Wat een tyfuswereld is het vandaag.

Morgen kan het zomaar weer anders zijn natuurlijk. Er is nogal veel aan de hand in de wereld en als je niet uitkijkt wordt je dagelijks doodgegooid met ellendig nieuws. Oorlog, hyperinflatie, dood en verderf..

Vandaag ben ik niet begonnen met het opschrijven van minimaal drie dingen waar ik dankbaar voor ben en/of een ontspannende meditatie. Dat zijn alsnog opties voor straks. Maar eerst moet me iets van het hart.
Ik ben erg chagrijnig, om verschillende redenen waarvan ik er een aantal zal uitlichten. Hormonen spelen een rol, bepaalde confrontaties en patronen, worstelingen en frustraties. Onrustige dromen.
Ik wil graag alles goed doen en liefdevol zijn, maar ben ook een mens met uitdagingen, net als (bijna?) ieder ander. Soms dan baal ik ervan als het niet lukt. Als ik allerlei emoties voel die minder aangenaam zijn zoals angst, verdriet en boosheid. En ik weet dat ik in valkuilen stap. Gelukkig is er nu wel een deel van mij dat ook deze worstelingen op waarde kan schatten en waarderen als onderdeel van het leven. De boosheid/agressie vind ik soms nog wel lekker, die energie kan weer omgezet worden in  motivatie. Vandaag heb ik zo’n dag dat ik denk: wat een tyfuswereld leven we in! Alles staat in de fik en er het lijkt er niet makkelijker op te worden in de nabije toekomst. Ik probeer compassie op te brengen, maar het frustreert me als mensen zich voor mij en mijn ideeën afsluiten omdat het niet in hun straatje past en voor het gemak mij diskwalificeren als weldenkend gesprekspartner. Ik ben immers van het padje af en mijn argumenten hoeven niet meer serieus genomen te worden, want ik ben geen expert en haal mijn informatie van onbetrouwbare bronnen.
Zo hoef je geen enkele overtuiging te heroverwegen en kun je zo lang mogelijk in je vertrouwde wereld blijven leven. Hoe lang het nog comfortabel zal blijven is de vraag. Ergens moet er toch iets gaan knagen. Of ben ik echt gek geworden? Wie zal het zeggen. De tijd? Er is in mijn ogen toch zo overweldigend veel bewijs voor het feit dat de overheid en allerlei andere instanties niet eerlijk en transparant zijn. In mijn ogen worden we zelfs ronduit onvoorstelbaar hard genaaid met zijn allen.
Of doen we het toch echt zelf?

Zonnebrandcrème Hetze
Afgelopen week was er een landelijke discussie over zonnebrandcrème, zag ik op social media. Er waren nieuwsberichten met koppen als ‘wappies boren nieuwe bron van waanzin aan: van zonnebrand krijg je kanker’.  Waarop massaal werd gereageerd met tegengeluid. Tegengeluid waar ik  me als wappie zijnde uiteraard goed ik kan vinden. Voor de duidelijkheid: verbranden is niet goed. Zeker voor mij als roodharige is het verstandig een aantal zonnestralen met beleid op te vangen voor een beetje vitamine D en dopamine. Ik vind het opvallend dat de media zo met een gestrekt been in de ring springt om mensen zo ongenuanceerd weg te zetten. Een hoop mensen gaan er nog in mee ook, op vrij agressieve wijze. De angst voor de zon is blijkbaar groot. Mensen die liever geen toxische chemicaliën op hun huid smeren, zijn de nieuwe ongevaccineerden. Ronduit asociaal zijn ze, en achterlijk. jE sMeErT tEnSlOtTe VoOr EeN aNdEr. Een aantal jaar geleden stond nog in het AD dat veel zonnebrandcrèmes kankerverwekkende stoffen bevatten en er bovendien voor zorgt dat het zeeleven naar de haaien gaat.
Wat ik bijzonder vind, is dat sinds de jaren 70 het aantal gevallen van (huid)kanker enorm schijnt te zijn toegenomen, terwijl mensen meer dan ooit binnen zitten achter hun schermpje. En zelf verantwoordelijkheid nemen voor je eigen gezondheid, ho maar. Ik zeg niet dat ik een heilig boontje ben, qua leefstijl en ik zeg niet dat ik geen kanker zou kunnen krijgen als ik gezond leef. Maar je kunt ten minste je best doen. Slachtofferschap maakt ons ziek (quote Isa Kriens).  En wat zou de volgende Hetze zijn?

Ik kan bijvoorbeeld ook niet begrijpen dat mensen bang zijn voor een longziekte (covid), vrolijk door blijven paffen en ongevaccineerde mensen verantwoordelijk houden als ze ziek worden. Sorry ik weet dat je moe bent ervan, maar ‘Corona is nog niet klaar met ons’.
Wat is tegenwoordig eigenlijk de definitie van ongevaccineerd? En kan iemand mij uitleggen hoe die prikken veilig en effectief zijn, als er na maanden toch allerlei problemen ontstaan en je na gevaccineerd te zijn toch ziek kunt worden en dood kunt gaan, als er boosters nodig zijn en een derde, vierde, vijfde prik. Hoe lang gaat dit nog door en waar ligt voor mensen de grens? Doen wat de overheid zegt dat goed is, is in de geschiedenis van de mensheid meestal niet het juiste gebleken..

Ik zie berichten langskomen over de invoering van nieuwe wetten en dat onze volksvertegenwoordigers straks niks meer te zeggen hebben over de invoering van maatregelen, omdat het allemaal gecentraliseerd word. Een nieuwe wereldregering. Daar zijn we mooi klaar mee.
Soms denk ik dat het beter voor mij is om al die berichtgeving niet te volgen, (en me er niet over op te winden) maar ik kan het toch niet laten. Het is een beetje mijn ding om overal iets van te vinden. En regelmatig moet ik even goed bijkomen ervan.

Ook denk ik niet dat het door Poetin en de oorlog in Oekraïne komt dat we nu te maken hebben met hyperinflatie. Het zou ook iets te maken kunnen hebben met het bijdrukken van, smijten met – en kwijtmaken van miljarden euro’s.
Misschien ga ik later nog wel een aantal maatschappijkritische documentaires en artikelen van mijn lijstje bekijken en bespreken om allerlei misstanden aan de kaak te stellen, hoewel ik me soms afvraag waarom. Ik heb nog aardig wat onderwerpen op de plank liggen om uit te werken. Maar vandaag even niet.

Nou fijne dag allemaal, maak er wat van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *