarantainebeleid voor kinderen. Ik vind dat kinderen vooral kind  moeten kunnen zijn en niet bang gemaakt.
(4) De kinderpersconferentie met Mark Rutte en Hugo de Jonge – YouTube

Ook de term klimaatbeleid is iets waaraan ik begin te twijfelen. Ik zag namelijk een artikel langskomen waarin genoemd werd dat een lockdown ook een geweldig middel is om de klimaatcrisis tegen te gaan. De klimaatcrisis moet geen excuus worden om ieders vrijheid af te nemen. We moeten toch niet willen dat de staat alle macht krijgt (is eigenlijk al het geval) om om de haverklap een lockdown in te voeren? China is geen mooi voorbeeld om te volgen wat betreft jezelf opofferen voor het collectief/de leiders en al je stappen te laten volgen.
Dat neemt niet weg dat we goed met ons milieu/omgeving/de natuur en de dieren moeten omgaan waarvan wij afhankelijk zijn en niet meer van de aarde moeten nemen dan zij te geven heeft.

Niet stemmen? 
Ik overwoog even om maar helemaal niet te gaan stemmen, omdat ik het allemaal niet meer wist. Ondanks dat er een hele heisa van wordt gemaakt, een soort theatrale poppenkast met populistische uitspraken van welbespraakte lijsttrekkers en beloften die nooit worden waargemaakt. Het schijnt nogal belangrijk te zijn om je stem uit te brengen. Niet stemmen is ook een taboe. Er wordt vaak gezegd dat als je niet stemt, je geen kritiek mag hebben op de politiek. Onzin! Persoonlijk denk ik dat er veel andere dingen zijn die je kunt doen in je dagelijks leven die een vele malen grotere impact hebben op je omgeving. Om een zetel in de kamer te krijgen, zijn immers bijna 70.000 stemmen nodig.
Uiteindelijk heb ik onder grote hilariteit toch gestemd op een hele kleine partij (ongeveer 2000 volgers op instagram) waar ik eigenlijk niks van weet……..

De Piratenpartij! Ik weet alleen dat ze voorstander zijn van openheid van de staat en bescherming van de privacy van de burgers.
Piratenpartij – Piratenpartij

Ik ben benieuwd naar de uitslagen van de verkiezingen, maar eigenlijk ook weer niet. Waarschijnlijk wordt VVD wederom de grootste. Onbegrijpelijk vind ik dat. Het is voor mijn gevoel op dit moment allemaal 1 pot nat. In het verleden is gebleken dat er in de praktijk vaak niet bijster veel verandert. Het lijkt alsof de agenda al bij voorbaat vast ligt. De richting al bepaald.

Ik wissel graag hierover van gedachten. Mijn overdenkingen gaan voort en ik houd je graag op de hoogte. Ik hoop dat we elkaar en onze afwijkende meningen zoveel mogelijk kunnen respecteren.
Peace!

De bronafbeelding bekijken
Wat betekent vrijheid voor jou?

Groetjes!

 

Interview met Jolande (Partij voor de Dieren)

Ik Interview Jolande Baudet over haar idealen. Jolande werkt als manager proces en omgeving bij een aannemer. Daarnaast zet zij zich in als vrijwilliger bij de Partij voor de Dieren.

Wat is de grootste uitdaging van deze tijd?
‘De natuur, waar wij onderdeel van zijn, centraal stellen in ons handelen en denken. Ecologie boven economie. Niet alles in geld uitdrukken en niet de mens centraal stellen.’

Hoe ben je erbij gekomen je hiervoor in te zetten?
Ik doe al 20 jaar vrijwilligerswerk voor de dierenbescherming. Via die weg kwam ik onder andere in aanraking met verhalen uit de bio-industrie: Er was een campagne over vee-transport, waarbij je een helm kon opzetten met beelden van hoe je als koe of varken de vrachtwagen inloopt en wat er vervolgens allemaal met je gebeurt. Ik ben me er meer in gaan verdiepen en rolde van het ene in het andere project.’ Jolande werd lid van de Partij voor de Dieren in 2007 en kwam erachter dat er in de Utrechtse heuvelrug niet op de partij kan worden gestemd. 2 jaar geleden meldde zij zich bij de Partij voor de Dieren in Utrecht en is een werkgroep gestart met het idee om bij de volgende gemeenteraadsverkiezing verkiesbaar te zijn.

Heb je die betrokkenheid vanuit huis meegekregen?
‘Deels. Mijn ouders zijn gewoon vleeseters, maar allebei gek van de natuur. Ze hamerden er wel altijd op dat de lichten niet onnodig moesten branden en de verwarming best een graadje lager kon. We kwamen veel buiten  en gingen met de tent op vakantie in Nederland of Duitsland. We hadden altijd wel huisdieren, maar dat ik me er steeds meer in ben gaan verdiepen, dat kwam toevallig op mijn pad.’

Hoe ziet de ideale samenleving eruit?
‘Mijn levensmotto is: respect voor alles wat leeft. Dat zou ik ook graag in de samenleving zien. Dat we zien dat we onderdeel zijn van het natuursysteem in plaats van dat we erboven staan. Ook zou ik graag zien dat mensen zich verdiepen in de ander en zien dat alles met elkaar in verbinding is. Mensen doen elkaar veel leed aan; oorlogen en geweld ontstaan naar aanleiding van een verschil in huidskleur, seksuele geaardheid of religieuze overtuiging. Hetzelfde geldt voor hoe we met de natuur en met dieren omgaan. Het zou meer in balans mogen zijn. Ik krijg er de kriebels van dat de mens bepaalt wat goed is voor de wereld. Daar geloof ik niet zo in.’

Hoe zou een minder rooskleurig toekomstscenario eruit zien?
Jolande hoopt dat er ook in een minder rooskleurige maatschappij kleine stappen kunnen worden gezet richting bewust, respectvol en duurzaam leven.
‘Dat beetje vertrouwen heb ik wel in de mensheid. Natuurlijk zal geweld de wereld niet uit zijn zolang er veel aandacht is voor (status)verschil en we elkaar dingen misgunnen. Maar hou op dit af te reageren op minderheden en kwetsbaren.’

Heb je weleens discussies over politieke onderwerpen?
‘Er zijn veel mensen die vinden dat zij aan de top van de hiërarchie staan, dat wij als mens alles bepalen en dat de wereld maakbaar is. Daar heb ik weleens discussies over. Daarnaast zijn er morele kwesties: Ik heb weleens discussies met mensen over het eten van vlees. Mensen zeggen dan dat er voor de soja die je eet als vlees- en zuivelvervanging bomen moeten worden gekapt. Maar de hoeveelheid soja die nodig is voor menselijke consumptie is maar een fractie van wat er nodig is voor het vee-voer. Ook krijg ik wel eens commentaar op dat ik af en toe reis met het vliegtuig. Dan probeer ik uit te leggen dat ik ook niet roomser ben dan de Paus.’

Wat voor impact heeft de Corona-crisis op de samenleving?
‘Ik heb het idee dat de Corona-crisis ervoor zorgt dat mensen meer solidair zijn naar elkaar, meer voor elkaar over hebben. Ik hoop dat we dat vasthouden en niet alleen vanuit het eigen ego denken, maar met elkaar iets voor de maatschappij doen. Mijn hoop is dat het allemaal duurzamer gaat worden. Er zijn al vliegtuigen in ontwikkeling op waterstofbasis, maar die kunnen nog geen lange afstanden afleggen. Verder weten we nog niet zeker hoe de Corona-crisis is ontstaan, maar waarschijnlijk is het van wilde dieren overgegaan op mensen en vervolgens de hele wereld overgegaan. Dan heb je twee dingen te doen: Enerzijds moet de relatie tussen mens en dier veranderen, anderzijds moet de globalisering veranderen. Misschien kunnen we hier lering uit trekken en de dieren meer ruimte en vrijheid geven, en bijvoorbeeld vaker thuis werken.’

Denk je dat mensen leren?
Jolande lacht. ‘Ik ben zelf veel met veranderkundige opgaves bezig op mijn werk en ik weet wel dat je van doorzetten moet weten om te zorgen dat er daadwerkelijk  verandering tot stand komt. Nu is het, met alle economische zorgen, de vraag hoe lang deze crisis duurt en hoe milieubewust we kunnen  doorpakken. Ik hoop het. Ik hoop dat we leren en het lef hebben om daarop door te gaan. Van de week zag ik artikelen over statiegeld op flesjes en blikjes. Dan komt er veel commentaar van hoezo nu we zitten al in een crisis en hou toch op met je milieumaatregelen. Dan denk ik: juist nu is het de tijd om hierop door te pakken en dit als kans te zien.’

Hoe zie je jouw rol hierin?
‘Door kleine beetjes bij te dragen. Ik probeer zoveel mogelijk plantaardig te eten en me in te zetten tegen dierenleed door voorlichting te geven. Ik laat vaker de auto staan en als ik ga wandelen, neem ik altijd een zak mee om het afval dat ik tegenkom op te ruimen. Er zijn heel veel kleine dingen die je kunt doen. Ook binnen de partij gaat het vaak om kleine dingen. Met oud en nieuw hebben we bijvoorbeeld een meldpunt geopend waar mensen vuurwerk-leed en overlast konden melden. Dat werd massaal gedaan en dat hebben we als rapport bij de burgemeester neergelegd. Nu zie je dat er mede daardoor discussies lopen binnen de gemeente over de omgang met vuurwerk. Twee mensen uit de werkgroep zijn in gesprek gegaan met de gemeente over het maaien van de bermen. Door minder vaak te maaien, blijft er meer biodiversiteit bestaan. Andere initiatieven waren bijvoorbeeld het onder de aandacht brengen van regionale ondernemers en het stellen van kritische vragen over de bouw van een nieuwe megastal.’

De andere partijen die ik tot nu toe sprak, hadden het  over economische ongelijkheid. Wat denk jij hierover?
Ik denk dat de natuur en de economie niet los staan van elkaar, maar met elkaar verbonden zijn. De situatie waarin we nu zitten is daar een voorbeeld van. Deze gezondheidscrisis heeft een enorme economische impact, maar niet alles draait om geld. In plaats van over welvaart, zouden we meer moeten nadenken over welzijn. Misschien heb je geen geld nodig, maar andere dingen om gezond en gelukkig te kunnen leven. Zolang we alleen vanuit welvaart blijven denken, blijf je altijd mensen hebben die niet tevreden zijn. Hopelijk gaan we dat nog een keer bereiken.

Partij voor de Dieren - Wikipedia

Leefschaamte

Sla deze blog maar over als het gezeik over duurzaamheid je ook de neus uitkomt.

Mijn ideeën over de groene kerk houden me nog altijd bezig:
Ik worstel met mijn verworven kennis die ik misschien toch liever niet had gehad, over de opwarming van de aarde, massa-extinctië etc etc

Verantwoordelijkheid 
Ik dicht mezelf allerlei positieve eigenschappen toe: Mijn gevoeligheid, openheid (in de zin van open staan) idealisme en betrokkenheid zorgen ervoor dat ik mij allerlei leed en onrecht bijzonder aantrek en mijn grote verantwoordelijkheidsgevoel maakt dat ik deze problemen wil oplossen.
Ik heb het idee dat er steeds meer mensen zijn die dit herkennen: een groeiend bewustzijn en de wil en plichtsgevoel om dingen ten goede te veranderen. Al wees een geïrriteerde vriendin me erop dat het in haar kringen helemaal niet zo leefde en uitte een donkerbruin vermoeden dat ik wellicht ‘gelijkgestemden’ opzocht.  Ik denk beide.
Mensen moeten zich op een bepaalde manier verhouden tot de vele berichten hieromtrent die hen ter oren komen (klimaatstakingen, halvering van de vee-stapel, van het gas af..) De vriendin vertelde me bozig dat ze totaal geen last heeft van vliegschaamte, vleesschaamte of welke (ecologische) schaamte dan ook en zich dat weigert aan te laten praten. Ook vroeg zij zich af wat er erg aan is, mocht de mensheid uitsterven.

Waarom is uitsterven erg?
Ik vind dat op zich een interessant filosofisch vraagstuk. Veel groene kerkgangers hebben het over het redden van de aarde, wat niet aan de orde lijkt. De aarde zal het hoogstwaarschijnlijk een worst wezen en redt zichzelf wel. Het gaat, denk ik, meer om het voortbestaan van de mensheid, waar een deel van de mensheid, waaronder ik, zich druk om kan maken.  Waarom zou ik het erg vinden als de mensheid zou vergaan? Waarom vind ik sterven en verliezen erg?
Ondanks dat ik de zin van het bestaan (nog) niet doorgrond 😜 en ik een hoop mensen waardeloos vind,  hecht ik toch veel waarde aan het leven. Ik vind het verdrietig om te zien hoe geruïneerd wordt wat voor mij van waarde is en word er blij van als goed wordt omgegaan met alles wat kwetsbaar is (elkaar, natuur, milieu en dieren). En ik vind doodgaan en anderen verliezen gewoon echt doodeng.
Ondanks het verstandelijke idee dat ‘de dood er niet is als jij er bent en jij er niet bent als de dood er niet is.’ Vertrouwde dingen die veranderen, onzekerheid en leed, brr.

Dino's - Lesmateriaal - Wikiwijs

Hypocriet?
Ik spreek mezelf misschien tegen. Dat komt omdat ik, net als bijna alle andere mensen, een vat vol tegenstrijdigheden ben, een hypocriet wezen met conflicterende waarden en ideeën.
In mijn vorige blog over de groene kerk, viel ik de leden van de partij voor de dieren, en alle andere wijzende vingertjes aan, omdat ik me aangevallen voelde. Omdat ik worstel met en oordeel over mijn eigen verantwoordelijkheid en morele gedrag en ik wordt mega-geïrriteerd van dat mega-ongemakkelijke gevoel en confrontaties. Ik vind het ook heel oneerlijk als ik het gevoel heb dat er naar mij gewezen wordt omdat ik niet perfect ben, omdat ik (nog) niet bereid ben dierlijke producten op te geven. Het gaat vooral om het eten, een van de dingen in het leven die veel impact hebben.
Dit voelt heel oneerlijk, omdat ik bijzonder veel last heb van vliegschaamte, terwijl de meeste mensen in mijn omgeving bij de vleet de hele wereld overvliegen. Het voelt alsof ik mezelf beperk, ondanks dat ik geen reislustig typ ben. Ik verlang in de wintermaanden intens naar wat zon. Ondertussen lijkt het erop dat de mensheid zichzelf het leven op aarde onmogelijk loopt te maken. 1 van  ongeveer 8 miljard mensen ben ik (8.000.000.000). En Nederland is zeker niet een van de braafste jongetjes van de klas. Wanneer iedereen op de wereld zou leven als een gemiddelde Nederlander, zouden we bijna vier wereldbollen nodig hebben om in alle behoeften te voorzien. Onhoudbaar dus.
Ook mijn bezwaren tegen voortplanting voelen als oneerlijk, ondanks dat ik nooit een sterke voortplantingsdrift heb gevoeld om verschillende (persoonlijke) redenen, waarover meer in een later blog. Onder andere vraag ik me af  op wat voor wereld ik mijn kind zou zetten: Is het een veilige wereld, een wereld waarin het een mooie toekomst te wachten staat? Ik heb er mijn ernstige twijfels over. En dat zie ik zelf niet als pessimistisch.

NEW SAVANNA: Elephant Regression: On the Couch with Dumbo

Vliegen, vlees eten en spullen kopen
Verschillende wetenschappers, onderzoekers en verslaggevers
zeggen verschillende dingen over wat het meest impact maakt.  In een stuk van de correspondent las ik bijvoorbeeld dat een retourvlucht Amsterdam- New York qua CO2 uitstoot gelijkstaat aan 1000 big macs per persoon. En iedereen weet inmiddels toch wel dat het hele vlees-proces ontzettend milieuvervuilend is?!
Ik vond dat shockerend en maak me sindsdien extra druk om luchtvaart. Babette Porcelijn benadrukt de impact van ‘spullen’, met name de verborgen impact die wij niet zien in Nederland.

Tegen consumenten-activisme
Ik las een stuk in het vrij Nederland van Roxane van Iperen, wat ik goed hout vond snijden en heel mooi aansloot bij mijn ideeën die ik omschreef in het groene kerk-stuk. Dat het wijzende vingertje naar elkaar misplaatst is en afleidt van de mensen/organisaties en bedrijven die echt het verschil kunnen maken en dus ook die verantwoordelijkheid zouden moeten dragen. Wat niet betekent dat je niet je best moet doen. Maar reken niet de verkeerde mensen af.

PROFESSORES LUSOS: Assumam as vossas decisões.

Beroep op geweten
Ik bevind mij inderdaad bijzonder vaak onder mensen die zich persoonlijk verantwoordelijk voelen voor de staat van klimaat, milieu en dierenwelzijn en hun leven willen ‘beteren’. Ook heb ik sterk de indruk dat zij het liefst hebben dat anderen ook zo leven als zij (vegan, verantwoord, zero-waste etc). Ik trek mij dit beroep op  mijn geweten zo aan, omdat ik zelf ergens ook de overtuiging heb dat het mijn plicht is verantwoordelijkheid te dragen en mijn uiterste best te doen, wat betekent dat ik niet mijn leven kan leiden op de manier waarop ik dat altijd heb gedaan. En in zekere zin doe ik dat ook niet. Ik vraag mij tegelijkertijd af hoe constructief  of misplaatst dit schuldgevoel is en vind het moeilijk het vertrouwen te hebben dat mijn best doen zin heeft. Of dat degenen die echt het verschil kunnen maken echt hun verantwoordelijkheid gaan nemen.

Bronnen:
https://www.vn.nl/pleidooi-tegen-consumentenactivisme/

https://decorrespondent.nl/8368/toen-ik-deze-cijfers-onder-ogen-zag-besloot-ik-veel-minder-te-vliegen-en-jij-misschien-ook/922228912-0226280f

https://maatschapwij.nu/videoportret/babette-porcelijn/